30 Μαρ 2009

Συνέντευξη του Άγγελου Σπάρταλη...


του Νέστορα Πουλάκου
npoulakos@apogevmatini.gr

Τι μπορεί να συμβεί όταν ο πραγματικός αρχηγός της τρομοκρατικής οργάνωσης 17Ν ζει ελεύθερος ανάμεσα μας σχεδιάζοντας το επόμενο χτύπημα; Ενώ την ίδια στιγμή, η τελευταία εκτελέστρια της οργάνωσης ερωτεύεται το μυστικό πράκτορα που την καταδιώκει, γνωρίζοντας ότι είναι αστυνομικός αλλά όχι ότι είναι και ο αδελφός της; Όλα αυτά, σε μία ταινία… κόμικ!
Μιλάμε φυσικά για την καινούρια δουλειά του Άγγελου Σπάρταλη. Ενός νέου δημιουργού, που κυκλοφορεί “ελεύθερος” με την ιδιότητα του ζωγράφου, και που το 2002 βρήκε την πόρτα του κινηματογράφου ανοιχτή και... μπήκε. Από τότε έχει κατασκευάσει τόσο με τα χεράκια του, όσο και με τα κουμπάκια του υπολογιστή, δεκάδες ψηφιακές ταινίες μεγάλου και μικρού μήκους, ντοκιμαντέρ και video art, που έχουν ταξιδέψει σε φεστιβάλ της Ελλάδας και του εξωτερικού. Βέβαια το μεγάλο “μπαμ” έγινε με το “Σύνδρομο της Χιονάτης”, όταν τον περασμένο Νοέμβριο, κατά το 49ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, απέσπασε δυο βραβεία στο νεοσύστατο τμήμα του Digital Wave, εκείνο της καλύτερης ταινίας όπως κι εκείνο του κοινού.
Διηγούμενος μια ιστορία φανταστική, δομημένη όμως με ιστορικά γεγονότα, όπως η χούντα της 21ης Απριλίου, η τρομοκρατική οργάνωση 17Ν, και συντεθειμένη με τηλεοπτικά επίκαιρα της χώρας μας, ο Σπάρταλης θεωρεί ότι “η μαζική τρομοκρατία είναι αυτή που εμφανίζεται στις μέρες μας, όχι η ατομική τρομοκρατία τύπου “Επαναστατικός Σεχτό-Αγώνας” και άλλα τέτοια κατασκευάσματα”. Με τη… μονταζιέρα του ηλεκτρονικού του υπολογιστή να κάνει θαύματα, παρέμβαλε με πινελιές κόμικ πρόσωπα και καταστάσεις, ζωγραφίζοντας σαν σε καμβά επί της οθόνης, όμως. Το σχόλιο του Σπάρταλη πολιτικό και κοινωνικό, με μπόλικη φαντασία και τρέλα, απορρέει από μια ιστορία διασκεδαστική όσο και σκεπτόμενη, με τον ίδιο να καταλήγει στο συμπέρασμα ότι “ όλα αυτά δεν είναι το αποτέλεσμα της αποτυχίας του καπιταλισμού αλλά, εντελώς αντίθετα, είναι η πλήρης επιτυχία του : όλοι χρεωμένοι με μια προοπτική να επανα-χρεωθούν”.
Ο Άγγελος Σπάρταλης μίλησε στην “Α” για το ψηφιακό... κατόρθωμά του, το οποίο έξι μήνες από την προβολή του στο φεστιβάλ βρήκε το δρόμο του στις κινηματογραφικές αίθουσες, και συγκεκριμένα σε εκείνη του “Μικρόκοσμου”, χωρίς το σπρώξιμο κάποιας εταιρείας διανομής ούτε καν παραγωγής, μιας και στηρίζεται σε ιδιωτικά κεφάλαια του δημιουργού της (μέσω της ανεξάρτητης εταιρείας του Wish you luck).

- Χιούμορ και δράμα. Animation και αστυνομικό. Κοινωνικό σχόλιο και πολιτικός ακτιβισμός. Τα αναμιγνύεις όλα. Γιατί; Τι θες να πετύχεις;


Είμαστε θύματα της μεταμοντέρνας εποχής μας. Εδώ όλα αποδομούνται, αναμιγνύονται και ανασυντίθενται σε κάτι “νέο” που πρέπει πάντα να σηματοδοτεί και πρόοδο. Μία, ίσως, χαζή πρόοδο αλλά πάντα πρόοδο. Στην ταινία όλα ξεκινάνε την 17η Νοεμβρίου του 1973. Τότε η Μάνα γεννά τα δίδυμα, τότε αρχίζει και αυτή η εκδρομή που δεν έχει τέλος. Θέλω να πω ότι δεν μπορώ να κάνω αλλιώς, ανατράφηκα με τα κοκτέιλ και σαν σημερινός οπαδός των καθαρών ποτών θέλω να πετύχω την οριστική κατάργηση τους.

- Σε τι είδος σινεμά θα κατέτασσες το “Σύνδρομο της Χιονάτης”;

Στο αυτόνομο σινεμά και στο θρασύ σινεμά. Και φυσικά στο αυτάρεσκο σινεμά.

- Τελικά η ψηφιακή κινηματογράφηση είναι “ευκολία” στην εποχή μας; Λύνει τα χέρια του σκηνοθέτη;

Η ψηφιακή τεχνολογία “εκδημοκρατίζει” το σινεμά, με την έννοια της άμεσης και φυσικά μη αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Ο καθ’ ένας μπορεί να εισβάλει κάθε λεπτό που περνά όλο και περισσότερο στο μέγα μυστήριο της κινηματογραφικής δημιουργίας, που μέχρι πριν από πολύ λίγο καιρό ήταν αποκλειστικό προνόμιο μιας διακεκριμένης ελίτ. Ψηφιακή ή αναλογική κινηματογράφηση, είναι αυτό που τελικά στις μέρες μας αποτελεί δίλημμα ταξικό.

- Θα επιχειρήσεις στο μέλλον να κάνεις ταινία σε φιλμ;

Α! Όχι! Αυτό θα το κάνουν για τα επόμενα χρόνια μόνο κάποιοι που μπορούν να βρουν χρήματα, όπως για παράδειγμα ο κ. Αγγελόπουλος. Εγώ θα... βλέπω ταινίες σε φιλμ και θα κάνω τα ψηφιακά μου πράγματα. Βλέπεις δεν υπάρχει δραχμή (ούτε ευρώ!).

*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην καθ. εφημερίδα "Απογευματινή" (φύλλο 28-3).