19 Μαρ 2009

Κινηματογραφικές πρεμιέρες 19ης Μαρτίου..


Άσε το κακό να μπει ***

Ενός κακού μύρια έπονται

Θρίλερ, σουηδικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Τόμας Άλφρεντσον.

Ο 12-χρονος Όσκαρ είναι ένα ήσυχο αγόρι που ονειρεύεται να εκδικηθεί τους συμμαθητές του, που τον παρενοχλούν. Όταν γνωρίζει την Έλι, ένα όμορφο κορίτσι που αποδεικνύεται βαμπίρ, τα πάντα στη ζωή του αλλάζουν.

Το είδος του θρίλερ έχει, πλέον, αλλάξει στο νέο αιώνα. Έχει γίνει πεσιμιστικό, βρώμικο, με συναίσθημα και τρυφερότητα. Το αίμα δεν ξεχειλίζει. Δεν στάζει από παντού. Υπάρχει όσο χρειάζεται, εάν χρειάζεται. Ο τρόμος περιορίζεται και παρέχεται με φειδώ. Μεταφέρεται στις νεαρές ηλικίες, όχι ότι αυτό δεν γινόταν παλαιότερα, αλλά τώρα τα παιδιά δεν είναι χαζό-χαρούμενα. Είναι λυπημένα, καταπιεσμένα από την κοινωνία και βομβαρδισμένα από τον “φασισμό” των νέων τεχνολογιών. Στρέφονται σε άλλου είδους διασκεδάσεις, όχι από άγνοια αλλά επειδή το θέλουν. Πλέον δεν φοβούνται τον τρόμο, τους αρέσει, ξεφεύγουν από την πραγματικότητα. Όπως και τα βαμπίρ δεν είναι ψυχρά. Το “Άσε το κακό να μπει”, σουηδικής προελεύσεως, ακολουθεί το δρόμο που χάραξε το “Λυκόφως”, με πιο χαμηλό προφίλ όμως. Είναι ταινία φεστιβαλική (άλλωστε έχει μαζέψει 41 βραβεία παγκοσμίως!), κι ειδικού κοινού. Ταινία με ποιότητα. Άρτια τεχνικά, καλλιτεχνικά, ερμηνευτικά. Δεν είναι λαϊκή. Αλλά απευθύνεται σε όλους...

The International ***

Ο κατάσκοπος που γύρισε από το κρύο

Δραματική, αμερικανικής/ γερμανικής/ βρετανικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Τομ Τύκβερ, με τους Κλάιβ Όουεν, Ναόμι Γουότς.

Ο πράκτορας της Ιντερπόλ Λουίς Σάλινγκερ και η εισαγγελέας Έλενορ Γουίτμαν είναι αποφασισμένοι να ξεσκεπάσουν μια παγκοσμίου φήμης τράπεζα που φαίνεται να έχει πολλές παράνομες δραστηριότητες.

Ξεχάστε το νέο γερμανικό “βλέμμα” του Τύκβερ. Ο σκηνοθέτης του “Τρέξε Λόλα Τρέξε” και του “Παραδείσου”, έχει τραβήξει πλώρη για Χόλιγουντ, όπου έχει εγκατασταθεί για τα καλά. Τρία χρόνια από το “Άρωμα”, φτιάχνει μια υπέρ-παραγωγή τριών ηπείρων και μετατρέπει τον ζεν πρεμιέ Κλάιβ Όουεν σ' έναν καινούριο “Μπορν” ή “Μποντ”. Κατασκοπευτική, αστυνομικού τύπου, ιστορία, φιλμαρισμένη με τη γκρίζα ματιά του Τύκβερ, άλλωστε η ευρωπαϊκή παιδεία δεν ξεχνιέται εύκολα, γρήγορη, σπινταριστή, που κατά διαστήματα “κάθεται”. Σκηνοθετικά και σεναριακά κενά παρατηρούνται σίγουρα. Το αποτέλεσμα εξάγει περιπέτεια για ψυχαγωγία και μόνο. Δεν επιδιώκεται τίποτε παραπάνω. Ούτε παρακάτω.

The Visitor **

O... επισκέπτης χτυπάει πάντα δυο φορές

Δραματική, αμερικανικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Τόμας ΜακΚάρθι, με τον Ρίτσαρντ Τζένκινς.

Ένας καθηγητής πανεπιστημίου ταξιδεύει στη Νέα Υόρκη για να μιλήσει σ' ένα συνέδριο και βρίσκει ένα νεαρό ζευγάρι μεταναστών να ζει στο διαμέρισμά του. Περνάει μαζί τους όλες τις υπόλοιπες μέρες και αμέσως αλλάζει όλη του η ζωή.

Όπως έχουμε ξαναγράψει η ανεξάρτητη αμερικάνικη κινηματογραφική σκηνή παράγει κάθε χρόνο ορισμένα αξιόλογα “διαμαντάκια”. Η δεύτερη ταινία του Τόμας ΜακΚάρθι (“The station agent”) είχε κάνει εντύπωση στην Αμερική το 2007, όμως μόλις φέτος ήλθε στη χώρα μας, κι αυτό χάρη στην υποψηφιότητα για Όσκαρ α' ανδρικού ρόλου του εξαιρετικού Ρίτσαρντ Τζένκινς. Η ταινία είναι απλή και συνάμα σύνθετη. Μιλάει στον θεατή ρεαλιστικά, η κάμερα κινείται σε πραγματικό επίπεδο, και αναλύει την ανθρώπινη ψυχοσύνθεση. Οικονομικοί μετανάστες, κοινωνικός ρατσισμός, έλλειψη κρατικής φροντίδας. Όλα ελεγχόμενα στην εποχή της τρόμο-λαγνείας και του πολιτιστικού φασισμού. Η ταινία ξεγυμνώνει την Αμερική του σήμερα, και παράλληλα κλείνει το μάτι στον υπόλοιπο κόσμο.

Άλλες ταινίες

Το κορίτσι ταξιδιώτης *

Δραματική, ιρλανδικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Πέρι Ογκντέν.

Η Γουίνι είναι μια 10-χρονη Ιρλανδή τσιγγάνα, που ζει με τη μητέρα της και τα αδέλφια της σ' ένα σαραβαλιασμένο τροχόσπιτο κοντά στο Δουβλίνο. Η καθημερινότητά της περνάει παράδοξα, με πολλά απρόοπτα.

Κινηματογράφηση ρεαλιστική, κάμερα στο χέρι, ήχος φυσικός, ο Ογκντέν αποτυπώνει ανάγλυφα τη σκληρή καθημερινότητά των τσιγγάνων όλου του κόσμου, μέσα από τα πάθη της μικρής κοινότητας του Δουβλίνου. Περιθωριοποίηση, κοινωνική αδικία, ανθρώπινος εξευτελισμός.

Ο Αρσιβαρίστας και ο Άγγελος *

Δραματική, ελληνικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Ελένης Αλεξανδράκη, με τους Σιδέρη Κοντογιάννη, Δημήτρη Μπίτο, Λυδία Κονιόρδου.

Η παραγωγή ενός καλλιτεχνικού πολύ-θεάματος στο ηφαίστειο της Νισύρου, φέρνει την κόντρα ντόπιων με τους ξενόφερτους επιχειρηματίες.

Η εμμονή στην έθνικ κινηματογράφηση από την Ελένη Αλεξανδράκη (“Η Νοσταλγός”), μες από το χτίσιμο μιας ντόπιας ιστορίας της Νισύρου και διάφορες άλλες “αυθαιρεσίες” (τεχνικές και σκηνοθετικές), έχει ως αποτέλεσμα μια άνιση αλλά τίμια ταινία, με συμπαθητικές ερμηνείες.

Επίσης προβάλλονται

ΣούλαΈλαΞανά (Σ.Ε.Ξ.) : κωμωδία, ελληνικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Βασίλη Μυριανθόπουλου, με τη Ζέτα Μακρυπούλια. Τριαντάρα καλλονή, δασκάλα στο επάγγελμα, προσπαθεί να βρει άντρα. Σούλα, φύγε, κρατάω μαχαίρι! Εγχώρια παραγωγή τύπου “Sex and the city”, που θα κόψει πολλά εισιτήρια.

Καταδίωξη στο βουνό των μαγισσών : περιπέτεια, αμερικανικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Άντι Φρίκμαν, με τον Ντουέϊν Τζόνσον. Δυο παιδιά εξωγήινης προελεύσεως κι ένας μάτσο ταξιτζής μπερδεύονται σε μια περιπέτεια φαντασμάτων και δοξασιών. Παραμύθι της Ντίσνεϊ, που σκίζει εμπορικά στην Αμερική, έρχεται και στη χώρα μας για ανάλογες διακρίσεις.

Το αστέρι : πολεμική, ρωσικής παραγωγής του 2002, σε σκηνοθεσία Νικολάι Λεμπέντεφ. Επίλεκτη σοβιετική στρατιωτική ομάδα στέλνεται να κατασκοπεύσει τους ναζί κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Η “Υπολοχαγός Νατάσα” στα ρωσικά, εμφανίζεται από του πουθενά έπειτα από επτά χρόνια στην αφάνεια.

Νέστορας Πουλάκος
npoulakos@apogevmatini.gr

*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην καθ. εφημερίδα "Απογευματινή" (φύλλο 19-3).