8 Φεβ 2008

"Propaganda No 6 : Portishead : Dummy (1994)" - Tάσος Ρήτος


Mysterons
Sour Times
Strangers
It Could be sweet
Wandering Star
It’s a fire
Numb
Roads
Pedestal
Biscuit
Glory Box


Τα παιδιά στέκονται γυμνά πάνω στο βράχο. Κοιτάζουν τ’ αστέρια και ονειρεύονται. Κοιτάζουν τις βάρκες σαν πυγολαμπίδες μέσα στην γαλάζια θάλασσα και ταξιδεύουν.
«Μικρή μου γοργόνα, θέλεις να βουτήξουμε και να φτάσουμε τον ορίζοντα;»
«Φοβάμαι τα άγρια αυτά φύκια, φοβάμαι δεν ξέρω να κολυμπάω! Θέλεις να ξαπλώσουμε στην αμμουδιά ανάσκελα και να παίξουμε το παιχνίδι των αστεριών;»
«Πως παίζεται, δεν ξέρω!»
«Διαλέγεις ένα αστέρι με τα μάτια σου, αν διαλέξουμε το ίδιο, τότε θα σ’ αγαπάω για πάντα!»
Κι η νύχτα έφερνε την μέρα, και πάλι η μέρα την νύχτα! Καπνοί και σώματα, αφροί και χρώματα, ζωγράφιζαν το τοπίο, στο γαλάζιο φόντο της θάλασσας…

I’m so tired, of playing
Playing with this bow and arrow
Gonna give my heart away
Leave it to the other girls to play
For I’ve been a temptress too long
Just. . .

«Βρήκα το αστέρι σου γοργόνα μου, θα σ’ αγαπώ κι εγώ μέχρι το άπειρο!»
«Ξέρεις κάτι, έμαθα να ζωγραφίζω!»
«Έμαθες να κολυμπάς εννοείς!»
«Όχι έμαθα να ζωγραφίζω!»
«Έμαθες να κολυμπάς μέσα στα χρώματα της ψυχής σου, έμαθες να πετάς στο γαλάζιο φόντο της ψυχής σου!»
«Αλήθεια μου λες; Τότε πάμε να κολυμπήσουμε!»
«Πάμε! Πάμε να φτάσουμε τον ορίζοντα!»
«Πες μου όμως ένα λόγο που επιμένεις στον ορίζοντα;»
«Είναι η πρόκληση μας, όσο πιο κοντά πλησιάσουμε τόσες περισσότερες ελπίδες έχουμε να είμαστε μαζί και αύριο και μεθαύριο! Και τώρα κολύμπα γοργόνα μου!»

Oh, can’t anybody see,
We’ve got a war to fight,
Never found our way,
Regardless of what they say

How can it feel, this wrong,
From this moment,
How can it feel, this wrong.

Υπάρχει κάποιος λόγος να μένουμε γυμνοί στην άβυσσο; Ξεσκίζουμε πολλές φορές το δέρμα μας και ανοίγουμε την ψυχή μας. Ρίχνουμε ριπές στην σκέψη μας! Υπάρχει ελπίδα για το μακρινό ορίζοντα; Μπορείς να με σταματήσεις καθώς πετάω πάνω στα σύννεφα; Κλαίω οδυνηρά πάνω σε ένα πτώμα κι εσύ γυναίκα της αποφυγής, ήρθες ποτέ να μου γνέψεις τα μάγουλα; Δώσε μου ένα λόγο λοιπόν να μην προσμένω το θάνατό μου! Εσύ αγέρωχε καβαλάρη της προσμονής μου, ήρθες ποτέ να μου μιλήσεις τόσο σκληρά ώστε να σε απαρνηθώ; Δώσε μου μια ευκαιρία να σου αποδείξω ότι τελικά δεν σκάβω το λάκκο μου για να κρυφτώ. Δώσε μια ευκαιρία να σου αποδείξω ότι αύριο θα είμαι εγώ ο άντρας κι εσύ η γυναίκα της ζωής μου! Και. . . να ξέρεις ότι θέλω πολύ να φτάσω τον ορίζοντα στην απέναντι όχθη κολυμπώντας μαζί σου γλυκεία μου γοργόνα!

So don’t you stop, being a man
Just like a little look from our side when you can
Sow a little tenderness
No matter if you cry

Give me reason to love you
Give me a reason to be a woman
Its all I wanna be is all woman

For this is the beginning of forever and ever

It’s time to move over. . .