20 Μαΐ 2008

"To Μπαούλο με τις Μπίλιες" - Νίκος Σταμπάκης (2007)

Νίκος Σταμπάκης, «Το Μπαούλο με τις Μπίλιες», Ποίηση, Εκδ. Φαρφουλάς, Σελ. 155, Έτος 2007.

Η ζωή
Δεν θυμάται
Όσους ζουν κάτω
Απ’ το τραυλό φως

Και όλες
Οι απελπισμένες
Δεήσεις
Κι οι εκλεπτυσμένες κινήσεις
Δεν θα τους σώσουν

Όταν κοιμούνται
Θυμούνται τον έρωτα που χάθηκε
Στην λεωφόρο των σκοτεινών
Μπλε κυμβάλων
Που την λικνίζουν
Οι τσιμπίδες των καστανάδων.

(από το ποίημα «Οδός Αποβλήτων», σελ. 24)

Σαν πέφτει κόκκινη βροχή
Όλοι θαρρούν
Πως ο θεός
Έκοψε τις φλέβες του
Κι ανησυχούν.

(«Charles Fort», σελ. 37)

Ο Νίκος Σταμπάκης συγκεντρώνει έναν ογκώδη τόμο 96 ποιημάτων, μιας περιόδου από το 1988 μέχρι και σήμερα, χωρισμένο σε τρεις ενότητες (Τα μυστήρια των δασών – Το μπαούλο με τις μπίλιες – Αυτόματος τηλεφωνητής), που μπορούν να διαβαστούν και ως τρεις διαφορετικές ποιητικές συλλογές. Με υπέροχα γραφιστικά σχέδια (του Διαμαντή Καραβόλα) να παρεμβάλλονται, ο ποιητής αποτυπώνει στο χαρτί εικόνες σ' ένα κλίμα ελευθερίας, αντισυμβατικότητας, τολμηρών μυθοπλαστικών εφευρημάτων και απροσδόκητων εξελίξεων.

«Κι άραγες ποιος θα το φορέσει
-Ποιος άραγες θα το φορέσει-
Ένα ρολόγι έτσι παλιό;
Μια μοναχή που βράζει τσάγι
Μες σε τσουκάλι ταπεινό;»

Ο ποιητής διηγείται σε κάθε σελίδα του βιβλίου του ιστορίες και παραμύθια της καθημερινής ζωής που τον συγκλόνισαν, τον ανησύχησαν και τον υποκίνησαν να γράψει, ή μάλλον να ζωγραφίσει πίνακες για αυτά (όπως το ποίημα «ο Ακύλας και ο Πολυδέβκης»). Το δεύτερο μέρος της συλλογής («Το μπαούλο με τις μπίλιες»), που είναι και το χαρακτηριστικότερο του ύφους του ποιητή, απαρτίζεται από ποιήματα, σε πεζή μορφή, που δίνουν τόσο το στίγμα όσο και την κατεύθυνση που θέλει να περάσει στον αναγνώστη.

«Μόλις προσπεράσαμε ένα παγωμένο παγώνι μ’ ορθάνοιχτα μάτια, μες στα οποία η έκπληξη του αιφνιδίου τέλους αντισταθμιζόταν από την ήμερη γνώση του κλίματος».
Μελετητής του Μπουνιουέλ με μεγάλο μεταφραστικό έργο και επιμέλειες εκδόσεων, ο Νίκος Σταμπάκης δημοσίευσε τα πρώτα ποιήματά του στη «Νεφέλη» το 1992. Είναι μέλος της επονομαζόμενης Υπερρεαλιστικής Ομάδας Αθηνών, με συνεχείς δημοσιεύσεις ποιημάτων και κειμένων στα περιοδικά «Φαρφουλάς» και «Κλήδονας» όσο και μεταφράσεις στο περιοδικό «Νέα Συντέλεια».



Νέστορας Ι. Πουλάκος

Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο τεύχος 38 του λογοτεχνικού περιοδικού "Μανδραγόρας" (Μάιος 2008).