22 Δεκ 2006

"Carmen" - Prosper Merimee (1847)



Αυτά μου φαίνεται πως είναι πάνω κι από αρκετά για να εντυπωσιάσω τους αναγνώστες της Κάρμεν με τις φτωχές μου σπουδές στην τσιγγάνικη γλώσσα. Θα κλείσω με μια παροιμία που μου φαίνεται ότι ταιριάζει απόλυτα στην περίσταση: "En retudi panda nasti abela macha", δηλαδή, "Όποιος κρατά το στόμα του κλειστό, τις μύγες δεν τις τρώγει".


"Από τις πιο διάσημες γαλλικές νουβέλες του 19ου αιώνα που γράφτηκαν, από τον σπουδαίο γάλλο συγγραφέα Προσπέρ Μεριμέ. Έχει γίνει γνωστή κυρίως λόγω της μεταφοράς της στην όπερα λίγα χρόνια μετά την δημοσίευσή της από τον Ζωρζ Μπιζέ. Έχει μεταφερθεί στην τηλεόραση και στον κινηματογράφο άπειρες φορές, με τελευταία μια αξιόλογη ισπανική παραγωγή του 2003. Η διάσημη, λοιπόν, ιστορία της ισπανίδας τσιγγάνας και του εραστή της, έτσι όπως την διηγήθηκαν στον Μεριμέ, σε ένα ταξίδι του στην Ισπανία γύρω στο 1832, και την έγραψε μέσα σε 8 μέρες, έχει κάνει το γύρο του κόσμου κι έχει αγαπηθεί πολύ.
Κρατάμε στα χέρια μας μια τελευταία ελληνική έκδοση από τις Εκδόσεις Το Ποντίκι, προηγουμένως όμως είχε εκδοθεί από τον Οίκο Καστανιώτη το 2000.

Βιογραφικό Προσπέρ Μεριμέ

Ο Προσπέρ Μεριμέ γεννήθηκε το 1803 στο Παρίσι και πέθανε στις Κάννες το 1870. Ο πατέρας του ήταν ζωγράφος. Θεωρείται από τους σημαντικότερους γάλλους λογοτέχνες του 19ου αιώνα, με τα περισσότερα έργα του να μεταφέρονται εδώ και τρεις αιώνες σε θέατρο, κινηματογράφο και τηλεόραση. Μετά την έκδοση της "Κάρμεν" δε ξαναδημοσίευσε κανένα άλλο γραπτό του. Σπούδασε νομικά, όμως έγραφε από νεαρή ηλικία. Μέχρι τα 22 του χρόνια είχε γράψει έξι θεατρικά έργα ενώ το 1825 γράφει το "Το Θέατρο της Κλάρα Γκαζύλ", που τον καθιέρωσε ως μια από τις προεξέχουσες μορφές του ρομαντικού κινήματος. Ακολουθούν το "La Jacqerie" το 1828 και το "Χρονικό της Βασιλείας του Καρόλου ΙΧ" το 1829. Την διετία 29-30 δημιουργεί έξι θεατρικά έργα. Τότε ξεκινά και την δημοσιουπαλληλική καριέρα του, ως γενικός επιθεωρητής των ιστορικών μνημείων(ως το 1860) ενώ στη συνέχεια ταξιδεύει σε όλη την Ευρώπη και ασχολείται με την συγγραφή ιστορικών δοκιμίων και ταξιδιωτικών σημειώσεων αρχαιολογικού χαρακτήρα. Από το 1844 ήταν μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας ενώ το 1854 ονομάζεται γερουσιαστής και διακρίνεται στην Αυλή του Βασιλιά Ναπολέοντα ΙΙΙ." Ν.Ι.Π.