4 Δεκ 2008

Κινηματογραφικές Πρεμιέρες 4ης Δεκεμβρίου..


Η Ανταλλαγή ****

Million Dollar… Κλιντ Ίστγουντ

Δραματική, αμερικανικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Κλιντ Ίστγουντ, με τους Αντζελίνα Τζολί, Τζον Μάλκοβιτς, Μάικλ Κέλυ, Τζέφρι Ντόνοβαν.

Λος Άντζελες 1928. Οι προσευχές μιας μητέρας για την ανεύρεση του γιου της, που έχει εξαφανιστεί, πιάνουν όταν η αστυνομία την ειδοποιεί ότι τον βρήκε και μπορεί να πάει να τον παραλάβει από το σταθμό του τρένου. Η περιπέτειά της αρχίζει από τη στιγμή που ανακαλύπτει ότι το συγκεκριμένο παιδί δεν είναι το δικό της, ενώ η αστυνομία δεν αναγνωρίζει το λάθος της.


Παρακολουθώντας την 28η ταινία του Κλιντ Ίστγουντ, νομίζεις ότι έχει γυρίσει ο χρόνος πίσω και βρίσκεσαι στη «χρυσή εποχή» του Χόλυγουντ, τότε που ο Τζων Φορντ, ο Χάουαρντ Χωκς, ο Τζων Χιούστον, ο Μπίλυ Γουάιλντερ και ο Όρσον Γουέλς γύριζαν δράματα και κομεντί, γουέστερν και πολεμικά, με μια αξιοθαύμαστη ευκολία και με μια εξαιρετική δεξιοτεχνία, προσφέροντας λαϊκό σινεμά αλλά και ταινίες που θα σου χαράξουν το μυαλό μια για πάντα. Ο 78-χρονος Ίστγουντ είναι, αναμφίβολα, ο άξιος συνεχιστής μιας μεγάλης σχολής κινηματογραφιστών που κρατά τον πήχη ψηλά στην εποχή της εξελιγμένης τεχνολογίας και της «τεμπέλικης» κινηματογράφησης. Κάνοντας, σχεδόν, μια ταινία κάθε χρόνο, έχοντας κερδίσει 4 Όσκαρ και πάνω από 100 βραβεία σε φεστιβάλ όλου του κόσμου, ο μαθητής του Σέρτζιο Λεόνε και του Ντον Σίγκελ, κατάφερε το.. ακατόρθωτο : χειρίστηκε με τέτοια μαστοριά την Αντζελίνα Τζολί, που της έβγαλε μια ερμηνεία αλά Ρίτα Χέιγουορθ ή Μπέτι Ντέιβις. Ακριβώς όπως είχε συμβεί πριν από λίγα χρόνια με την Χίλαρυ Σουάνκ. Το έξυπνο σενάριο του Μάικλ Στρατσίνσκι, πρώην δημοσιογράφου των Λος Άντζελες Τάιμς, που βασίζεται σε αληθινή ιστορία της δεκαετίας του ’30, και η ελεγειακή μουσική σύνθεση, που επιμελήθηκε ο ίδιος ο Ίστγουντ, είναι τα δομικά εκείνα στοιχεία που έχτισαν τη σκηνοθεσία με τέτοιο τρόπο ώστε το παιχνίδι των χαρακτήρων και η εναλλαγή των συναισθημάτων τους να επιχειρείται με τρόπο που γαλουχείται η εκφορά της εσωτερικής φόρτισης του θεατή. Βεβαία σημαντικό ρόλο έχει το μοντάζ, που εναρμονίστηκε πλήρως με τη ματιά του σκηνοθέτη. Ως επίμετρο. Το μεγάλο πρόβλημα του σύγχρονου κινηματογράφου είναι ότι δεν έχει συνειδητοποιήσει πόση ανάγκη υπάρχει να συνδυαστεί η mainstream κινηματογράφηση με το σινεμά του δημιουργού. Κι αυτό γιατί πετυχαίνονται όλοι οι στόχοι : ευρύτερο κοινό, σινεφίλ συζητήσεις, πολλά εισιτήρια και τροφή για το μυαλό. Αυτό, στις μέρες μας, το κάνει μόνο ο Ίστγουντ. Μπράβο του!

RocknRolla **1/2

Πιστολίδι, ναρκωτικά και ροκ εν ρολ

Αστυνομική, βρετανικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Γκάι Ρίτσι, με τους Τζέραρντ Μπάτλερ, Τομ Γουίλκινσον, Θάντι Νιούτον.

Όταν ένας Ρώσος μαφιόζος σχεδιάζει τη μεγάλη κομπίνα στην καρδιά του Λονδίνου, όλος ο ντόπιος υπόκοσμος της περιοχής θέλει να βάλει «χέρι» στα λεφτά. Από τον αρχηγό του εγκλήματος και τη σέξι λογίστρια, στον διεφθαρμένο πολιτικό και τους μικροαπατεώνες, ενώ περιφερειακά κινούνται ναρκομανείς κι ένας «ροκ σταρ»..

Δεν είναι σίγουρο αν ο Γκάι Ρίτσι με το «RocknRolla» σώζει την –ήδη- βουλιαγμένη καριέρα του. Μπορεί να χώρισε με τη Μαντόνα, που του χαράμισε το «άστρο» με ταινίες σαν το ριμέικ «Η Κυρία και ο Ναύτης» ή με ατυχείς συμβουλές όπως το «Revolver», αλλά το να επιστρέφεις στο παρελθόν δεν είναι πρόοδος είναι πισωγύρισμα. Ειδικώς όταν διατηρείς την ατμόσφαιρα και τους χαρακτήρες της «Αρπαχτής» και των «Δυο Καπνισμένων Κανών» αλλά χτίζεις διαλόγους.. ταραντινικούς αλά «Reservoir Dogs» και «Pulp Fiction». Εν ολίγοις αγγίζουμε δεκαπενταετία. Το μόνο σίγουρο είναι ότι το κοινό του θα το βρει έτσι κι αλλιώς. Διότι οι παραπάνω ταινίες που αναφέραμε, αποτελούν ορόσημα του gang σινεμά των ‘90s, άλλωστε ολόκληρη βρετανική σχολή χτίστηκε πάνω του, και οι λάτρεις του πολλοί και φανατικοί. Αυτό που ξέρει να κάνει καλά ο Ρίτσι το πετυχαίνει εδώ. Δηλαδή γρήγορη σκηνοθεσία, μοντάζ στα όρια, χαρακτήρες ατόφιοι.. υποκοσμικοί, ναρκωτικά, βία, όπλα, μπινελίκια.. Όλα πακέτο και διασκέδαση εγγυημένη. Η διαφορά είναι ότι πλέον μέχρι να σκοτώσει κάποιον σου ξεχειλώνει τον διάλογο με ιστορίες και φιλοσοφίες, δηλαδή Ταρναντίνο στις παλιές καλές εποχές του. Όλα τα παραπάνω αν σας αρέσουν θα λατρέψετε την ταινία. Αν όχι ή αν έχετε κουραστεί πια από το βωμολοχικό σινεμά μην κάνετε καν τον κόπο να μπείτε στην αίθουσα.

Καλά κρυμμένα μυστικά, Αθανασία **

Στ’ όνομα σου, Αθανασία, κρεμασμένα λες χίλια τάματα..

Δραματική, ελληνικής/ καναδικής/ αμερικανικής/ ολλανδικής/ βελγικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Πάνου Καρκανεβάτου, με τους Γιώργο Καραμίχο, Μαρίνα Καλογήρου, Βαγγέλη Μουρίκη.

Σ’ ένα μικρό ακριτικό νησί του Αιγαίου, τη δεκαετία του ’70, δυο νεαρές κοπέλες, ορφανές από μητέρα, χάνουν και τον πατέρα τους. Η μεγάλη, η Γεωργία, παντρεύεται τον λυριτζή Χρηστό, κι η μικρή, η Αθανασία, πάει να μείνει μαζί τους. Σύντομα δημιουργείται ένα ερωτικό τρίγωνο, που ξεσηκώνει την κλειστή κοινωνία του νησιού, αναγκάζοντας την Αθανασία να φύγει για την Αμερική μ’ έναν τουρίστα φωτογράφο.

Αδιαμφισβήτητα η καλύτερη ελληνική ταινία του 49ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, που υποτιμήθηκε στα Κρατικά Βραβεία Ποιότητας, αλλά απέσπασε το βραβείο της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών (FIPRESCI). Διεθνής συμπαραγωγή, με διανομή σε 7 χώρες, ο Καρκανεβάτος («Μεταίχμιο», «Χώμα και Νερό»), που προετοίμαζε την ταινία επί 6 χρόνια, αφηγείται μια ηθογραφική ιστορία εποχής, όπου εξετάζεται η γυναικεία παρουσία διαμέσου των δεκαετιών και των κοινωνιών, η κοινωνική δικαιοσύνη κι η αγάπη σε όλες τις πτυχές της. Άψογη σκηνοθεσία, λυρισμός στην εικόνα (βοηθά η μουσική του Ανδρέου), μοντάζ για σεμινάριο.. δυστυχώς, όμως, η ταινία υπολείπεται σεναριακά και, μάλιστα, σε μεγάλο βαθμό. Οι χαρακτήρες δεν ξεδιπλώνονται όσο θα έπρεπε, άλλοι δεν αναλύονται καθόλου, ενώ στη μισή ώρα τα πάντα.. προβλέπονται. Ξεφεύγει από τα «χαμηλά» και στενά πλαίσια του ελληνικού σινεμά του δημιουργού και πάει ένα βήμα παραπέρα, όμως, πάσχει από το μόνιμο γηγενές πρόβλημα : το σενάριο. Κρίμα, γιατί υπάρχει ιστορία. Ίσως, αν ο Καρκανεβάτος μοίραζε αρμοδιότητες και δεν τ’ αναλάμβανε όλα εκείνος..

Άλλες Ταινίες

Κάτω από τις βόμβες *1/2


Δραματική, λιβανέζικης/ γαλλικής/ βρετανικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Φιλίπ Αρακτινγκί. Τέλη Ιουλίου 2006 κι ο πόλεμος των 33 ημερών μεταξύ Ισραήλ και Λίβανου έχει τελειώσει. Μια μητέρα, με τη βοήθεια ενός ταξιτζή, ψάχνει το παιδί της στις βομβαρδισμένες περιοχές του Νότιου Λιβάνου. Αντιπολεμικό δράμα με 7 διεθνή βραβεία, εκ των οποίων δυο στη Βενετία, κινείται μεταξύ μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ και αποτελεί μια σημαντική ταινία τεκμηρίωσης των αιματηρών γεγονότων της περιοχής. Ίσως αν είχε μείνει στο ντοκιμαντέρ να είχε μια καλύτερη τύχη μιας κι οι ελλείψεις στη σκηνοθεσία πολλές και στο σενάριο ολοκληρωτικές.

Εξομολόγηση ενός οικονομικού δολοφόνου *

Ντοκιμαντέρ, ελληνικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Στέλιου Κούλογλου. Βασισμένος στο βιβλίο του πρώην οικονομικού αναλυτή και πράκτορα της CIA, Τζων Πέρκινς, ο διεθνούς φήμης και πολυβραβευμένος έλληνας ντοκιμαντερίστας Κούλογλου («Ρεπορτάζ χωρίς σύνορα») ξεδιπλώνει την αμερικανική διείσδυση στις τρίτες χώρες, μέσω των οικονομικών κολοσσών και των μυστικών πρακτόρων τους, εμβαθύνοντας στις δολοφονίες των προέδρων του Εκουαδόρ και του Παναμά, για τις οποίες οφείλεται η CIA. Τα νουάρ στοιχεία μυθοπλασίας που εισάγει ο Κούλογλου δεν βοηθά και τόσο τη συνέχεια του ντοκιμαντέρ.

*Επίσης προβάλλονται οι ταινίες «Το σημάδι ενός Αγγέλου» του Σαφί Νεμπού & «High school musical 3 : Η αποφοίτηση» του Κένι Ορτένγκα.

Νέστορας Πουλάκος
npoulakos@apogevmatini.gr

*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην καθ. εφημερίδα "Απογευματινή" (φύλλο 4-12).