7 Ιουν 2006

Τρία Ποιήματα του κου Παναγιώτη Μποσνάκη

ΤΗE RAWROTH PROGRAM
I.
Chuang Cheu
Άρα
γε είμαιμια πετα λουδα;
ή όπως με παρι στάνει η tv
στο δελτίο ειδή σεων ως αρρρρ κτο;
II.
Ανευρυδίκη
Το όνομά της ψάχνει ακόμη να βρεί
δεν ξέρει αν είναι πεταλούδα ή μια υπογεγραμμένη
σκούπισε τον ήλιο μ' ένα δοξάρι
παρατείνεται ακόμη η αγωνία του ονείρου.
ΙΙΙ.
Ursa Minor
Κάμπινγκ φώτα εκ
λάμψεις αστε
ροειδή όντα εκ
τοξεύ ουν ε
σπερίες ufo
laptop ναυαγοί εκ
δρομές σειρές φω
τών σουρεάλ εκ
λίψεις διαδο χές έ
ρευνες butterflies.

Τον κο Παναγιώτη Μποσνάκη τον γνώρισα το περασμένο φθινόπωρο. Ήταν εισηγητής σε ένα ενδιαφέρον κινηματογραφικό σεμινάριο, που διοργάνωσε η Ε.Τ.Ε.Κ.Τ., με θέμα την "Ελληνική Αισθητική στην Θεώρία του Κινηματογράφου". Η σειρά των διαλέξεων κράτησε τρεις μήνες. Σε αυτό το χρονικό διάστημα, ο κος Μποσνάκης μου έκανε καλή εντύπωση -δεν ξέρω βέβαια αν χρησιμοποιώ το σωστό επιθετικό προσδιορισμό-. Παρατηρούσα έναν άνθρωπο πράο, με γαλήνη ψυχής, αγάπη για την ποίηση αλλά και το σινεμά, μέσα από τα μάτια αυτής όμως. Χάρη σε εκείνον λάτρεψα τον "Καβάφη" του Σμαραγδή, άλλωστε και ο ίδιος ήταν μεγάλος μελετητής του αλεξανδρινού ποιητή με αποτέλεσμα να κοιτάξω το έργο(του Καβάφη) με βαθύτερη ματιά. Χάρη στον κύριο Παναγιώτη είδα "πολύ" Κούνδουρο, την πρώτη του Αγγελόπουλου, για πρώτη φορά Θέο, Τορνέ και Μανθούλη, ενώ είδα με άλλο μάτι έργα του Νικολαΐδη, Κύρου και Βούλγαρη. Έμαθα πως είναι ποιητής. Μάλιστα έχει ζήσει χρόνια στις Η.Π.Α. ως καθηγητής θεωρίας της λογοτεχνίας και συγκριτικής φιλολογίας, νεοελληνικής γλώσσας και λογοτεχνίας στα Πανεπιστήμια του Μισούρι, του Πρίνστον και του Οχάιο. Τα τελευταία χρόνια είναι ιδρυτής του Κέντρου Ποίησης για την Πρωτοπορία και την Διαπολιτισμικότητα.
Μετά από έρευνα ανακάλυψα για αυτόν τον σπουδαίο άνθρωπο :

"Παναγιώτης Μποσνάκης

Ο Παναγιώτης Μποσνάκης έχει διδάξει για πολλά χρόνια Νεοελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνίας καθώς και Θεωρία της Λογοτεχνίας στα Πανεπιστήμια του Οχάιο, Πρίνστον και Μισούρι. Στην Ελλάδα έχει ιδρύσει το Κέντρο Ποίησης για την Πρωτοπορία και την Διαπολιτισμικότητα. Εχει συγγράψει πολλά δοκίμια και άρθρα και έχει δώσει πάνω από εκατό διαλέξεις για την Ελληνική ποίηση και την πρωτοπορία, ενώ η βασική του έρευνα ασχολείται με την Θεωρία της Πρωτοπορίας μη Δυτικών χωρών. Ξεκίνησε να γράφει ποίηση στα μέσα της δεκαετίας του 1970 με την Σουρρεαλιστική συλλογή «Συσπάσεις των Μυών». Από το 1982 και μετά στράφηκε προς τους Αμερικανούς ποιητές του Black Mountain Movement, τους ποιητές της San Fransisco Renaissance και τους Γλωσσοκεντρικούς.
Η ποίησή του παρακολουθεί τον Αμερικανικό Γλωσσοκεντρισμό εισάγοντας την διαπολιτισμικότητα ως βασική τεχνική του Γλωσσοκεντρισμού. Παράλληλα γράφει και ποιήματα που ακολουθούν άλλα ρεύματα, όπως τον Νεοκοσμοπολιτισμό, τον Μινιμαλισμό, ενώ μετά το 2000 στρέφεται κυρίως προς τα δρώμενα, την ακουστική ποίηση και άλλες πειραματικές μορφές. Κυριώτερη ποιητική του συλλογή το REDO A που αποτελείται απο οκτώ μέρη και γράφεται από το 1986 μέχρι σήμερα. Επίσης τα Λογιώνυμα που προέρχονται από την παράδοση του REDO A.Μεταξύ του 1991 και 1993 γράφει Μινιμαλιστική ποίηση (Ο Ερωτας η Αυτόματη Γραφή). Αργότερα γράφει κάποιες σύντομες ποιητικές συλλογές (Τα Στοιχειώδη, Signification, Ο ΝΟ ΜΙΝ Α ΤΕ, Αιανά Κινέα) που σχετίζονται με την ποίηση του Charles Olson και του George Oppen. Τα τελευταία χρόνια στρέφεται ολοένα και περισσότερο προς την ακουστική ποίηση (sound poetry) και τα δρώμενα. Κυριώτερα έργα του στην κατηγορία αυτή είναι τα εξής: Poems, ιΑ4, XYZ(s), WUDZ, ΙΩΔΗ, SIN GAP OORE LANG/ I SING LUNGDO I DARE DISTURB THE UNIVERSE?, YA QUE YO E YO YA O EN Y, MOLLE ALGA SULL ACQUA, DRUMPHONICS, DIAPHTHONICS, SATOR, VOCALISSER, E M I G R A P H S και άλλα.

ή

...ξεκίνησε να γράφει ποίηση στα μέσα της δεκαετίας του1970 με την Σουρρεαλιστική συλλογή «Συσπάσεις των Μυών» η οποία καιεπαινέθηκε απο δόκιμους ποιητές και κριτικούς. Ασκησαν βαθιά επίδραση στηνπρώιμη ποίησή του οι ποιητές Ιω. Καρασούτσας, Ν. Εγγονόπουλος, ΠάριςΤακόπουλος, Νικόλαος Κάλας και ο Νάνος Βαλαωρίτης. Από το 1982 και μετάστράφηκε προς τους Αμερικανούς ποιητές του Black Mountain Movement, τουςποιητές της San Fransisco Renaissance και τους Γλωσσοκεντρικούς. Ταυτόχροναεπηρρεάστηκε ιδιαίτερα και από την Σημειωτική και την Αποδόμηση (Θεωρία τηςΛογοτεχνίας) και έφυγε για την Αμερικη να συνεχισει εκεί την μελέτη και τηνσυγγραφή της ποίησης και τις ακαδημαικές του σπουδές.Απο το 1984 εως το 2002 έζησε συνεχώς στην Αμερική όπου ανέπτυξε πλούσιαδράση και πέρασε από πολλούς προβληματισμούς. Αρχιζει και γράφει Γλωσσοκεντρική ποίηση με σημαντικώτερη την ποιητική του σύνθεση REDO A που αποτελείταιαπο οκτώ μέρη και γράφεται μέχρι σήμερα. Παρακολουθεί με ιδιαίτερη προσοχήτην ανάπτυξη του Γλωσσοκεντρικού κινήματος στην Αμερικανική ποίηση καιέρχεται σε επαφή με τους κυριώτερους εκπροσώπους του. Επίσης την ίδια εποχήγράφει και τα «Λογιώνυμα». Από το 1988 έως το 1990 γράφει κάποιες ποιητικέςσυλλογές τις οποίες εντάσσει στο ρεύμα του Νεοκοσμοπολιτισμού.Απο το 1990 έως και σήμερα ασχολείται αποκλειστικά με την Πρωτοπορία και τηνΜεταπρωτοπορία σε παγκόσμιο επίπεδο τόσο θεωρητικό όσο και ποιητικό. Κυρίωςμελετά όχι μόνο την πρωτοπορία του Δυτικού κόσμου αλλά και όλου τουυπολοίπου μη Δυτικού κόσμου και είναι ο πρώτος και βασικώτερος εισηγητής τηςθεωρίας της πρωτοπορίας των χωρών του Τρίτου Κόσμου. Μεταξύ του 1991 και1993 γράφει Μινιμαλιστική ποίηση. Μεταξύ 1994 και 1995 γράφει κάποιεςσύντομες αλλά σημαντικές ποιητικές συλλογές (Τα Στοιχειώδη, Signification, Ονο μ ι ν ά τ ε, Αιανά Κινέα) που σχετίζονται με την ποίηση του Charles Olsonκαι του George Oppen. Την ίδια εποχή γνωρίζεται με τον Allen Ginsberg τονοποιον ακολουθεί ως φίλος και προσπαθεί να τον πείσει να γράψει δοκίμιο καινα δώσει διάλεξη στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον για την Αρχαία ΕλληνικήΠοίηση (κάτι που έρχονταν σε ρήξη με το συντηρητικό Πανεπιστήμιο τουΠρίνστον).Ταυτόχρονα γνωρίζεται με τους ποιητες Arkadii Dragomoschenko, MichaelPalmer, Jackson MacLow, Anne Waldman και την Lyn Hejinian. Απο το 1996 εωςκαι το 2001 συμμετέχει σε όλα τα συνέδρια των Γλωσσοκεντρικών ποιητών πουγίνονται στην Αμερική αλλά και στην Ευρώπη. Ξεχωρίζει ιδιαίτερα το Συνέδριοπου ο ίδιος οργανώνει τον Απρίλιο του 1999 στο Πανεπιστήμιό του με τηνσυμμετοχή πολλών προσκεκλημένων από τον χώρο της πρωτοπορίας. Μεταξύ του1999 και 2003 γράφει την συλλογή «The Raworth Program» αφιερωμένη στονποιητή Tom Raworth.Τα τελευταία χρόνια στρέφεται ολοένα και περισσότερο προς την ακουστικήποίηση (sound poetry) και τα δρώμενα. Κυριώτερα έργα του στην κατηγορία αυτήείναι τα εξής: Po' ems, ιΑ4, XYZ(s), WUDZ, ΙΩΔΗ, SIN GAP OORE LANG/ I SINGLUNG, UN CHINA 'MEN, DO I DARE DISTURB THE UNIVERSE?, YA QUE YO E YO YA O ENY, MOLLE ALGA SULL' ACQUA, DRUMPHONICS, DIAPHTHONICS, SATOR, VOCALISSER, E MI G R A P H S και άλλα. Εχει παρουσιάσει δρώμενα στη Νεα Υόρκη και τοΣικάγο, όπως επίσης διάβασε και ποίησή του για το ΜΤV και το PBS (στηνεκπομπή United States of Poetry). Το 2002 ίδρυσε στην Ελλάδα το ΚέντροΠοίησης για την Πρωτοπορία και την Διαπολιστικότητα στο οποίο συμμετέχουναρκετές προσωπικότητες της διεθνούς ποιητικής πρωτοπορίας και το οποίο εχεισαν σκοπό του την μελέτη της πρωτοπορίας και το μέλλον της ποίησης καιετοιμαζει ένα διεθνές περιοδικό με τίτλο New Poetics.Επιπλέον έχει διδάξει Νεοελληνική λογοτεχνία, γλώσσα και ποιητική για αρκετάχρόνια στα Πανεπιστήμια του Οχάιο, Πρίνστον και Μισσούρι, έχει γράψει πολλάάρθρα και βιβλία ακαδημαικού περιεχομένου για την Ελληνική ποίηση και γιαΘεωρία της λογοτεχνίας και γενικά είναι ένα δραστήριο μέλος της ακαδημαικήςκοινότητας στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ελλάδα.

και

Πώς έγραψα τα Emigraphs

Mε τα Emigraphs (Aποδημιογραφές) θέλησα να δημιουργήσω για πρώτη φορά μια σειρά ποιημάτων που να έχουν μια κοινή αφηγηματική γραμμή αλλά και να συνοψίζουν γλωσσικές, ιστορικές, πολιτισμικές και ανθρωπολογικές συνιστώσες γύρω από την αποδημία. Τεχνικά συνέδεσα τη γλωσσοκεντρική γραφή με τη διαπολιτισμικότητα (τεχνική που ακολουθώ σταθερά εδώ και είκοσι χρόνια περίπου, από τότε που άρχισα να γράφω το μακρύ ποίημα REDO A), αυτή τη φορά, όμως, μ' έναν κοινό αφηγηματικό νου, που είναι η αποδημία σε σχέση με την αποικιοκρατία και τη μετανάστευση.
Τα EMIGRAPHS χωρίζονται σε δύο ενότητες, το Decolorization (Aποχρωματισμός), που αναφέρεται στην αποικιοκρατία και τη σκλαβιά των μαύρων της Αφρικής, και τα Arktexts (Τα κείμενα της κιβωτού), που αναφέρονται στη σύγχρονη αποδημία των Κινέζων. Στον Αποχρωματισμό περιγράφεται η διαδικασία μεταλλαγής του χρώματος του ανθρώπινου δέρματος από μαύρο σε λευκό και πάλι σε μαύρο, μια μεταλλαγή δέρματος και οντότητας σαν αυτή που περιγράφουν οι Deleuze-Guattari στο έργο τους Aντι-Οιδίπους.
Ο Αποχρωματισμός αρχίζει με τα "Darktexts" που είναι κολάζ από την Καρδιά του Σκότους του Τζόζεφ Κόνραντ συμπληρωμένο με αυτοβιογραφικά στοιχεία της δικής μου αποδημίας. Στη συνέχεια χρησιμοποιώ διάφορες τεχνικές που σχετίζονται με τις εμπειρίες φόνου και εκπολιτισμού των Αφρικανών ιθαγενών. Ιδιαίτερα στο ποίημα "Σκοτωμός", όπου περιγράφονται σκηνές μαζικών φόνων των μαύρων. Ακόμη χρησιμοποιήθηκαν τεχνικές γραφών των λευκών ναυαγών που έστελναν εσώκλειστα σε μπουκάλια σημειώματα με την ελπίδα να φτάσουν στα χέρια κάποιου άλλου λευκού για να τα μεταφέρει στις οικογένειές τους. Περιγράφεται όλο το σκηνικό της φρίκης και της τρέλας των συνεπειών της αποικιοκρατίας.
Πρόκειται για "ρεντοποιήματα", δηλαδή ποιήματα στα οποία επινοείται μια γλώσσα, η προσωπική μου γλώσσα, είτε μιλώ Ελληνικά είτε Αγγλικά. Το r e d o παραμένει ένα nucleus σφηνωμένο στη συνείδησή μου, φτιαγμένο από αρχαιοελληνική υπερηφάνεια, πολλές σύγχρονες εξορίες και αποσπάσματα αποπεριφεριοποιημένου ερωτικού λόγου. Όπως στο REDO A σκοπός μου ήταν να μιλήσω για "αιματοτσακισμένα" και "χρυσοπλημμυρισμένα" λόγια που παίρνουν την υπερηφάνεια και την εκδίκησή τους μέσα από το αίμα των σκοτωμένων κουφαριών, έτσι και στα EMIGRAPHS ήθελα να γράψω "fleeceseslifelessessoftengoatsins", οι λέξεις να στοιβάζονται όπως τα νεκρά σώματα των ιθαγενών. Λόγια γραμμένα με αίμα πάνω στα νεκρά σώματα, ποιήματα γεμάτα πληγές?Τα Ελληνικά μου μπορούν να αναζητηθούν στις αρχαϊκές και προελληνικές επιγραφές και τα Αγγλικά μου μέσα από τις αλλεπάλληλες φθορές της γλώσσας στις μεταφράσεις της Αγίας Γραφής του King James. Aυτές οι δύο γλώσσες, της αρχαϊκής ελληνικής εποχής με τον Όμηρο και την αγγειογραφία και των μεταφράσεων του King James, είναι οι δύο αιώνιοι κιβωτοί όλων των πλωτών πολιτισμών για επιβίωση.
Στα Arktexts (Τα κείμενα της Κιβωτού), που είναι η κινεζική ενότητα ποιημάτων, το τοπίο δεν είναι σκοτεινό, αλλά κυριαρχεί ο ήλιος και η ξηρασία. Το πρώτο ποίημα, "The God's Earth", είναι μια ανάπτυξη κολάζ από το μυθιστόρημα της Περλ Μπακ The Good Earth. Είναι αποκαλυπτικό της ισχυρής σχέσης των Κινέζων με την επιβίωση. No land - no end (χωρίς γη - χωρίς τέλος), δηλ. κανένα τέρμα, κανένα τέλος, ανακύκληση όλων των ιστορικών εποχών με το ίδιο δέσιμο της μοίρας για επιβίωση. Εδώ ανακαλείται ο John Cage με τη συνεχή σχέση που είχε με την Κίνα. Η παρουσία του Cage φαίνεται καλύτερα στο επόμενο ποίημα "Un China Men". Η πρόθεση un δείχνει την εξουδετέρωση, την εκμηδένιση, τον ξεριζωμό μέσω του πλήθους. Ο καθένας μπορεί να είναι ένας Ming Kινέζος μέσα στην αποδημία στη Δύση, un china ming, άνθρωποι χωρίς Κίνα και όνομα.
To ίδιο και στο ποίημα με τον τίτλο "LO", η τροφή συνδέεται άμεσα με το αίσθημα της ελευθερίας. Τόσο ο Αποχρωματισμός όσο και τα Κείμενα της Κιβωτού τελειώνουν με αντι-οιδιπόδεια ερωτικά αποσπάσματα. Το ΗEARTS γίνεται HE/ARTS με πολλές προσωπικές αναφορές και τα Arktexts τελειώνουν με το γριφώδες in C. Τι σημαίνει in C; In C(age)?, δηλ. είμαστε όλοι αιχμαλωτισμένοι (caged) στη μουσική του Cage; Άλλωστε ανακαλεί και το ομώνυμο έργο του. In Conrad; Στην Κίνα του Πάουντ; In Cathay? In Cecilia, η ερωτική περσόνα στο REDO A; Μπορεί να σημαίνει ακόμη in cosmos, in chaos, in cathodοs ή να είναι δηλωτικό του φεγγαριού. Πιθανόν να σημαίνει όλα αυτά. Πάντως το C δηλώνει το μυστήριο και τη φυγή? Εάν το Α δηλώνει την αρχή, τη δημιουργία, την καταγωγή, την τέχνη και την ευτυχία και είναι το αρσενικό και το Β δηλώνει το συμπλήρωμα και το θηλυκό, τότε το C δηλώνει τη διάσταση του αιθέριου κόσμου, την ανώτερη πραγμάτωση του κόσμου και της ελευθερίας, το φτερούγισμα προς την αρκάνα του σύμπαντος, εκεί που ενώνονται οι ζωές μας, εκεί που ο Πολύφυλος ξανασυναντά την Πολία μετά την υπνοερωτομαχία, η Μεγάλη Υπόσχεση που δίνει η ζωή στο κάθε ανθρώπινο πλάσμα. Όλοι οι ταπεινωμένοι αυτού του κόσμου δικαιούνται ένα κομμάτι Χριστό, λίγο Σταυρό και κάποια κρυφή Εντολή.
Η ποιητική απαγγελία συνοδεύεται από κολάζ φωνών που διαβάζουν τα ποιήματα ντυμένες με ήχους από την καρδιά του σκότους, τη μεγάλη αφρικανική σκοτεινή ενδοχώρα. Οι λευκοί αναγνώστες, με πυξίδα τα ποιήματα και τους ήχους, περιπλανώνται στην ενδοχώρα του σκοτεινού κήτους προσπαθώντας να κατανοήσουν, έστω και στο ελάχιστο δυνατό, τη μεγάλη αφρικανική περιπέτεια, που είναι και το μεγαλύτερο έγκλημα όλων των εποχών. Στην περιπλάνηση αυτή μας διασώζει μόνο το Βιβλίο των Βιβλίων, το ιερό κείμενο όλων των εποχών, η Αγία Γραφή, που πέφτει μπροστά στα μάτια μας μετά το Μεγάλο Σκοτωμό με το ποίημα "Deinsular" (Η αποπεριφέρεια) που είναι η παραφθορά της Αγγλικής γλώσσας από τις αποικίες, ό,τι διασώζεται από τη Βίβλο, για να μας οδηγήσει τελικά στην Κιβωτό, που είναι η Κιβωτός της νέας αποδημίας των σημερινών Κινέζων εμιγκρέ. Τα Arktexts διαβάζονται από αφηγητή, ενώ στο βάθος ακούμε πάντα Κινέζους εμιγκρέ να μιλούν ξένες γλώσσες (Αγγλικά, Γαλλικά, Γερμανικά, Ρωσικά, Βραζιλιάνικα, Ισπανικά, Ελληνικά) με Κινέζικη προφορά. Έτσι διαπλέκονται οι διάφορες κινέζικες προφορές από Λος Άντζελες, Λονδίνο, Παρίσι, Βερολίνο, Μόσχα, Ρίο Ιανέιρο, Βενεζουέλα, Αθήνα. Επίσης, ακούγονται τυχαίοι αποσπασματικοί θόρυβοι και μουσικές, που ανακαλούν την κινέζικη αγορά. Αναγνωρίσιμος θόρυβος ο Κουρέας της Σεβίλλης του Ροσίνι, ο οποίος και δείχνει συμβολικά το διαχρονικό και γεωγραφικό ταξίδι της όπερας.

Μποσνάκης Παναγιώτης

αλλά και

"Αθήνα -Πεκίνο" Η ελληνική συμμετοχή στην 26η Μπιενάλε του Σάο Πάολο H διαδραστική εγκατάσταση «Αθήνα-Πεκίνο» του εικαστικού καλλιτέχνη Χάρη Κοντοσφύρη αποτελεί την Ελληνική Συμμετοχή στην 26η Μπιενάλε του Σάο Πάολο, που θα πραγματοποιηθεί από τις 25 Σεπτεμβρίου έως τις 19 Δεκεμβρίου 2004 στο κτίριο Pavilhao Ciccilio Matarazzo στο Σάο Πάολο. Στο έργο «Αθήνα ? Πεκίνο» συνεργάστηκαν οι κ.κ. Βασίλης Κόκκας, συνθέτης, Παναγιώτης Μποσνάκης, ποιητής και ο Ορέστης Δαβίας, βιολόγος. Η ελληνική συμμετοχή οργανώνεται από το υπουργείο Πολιτισμού με Εθνική Επίτροπο την ιστορικό και κριτικό τέχνης Ειρήνη Σαββανή. (8.9.2004) Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων

και παλιότερα

[13/08/96] ΕΔΡΑ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΣΤΟ ΜΙΣΟΥΡΙ

Έδρα Νεοελληνικών Σπουδών ιδρύθηκε στο Πανεπιστήμιο του Μισούρι στην πόλη Σεντ Λούις των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, με την ευεργεσία της οικογένειας Νικολάου Καράκα και της Ελληνικής Κυβέρνησης, ενώ παράλληλα δημιουργείται και Κέντρο Ελληνικών Σπουδών με έμφαση στην αρχαία Ελληνική, Βυζαντινή και Νεοελληνική Γραμματεία.
Καθηγητής της Έδρας και διευθυντής του Κέντρου εξελέγη ο κ. Παναγιώτης Μποσνάκης, ο οποίος έχει σπουδάσει Συγκριτική και Νεοελληνική φιλολογία στα Πανεπιστημια Αθηνών, Οχάιο και Πρίνστον της Αμερικής.
Σκοπός του Κέντρου είναι να διδάξει τον νεοελληνικό πολιτισμό, τη γλώσσα και τη λογοτεχνία κατά τα πρότυπα των πιο pqogcl]mym ευρωπαϊκών και αμερικανικών κολεγίων.
Η οργάνωσή του προχωρά με ταχύ ρυθμό. Ήδη οργανώνεται ένα πρωτοποριακό εργαστήρι εκμάθησης της ελληνικής γλώσσας εξοπλισμένο με τα πλέον σύγχρονα τεχνολογικά και ηλεκτρονικά μέσα και μια άρτια βιβλιοθήκη με ελληνικά βιβλία και περιοδικά.
Στις προτεραιότητες του Κέντρου περιλαμβάνονται η οργάνωση δύο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου, θεατρικών παραστάσεων και ενός Συνεδρίου Ελληνικής και Αμερικάνικης Ιστορίας για το Δόγμα Τρούμαν."