24 Σεπ 2006

"Σύγχρονη Ισπανική Ποίηση - Από Τη Γενιά Του Εμφυλίου Πολέμου Έως Σήμερα" - Ηλίας Ματθαίου - Μέρος Β' (1989)

Jose Luis Hidalgo (1919-1945)

Αν Ήξερα Κύριε

Αν ήξερα πως με προσμένεις, Κύριε,
στ' αδυσώπητα όρια του θανάτου,
θα 'ρχόμουνα σε σένα σαν το βέλος
που τη νύχτα ανεπίστρεπτα διασχίζει.

Jose Hierro (1922-...)

Ο Αδιάφορος

Tίποτε μην καρτερώντας
είμαστε τώρα ευτυχείς.
Κι αν τα ξερά φύλλα πέσουν
κι αν βγούνε τ' άσπρα λουλούδια
τι ωφελεί!

Manuel Alvarez Ortega (1923-...)

Aντίο Χαμένο Μες Στα Πράγματα

Ορθή κοντά στο φάρο περίμενες τη νύχτα
και θύμιζε το στόμα σου πράγματα ταπεινά :
καραβόπανα, δίχτυα, τις καρίνες των πλοίων
που στο λιμάνι άραξαν.

Carlos Bousono (1923-...)

Eσυ Που Ξέρεις

Που να προστρέξω;
Εσύ που ξέρεις
τη λάμψη της σταματημένης σκιάς
την άεργη προσπάθεια, τ' άοκνο πηγαινέλα της βαθιάς ησυχίας
τη γρηγοράδα της αναμονής στον ύπνο
τον ξαφνικό,
τον τριγμό της σανίδας, το δοκάρι
της αλήθειας που τρίζει και μας δίνει σήμα
στους ξύπνιους του ίσκιου,
τους γοητευμένους της αναμονής,
τους αναμφίβολους,
τους άγρυπνους,
σ' εμάς, τέλος, τους κοιμισμένους.

Alfonso Canales (1923-...)

Ανδαλουσιανό Ρέκβιεμ

Χαμένος με το θάνατο ποιός βγαίνει;
Όποιος τον μεγαλοποιεί ή όποιος δοσμένος
στην ίδια του την πνοή, ανακαλύπτει
μες στο ξένο ψοφίμι την οικτρή του
κατάσταση; Βόλεμα δεν υπάρχει
ούτε στον Άδη. Ακολουθώ τη δεύτερη
εκφορά ενός θεμέλιου
του σπιτικού μου (φλούδε άλλου ανθρώπινου τρύγου)
και φυλάγω στον τοξινωμένο χώρο
μιας πενιχρής κασέλας τ' απορρίματα
κάποιου αυτόχειρα.

Pablo Garcia Baena (1923-...)

Σάλα Κινηματογράφου

Σειρά δέκατη τρίτη. Κάθισμα 3. Το ξέρεις
πως είμ' εδώ σαν πάντα. Και πως σε περιμένω.
Μεσ' από δάσος σκούρο γεμάτο ψευδαισθήσεις
θα 'ρθεις από μια δέσμη νεκρομαντείας φερμένος
ή απ' όνειρο θλιμμένο των ματιών μου
όπου ανασαίνεις λάμπα τρεμουλιαστή στης νύχτας
το βαθουλό σακούλι, έρωτα εσύ, έρωτά μου.

Carlos Edmundo De Ory (1923-...)

Αγαπώ Μια Γυναίκα Με Μαλλιά Μακριά

Αγαπώ μια γυναίκα με μαλλιά μακριά
Σα σε λίμνη βουλιάζω στ' απαλό πρόσωπό της.
Το μέτωπο μου λάμνει αργά-αργά στην κοιλιά της
Χαϊδολογώ δαγκώνω ψαύω όγκους μεταξένιους
Λακκούβες καταγράφω, φουσκώνω απ' το χυμό της
Γυναίκα θάλασσα μου αράχνη ζοφερή
Απέραντε λαβύρινθε παράξενο παλάτι.

Angel Gonazalez (1925-...)

Θάνατος Μες Στη Λήθη

Το ξέρω πως υπάρχω
γιατί εσύ φαντάζεσαι.
Είμαι ψηλός γιατί έτσι με νομίζεις
κι είμαι καθάριος γιατί εσύ με βλέπεις
με καλό μάτι,
με καθάριο βλέμμα.
Στη σκεψη μου με κάνεις
έξυπνο, στην απλή σου
τρυφεράδα κι εγώ γίνομαι απλός,
καλοσυνάτος.

"Το β' μέρος της ισπανικής ποιητικής συλλογής που συνέθεσε ο μεταφραστής Ηλίας Ματθαίου για τις Εκδόσεις Γνώση το 1989. Μια ανθολόγηση που ξεκίνησε το 1983 με την "Ανθολογία Ισπανικής Ποίησης" και συνεχίστηκε στο 1987 με την "Ποίηση Ισπανόφωνης Αμερικής". Από δω και για τα υπόλοιπα μέρη της συλλογής, οι ισπανοί ποιητές που αναφέρονται και θα αναφερθούν βρίσκονταν -κατά πλειοψηφά τους- στη ζωή έως το 1989 που έγινε και η ανθολόγηση. Όσο για το 2006, όπου διανύουμε αυτή τη περίοδο, κατά πόσοι από αυτούς είναι εν ζωή; Άγνωστο, χωρίς εκτενέστερη έρευνα!" Ν.Ι.Π.