23 Οκτ 2008

Κινηματογραφικές Πρεμιέρες 23ης Οκτωβρίου..


Ανάμεσα στους τοίχους (****)

Δραματική, γαλλικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Λοράν Καντέ, με τον Φρανσουά Μπεγκοντό.

Η υπόθεση : Ο Φρανσουά διδάσκει σε ένα πολύ-πολιτισμικό γυμνάσιο μιας σκληρής εργατικής συνοικίας του Παρισιού. Οι μαθητές του είναι άλλοτε διασκεδαστικοί και άλλοτε δύστροποι. Ο Φρανσουά επιμένει να διατηρεί στην τάξη μια ατμόσφαιρα σεβασμού και αξιοπρέπειας. Απορρίπτει, επίσης, τη σοβαροφάνεια και τον αυταρχισμό. Όμως έρχεται μια στιγμή που ένας μαθητής του αμφισβητεί τις μεθόδους του.

Λίγα λόγια: Το φετινό φεστιβάλ των Καννών, φρόντισε –κι όχι άδικα- να τιμήσει μια δική του ταινία, ύστερα από πολλά χρόνια. Ο Λοράν Καντέ («Ελεύθερος Ωραρίου»), ο γάλλος auteur του σύγχρονου σινεμά, «άρπαξε» τον καθηγητή γυμνασίου Φρανσουά Μπεγκοντό και τον τοποθέτησε μπροστά και πίσω από την κάμερα. Όλα αρχίζουν και τελειώνουν εδώ. Διότι ο Καντέ, ναι μεν έχει αποδείξει χρόνια τώρα τη μεγάλη του κινηματογραφική αξία, όμως στο «Ανάμεσα στους τοίχους», χάρη στη σημαντικότατη παρουσία του Μπεγκοντό, αποφεύγει την κλασική ακαδημαϊκή προσέγγιση γαλλικού τύπου ενός κοινωνικού θέματος, που είναι σε έξαρση (θυμηθείτε τα περυσινά επεισόδια των μεταναστών στο Παρίσι) όπως και σε όλες τις αναπτυγμένες χώρες του κόσμου, με την Ελλάδα μέσα σε αυτές. Μια ταινία – μάθημα. Για όλους. Βαθιά ανθρωπιστική. Και αληθινή, ρεαλιστική, ωμή στην προσέγγιση της. Ένα ψευδο-ντοκιμαντέρ με θέμα. Ο Καντέ, έβαλε τον Μπεγκοντό –που είχε γράψει το βιβλίο και μετά το σενάριο- να υποδυθεί τον εαυτό του, ο Μπεγκοντό έβαλε τους μαθητές του να υποδυθούν τους εαυτούς τους. Και το 2008 γιορτάζει δεόντως, με τον Χρυσό Φοίνικα, την πιο αληθινή ιστορία του σύγχρονου σινεμά.

Αθήνα - Κωνσταντινούπολη (**)

Δραματική, ελληνικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Νίκου Παναγιωτόπουλου, με τους Λευτέρη Βογιατζή, Αλεξία Καλτσίκη, Δημήτρη Πουλικάκο.

Η υπόθεση: Ένας δικηγόρος, μετά τον πρόσφατο χωρισμό του με την επί πολλά χρόνια σύζυγο του, επιχειρεί ένα ταξίδι με το αυτοκίνητο χωρίς πραγματικό σκοπό και χωρίς συγκεκριμένο προορισμό. Στο δρόμο γνωρίζει ένα διάσημο κλαρινιτζή με την ερωμένη του, μαγεύεται από την τελευταία και την ακολουθεί μέχρι την Κωνσταντινούπολη.

Λίγα Λόγια: Ένα road movie χωρίς την αυστηρή έννοια του όρου. Μια υπαρξιακή ταινία χωρίς φιλοσοφίες και κοινωνιολογικές θεωρίες. Μια ταινία που κινείται στους ρυθμούς της ηπειρώτικης και της κλασικής μουσικής. Γι’ αυτό μην περιμένετε ταινία τύπου «Παρίσι, Τέξας» υπό τους τζαζ ήχους του Ry Cooder. Ούτε τον Παναγιωτόπουλο του «Μελοδράματος», ούτε τον Βογιατζή του «Βαριετέ». Όλα κινούνται στη σφαίρα του φλου. Με την Αλεξία Καλτσίκη να ξεχωρίζει και τον Πουλικάκο να είναι στη σκιά του εαυτού του. Ο «πατέρας» του Ν.Ε.Κ. Νίκος Παναγιωτόπουλος, εμφανώς γερασμένος, δε θυμίζει ούτε το προ τετραετίας «Delivery». Μόνο η ματιά του είναι ίδια και αυτή αξίζει. Καλή επιτυχία, του ευχόμαστε, στα «Οπωροφόρα της Αθήνας», το βιβλίο του Δημητρίου, που θα μεταφέρει του χρόνου στη μεγάλη οθόνη.

Αυστηρώς Κατάλληλο (**)

Κωμωδία, ελληνικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Μιχάλη Ρέππα και Θανάση Παπαθανασίου, με τους Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλο, Πυγμαλίονα Δαδακαρίδη, Πηνελόπη Πιτσούλη, Κατερίνα Λέχου.

Η υπόθεση: Δυο νέοι σκηνοθέτες θέλουν επειγόντως επιχορήγηση για την πρώτη τους ταινία, που πραγματεύεται τους τραγικούς έρωτες της Άννα Καρένινα, της Μαντάμ Μποβαρύ και της Φαίδρας. Ο μοναδικός που ενδιαφέρεται, όμως, είναι ο Τάκης Πανουργιάς, που διευθύνει μια μικρή εταιρεία παραγωγής πορνό ταινιών. Τα κωμικοτραγικά γεγονότα ξεκινούν όταν συμφωνούν για συνεργασία.

Λίγα λόγια: Μετά το δραματικό διάλειμμα με το «Οξυγόνο» (2003), το πετυχημένο τηλεοπτικό και θεατρικό δίδυμο Παπαθανασίου – Ρέππας επιστρέφει στην κωμωδία, θυμίζοντας εποχές «Safe Sex» και «Το κλάμα βγήκε από το παράδεισο». Οι σκηνοθέτες που άλλαξαν την πορεία του ελληνικού εμπορικού κινηματογράφου και έβαλαν τη μικρή οθόνη στο σινεμά, προκαλώντας ατελείωτες συζητήσεις επί του θέματος, εξακολουθούν στην πεπατημένη, χωρίς καινούρια ιδέα, αλλά με φρέσκια ματιά και άφθονο αυτοσαρκασμό. Ταινία μέσα σε ταινία, λοιπόν, χωρίς να θυμίζει Φελίνι, που λέει ο λόγος ούτε στο κωμικό του, με εξασφαλισμένα, όμως, εισιτήρια και πολύ κοινό αφού προσφέρει τα βασικά : γέλιο, γέλιο, γέλιο..

Άλλες Ταινίες

Genova (**)

Δραματική, αγγλικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Μάικλ Γουιντερμπότομ, με τους Κόλιν Φερθ, Κατρίν Κίνερ, Χόουπ Ντέιβις.

Η υπόθεση: Μετά τον θάνατο της συζύγου του, ο Τζο, καθηγητής πανεπιστημίου, παίρνει τις δυο κόρες του και μετακομίζουν στην ιταλική πόλη της Γένοβα. Εκεί προσπαθούν να ξεκινήσουν τη ζωή τους από την αρχή και να ξεπεράσουν την απώλεια του αγαπημένου τους προσώπου.

Λίγα λόγια: Ο Γουιντερμπότομ («Ο δρόμος για το Γκουαντάναμο», «Στα σύνορα του κόσμου»), θεωρείται από τους καλύτερους σύγχρονους βρετανούς κινηματογραφιστές, και φροντίζει να το αποδεικνύει σε κάθε του ταινία. Το «Genova» φέρνει λίγο σε «Μετά τα μεσάνυχτα» του Νίκολας Ρεγκ, με τον Ντόναλντ Σάδερλαντ και την Τζούλι Κριστι, στην πιο λάιτ εκδοχή του, με την ίδια ένταση και ατμόσφαιρα. Αν δεν υπήρχε κι αυτό το ακίνητο και ψυχρό σενάριο, θα μιλούσαμε για αριστούργημα.

Παγιδευμένοι

Θρίλερ, αμερικανικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Ντ. Τζ. Καρούσο, με τους Σία ΛαΜπέουφ, Μισέλ Μόναχαν.

Η υπόθεση: Δυο άνδρες και μια ανύπαντρη μητέρα βρίσκονται μπλεγμένοι στα δίχτυα μιας απίστευτης συνομωσίας, πίσω από την οποία είναι η φωνή μιας άγνωστης γυναίκας που ξέρει τα πάντα γι’ αυτούς.

Λίγα λόγια: Ταινία δράσης, που εξαντλείται πολύ γρήγορα χάνοντας το αρχικό της ενδιαφέρον, και ένα πρωταγωνιστικό δίδυμο πολλά υποσχόμενο αλλά με μηδέν χημεία. Θυμίζει τα «Πουλιά» του Χίτσκοκ, από μακριά.

Ιγκόρ

Κινούμενα σχέδια, αμερικανικής και γαλλικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Αντόνυ Λεοντίς, με τις φωνές των Τζων Κιούζακ, Ματ Μακένα (των Βασίλη Χαραλαμπόπουλου, Κώστα Δαρλάση).

Η υπόθεση: Ο Ιγκόρ, καμπούρης βοηθός ενός διαβολικού επιστήμονα, ονειρεύεται να γίνει κάποτε κι αυτός πανούργός.

Λίγα λόγια: Πετυχημένο κινούμενο σχέδιο, συνέχεια ταινιών του Τιμ Μπάρτον, που θα προβληθεί στη χώρα μας μεταγλωττισμένο με φωνές ελλήνων ηθοποιών.

*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην καθημερινή εφημερίδα "Απογευματινή" (φύλλο 23-10) και στη διαδικτυακή εφημερίδα "Cosmo" (http://www.cosmo.gr/).