26 Νοε 2006

" Ταξίδια " - Στράτος Π. (26/11/2006)

Ταξίδια,ταξίδια τόσο μακρυά
σε τόπους που φτάνει μόνο ο νούς
μόνο αυτά αναζητάς πια,μόνο αυτά θες
μόνο γι'αυτά ζείς,χωρίς ελπίδα

Τα 'χεις περάσει ξανά και ξανά
καταστάσεις που δεν έχουν όρια,φραγμούς
το ξέρεις,όταν αρχίζεις δε σταματάς.Μια συνέχεια...
να 'σαι πάλι εκεί που νοιώθεις ελεύθερος,δικός σου

Παλιά γνώριμα και οικεία για σένα τραγούδια
τραγούδια σειρήνων τόσο μαγευτικά και απαλά
παρασύρεαι άθελά σου σε χώρες μακρυνές
γιατι;τα γνωρίζεις,ένας κύκλος

Ένας φαύλος κύκλος που δε σπάει ποτέ
επαναλαμβάνεται συνεχώς,φεύγεις όλο και πιο ψηλά
πετάς στα σύννεφα,βουλιάζεις σε ηλιοβασιλέματα
χάνεσαι κάθε φορά που η νύχτα καταπίνει το φως

Μια πένα,ένα λευκο χαρτι,αρχίζεις...
θες να γράψεις αυτά που ζείς.Χάνεσαι...
και πάλι εκεί,κυνηγάς φαντάσματα,μύθους
προσπαθείς να ξεφύγεις,μάταια.Ζεις φυλακισμένος

Κλεισμένος σ' ένα κελί,ένα λευκό κελί χαμένο στο σκοτάδι
το μόνο που σου αρκεί,το εισητήριό σου για εκείνο τον κόσμο
στον κόσμο που βυθίζεσαι κάθε φορά πιο βαθειά
ψάχνεις χαμένα ναυάγια σε μαγευτικούς βυθούς,ένα ψέμα...

Λίγες οι φορές που θα ξεφύγεις,ελάχιστες
σε κυνηγά,είναι πάντα πίσω σου,καιροφυλαχτεί
για πόσο ακόμα;Το νοιώθεις να έρχεται
το μόνο που κάνεις,περιμένεις υπομονετικά...