15 Απρ 2007

"Notes From Underground" - Fyodor Mikhailovich Dostoevsky (1864)


Αχ, τι καλά αν δεν έκανα τίποτα μόνο από τεμπελιά! Θεέ μου, πως θα σεβόμουνα τότε τον εαυτό μου. Θα τον σεβόμουνα γιατί ακριβώς έστω και τεμπέλης θα ήμουν σε θέση να έχω κάτι μέσα μου. Θα είχα τουλάχιστο μιαν αρετή κάπως θετική, για την οποία θα ήμουν και ο ίδιος βέβαιος. Ερώτηση: ποιος είσαι; Απάντηση: ακαμάτης. Κι αυτό θα ήταν υπέροχα ευχάριστο να τ’ ακούσω για τον εαυτό μου. Επομένως θετικά καθορίστηκε, επομένως έχω τι να πω για τον εαυτό μου. «Ακαμάτης», μ’αυτός είναι τίτλος και προορισμός, είναι καριέρα. Μη γελάτε, έτσι είναι. Είμαι τότε μέλος της αρχαιότερης λέσχης δικαιωματικά κι ασχολούμαι μόνο με το να σέβομαι τον εαυτό μου...

Όσο για μένα, στη ζωή μου έφτασα στα άκρα εκείνο που εσείς δεν τολμάτε ούτε στο μισό δρόμο να φέρετε, απο δειλία, κι ακόμη, παίρνετε τη δειλία σας για φρονιμάδα και παρηγοριόσαστε ξεγελώντας τον εαυτό σας. Γι' αυτό το λόγο ίσως να είμαι πιο ζωντανός από σας. Μα δώστε, παρακαλώ, περισσότερη προσοχή! Δε ξέρουμε ακόμη που υπάρχει τώρα εκείνο που είναι ζωντανό, από τι είναι και πως ονομάζεται. Αφήστε μας μόνους, χωρίς βιβλία, κι αμέσως θα πελαγώσουμε, θα τα μπερδέψουμε, δε θα ξέρουμε που να στηριχτούμε και που να αφοσιωθούμε, δε θα ξέρουμε τι θα πρέπει ν' αγαπήσουμε ή να μισήσουμε, τι πρέπει να εκτιμήσουμε ή να περιφρονήσουμε. Βαριόμαστε ακόμη και που είμαστε άνθρωποι με σάρκα και οστά αληθινά, ντρεπόμαστε γι' αυτό και το θεωρούμε ατιμία μας. Γυρεύουμε να γίνουμε ένας τύπος γενικού ανθρώπου που δεν υπήρξε ποτέ. Είμαστε πεθαμένοι μόλις γεννηθούμε και χρόνια και χρόνια μας γεννούν πατέρες που δεν είναι ζωντανοί, μια κατάσταση που μας ευχαριστεί όλο και πιο πολύ. Μας αρέσει. Σε λίγο, θα επινοήσουμε κάποιο τρόπο να γεννιόμαστε από μια ιδέα. Μα δε θέλω πια να γράφω μέσα απ' το "υπόγειο"..

*Ένα κλασικό βιβλίο-παγκόσμιο αριστούργημα του κορυφαίου ρώσου λογοτέχνη του 19ου αιώνα Φιοντόρ Ντοστογέφσκι.. "Οι Αναμνήσεις από το Υπόγειο" ένα κορυφαίο βιβλίο 125 σελίδων, το οποίο έγραψε ο Ντοστογέφσκι στα 1864, περίοδος που νοσηλευόταν η πρώτη γυναίκα του(πέθανε την ίδια χρονιά) και ο ίδιος σε κακή οικονομική κατάσταση ύστερα από ένα πολύχρονο ταξίδι του στην Ευρώπη, πάσχοντας από την αρρώστια της χαρτοπαιξίας. Το βιβλίο κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις Εκδόσεις Ροές(2001) σε μετάφραση Σταυρούλας Αργυροπούλου, εμείς κρατάμε στα χέρια μας μια περυσινή έκδοση της "Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας" σε μετάφραση Γιώργη Σημηριώτη. Ένα 8σέλιδο βιογραφικό του μεγάλου Ρώσου λογοτέχνη(κορυφαίος πλέον μαζί με τους συμπατριώτες του Τολστόι, Γκόγκολ, Λέρμοντοφ, Παστερνάκ, Πούσκιν, Τιούτσεφ και Τσέχωφ) και το κορυφαίο διήγημα χωρισμένο σε δύο μέρη, στο ανυπέρβλητο πρώτο μονόλογο του συγγραφέα και στο δεύτερο μέρος, την "Ιστορία του Χιονόνερου"(χωρισμένο σε 10 μέρη), αναφορικά με την εξευτελιστική περιπέτεια του ήρωα με τους παλιούς του φίλους και την νεαρή πόρνη..

Βιογραφικό Φιοντόρ Ντοστογέφσκι

(από την ελληνική βίκιπαιδεία)

Φιοντόρ Μιχαήλοβιτς Ντοστογιέφσκι (Fyodor Mikhailovich Dostoevsky, ρωσ. Фёдор Михайлович Достоевский) υπήρξε κορυφαία μορφή της παγκόσμιας λογοτεχνίας, ρωσικής καταγωγής. Γεννήθηκε το 1821 στη Μόσχα. Σπούδασε στη Στρατιωτική Σχολή Μηχανικών της Αγίας Πετρούπολης. Υπηρέτησε στο στρατό για ένα μικρό χρονικό διάστημα αλλά τον εγκατέλειψε γρήγορα γιά να αφοσιωθεί στη λογοτεχνία. Μελέτησε την κοινωνία και τον κόσμο όχι θεωρητικά αλλά στην πράξη. Θέμα των έργων του, η ίδια η ζωή. Είδε από κοντά τις υποβαθμισμένες συνοικίες, γνώρισε τη φτώχεια, τον πόνο, την εξαθλίωση των ταπεινών ανθρώπων και στη συνέχεια μετέφερε τις εικόνες αυτές στα μυθιστορήματα του. Ασχολήθηκε με τον άνθρωπο και την κοινωνία και υπήρξε αγωνιστής και επαναστάτης.
Εναντιώθηκε στην πολιτική του Τσάρου Νικολάου του Α'. Αυτή του η στάση είχε αποτέλεσμα να κατηγορηθεί για συνωμοσία και να καταδικαστεί σε τετραετή φυλάκιση. Τα χρόνια του εγκλεισμού του στις φυλακές του Όμσκ υπέφερε τρομερά βασανιστήρια και εξευτελισμούς. Το 1859 επέστρεψε στην Πετρούπολη και εξέδωσε μαζί με τον αδελφό του δύο περιοδικά τα οποία, όμως, δεν σημείωσαν επιτυχία με αποτέλεσμα ο Ντοστογιέφσκι να βρεθεί καταχρεωμένος. Ο μόνος τρόπος γιά να συγκεντρώσει χρήματα και να ξεπληρώσει τα χρέη του ήταν η συγγραφή. Άρχισε λοιπόν να γράφει συνέχεια και ακούραστα με αποτέλεσμα να καταφέρει να ζήσει τα τελευταία χρόνια της ζωής του σχετικά άνετα. Σε αυτό το διάστημα έγραψε τα καλύτερα του έργα: Ο παίκτης, Οι αδερφοί Καραμαζώφ, Έγκλημα και Τιμωρία, Ο Ηλίθιος, Οι δαιμονισμένοι. Όταν κατάφερε πλέον να ανασάνει από το βάρος των χρεών ανέλαβε τη διεύθυνση του περιοδικού Πολίτης και λίγα χρόνια αργότερα εξέδωσε το δικό του περιοδικό, Το Ημερολόγιο Ενός Συγγραφέα, που σε αντίθεση με τις προηγούμενες εκδοτικές εμπειρίες σημείωσε τεράστια επιτυχία. Πέθανε το 1881 στην Πετρούπολη σε ηλικία 60 ετών.
Άλλα έργα του είναι τα μυθιστορήματα: Ο φτωχόκοσμος, Λευκές νύχτες, Ταπεινωμένοι και καταφρονεμένοι, Αναμνήσεις από το σπίτι των πεθαμένων, Το υπόγειο. Υπήρξε μέλος της Ακαδημίας Επιστημών και η προσφορά του στην παγκόσμια λογοτεχνία είναι διεθνώς αναγνωρισμένη. Θεωρείται ως ο μεγαλύτερος μυθιστοριογράφος όλων των εποχών και τα έργα του έχουν μεταφραστεί σχεδόν σε όλες τις γλώσσες του κόσμου. Στην Ελλάδα το έργο του Ντοστογιέφσκι όχι μόνο αγαπήθηκε και διαβάστηκε πολύ αλλά και επηρέασε αρκετούς Έλληνες λογοτέχνες. Πολλά από τα έργα του έχουν διασκευαστεί και παιχτεί στο ελληνικό θέατρο.

Μυθιστορήματα

Ο φτωχόκοσμος (1846)
Νιετόσκα Νιεζβάνοβα (
1849)
Το όνειρο του θείου μου (1859)
Το χωριό Στεπαντσίκοβο και οι κάτοικοί του (
1859)
Αναμνήσεις από το σπίτι των πεθαμένων (
1860-1862)
Ταπεινωμένοι και καταφρονεμένοι (
1861)
Ο παίκτης (
1866)
Έγκλημα και τιμωρία (
1866)
Ο αιώνιος σύζυγος (
1870)
Οι δαιμονισμένοι (
1871-1872)
Ο ηλίθιος (
1868)
Ο έφηβος (
1875)
Αδελφοί Καραμάζωβ (
1879-1880)

Διηγήματα

Ο σωσίας (1846)
Ο κύριος Προχάρτσιν (
1846)
Μυθιστόρημα σε εννέα γράμματα (
1847)
Η σπιτονοικοκυρά (
1847)
Η γυναίκα ενός άλλου και ο άντρας κάτω απ’το κρεβάτι (
1848)
Το χριστουγεννιάτικο δέντρο και ο γάμος (
1848)
Λευκές νύχτες (
1848)
Πολζούνκωβ (
1848)
Μια αδύναμη καρδιά (1848)
Ένας τίμιος κλέφτης (1848)
Ο μικρός ήρωας (γραμμένο το 1849 και δημοσιευμένο το
1857)
Μια αξιοθρήνητη ιστορία (1862)
Το υπόγειο (
1864)
Ο κροκόδειλος (
1865)
Μπόμποκ* (
1873)
Μικρές εικόνες*(
1873)
Το παιδί στο δένδρο του Χριστού* (
1876)
Μια γλυκιά γυναίκα* (1876)
Ο χωρικός Μάρεϊ* (1876)
Η αιωνόβια* (1876)
Το όνειρο ενός γελοίου* (
1877)
Ο λόγος για τον Πούσκιν (1880)
*Σημ. Δημοσιεύτηκαν μέσα από «Το ημερολόγιο ενός συγγραφέα»

Δοκίμια

Χειμερινές σημειώσεις σε καλοκαιρινές εντυπώσεις (1863)
Το ημερολόγιο ενός συγγραφέα (
1873-1877, 1880)