9 Μαρ 2009

Συνέντευξη του Θόδωρου Μαραγκού..


Μια ακόμη νέα ελληνική κωμωδία έκανε πρεμιέρα στις κινηματογραφικές αίθουσες χθες, σατιρίζοντας τη σύγχρονη πραγματικότητα, κοινωνική και πολιτική, κι επικεντρώνοντας στην ελευθερία της γνώμης και του ανθρώπου, μέσα από την εξέλιξη κωμικοτραγικών καταστάσεων, που αντικατοπτρίζουν την καθημερινότητα της εποχής. Ο σκηνοθέτης Θόδωρος Μαραγκός, γνωστός για τις πετυχημένες εμπορικές κωμωδίες του τη δεκαετία του '80, επιστρέφει ύστερα από πολλά χρόνια αποχής από τις ταινίες μυθοπλασίας (ασχολούμενος με το ντοκιμαντέρ), θέλοντας να κάνει το δικό του κοινωνικό σχόλιο πάνω στα ήθη και τα έθιμα της νέας εποχής. Ο κ. Μαραγκός μίλησε στην “Α” για την καινούρια του ταινία και για το θέμα, στο οποίο επικεντρώνεται.

  • Ποιο είναι το μήνυμα που θέλετε να περάσετε μέσα από την ταινία σας;

  • Το βασικό ζητούμενο στις ιστορίες των δυο χαρακτήρων (τους υποδύονται ο Βαγγέλης Μουρίκης κι ο Τάκης Σπυριδάκης) είναι η έννοια της ελευθερίας. Ποια είναι η προσωπική ευθύνη του καθενός απέναντί της; Ποια είναι η θέση κι η κριτική που ασκείται για τα κοινωνικά ζητήματα και τα ανθρώπινα περιστατικά; Στους χαρακτήρες βλέπουμε το πρόσωπο της σύγχρονης κοινωνίας. Σε μια εποχή, που η κριτική που ασκείται στους άλλους είναι τόσο εύκολη κι αστήρικτη, ώστε το ερώτημα “εσύ τι κάνεις;” είναι κάτι περισσότερο από απαραίτητο.

  • Εννοείτε ότι παλιότερα τα πράγματα ήταν διαφορετικά;

  • Φυσικά. Η κριτική που γινόταν απέναντι στην εξουσία ή στα εκάστοτε τεκταινόμενα είχε όραμα, επιχειρήματα. Είχε μια ισχυρή θέση. Κάτι που πλέον απουσιάζει παντελώς, χωρίς να εξηγούμε τι θέλουμε να πούμε επί της ουσίας και γιατί.

  • Γιατί επιλέξατε οι ήρωες σας να είναι λαϊκοί και να μην προέρχονται από άλλα κοινωνικά στρώματα;

  • Δεν θα χαρακτήριζα τους ήρωες μου λαϊκούς (ένας φορτηγατζής κι ένας ιδιοκτήτης σατιρικής εφημερίδας). Αλλά ανθρώπους καθημερινούς με κουλτούρα και πολιτισμό και υψηλή αίσθηση της ελευθεριότητας. Μάλιστα μπορεί κάποιοι θεατές να πέσουν στην παγίδα και να τους φανούν λαϊκίστικοι. Και πάλι θα είναι λάθος. Είναι άνθρωποι της ζωής, που κινούνται έντονα, με συνείδηση και πάθος.

  • Σε τι κοινό πιστεύετε ότι απευθύνεται η ταινία σας;

  • Σίγουρα είναι μια ταινία εμπορική, που έχει λαϊκή βάση, ικανή να συνομιλήσει με ένα ευρύ κοινό. Δεν απευθύνεται σε ένα κλειστό κλαμπ σινεφίλ.

  • Σε τι είδους σινεμά θα τοποθετούσατε τους “Ισοβίτες”;

  • Οι “Ισοβίτες” έχουν μορφή ψυχαγωγική αλλά με περιεχόμενο. Έχουν κάτι να πουν. Να περάσουν ένα κοινωνικό μήνυμα. Να ρίξουν στο τραπέζι μια προβληματική που θα συζητηθεί. Δεν είναι απλά μια κωμωδία και τίποτε άλλο.

  • Ετοιμάζετε κάτι καινούριο αυτή την περίοδο ή είστε σε φάση αγρανάπαυσης;

  • Πάντοτε μου άρεσε να καταπιάνομαι με κάτι καινούριο μετά την ολοκλήρωση μιας παραγωγής. Ήδη ετοιμάζω το σενάριο για την επόμενη ταινία μεγάλου μήκους, ενώ είναι έτοιμο ένα ντοκιμαντέρ, που μιλάει για την οδύσσεια ενός Έλληνα από τα βουνά της Μικράς Ασίας που καταλήγει να είναι ο πρώτος Έλληνας οπερατέρ του βωβού σινεμά στο Χόλυγουντ.

  • Σχολιάστε μου τις παρακάτω ταινίες σας.

  • Θανάση σφίξε κι άλλο το ζωνάρι” : Μια ταινία με μεγάλη εμπορική επιτυχία αλλά και με ποιότητα. Άψογη η συνεργασία μου με τον Θανάση Βέγγο.

Μάθε παιδί μου γράμματα” : Η καλύτερη ταινία μου, ζωντανή και διαχρονική ακόμα, παίζεται σε πολιτιστικές εκδηλώσεις όλα αυτά τα χρόνια.

Τι έχουν να δουν τα μάτια μου” : Μια παραγωγή επίκαιρη, ένα κοινωνικό θέμα που έκαιγε την, τότε, εποχή, παρόλο που αντιμετώπισε προβλήματα από την κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Ο Δραπέτης του φεγγαριού” : Ένα φιλμ που παραμένει ανολοκλήρωτο, μιας και έγινε βιαστικά για να δικαιολογηθούν τα χρήματα από το Ε.Κ.Κ.

Νέστορας Πουλάκος
npoulakos@apogevmatini.gr

*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην καθ. εφημερίδα "Απογευματινή" (φύλλο 6-3).