8 Μαΐ 2008

"Υδροβάτης" - Δημήτριος Μουζάκης (2007)

Δημήτριος Μουζάκης, «Υδροβάτης», Ποίηση, Εκδ. Δωδώνη, Σελ. 107, Έτος 2007.

Δε σου διαβάζω ποτέ
Γιατί αντί να με προσκυνήσεις
Σιωπάς
Τι να την κάνω τη σιωπή σου
Έχω αρκετή μέσα μου
Τη συλλέγω, την κλαδεύω, την ποτίζω
Με όλα τα υλικά του έμβιου
Να θεριεύει με αντίστροφη μεταγραφάση
Στης ποίησης την προειδοποιητική λυσιγονία

(από το ποίημα «Φρυκτωρία», σελ. 16)

Ποίηση είναι της φουσκοθαλασσιάς το σπαρτάρισμα στα σημεία καμπής της αγρανάπαυσης. Θλίψη είναι του συναισθήματος η παστερίωση και δυστυχία η αποστείρωση του ερωτικού. Τεμπελιά είναι η τετραπληγία της εσωτερικής γωνίας λόξωσης…

(από το ποίημα «Έκθεση Ιδεών», σελ. 45)

Η νέα συλλογή του Δημήτριου Μουζάκη συγκεντρώνει ένα μεγάλο αριθμό ποιημάτων του, μεταξύ των οποίων τριών σε πεζή μορφή ιδιαίτερα αξιοπρόσεχτων (όπως η «Έκθεση Ιδεών»), και εκδίδει το δεύτερο βιβλίο του χρησιμοποιώντας λέξεις, φράσεις, προτάσεις που προξενούν στον αναγνώστη σκέψεις που θα μετουσιωθούν σε έργα και πράξεις.

«Six-pack μπύρα Beck’s με δώρο το ποτήρι
Παράτησε ξανά το στήθος της αδέσποτο
Μνήμης αφρό παραπανίσιο, θυμόμουν και γελούσα
Εις των τριακοσίων εσύ, στίχους του Ευρώτα»

Αισθήματα, συναισθήματα, γεγονότα κοινά αλλά και οικογενειακά, φιλικά, ερωτικά στο επίκεντρο της πένας του Μουζάκη, στον οποίον απολαμβάνουμε το πλούσιο λεξιλόγιο του, την ικανότητα του στη σύνταξη και στη σχέση των λέξεων αλλά ανοίγουμε διάλογο μαζί του για την επιτήδευση του λόγου του, σε μεγάλο μάλιστα βαθμό, παρόλο που ο ίδιος μας προλαβαίνει, απαντώντας στον καθένα από μας με το ποίημα «Παλαιογεωγραφία ΙΙΙ», σε απλό, λιτό στίχο, αυτή τη φορά :

«Είσαι πάρα πολύ μικρός
Για να γράφεις έτσι»
Μου είπε αινιγματικά

Θα το εκλάβω ως φιλοφρόνηση

Γιατί για να γράφω έτσι
Τι μπορώ να υποθέσω
Για το μέγεθός μου;

Στα θετικά του βιβλίου τα δυο μεγάλης έκτασης ποιήματα-παραμύθια-ιστορίες που μας μαγνητίζουν και κεντρίζουν το ενδιαφέρον μας. Κυρίως το 36σέλιδο «Προσωποκρατικοί», ένας έντονος φιλοσοφικός διάλογος του «Ιππότη Ταξιάρχη του Ναού» και του «Υπέρτατου Μέγα Γενικού Επιθεωρητή» θυμίζει κάτι από Βαλερύ χωρίς να γίνεται κουραστικός, βαρετός αλλά μάλλον απολαυστικός. Μια συλλογή ωριμότερη και σαφώς πιο βελτιωμένη από την «Αδελφότητα της θλίψης», που κυκλοφόρησε, και πάλι από τη Δωδώνη, το 2006.

Νέστορας Ι. Πουλάκος


*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο τεύχος 38 του λογοτεχνικού περιοδικού "Μανδραγόρας".