14 Ιουν 2006

"Η Ζωφόρος" - Βασίλης Λαλιώτης (1994)


Κι ήρθες εσύ
άγραφο σώμα για τα σκοτεινά φιλιά μου
νυχτερινή σελάνα πάνω από τη θάλασσα
άθροισμα τρομερό από διψασμένες οπτασίες
κι ήρθες εσύ
χαλίκια μουσκεμένα του γιαλού
πηγάδι σκοτεινό να πνίγονται τα λόγια μου

Ο κίνδυνος του πόνου
που σπάταλα τοποθετω στο άπαιχτο
Ωριμασμένα γυναικών ονόματα
οι πρώτοι μου καρποί της προσφοράς στα πόδια σου
Το τελευταίο φτερό σημάδι που
δεν κατανεύω πια στο σχήμα του άγγελου

Να σου χαρίζω ρόχθο
το ακοίμητο παιχνίδι του νερού κάτω από τ' άστρα
και το κεφάλι μου σκυμμένο στο άνθος του αφρού
στοχαστική συνάντηση με τα ύλικά του έρωτα
στης ερημιάς του άδειο κοχύλι
που αφήνει σχήμα ιδανικού για την περίπτυξη.

(Η Ζωφόρος)

"Τον Βασίλη Λαλιώτη τον έμαθα ως μεταφραστή. Έχει σπουδάσει ισπανική φιλολογία, αν δεν κάνω λάθος πρέπει να διδάσκει κιόλας, και για χρόνια επιδίδεται σε μεταφράσεις μεγάλων ισπανών λογοτεχνών, έργα των οποίων μπορεί και διαβάζει πλέον και το ελληνικό αναγνωστικό κοινό. Να συνεχίσω λέγοντας ότι, τον Βασίλη τον Λαλιώτη τον έμαθα μέσα από τον β' δίσκο των Διάφανων Κρίνων "Κάτι Σαράβαλες Καρδιές", όπου υπήρχε ένα εκπληκτικό ποιήμα του ισπανού ποιητή Blas De Otero, σε μια σπουδαία μετάφραση του Λαλιώτη. Το ποίημα λέγεται "Me Queba La Palabra"(Μου Απομένει η Λέξη), στα ελληνικά ο Λαλιώτης το μετέφρασε ως "Καταρχήν" :

Αν έχω χάσει τη ζωή, το χρόνο, όλα
όσα έριξα, σαν δαχτυλίδι στο νερό,
αν έχω χάσει τη φωνή μες στ' αγριόχορτα,
μου απομένει η λέξη.

Αν έχω υποφέρει για τη δίψα, την πείνα, κι όλα
όσα ήταν δικά μου και κατάντησα ένα τίποτα,
αν έχω θερίσει τις σκιές στα σιωπηλά,
μου απομένει η λέξη.

Αν άνοιξα τα χείλη για να δω το πρόσωπο
το τρομερό και το καθάριο της πατρίδας μου,
αν άνοιξα τα χείλη μέχρι να τα σκίσω,
μου απομένει η λέξη.

To παρόν ποιήμα είχε δημοσιευτεί στο περιοδικό "Brasil", με το οποίο συνεργαζόταν ο Λαλιώτης, όταν ο Παντελής Ροδοστόγλου(..των Κρίνων) του το ζήτησε για τον δίσκο. Από κει και πέρα τα παιδιά έγιναν φίλοι, μια φιλία που φάνηκε και στο προλογικό σημείωμα που άφησε ο έλληνας ποιητής στο τελευταίο δίσκο των Κρίνων "Ο Γύρος της Μέρας σε Ογδόντα Κόσμους".
Από κει και πέρα ο Βασίλης ο Λαλιώτης έχει εκδώσει και δικές του ποιητικές συλλογές. Εμείς κρατάμε στα χέρια μας την "Ζωφόρο", μια αρκετά έντονη -συναισθηματικά- ποιητική συλλογή, η οποία -όπως λέει και ο ίδιος ο ποιητής- είναι μια σφήνα στον Ελύτη και στην Δημουλά. Εκδόθηκε από τις Εκδόσεις Σμιλή το 1994. Χωρίζεται σε 5 μέρη : Μουσική Δωματίου, Επιτύμβιος, Πάνω στο Σώμα Ψιχαλίζει Φωνήεντα και Σύμφωνα, Η Ζωφόρος και η Έξοδος.
Πριν την "Ζωφόρο", ο Βασίλης Λαλιώτης είχε εκδόσει τις συλλογές "Η Μαθητεία της Πλοκής"(1985,Ιδιωτική Έκδοση) και "Το Τραγούδι της Επιστροφής"(1989,Εκδόσεις Ενδύμιων). Μετά βρίσκουμε μόνο την συλλογή "Το Ένδοξο Πένθος"(1997,Εκδόσεις Πλανόδιον)." Ν.Ι.Π.