25 Σεπ 2008

"Cinemad Προτάσεις της Εβδομάδας" - Νέστορας Ι. Πουλάκος


ΚΑΥΤΟ ΑΠΟΡΡΗΤΟ

Κωμωδία – Η.Π.Α. 2008
Σκηνοθεσία: Ίθαν & Τζόελ Κοέν
Σενάριο: Ίθαν & Τζόελ Κοέν
Πρωταγωνιστούν : Μπραντ Πιτ, Τζωρτζ Κλούνει, Τζον Μάλκοβιτς, Τίλντα Σουίντον, Φράνσις ΜακΝτόρμαντ.
Διάρκεια: 96’
Διανομή: Odeon

Ο Όσμπουρν Κοξ (Τζον Μάλκοβιτς) είναι υπάλληλος της CIA και αποτυχημένος σε όλους τους τομείς της ζωής του: πίνει, η δουλειά είναι χάλια και η γυναίκα του έχει εραστή τον Χάρι Φάρερ (Τζορτζ Κλούνι). Όταν ο Όζι απολύεται από τη δουλειά αποφασίζει να γράψει ένα μνημόνιο με μυστικά της επαγγελματικής του ζωής, που περιέργως φτάνει στα χέρια της άλλης ερωμένης του Χάρι, της Λίντα (Φράνσες ΜακΝτόρμαντ) και του συναδέλφου της Τσαντ (Μπραντ Πιτ). Πεπεισμένοι ότι αυτή είναι η ευκαιρία τους για να βγάλουν καμιά πεντάρα, πηγαίνουν την ..."ανακάλυψή" τους κατευθείαν στους Ρώσους! Σχέσεις και φιλίες ανατρέπονται και κανένας δεν ξέρει ποιον να εμπιστευτεί...

Intermission.. Το ευχάριστο διάλειμμα δυο ιδιοφυίων του 21ου αιώνα! Οι Κοέν, σαν άλλοτε, αποφάσισαν να διακοπάρουν κινηματογραφικά με αυτό το εγχειρίδιο βλακείας, όπως έλεγε πρόσφατα ο Χαριτόπουλος, και μας τοποθετούν στους ακραίους φαν τους, μια για πάντα!

Υπέρ : Οι μοσχοαναθρεμμένοι αδελφοί Κοέν, μετά την περυσινή τους οσκαρική και παγκόσμια επιτυχία (Καμμιά Πατρίδα για τους Μελλοθάνατους), έστησαν ένα πανέξυπνο σενάριο, δούλεψαν πάνω σε μια ευφάνταστη σκηνοθετική φόρμα (η κάμερα που έρχεται από το διάστημα και προσγειώνεται στην CIA και στο τέλος απογειώνεται και πάλι - ιδέα παραμυθιού : "μια φορά κι έναν καιρό..." - ".. και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα), είχαν την.. ευγενή τύχη να έχουν ένα καστ από Κλούνει (σε έναν ακόμη αποδομημένο ρόλο) μέχρι Σούιντον (απολαυστική υστερική 40άρα), κι από Μάλκοβιτζ (αλκοολικός πράκτορας) σε ΜακΝτόρμαντ (παρανοϊκή γραμματέας γυμναστηρίου).. αφήνοντας στο τέλος τον εξαιρετικό ρόλο του Μπραντ Πιτ, ο οποίος συνεχώς μας εκπλήσσει για τα χίλια πρόσωπα που μπορεί να υποδυθεί, σαν άλλος Μπελμοντό (στην ομώνυμη ταινία). Το σενάριο βγαλμένο από τον τρελό κόσμο του παραμυθιού, με αρκετές δόσεις ρεαλισμού βεβαίως, δείχνει ότι οι Κόεν είναι οι παραμυθάδες αδελφοί Γκριμ της εποχής μας, όπου μπορούν να φτιάξουν έναν δικό τους φιλμικό κόσμο, στο οποίο ο θεατής μπαίνει και απολαμβάνει το απόλυτο entertainment. Eν ολίγοις ότι χαιρόμαστε τόσα χρόνια (25 παρακαλώ) από τους εβραίους αδελφούς, βρίσκεται εδώ αυτούσιο!

Κατά : Πρέπει να έχουν; Προσωπικά δεν βρίσκω.. Το μοναδικό μείον που μπορείς να προάψεις είναι ότι θα μπορούσαν να αράξουν μετά την περυσινή επιτυχία και να φτιάξουν σε ένα διάστημα 2-3 χρόνων κάτι διαφορετικό και πιο μεστό. Οι άνθρωποι φαίνεται ότι έκαναν πλάκα με αυτή την ταινία. Ποιος, όμως, μπορεί να αρνηθεί ότι πρόκειται για μια υψηλού επιπέδου πλάκα, χωρίς ψεγάδι - ένα αποτέλεσμα, το οποίο άλλοι κινηματογραφιστές πασχίζουν χρόνια να φτάσουν!

Βιογραφικό Ίθαν & Τζόελ Κοέν : Τα αδέρλφια, εβραικής καταγωγής, από τη Μινεσότα, έχουν πενηνταρίσει εμφανώς, κάνουν σινεμά 25 χρόνια τώρα, έχουν κρατήσει το ανεξάρτητο- ιδιαίτερο ύφος τους, αν και πλέον κάνουν Χόλυγουντ για τα καλά (πάνε οι ένδοξες εποχές του Σάντανς), και μέχρι πρόσφατα απολαμβάνουν τα 4 όσκαρ (δυο σεναρίου, ένα σκηνοθεσίας, ένα καλύτερης ταινίας) και τα υπόλοιπα 80 βραβεία τους παρακαλώ, με άλλες τόσες υποψηφιότητες να είναι στο αρχείο : βραβεία στο Τορόντο, Χρυσές Σφαίρες, BAFTA, Βερολίνο, Χρυσοί Φοίνικες και άλλα δυο βραβεία στις Κάννες κ.ά. Συστήθηκαν με το "Μόνο Αίμα" το 1984, για να κάνουν κλασσικό ανεξάρτητο κινηματογράφο στη συνέχεια, με ταινίες όπως "Το Πέρασμα του Μίλερ", "Αριζόνα Τζούνιορ", "Μπάρτον Φινκ". Διαλείμματα-πλάκες όπως το "Καυτό Απόρρητο", μπορούν να θεωρηθούν "Ο κύριος Χούλα Χουπ" και η "Αβάσταχτη Γοητεία", ταινίες εν μέσω μεγάλων παραγωγών του παγκόσμιου κινηματογράφου όπως το "Φάργκο", "Ο Μεγάλος Λεμπόφσκι", "Ω αδεφλέ που είσαι", "Ο άνθρωπος που δεν ήταν εκεί". Και πριν τον απόλυτο θρίαμβο με το "Καμμιά πατρίδα για τους μελλοθάνατους", διασκεύασαν επιτυχώς το κλασσικό αριστούργημα του Μάβερικ και του Σέλλερς "Η Συμμορία των 5".

ΚΥΜΑΤΙΣΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ

Δραματική – Ιαπωνία 1955
Σκηνοθεσία: Μίκιο Ναρούσε
Σενάριο: Γιόκο Μιζούκι σε βιβλίο του Φουμίκο Χιαγάσι
Πρωταγωνιστούν: Χιντέκο Τακαμίνε, Μασαγιούκι Μόρι, Μαρίκο Οκάντα, Ισάο Γιαμαγκάτα
Διάρκεια: 123’
Διανομή: New Star Films

Τον Νοέμβρη του 1964 ένα γκρουπ από εξαντλημένους και πάμφτωχους Ιάπωνες από την Ινδοκίνα αποβιβάζονται σε ένα γιαπωνέζικο λιμάνι μαζί με τα λιγοστά τους υπάρχοντα, ώστε να εγκατασταθούν εκ νέου στη χώρα μετά τον πόλεμο. Ανάμεσά τους η Γιουκίκο, μια νεαρή γυναίκα που εργαζόταν ως δακτυλογράφος της αποστολής στην Ινδοκίνα. Στο μεταπολεμικό Τόκιο η Γιουκίκο θα συναντήσει τον Τομιόκα, έναν παλιό εραστή της, θα τον ερωτευτεί από την αρχή, όμως θα βιώσει την απογοήτευση.

Mινιμαλιστικοί διάλογοι, απογυμνωμένες λήψεις, στέρεη φιλμική βάση και στρωτό σενάριο. Ο mr. ιαπωνικό μελόδραμα, Μίκιο Ναρούσε, σε μια ακόμη ταινία της λαϊκής ιαπωνικής κουλτούρας, έρχεται στη χώρα μας 53 χρόνια μετά!

Υπέρ : O Nαρούσε δεν είναι Τεσιγκαχάρα, ο έτερος ιάπωνας δημιουργός που μας σύστησε φέτος το καλοκαίρι η New Star. Δεν είναι αβάν-γκαρντ, δεν είναι πρωτοπόρος, δεν καινοτομεί. Στο τριμερές αφιέρωμα που έχει προγραμματιστεί φέτος, βλέπουμε το β' μέρος, σαφώς ανώτερο από το "Η γυναίκα ανεβαίνει τις σκάλες". Ο Ναρούσε δεν απογειώνει την ταινία. Παρολαυτά κατορθώνει να τη σκηνοθετεί με τέτοια απλοϊκή μαεστρία, με μια ηδύτητα και μια καλοσύνη, που κερδίζει αμέσως τον θεατή. Σινεμά του σκηνοθέτη-δημιουργού, μέσα στο γενικότερο κλίμα του εμπορικού κινηματογράφου των στούντιος.

Κατά : Πόσοι σύγχρονοι έλληνες "μισούν" τον Π.Ε.Κ., δηλαδή το σινεμά μελόδραμα της Φίνος και της Ελλάδας του '50; Κακά τα ψέματα, ο Ναρούσε είναι ο Γεωργιάδης της Ιαπωνίας. Και όσο και να επιμένουμε, όσο ρετρό κι αν είμαστε, βλέπουμε ένα ξεπερασμένο σινεμά, εδώ. Στο ρόλο της Μάρθας Βούρτση η Μαρίκο Οκάντα.. Όχι δεν κάνουμε πλάκα, οι μελοδραματιστές του '50, από Ελλάδα σε Χόλυγουντ και Ιαπωνία, κάναν το ίδιο σινεμά με άλλα μέσα. Επομένως μιλάμε για σελιλόιντ ρετρό απόλαυση στα θερινά (.. με βροχή, πλέον) κι όχι πρωτοπορίες του Τεσιγκαχάρα, για παράδειγμα. Για να ξέρουμε τι λέμε.

Βιογραφικό Μίκιο Ναρούσε : Ο Ναρούσε σε ηλικία 25 ετών μπήκε στα στούντιο της περίφημης Toho, εταιρείας με μεγάλη φιλμική παράδοση στην Ιαπωνία, και βγήκε από κει όταν πέθανε στα τέλη της δεκαετίας του '60. Συνολικά 89 ταινίες, προς μαζική κατανάλωση, βραβεία κυρίως ιαπωνικά, έχοντας όμως υπέρ του την πρώτη έξοδο προς τις Η.Π.Α., ιαπωνικής ταινίας, το 1935. Ήταν, όταν το Χόλυγουντ έκλαιγε..

ΕΜΠΙΣΤΕΥΣΟΥ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ

Δραματική – Kίνα 2007
Σκηνοθεσία: Ξιαοσουάι Γουάνγκ
Σενάριο: Ξιαοσουάι Γουάνγκ
Πρωταγωνιστούν: Ταισένγκ Τσεν, Γιου Ναν, Γιουάν Τιαν, Λαν Γουεγουέι
Διάρκεια: 116’
Διανομή: Seven Films

Ένας άντρας και μια γυναίκα που έχουν χωρίσει εδώ και χρόνια, ο Ξιάο Λου και η Μέι Ζου, ξαναβρίσκονται μετά από καιρό με αφορμή ένα τραγικό γύρισμα της τύχης: ανακαλύπτουν πως η πεντάχρονη κόρη τους Χέχε πάσχει από καλπάζουσα λευχαιμία. Ψάχνοντας το κατάλληλο μόσχευμα, διαπιστώνουν πως κανείς από το περιβάλλον τους δεν μπορεί να γίνει δότης. Έτσι η γυναίκα αποφασίζει να προτείνει στον πρώην άντρα της να κάνουν τεχνητή γονιμοποίηση ώστε να συλλάβουν, ένα άλλο παιδί, που θα μπορεί να γίνει δότης, μιας που θα έχει το ίδιο γενετικό υλικό. Και οι δυο τους έχουν συνεχίσει τη ζωή τους , έχουν βρει νέους συντρόφους και έχουν κάνει νέες οικογένειες. Πώς θα αντιδράσουν αυτοί, στο ενδεχόμενο μιας τέτοιου είδους επανένωσης;

Σκηνοθετική μαεστρία σε ένα πρωτότυπο σενάριο, αποδεικνύει την άνθηση της κλασικής απωανατολίτικης κάμερας του σινεφίλ δημιουργού, με μια Αργυρή Άρκτο στο τσεπάκι, και μπόλικο μινιμάλ στο μυαλό! Ο Γουάνγκ επιστρέφει μετά τον "Ποδηλάτη του Πεκίνου".

Υπέρ : Απλοί διάλογοι, λιτοί. Εξάρσεις εκεί που πρέπει. Το κλίμα της βαθιάς μελαγχολίας, απογοήτευσης, δυστυχίας αλλά και ελπίδας, αποτυπώνεται ανάγλυφο. Το σενάριο είναι σούπερ και αποδείχθηκε με την Αργυρή Άρκτο στην τελευταία Μπερλινάλε, που μας πέρασε. Ο Γουάνγκ, πιστός στην παράδοσή του για ιστορίες που τσακίζουν κόκκαλα και δίνουν homework στον θεατή, είναι ο κινέζος (εκ Σανγκάης) σκηνοθέτης, που προσπαθεί να ξεφύγει από το σύνδρομο Γιμού, και να απλώσει τα φτερά της χώρας τους σε πιο βαθιά ουμανιστικές παγίδες. Η κάμερα του λειτουργεί, αν και με μαεστρία, ικανοποιητικά.

Κατά : Oi αργοί ρυθμοί εξυπηρετούν το θέμα όχι όμως και την υπομονή του θεατή. Η κάμερα δεν είναι αεικίνητη αλλά -μάλλον- ακίνητη, πολλάκις, χωρίς λόγο. Ο Γούανγκ ρίχνοντας το βάρος στους διαλόγους το χασε στην καθοδήγηση της ιστορίας και τους ηθοποιούς. Τέλος, το θέμα, αν και σύγχρονο, είναι εξειδικευμένο και δεν απευθύνεται σε ευρύ κοινό. Όπως ακούστηκε "και μένα τι ενδιαφέρει, αυτή η ιστορία;".. Σκληρό και απάνθρωπο, αλλά σωστό στο σύνολό του..

Βιογραφικό Ξιαοσουάι Γουάνγκ : Eκ Σανγκάης ερχόμενος, ντεμπούταρε στο παγκόσμια σινεμά με τις "Ημέρες" του 1993, όταν κέρδισε τον Χρυσό Αλέξανδρο στη Θεσσαλονίκη. Από τότε, αν και έμεινε για καιρό στην black list των κινέζων δημιουργών από την κυβέρνηση, μετράει βραβεία από τη Σιγκαπούρη μέχρι το Ρότερνταμ και από το Λοκάρνο μέχρι τις Κάννες (2005) και το Βερολίνο (2001, 2007). Το "Εμπιστεύσου την Αγάπη" είναι η 9η ταινία του, σε 14 χρόνια. Έγινε παγκοσμίος γνωστός τον "Ποδηλάτη του Πεκίνο".