"Μέγας Κηπουρός" - Ευτυχία Παναγιώτου (2007)

κανείς δεν είδε το μασκοφόρο με τα τριαντάφυλλα

έφευγε από το σπίτι με ψαλίδια στα χέρια και μ' ένα

γάτο μαύρο αγκαλιά στο δάσος με τα μυστικά- δεν

το 'ξερε κανείς- μέχρι που χείλη τεράστια μίλησαν

για εγκλήματα στο ποταμό, για πευκοβελόνες θηρίου,

για επιθανάτιους χτύπους και θρήνους στη διαπασών.

τότε ήταν που αγκάθια χέρια το ξεγύμνωσαν, το ξερίζωσαν

το μολυσμένο μανιτάρι το μαινόμενο.

(ars poetica)

είμαι ο πόνος που γίνεται πλήγμα σε κάθε λέξη.

τρυπάω τα δόντια ν' αρθρωθώ, συνέχεια ματώνω.

με βία γεννιέμαι, ύπαρξη μου απαγορεύεται.

σφαλίζω το στόμα με δάκρυα που καταπίνω.

μες στη σιωπή μου ανθίζω εντός μου

ποτίζω φαντάσματα σε άδειες καρέκλες.

-μουσικό παιχνίδι ψυχοθεραπείας-

(ενδοφλέβια)

θα σου κάνω μάγια ξένε για να μ' αγαπήσεις

θα σου φτιάξω φίλτρα για να 'ρθεις σε μένα

πίσω σου θα σπείρω οργίλες φωτιές να τρέξεις γρήγορα

θα 'χω μια αγκαλιά μεγάλη να χωράει τα όνειρά σου

ζαχαρένια λόγια σε ροζ τοπία θα σου χαρίσω ήχους,

μυρωδιές, χαρμόσυνες ειδήσεις και εφηβεία.

ότι τραβά η ψυχούλα σου θα το 'χεις- λίγο μονάχα

δώσε αίμα στη δική μου που πεινάει η στοιχειωμένη.

(φάντασμα)

χάλασε ο δίσκος, ανάποδα παίζει τα τραγούδια.

τώρα ο στίχος αντίστροφα με πάει.

μια πεταλούδα κόλλησες στο γόνατό μου πίσω,

στόχος το "γονατίζω" να κόψω μαχαίρι.

το είδα σαν παιχνίδι στην αρχή και δέχτηκα

αλύγιστη να παραμείνω, αν είναι έτσι

μια ζωή να σώσω.

ήρθες μετά μ' ένα τσουβάλι, γεμάτο μ' άλλες ταλαίπωρες

"άσκηση θάρρους είναι ευτυχία να μη λυγίζεις", είπες.

"άσκηση καλοσύνης είναι", σκέφτηκα.

(γονατισμένη)

*"Η Σαρκική Φωνή". Έτσι χαρακτηρίσαμε στο "Βακχικόν", την Ευτυχία Παναγιώτου, όταν γνωριστήκαμε τον περασμένο Σεπτέμβριο (http://vakxikon.blogspot.com/2007/09/blog-post_12.html). Μας συστήθηκε επίσης και ως μεταφράστρια της Ανν Σέξτον στα ελληνικά ( http://vakxikon.blogspot.com/2007/09/blog-post_16.html), μεταφράσεις που θα κυκλοφορήσουν από τις Εκδόσεις Τυπωθήτω στις αρχές του 2008. Πάντως, αυτό που περιμέναμε, όλοι οι φίλοι της ήρθε : ο "Μέγας Κηπουρός", το πρώτο ποιητικό βιβλίο από τη νεοσύστατη "Κοινωνία των Δεκάτων" του Ντίνου Σιώτη(το αμιγώς πρώτο ποιητικό, διότι κυκλοφόρησε και μια ανθολογία ποιητών για το 2007). Μια όμορφη έκδοση, τριανταένα ποιημάτων, της πρώτης ποιητικής περιόδου της νεαρής κύπριας ποιήτριας Ευτυχίας Παναγιώτου, με τη συνέχεια, να προμηνύεται ακόμη καλύτερη. Θα κυκλοφορήσει στα βιβλιοπωλεία τον Γενάρη του 2008.

Η Ευτυχία Παναγιώτου γεννήθηκε στη Λευκωσία της Κύπρου στα 1980. Σπούδασε φιλολογία στην Αθήνα και λογοτεχνία στο Λονδίνο. Ζει στην Αθήνα τα τελευταία χρόνια εργαζόμενη σε λογοτεχνικά περιοδικά και κυρίως ως επιμελήτρια κειμένων. Ήταν η αγαπημένη "Ευτυχούλα" όλων στα "Δέκατα" για πάνω από δυο χρόνια. Ποίηματά της έχουν δημοσιευθεί επίσης στα περιοδικά Εντευκτήριο, Άνευ, Οδός Πανός και στο ηλεκτρονικό E-Poema. Μετά την έκδοση της πρώτης ποιητικής συλλογής της, περιμένει και την πρώτη μεταφραστική της προσπάθεια, με ποιήματα της αμερικανίδας Ανν Σέξτον. * Ν.Ι.Π.