30 Μαρ 2009


Όνειρα κεντημένα με εφιάλτες
λέξεις, σταγόνες πάνω σ’ ένα άδειο νιπτήρα
ο πάτος του μπουκαλιού...
Πόσα γαμημένα χρόνια αλκοόλ...

Σε σταυροδρόμια σκοτεινά
στοιχήματα με το διάβολο
κ κάπου εκεί, αν η μνήμη μου δε μ’απατά
την ψυχή μου για το τίποτα έχασα 

Το αποκρουστικό βουητό επίμονο,
λοβοτομή, στις ρακένδυτες αναμνήσεις μου
στ’ ακροδάχτυλά σου, φεγγάρια
αργοσβήνουν μέρα με τη μέρα

Αυτό που ένιωσα; μια φέστα λουλουδιών
σερνόταν πάνω μου σα φίδι
δεν ξέρω τι σκατά είναι, το μόνο που ξέρω
αν πεθάνει θα χάσει τη δύναμή του

Η ευχή; να ξεχνώ
Η κατάρα; να θυμάμαι κάθε που πίνω
Πόνος: το μόνο πράγμα που διαρκεί
Έρωτας: το μόνο πράγμα που δεν υπάρχει

Johnny Handsome