1 Δεκ 2008

Συνέντευξη της Αλεξάνδρας Παυλίδου...


Συναντηθήκαμε με την Αλεξάνδρα Παυλίδου στο αίθριο καφέ ενός κεντρικού ξενοδοχείου, στον απόηχο του 49ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Πρωταγωνιστούσε στην «Τρυφερότητα», μια ταινία που αφηγείται τις ταραγμένες όσο και δυνατές σχέσεις μιας πολύ ώριμης γυναίκας (Δανάη) με την κατά πολύ μικρότερη γειτόνισσά της (Κλαίρη). Η ταινία χαρακτηρίστηκε από το πολύ καλό πρωταγωνιστικό της δίδυμο, γι’ αυτό η Αλεξάνδρα Παυλίδου μίλησε στην «Α» για την εμπειρία της στο ρόλο αλλά και τα κοινωνικά μηνύματα που περνά η ιστορία. Επίσης δήλωσε ενθουσιασμένη με το σινεμά, ετοιμάζοντας ήδη το σενάριο για την πρώτη μικρού μήκους ταινία της, ενώ συνεχίζει να την απασχολεί σοβαρά η σκηνοθεσία μετά τις πετυχημένες παραστάσεις που ανέβασε με τη θεατρική ομάδα της «Κρίσιμη Μάζα». Αυτή την περίοδο κάνει πρόβες με τον σκηνοθέτη Μιχαήλ Μαρμαρινό για την καινούρια θεατρική παράσταση «Βίοι,. Ζωές Αγίων» που θα ανέβει σύντομα στο Θέατρο Θησείο.

Κα Παυλίδου πως θα χαρακτηρίζατε την «Τρυφερότητα»;
Δεν ξέρω. Νομίζω ότι έχει σίγουρα κοινωνικά στοιχεία, κωμικά επίσης. Έχει και στοιχεία θρίλερ. Δεν μπορώ να τη βάλω σε ένα καλούπι. Καλύτερα να ρωτήσουμε τον Παναγιώτη (..Καραμήτσο, τον σκηνοθέτη). (γέλια)

Περιμένατε κάποιο βραβείο για την ερμηνεία σας στην «Τρυφερότητα» στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης;
Τα βραβεία ήταν αναμενόμενα. Δεν έχει κανένα νόημα να σχολιάσω. Όπως καταλαβαίνεις δεν περίμενα κάτι από τη στιγμή που ήταν όλα γνωστά. Αυτό που με απασχολεί περισσότερο είναι η μετριότητα των ελληνικών ταινιών. Κάτι που φυσικά οφείλεται στην έλλειψη παιδείας. Είναι επιτακτική ανάγκη μια Ακαδημία Κινηματογράφου.

Ποιο είναι το πιο δυνατό στοιχείο της ταινίας, το οποίο θα τονίζατε για να πείσετε το κοινό να πάει να τη δει;

Αναμφίβολα οι ερμηνείες. Οι σωστά δομημένοι χαρακτήρες. Κι αυτό οφείλεται στην πολύ καλή συνεργασία του σκηνοθέτη με τους ηθοποιούς. Σημαντικό είναι ότι οι χαρακτήρες είναι αναγνωρίσιμοι. Τους βλέπεις γύρω σου, στην καθημερινότητα σου.

Η έλλειψη επικοινωνίας και το παιχνίδι εκμετάλλευσης που βιώνουν οι χαρακτήρες θεωρείτε ότι είναι υπαρκτά κοινωνικά προβλήματα στις μέρες μας;
Σαφώς η έλλειψη επικοινωνίας είναι από τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν την εποχή μας. Όσον αφορά την εκμετάλλευση, θεωρώ ότι είναι από τα δομικά χαρακτηριστικά των ανθρωπίνων σχέσεων. Το πάρε-δώσε υπάρχει αλλού εντονότερα κι αλλού σε μικρότερο βαθμό. Επομένως η «Δανάη» (Αλεξάνδρα Παυλίδου) και η «Κλαίρη» (Ράσμι Σούκουλη) δεν απέχουν πολύ από αυτό το προφίλ ανθρώπων.

Στην «Τρυφερότητα» υποδύεστε μια γυναίκα σε προχωρημένη ηλικία με πολλά προβλήματα και συμπλέγματα. Πως σας φάνηκε ο ρόλος σας, πως τον βιώσατε και τι εμπειρίες αποκομίσατε από τον πρώτο σας πρωταγωνιστικό ρόλο στο σινεμά;
Αρχικά ο σκηνοθέτης ήθελε μια ηθοποιό σαν την Τασώ Καββαδία. Στη συνέχεια άλλαξαν τα πλάνα κι από διάφορες συμπτώσεις κατέληξε σε μένα. Ομολογώ ότι καταφχαριστήθηκα τον ρόλο της «Δανάης». Είναι ένας χαρακτήρας τόσο έξω από μένα, τόσο διαφορετικός, που μου έδωσε τη δυνατότητα να τον δω καθαρότερα, να τον αποδομήσω, να τον αποκωδικοποιήσω και να τον αποδώσω. Είχε μια δυσκολία λόγω και της μεγάλης ηλικίας της πρωταγωνίστριας, όμως αυτό εμένα με ιντρίγκαρε.

Εντέλει, αφού «γράφετε» στη μεγάλη οθόνη γιατί δεν κάνετε τόσο συχνά σινεμά;
(γέλια) Καταρχάς σε ευχαριστώ. Από την άλλη μη ρωτάς εμένα για αυτό. Παλιότερα, ειδικώς την δεκαετία του ’90, ήθελαν στο ελληνικό σινεμά ηθοποιούς πιο.. Έλληνες. Για την εμφάνιση μιλάω. Αυτό το μελαχρινό, ξέρεις. Εγώ δείχνω πολύ «ξένη» στα χαρακτηριστικά, λόγω και της αυστριακής καταγωγής μου. Στις μέρες μας τα πράγματα έχουν αλλάξει. Ελπίζω, δηλαδή, γιατί μ’ αρέσει το σινεμά πάρα πολύ.

Νέστορας Πουλάκος

*Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στην καθ. εφημερίδα "Απογευματινή" (φύλλο 1-12).