15 Φεβ 2009

Συνέντευξη του Κώστα Καρακάση...


Η συνάντηση με τον Κώστα Καρακάση ξεκίνησε με αναφορά στον Ντοστογέφσκι : «Ο κόσμος θα σωθεί με την ομορφιά. Κι η λογοτεχνία είναι ομορφιά». Ο συγγραφέας, που στα 65 του έκανε ντεμπούτο στην πεζογραφία με το μπεστ σέλερ «Αθηνά, ευτυχώς που δεν γεννήθηκα όμορφη», μαγεύοντας το ελληνικό αναγνωστικό κοινό, ζει μόνιμα στο Ναύπλιο και συνεχίζει να μοιράζεται το όραμα του μέσω των βιβλίων του. Σε λίγες μέρες θα κυκλοφορήσει από τις Εκδόσεις Ψυχογιός το μυθιστόρημα «Ο Βιολονίστας», που αφηγείται μια ερωτική ιστορία όλο ζωντάνια και πάθος. Ο κ. Καρακάσης μίλησε στην «Α» για το λογοτεχνικό του ταξίδι και την ουσία των ιστοριών του.

- Στο τελευταίο σας μυθιστόρημα μιλάτε για έναν παραμυθένιο έρωτα που περιδιαβαίνει την Ευρώπη, συνοδεία ελεγειακών μουσικών. Πόσο αναγκαία είναι τα παραμύθια στην εποχή των σκληρών κοινωνικών και οικονομικών κρίσεων;
- Τα παραμύθια δεν είναι μόνο για τα παιδιά. Επειδή ζούμε σε μια εποχή δυσάρεστη, η λογοτεχνία υπάρχει για να μαγεύει τον κόσμο, να μιλάει στην ανθρώπινη ψυχή. Μέσα από κάθε βιβλίο, έτσι και στον «Βιολονίστα», ο άνθρωπος βρίσκει ένα κομμάτι του εαυτού του, των οραμάτων του, των ελπίδων του. Το σημαντικότερο είναι, νεαρά παιδιά να μαγεύονται από τα μυθιστορήματα, να αγαπούν τη λογοτεχνία. Άρα στην εποχή της μιζέριας και της δυστυχίας ένα ωραίο βιβλίο δίνει παράθυρο φωτός στον άνθρωπο, ώστε να ανανεώνει την ελπίδα του.
- Συμφωνείτε με την άποψη ότι ο έρωτας κι η αγάπη είναι απαραίτητα συστατικά της ζωής του ανθρώπου ώστε να ξεφεύγει από τις δυσκολίες της καθημερινότητας του;
- Σίγουρα είναι τα ισχυρότερα εφαλτήρια για να συνεχίζει να πορεύεται. Και φυσικά δεν εννοούμε έρωτα κι αγάπη μόνο τις σχέσεις των φύλων, αλλά οτιδήποτε αγαπάμε και ονειρευόμαστε είτε στο επαγγελματικό είτε στο ιδεαλιστικό επίπεδο.
- Τι θέλετε να πετύχετε περιγράφοντας μαγευτικές σκηνές, μυθικούς έρωτες, ονειρικές τοποθεσίες και προορισμούς, στα βιβλία σας;
- Μα φυσικά το όνειρο. Ώστε ο αναγνώστης να μπορεί ταξιδεύει, να μπαίνει σ’ έναν μαγευτικό κόσμο που δεν μπορεί να αποκτήσει, να ξεφεύγει από τη μιζέρια της καθημερινότητας, τη δυστυχία, την αγωνία της επιβίωσης.
- Είστε ρεαλιστής;
- Στην προσωπική μου ζωή είμαι αφάνταστα ρεαλιστής. Δεν τα βλέπω όλα ωραιοποιημένα. Τουλάχιστον σε δυο βιβλία φαίνεται αυτό, δηλαδή στα «Πορτρέτα σε θρυμματισμένο καθρέφτη» (Λιβάνης, 2005) και στο «Ένας Ίκαρος δεν είναι αρκετός» (Λογοσοφία, 2007). Ιδιαίτερα το τελευταίο είναι ένα σκληρό βιβλίο, που εκφράζω τη δυστυχία και τη μιζέρια της εποχής μου στην Ελλάδα. Όπως είχε πει ο Ρίτσος για τον «ποιητή», έτσι κι ο πεζογράφος έχει υποχρέωση να μιλήσει για την εποχή του σκληρά και ρεαλιστικά.
- Η εμπορική επιτυχία του βιβλίου «Αθηνά, ευτυχώς που δεν γεννήθηκα όμορφη» σας άλλαξε σαν άνθρωπο, σας εξέλιξε σαν συγγραφέα;
- Μην κοροϊδευόμαστε. Σαν άνθρωπο δεν θα μπορούσε να με αλλάξει γιατί ήμουν, ήδη, 65 ετών. Σαν συγγραφέα, όμως, με βοήθησε να αποκτήσω αυτοσυνειδησία και υπευθυνότητα, αφού συνειδητοποίησα ότι γράφω και συνάμα έχω τεράστια ευθύνη απέναντι στον αναγνώστη. Τότε κατάλαβα τη δύναμη της λογοτεχνίας στον ανώνυμο αναγνώστη.
- Εν κατακλείδι, ποια πιστεύετε ότι είναι η χρηστικότητα των βιβλίων σας στην ελληνική κοινωνία;
- Αν κάποιο από τα βιβλία μου καταφέρει να κάνει έναν αναγνώστη να κλάψει, να ονειρευτεί, να ταξιδέψει, πιστεύω ότι αφήνω πίσω μου ένα μικρό μετερίζι, κάτι το οποίο σημαίνει ότι αξίζει που γράφω.

Νέστορας Πουλάκος
npoulakos@apogevmatini.gr

*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην καθ. εφημερίδα "Απογευματινή" (φύλλο 10-2).