17 Μαρ 2009

"Ποιήματα" - Τσ. Μπουκόβσκι / "Πατέ Στρουθοκαμήλου" - Χάρης Μελιτάς / "Μαντάμ Μποβαρύ" - Γουστ. Φλωμπέρ



Ανθολογία ποιημάτων - σε μτφρ. Γιάννη Λειβαδά για λογαριασμό των εκδ. Ηριδανός (παραγωγής 2007), ποιητική συλλογή των εκδ. Μανδραγόρας (παραγωγής 2008), μυθιστόρημα του 1856 - σε μτφρ. Κων/νου Θεοτόκη για λογαριασμό της εφ. Ελευθεροτυπία (παραγωγής 2006).

"Ποιήματα" - Τσαρλς Μπουκόβσκι

βλέπεις αυτό που βλέπεις :
τα τρελάδικα σπανίως
επιδεικνύονται.

Στα πλαίσια της εκδοτικής σειράς δέκα πολύ σημαντικών Αμερικανών ποιητών του 20ου αιώνα, ο ποιητής και μεταφραστής Γιάννης Λειβαδάς συμπεριέλαβε -αυτό έλειπε άλλωστε- τον μέγα Τσαρλς Μπουκόβσκι. Μια κατατοπιστική εισαγωγή/ πρόλογος/ σχόλιο πάνω στη ζωή και το έργο του Αμερικανού, με γερμανικές ρίζες, συγγραφέα και ποιητή, που έχει μείνει ανεξίτηλος στη μνήμη όλων μας για το σπουδαίο του εγχείρημα στα παγκόσμια γράμματα. Τέλος, μια επιλογή-μετάφραση 61 ποιημάτων από 9 ποιητικές συλλογές και μια ζωντανή ηχογράφηση (του 1972). Ένα βιβλίο 132 σελίδων χάρμα οφθαλμών. Περιττά τα σχόλια.

"Πατέ στρουθοκαμήλου" - Χάρης Μελιτάς

αν σου απλώσω
τις πληγές μου στο χαρτί
θα τις διαβάσεις;

41 χαϊκού με τίτλο... τιτλοφορείται, στη συνέχεια, η δεύτερη ποιητική συλλογή (13 χρόνια από την πρώτη και πάλι από τις εκδ. Μανδραγόρας) του ακαδημαϊκού Χάρη Μελιτά. Ώριμοι στίχοι, παιγνιώδεις κι ανάλαφροι, μα με βάθος κι ουσία, χωρίς φανφαρονισμούς και επιδείξεις χειρίστου είδους, τα χαϊκού του Μελιτά. Όμως... τους τρεις (!!!!) προλόγους τι τους ήθελε; Ούτε ο Μπουκόβσκι παραπάνω δεν είχε τόσους στις πρώτες εκδόσεις του! Κι είναι ωραία χαϊκού, έτσι; Αλλά...

"Madame Bovary" - Gustave Flaubert (1856)

Έξω ρόδιζε η χαραυγή, και μια μεγάλη προφυρόχρωμη κηλίδα απλωνόταν στο χλομό ουρανό απ’ τη μεριά της Αγίας Αικατερίνης. Το μελανό ποτάμι αναδευόταν απ’ τον άνεμο. Στις γέφυρες δεν υπήρχε ψυχή, τα φανάρια έσβηναν.

Δεν πρόκειται, απλώς, για τον ύμνο στη γυναικεία φύση, σεξουαλικότητα, ψυχοσύνθεση. Είναι ο ύμνος του κινήματος του ρομαντισμού, με τα νατουραλιστικά στοιχεία να είναι εμφανή στις περιγραφές, παντού μες το κείμενο. Ρεαλισμός και φαντασία. Γαλλική επαρχία του 19ου αιώνα. Ανθρώπινη καταπίεση. Συμπεριφορικός ρατσισμός. Κι ο Γουσταύος Φλωμπέρ, ο μεγάλος συγγραφέας της Γαλλίας. Ακόμη λατρεύεται. Έχει γίνει κλασικός. Εδώ, τον διαβάζουμε, στη φτηνή αλλά περιεκτική έκδοση του 2006, από τον μεταφραστή Κωνσταντίνο Θεοτόκη. Ένα μυθιστόρημα τόσο γλαφυρό, που σε ταξιδεύει τόσο εύκολα... σχεδόν αβίαστα!