22 Φεβ 2009

Η πιο λαμπερή βραδιά του σινεμά..


Τα βλέμματα των σινεφίλ όλου του κόσμου είναι στραμμένα στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, στην τελετή των βραβείων Όσκαρ, περιμένοντας τους μεγάλους νικητές.
Όπως συμβαίνει κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, το έντονο κλίμα που υπάρχει μέχρι την τελετή των βραβείων Όσκαρ λαμβάνει τέλος και το υπόλοιπο χρονικό κινηματογραφικό γίγνεσθαι κολυμπά στα ήρεμα νερά του μέχρι την επόμενη χρονιά. Δυο μήνες τώρα γράφουμε για τη λαμπερή βραδιά της 22ας Φεβρουαρίου στο Kodak Theater του Λος Άντζελες -ξημερώματα Δευτέρας 23 Φεβρουαρίου ώρα Ελλάδας-, συζητάμε για τα φαβορί, σχολιάζουμε τα βραβεία των Χρυσών Σφαιρών και των BAFTA που δείχνουν το δρόμο, αναμοχλεύουμε τις τιμητικές διακρίσεις των αμερικανικών σωματείων (σκηνοθετών, σεναριογράφων, παραγωγών, ηθοποιών, κριτικών), που προαναγγέλλουν τα φαβορί.
Εν τέλει ήλθε η ώρα. Για να στραφούν τα βλέμματα στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού και να ζήσουν οι σινεφίλ αυτό που βιώνουν κάθε πέντε χρόνια, βέβαια, οι πολιτικοί συντάκτες με τις αμερικανικές προεδρικές εκλογές. Το απόλυτο entertainment της παγκόσμιας κινηματογραφικής πιάτσας.
Στην κατηγορία της καλύτερης ταινίας, η μάχη του κλασικού Χόλιγουντ με το διασκεδαστικό φιλμ της βρετανικής σχολής δεν μοιάζει, πλέον, τόσο αμφίρροπη.
Το «Slumdog Millionaire» του Ντάνι Μπόιλ, που διατρέχει την ινδική κοινωνία της ταξικής αδικίας και της κοινωνικής ανισότητας μέσα από τα μάτια ενός νεαρού που γίνεται πάμπλουτος στο τηλεπαιχνίδι «Εκατομμυριούχος», φαίνεται να επικρατεί από την πομπώδη γραμμική ιστορία, το σύγχρονο αμερικανικό έπος του Ντέιβιντ Φίντσερ «Η απίστευτη ιστορία του Μπέντζαμιν Μπάτον». Προτιμώντας τη δεύτερη, προκρίνοντας την κινηματογραφική μεταφορά του ομώνυμου βιβλίου του Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ, ελπίζουμε τα προγνωστικά να ανατραπούν.
Τα Όσκαρ σκηνοθεσίας και σεναρίου, επίσης, μοιάζουν ξεκάθαρα. Ο Ντάνι Μπόιλ είναι βήματα μπροστά από τον Ντέιβιντ Φίντσερ, ακολουθώντας τη χρυσή μοίρα της ταινίας του, ενώ ο Βρετανός Μάικ Λι («Τυχερή κι ευτυχισμένη») δεν φοβάται τόσο την ισχνή δυναμική του Μάρτιν ΜακΝτόνα της «Αποστολής στη Μπριζ». Τώρα, στο διασκευασμένο σενάριο η κατάσταση είναι λίγο μπερδεμένη, μιας και τόσο ο Έρικ Ροθ («Η απίστευτη ιστορία του Μπέντζαμιν Μπάτον») με τον Σιμόν Μπιφόι («Slumdog Millionaire») όσο κι ο Τζον Πάτρικ Σένλεϊ («Αμφιβολία») με τον Πίτερ Μόργκαν («Frost/ Nixon: η Αναμέτρηση»), μοιάζουν ισάξιοι διεκδικητές του βραβείου.
Στις κατηγορίες των ηθοποιών τα φαβορί έχουν φανεί ήδη, με τη μόνη αμφιλεγόμενη περίπτωση να παραμένει το Όσκαρ β’ γυναικείου ρόλου. Στους άνδρες, ο Μίκι Ρουρκ («Ο παλαιστής») είναι έτη φωτός μπροστά από τον Σον Πεν («Milk»), ενώ ο Χιθ Λέτζερ («Σκοτεινός Ιππότης») θα πάρει το πρώτο του Όσκαρ έστω και… μετά θάνατον. Στις γυναίκες, η Κέιτ Γουίνσλετ θα καθίσει με αέρα νικήτριας στο κάθισμα του Kodak Theater, έπειτα από τις δύο Χρυσές Σφαίρες και το «χρυσό» BAFTA, που έχει κατακτήσει φέτος. Όσον αφορά το β’ γυναικείο ρόλο, η Πενέλοπε Κρουζ («Βίκι, Κριστίνα, Μπαρτσελόνα») νιώθει τις ανάσες των δύο γυναικών της «Αμφιβολίας», της Βιόλα Ντέιβις και της Έιμι Άνταμς, να αμφισβητούν το πρώτο της αγαλματίδιο.
Στα τεχνικά μέρη θα επικρατήσει ο κλασικός πανικός που υπάρχει στα βραβεία χρόνια τώρα. Βέβαια, τα περισσότερα φαίνεται ότι θα τα συγκεντρώσει η «Απίστευτη ιστορία του Μπέντζαμιν Μπάτον» (φωτογραφία, σκηνικά, κοστούμια, μακιγιάζ), ο «Σκοτεινός ιππότης» (οπτικά εφέ, επεξεργασία ήχου) και το «Slumdog Millionaire» (μουσική, τραγούδι, μοντάζ).
Τέλος, και για να επιτρέψουμε στις κατηγορίες των ταινιών, το «Wall-e» θα είναι ο νικητής της φετινής κατηγορίας κινουμένων σχεδίων, παρόλο που τόσο το «Kung fu Panda» όσο και το «Bolt» είναι από τα αξιολογότερα κόμικς των τελευταίων χρόνων. Στο Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας θα γίνει μεγάλη μάχη.
Μετά τη μεγάλη αδικία με το «Γόμορρα», που έμεινε εκτός, το γαλλικό «Ανάμεσα στους τοίχους», το γερμανικό «Σύμπλεγμα Μπάντερ-Μάινχοφ» και το ισραηλινό «Βαλς με τον Μπασίρ» είναι ταινίες σοβαρές και ίδιου βεληνεκούς, με τον Ισραηλινό Άρι Φόλμαν να κλείνει το μάτι στο βραβείο λόγω των γεγονότων στη Γάζα. Άλλωστε, η πολιτική πάντα άγγιζε τα Όσκαρ, δεν συμφωνείτε;

Νέστορας Πουλάκος

*To κείμενο δημοσιεύτηκε στην καθ. εφημερίδα "Απογευματινή" (φύλλο 21-2).