31 Ιουλ 2008

"Αράς" - Αγγελική Σιγούρου (2008)

(...)

Απέμεινε το περίγραμμα του πλοίου.

Το σκάρτο του φορτίο μεταφέρει ανόρεχτα και η σκιά του λίγο-λίγο χάνεται από την επιφάνεια των κυμάτων. Ακριβώς όπως οι σκιές μας, που πλέον δεν ακολουθούν τα αποσυντεθειμένα μας κορμιά. Όμως κρατάμε τον ρυθμό της αταξίας κι έχουμε το κουράγιο να μην κλαίμε πάνω στο καινούργιο πτώμα. Ονειρευόμαστε την ύπτια θέση του μέσα σ’ ένα φανταστικό, τεράστιο πίνακα και στον αέρα ζωγραφίζουμε το λίκνισμά του.

Κάπου με περιμένεις
Εσύ
όπως
ο
οποιοσδήποτε
άντρας
που
λησμόνησε
σε
έναν
λαβύρινθο
τη
νερωμένη
του
προτού
προλάβει
να
της
δείξει
τον
δρόμο
της
επιστροφής – γυμνό επί δύο κάτω από το πέπλο της υποκρισίας.

Ήσυχα αποκοιμιέμαι, βυθισμένη στην αόρατη αιώρα που κρεμιέται στο κατάστρωμα. Μα πότε-πότε κάποιος έρχεται να με ξυπνήσει για να παραπονεθεί. Τον γυροφέρνει κάποιο έντομο ενοχλητικό, ή νιώθει την ελευθερία του να φεύγει οριστικά. Δεν τους οικτίρω. Εμείς δεν ήμασταν που βλέπαμε ναυάγια στα όνειρά μας; Είναι καιρός με τόλμη να κοιτάξουμε κατάματα το όνειρο. Προτείνω άλλη μια παρτίδα σκάκι για να βγει επιτέλους απ’ τη μέση ο βασιλιάς. Σε ένα από τα παιχνίδια, το άλογο είχε ξαφνικά ανεβεί στους ώμους μου και μες στο αυτί μου κάτι άρχισε να ψιθυρίζει. Έχασα όλους τους στρατιώτες μου όταν πίστεψα στα λόγια του, πως μόνο του – η αλαζονεία του είχε πει – μπορούσε να νικήσει. Κι αφού ό,τι χάνεται στη θάλασσα, χάνεται οριστικά, δεν έχω πλέον στρατό να πολεμήσω. Δυο ζώα που όλο και περισσότερο κουράζονται, δυο πύργοι που στην άμμο δεν στεριώνουν, μια πόρνη βασίλισσα που φοβάμαι να αγγίξω μήπως τη μνήμη μου επιστρέψει και ένας βασιλιάς που όλοι θέλουν το κακό του, όρθιος και πολύ θλιμμένος παριστάνει το άγαλμα.

(...)

ΣΠΑΡΑΖΩ, ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΑΦΗΣΕΣ ΤΟΣΟ ΜΟΝΗ; ΓΙΑΤΙ ΕΙΚΟΝΑ ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΜΟΥ ΔΕΝ ΚΑΤΑΠΙΝΕΙΣ ΟΠΩΣ ΕΚΑΝΕ ΕΚΕΙΝΟΣ; ΕΙΚΟΝΑ ΣΕ ΜΙΣΩ! ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΑΥΤΟΣ, ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΑΥΤΟΥ ΤΟ ΝΟΙΑΞΙΜΟ, ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΤΟ ΔΙΧΤΥ ΤΟΥ, ΠΟΥ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΤΟ ΣΑΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΘΥΜΙΑΣ ΜΟΥ ΜΕ ΚΡΑΤΑΓΕ ΑΝΟΙΧΤΗ, ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΤΙΠΟΤΑ, ΧΑΣΟΥ ΑΠΟ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΟΥ.

Δεν θέλω άλλο,
την αναπόφευκτη τραχύτητα, το αυστηρό αμείλικτο πρόσωπο αυτού που περιμένει,
εκείνον που ποτέ δε θα φανεί.
Δεν θέλω πια,
να συναντώ αγρίμια όσους με πόθησαν και τους αρνήθηκα.
Χαθείτε από μπροστά μου, όλοι.
Θέλω να σας ξεχάσω.
Θέλω στεριά κι εσείς πίσω μου να βουλιάζετε.
Ετούτη την πανούκλα δεν τη γέννησα εγώ.
Εσείς την έχετε επινοήσει, η απελπισία η δική σας.
Κουράστηκα να επαναλαμβάνω αρρώστια-θάνατο-ανάσταση.
Κουράστηκα.
Συγχώρεσέ με,
Μα ήθελα κι εγώ ένα μάρμαρο να με σκεπάζει.
Τότε ίσως έβρισκα τη δύναμη να σε ξαναπιστέψω,
να σε ξαναγαπήσω και να μη ζητώ
αντάλλαγμα.

(Μαρία)

*Η γνωριμία μας με την ποίηση της Αγγελικής Σιγούρου είχε γίνει πολύ καιρό πριν, μέσα στο μεγάλο διαδικτυακό χωριό της λογοτεχνίας.. Τα λογοτεχνικά περιοδικά "Poema" και "Poeticanet" είχαν δημοσιεύσει αποσπάσματα ποίησης της, θεατρικές παραστάσεις είχαν ανέβει βασισμένες στα "θεατρόμορφα" ποιήματα της, βραβεία και διακρίσεις είχε δεχθεί για την ποιοτική.. ποιητική της! Στην καινούρια ποιητική σειρά "Γεφύρια", που διαμόρφωσε στις Εκδόσεις Ηλέκτρα -ο ποιητής και μεταφραστής Γιώργος Μπλάνας, βρίσκει απάγκιο το βιβλίο της "Αράς". Μια ποιητική συλλογή, χωρισμένη σε έξι ενότητες - θεατρικά δρώμενα, συνολικής έκτασης 63 σελίδων. Η συλλογή "Αράς" της Σιγούρου -η οποία πλην των άλλων επιδίδεται σε μεταφράσεις για λογαριασμό των Εκδόσεων Ηλέκτρα- εγκαινιάζει τη νέα σειρά "Γεφύρια", μαζί με τους "Ύμνους της Νύχτας" του Νοβάλις (.. σε μετάφραση του Μιχάλη Παπαντωνόπουλου - βλ. κριτική Bang Σεπτεμβρίου Τεύχος 12). Σύμφωνα με πληροφορίες, η σειρά θα ανανεωθεί στα τέλη του χρόνου με την καινούρια ποιητική συλλογή του Μιχάλη Παπαντωνόπουλου (βλ. προδημοσιεύση στο Βακχικόν Τεύχος 2 Ιούνιος - Άυγουστος 2008) και μεταφράσεις ποιημάτων του γάλλου Μισό, από τον ποιητή Ζ.Δ. Αϊναλή.

Διαβάστε επιφυλλίδα του Μιχάλη Παπαντωνόπουλου για τη συλλογή "Αράς" της Αγγελικής Σιγούρου στην "Κυριακάτικη Αυγή" : http://www.avgi.gr/cgi-bin/hwebpressrem.exe?-A=495684&-w=&-V=hpress_int&-P

Bιογραφικό Αγγελικής Σιγούρου

Γεννήθηκε στην Αθήνα, το 1973. Σπούδασε γαλλική φιλολογία, δραματική τέχνη, σύγχρονο και κλασικό χορό. Ποιήματά της έχουν δημοσιευτεί στα λογοτεχνικά περιοδικά Νέα Πορεία, Ποίηση, Δρομολόγιο, καθώς και στα ηλεκτρονικά περιοδικά Poeticanet και Poema. Έχει μεταφράσει από τα γαλλικά το θεατρικό έργο του Φερνάντο Πεσσόα Ο ναυτικός (Εταιρεία Θεάτρου «Μνήμη», 1998), το φιλοσοφικό δοκίμιο του Κώστα Παπαϊωάννου Κυνήγι, πατρίδα, χώρος, το διήγημα του Γκυ ντε Μωπασάν Ένας τρελός (Εκδόσεις Ηλέκτρα, 2008), και από τα αραβικά το μυθιστόρημα του Γκαμάλ Αλ Γιτάνι Πυραμίδες (Εκδόσεις Καστανιώτη, 2006), καθώς και την ποιητική συλλογή Κατάσταση Πολιορκίας του Μαχμούντ Νταρουίς. Ζει στη Σύρο, όπου διδάσκει σύγχρονο χορό και όπου, το 2005, δημιούργησε τη χοροθεατρική ομάδα «Ακροποδητί». *Ν.Ι.Π.