11 Ιαν 2009

Συνέντευξη του Δημήτρη Πιατά..


Στη νέα ελληνική κωμωδία "Όλα θα πάνε καλά", ο γνωστός κωμικός ηθοποιός -επί 25ετίας- Δημήτρης Πιατάς έχει τον ρόλο του κακού «Μαθιόπουλου», τον οποίον θέλουν να απαγάγουν τρεις μικροαπατεώνες. Ο κ. Πιατάς μιλάει στο contra.gr για την ταινία, τη συμμετοχή του σε αυτή, αλλά και την άποψή του για το ελληνικό σινεμά. To "Όλα θα πάνε καλά", σε σκηνοθεσία Γιάννη Ξανθόπουλου, με τους Έφη Παπαθεοδώρου, Άκη Σακελλαρίου, Φαίη Ξυλά κι Ορφέα Αυγουστίδη, θα κάνει πρεμιέρα στις ελληνικές αίθουσες στις 15 Ιανουαρίου.

- Κε Πιατά, γιατί θα προτρέπατε τον κόσμο να δει το «Όλα θα πάνε καλά»;

Καταρχάς γιατί πρόκειται για μια αισιόδοξη κι ευχάριστη ταινία, ενώ από τον τίτλο και μόνο στους δύσκολους καιρούς που ζούμε, ο κόσμος θέλει ν’ ακούσει «… όλα θα πάνε καλά». Κατά δεύτερον γιατί πρέπει να στηριχτεί το ελληνικό σινεμά.

- Πρέπει να στηρίξει ο κόσμος το ελληνικό σινεμά ή το αξίζει για να το κάνει;

Το ελληνικό σινεμά κάνει βήματα προόδου, ενώ το εμπορικό κομμάτι του έχει σαφή σημάδια βελτίωσης, έστω επηρεασμένο από το αμερικανικό. Αλλά μη μπούμε σε διάλογο αφοριστικό για το ελληνικό σινεμά. Είναι κομμάτι του πολιτισμού μας κι έχει ανάγκη υποστήριξης.

- Ο ρόλος του «Μαθιόπουλου» που υποδύεστε, θεωρείτε ότι είναι υπαρκτός; Τον έχετε δει με τα ίδια σας τα μάτια στην καθημερινότητά σας;
Κι εσείς τον έχετε δει. Όλοι μας τον έχουμε δει. Άνθρωπος με μηδενική προσωπική ζωή, πετυχημένη επαγγελματική, αδίστακτος στις επιλογές του, διψασμένος για χρήμα. Ναι, υπάρχει κανονικός «Μαθιόπουλος».

- Τον ευχαριστηθήκατε τον ρόλο;

Πάρα πολύ κι από την πρώτη στιγμή. Μάλιστα, η επιλογή των γαλάζιων ματιών του ήταν προσωπική για να δοθεί μια άλλη διάσταση στον χαρακτήρα. Από την άλλη πλευρά είναι ένας ρόλος, εκείνος του κακού, που δεν είχα την ευκαιρία στην καριέρα μου να ερμηνεύσω συχνά (.. από μια ταινία του Κατσουρίδη το ’80) και η πρόταση του Γιάννη του Ξανθόπουλου με τίμησε και με ενθουσίασε.

- Τι συναισθήματα πιστεύετε ότι θα αφήσει η ταινία στους θεατές;

Δεν μπορώ ν’ απαντήσω με σιγουριά, γιατί την ταινία δεν την έχω δει ακόμα (γέλια). Πρέπει, όμως, σίγουρα να προσφέρει χαρά αλλά και σκέψη, που σημαίνει ότι η ταινία θα μείνει στο μυαλό του θεατή. Αυτή θα είναι κι η επιτυχία της.

- Κάνετε σινεμά από τη δεκαετία του ΄80, ενώ τα τελευταία χρόνια έχετε όλο και πιο συχνές εμφανίσεις σε αυτό. Θεωρείτε τον εαυτό σας κινηματογραφικό ή θεατρικό ηθοποιό;

Σίγουρα τον θεωρώ ηθοποιό. Κι αυτό γιατί στην Ελλάδα δεν έχουμε την πολυτέλεια να επιλέγουμε καταστάσεις όπως για παράδειγμα συμβαίνει στην Αμερική. Αδιαμφισβήτητα, η παιδεία μου είναι θεατρική, έχω κάνει πολύ περισσότερο θέατρο, όπου παίζω κάθε χρόνο. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν αγαπώ να κάνω σινεμά.

- Τι ετοιμάζετε για τη φετινή θεατρική σεζόν;

Τώρα είμαι σε πρόβες για μια παράσταση, πιο επίκαιρη από ποτέ, που θα ανέβει στο Εθνικό Θέατρο τον Φλεβάρη. Σε σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα θα συμμετάσχω στο «Ημερολόγιο ενός απατεώνα» του Οστρόφσκι, με την Φιλαρέτη Κομνηνού κ.ά

- Με δυο λόγια σχολιάστε μου πέντε ταινίες, που έχετε συμμετάσχει.

Και δυο αυγά Τουρκίας : Αγαπημένη ταινία δρόμου, σπάνιο είδος για την Ελλάδα την δεκαετία του ’80. Με τον Καφετζόπουλο ερμηνεύσαμε τη φιλία ενός Έλληνα κι ενός Τούρκου σε κωμικές καταστάσεις.

Νετρίνο : Προσπαθήσαμε να κάνουμε μια ταινία τύπου Ταραντίνο, αλλά απέτυχε. Τότε ήταν που είχα δει για πρώτη φορά την ταλαντούχα Δήμητρα Ματσούκα.

Οι Γενναίοι της Σαμοθράκης : Η μεγάλη επιτυχία της ταινίας οφείλεται στο δέσιμο όλων μας στο υπέροχο νησί της Σαμοθράκης. Ωραίο κλίμα, μια ταινία που αγαπώ ιδιαίτερα.

Λουκουμάδες με Μέλι : Ένα πείραμα της Όλγας Μαλέα, που το βρήκα πετυχημένο. Επηρεασμένο από ταινίες Αλμοδόβαρ, ήμουν της γνώμης ότι θα μπορούσε να είναι πιο τολμηρό.

Πέντε λεπτά ακόμα : Μια ταινία μαύρου χιούμορ και μεταφυσικής, πετυχημένη προσπάθεια του Γιάννη Ξανθόπουλου. Η εμφάνιση μου με τον Χρήστο Βαλαβανίδη ως άγγελοι για λίγα λεπτά, μου άφησε όμορφα συναισθήματα.

Νέστορας Ι. Πουλάκος

*Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στη διαδικτυακή εφημερίδα "Cosmo" (www.cosmo.gr) (9-1-09).