5 Αυγ 2008

Καλό "Βακχικό" Καλοκαίρι..

Το άγριο είναι, κάπου, στον άνεμο, αγαπημένη μου.. Κι εκείνος, κάποτε, σκεφτικός με ένα ιρλανδέζικο στο χέρι, παραμιλά για σένα και για αυτόν. Τα βράδια ατελείωτα, δικά σας, στης αβύσσου του μυαλού σας τα στενά. Μα, άκου.. «Φέρε μου, άλλο ένα σε παρακαλώ.. ok, λοιπόν». Θα ταξιδέψετε στον άνεμο παρέα με τα ουίσκια τα ιρλανδέζικα και θα κάνετε sand art στην άμμο τις καρδιές σας. Θα τον αγαπήσεις; Θα σε αγαπήσει, λες; Who knows, my dearest..

Και μετά απ’ όλα αυτά, Αιγάλεω - Περιστέρι, μια ευθεία τεμνομένη κι οξεία, θα κλαις κάποιο βράδυ για κείνο το καλοκαίρι.. όμως εκείνος, Ζωοδόχου Πηγής και Ναυαρίνου γωνία, θα σε περιμένει να γυρίσεις!
*Ν.Ι.Π.

Να προσέχετε τη νηφαλιότητά σας, λοιπόν...