29 Οκτ 2007

"Συμπόσιον Ή Περί Μέθης" - Αριστοτέλης [Εισαγωγή - Μετάφραση - Σχόλια : Μ.Ι. Γιόση - 1992]

Το να ξεχνάς τελείως όσα έχουν γίνει ή ειπωθεί όσο είσαι πιωμένος δεν είναι μόνο αντίθετο σ' αυτό που λέγεται για τα συμπόσια, ότι δηλ. γίνονται αιτίες να δημιουργηθούν φιλίες.
*
Ήταν ανάρμοστο να φτάνεις στο συμπόσιο μες στον ιδρώτα και τη σκόνη.
*
Το "μεθύειν", κατά Αριστοτέλη, δήλωνε ότι έπιναν οι άνθρωποι μετά τις θυσίες προς τους θεους(μετά το "θυείν").
*
Το να μεθάει κανείς έχει δύο όψεις : η μια είναι απλώς να πίνει κι η άλλη να παραμιλάει από τη μέθη.
*
Η διαφορά ανάμεσα στην απόλαυση του κρασιού και στη μέθη είναι πως η απόλαυση του κρασιού οδηγεί στη χαλαρότητα και την άνεση, ενώ η μέθη στη φλυαρία.
*
Μέθη είναι το παραλήρημα που ακολουθεί την ανάλωση του κρασιού.
*
Ανάσκελα πέφτουν όσοι πίνουν ποτό φτιαγμένο από κριθάρι, αυτό δηλ. που αποκαλούμε ζύθο.
*
Όσοι μεθάνε από κρασί πέφτουν μπρούμυτα, όσοι όμως μεθάνε από ζύθο γέρνουν πίσω το κεφάλι.
*
Αν το κρασί ζεσταθεί αρκετά, μεθάει λιγότερο όταν το πίνεις.
*
Για το κρασί που ονομάζουν σαμαγόρειο, αν αναμείξεις τρια τέτοια ποτήρια με νερό μπορούν να μεθύσουν πάνω από σαράντα άντρες.

*Το αρχαίο φιλοσοφικό κείμενο "Συμπόσιον ή Περί Μέθης", είναι από τα μερικώς σωζόμενα έργα του μεγάλου έλληνα φιλοσόφου Αριστοτέλη. Ανήκει στα έργα της πρώιμης περιόδου του, χωρίς όμως να υπάρχει εικασία χρονολόγησής του. Μόνο μερικά απόσπασματα έχουν σωθεί, με ορισμένα από αυτά να λέγεται ότι δεν ανήκουν στον ίδιο τον Αριστοτέλη, αλλά να αποδίδονται σε εκείνον από μεταγενέστερους μελετητές. Το συγκεκριμένο 40σέλιδο καλοφτιαγμένο βιβλιαράκι, που εκδόθηκε στα 1992 από τις Εκδόσεις Εικοστού Πρώτου, σε εισαγωγή/ μετάφραση/ σχόλια της μελετήτριας του Αριστοτέλη Μ. Γιόση, μια δουλειά που χρονολογείται πίσω στα 1989, είναι και το μοναδικό, αναφορικά με το συγκεκριμένο κείμενο, στα ελληνικά. Στηρίχτηκε σε πληρεις ευρωπαϊκές εκδόσεις του παρελθόντος, του Rose(1863, 1886), του Ross(1952, 1955) και του Wilpert(1960). * Ν.Ι.Π.