20 Οκτ 2007

" Στιγμές ( Ι ) " - Στράτος Π. (20/10/07)


Κατεβαίνω τα πλατιά μαρμάρινα σκαλοπάτια
διασχίζω το μακρύ σκοτεινό διάδρομο
Μεθυστικό άρωμα υγρασίας μετά από βροχή
μια λάμψη καλοκαιρινού ήλιου με τυφλώνει
Μπροστά μου η μεγάλη γυάλινη τζαμαρία
παιδικά χαμόγελα και φωνές ηχούν στ' αυτιά
Η αυλή με τα λευκά τριαντάφυλλα, τις γαρδένιες
οι ανθισμένες λεμονιές και εκείνη η ψηλή ροδιά
Σκιές ξεγλιστρούν τρέχοντας εδώ κ' εκεί
ευχάριστο συναίσθημα χαράς, μιας ζεστής αγκαλιάς
Δυο φιγούρες στο τετράγωνο ξύλινο τραπέζι
καθισμένοι αντικρυστά κοιτάζονται δίχως τέλος πια
Το φώς του διπλανού σπιτιού σπάει απότομα το σκοτάδι
ο χώρος άδειος κενός σιωπηλός, το τραγούδι έπαψε
Στα γόνατα λυγίζω, ο πόνος κάνει την καρδιά να σταματά
ανίκανος να χύσω ένα δάκρυ κοιτώ Εκεί: Τ' άστρα τρεμοπαίζουν..