2 Απρ 2009

Κινηματογραφικές Πρεμιέρες 2ης Απριλίου..


του Νέστορα Πουλάκου
npoulakos@apogevmatini.gr

Τέρατα κι εξωγήινοι ***

Εδώ συμβαίνουν σημεία και τέρατα!

Κινούμενο σχέδιο, αμερικάνικης παραγωγής, σε σκηνοθεσία Ρομπ Λέτερμαν και Κόνραντ Βέρνον, με τις φωνές των Ριζ Γουίδερσπουν, Κίφερ Σάδερλαντ, Ρενέ Ζελβέγκερ.

Ένας μετεωρίτης από το διάστημα πέφτει στη γη, χτυπάει ένα μικρό κορίτσι και το μεταμορφώνει σε γιγάντιο τέρας. Τότε η άτυχη νεαρή, οδηγείται σ' ένα μυστικό κυβερνητικό χώρο όπου θα συναντήσει μια ομάδα τεράτων που έχει συγκεντρωθεί με τα χρόνια.

Επηρεασμένοι από χαρακτήρες που πρωταγωνιστούσαν σε b-movies παραγωγές της δεκαετίας του '50, όπως το “Attack of the 50 foot woman”, το “The Blob” και το “Creature from the black lagoon”, ο Λέτερμαν κι ο Βέρνον έφτιαξαν το απόλυτο 3d animation της χρονιάς που κάνει πλάκα, σατιρίζει τους πάντες και τα πάντα, προσφέροντας γέλιο μέχρι δακρύων. Απλά μην το χάσετε! Είναι ξεκαρδιστικό, απευθύνεται σε όλες τις ηλικίες και δικαιολογεί τον όρο entertaining movie γι' αυτή την εβδομάδα. Δυστυχώς στη χώρα μας θα έχει περιορισμένη έξοδο στην 3d εκδοχή του, ενώ σε -επίσης- περιορισμένο αριθμό αιθουσών θα προβληθεί μεταγλωττισμένο στα ελληνικά, με την πρωταγωνιστική φωνή του Γιώργου Πυρπασόπουλου.

Οριακή γραμμή **

Κάπου το 'χω ξαναδεί

Δραματική, βραζιλιάνικης παραγωγής, σε σκηνοθεσία Βάλτερ Σάλες και Ντανιέλα Τόμας, με τους Σάντρα Κορβελόνι, Ζοάο Μπαλντασερίνι, Βινίσιους ντε Ολιβέιρα.

Στην καρδιά του Σάο Πάολο, τέσσερα αδέλφια κι η μητέρα τους προσπαθούν να βγουν από το προσωπικό τους αδιέξοδο. Στις φαβέλες η ζωή είναι δύσκολη κι εκείνοι κυνηγούν την προσωπική τους ευτυχία.


Μετά το αμερικάνικο διάλειμμα του (“Ημερολόγια μοτοσικλέτας”, “Dark water”) ο Βάλτερ Σάλες επιστρέφει, με τη συνεργάτη του Ντανιέλα Τόμας, στην ουμανιστική εξαθλίωση και το κοινωνικό τέλμα των μεγαλουπόλεων της πατρίδας του. Με την κάμερα του μπαίνει στα άδυτα μιας μικροαστικής οικογένειας : η κουρασμένη κι ανύπαντρη μητέρα, ο μεγάλος γιος που δουλεύει ως κούριερ κι έχει ένα παιδί, ο δεύτερος αδελφός που έχει στραφεί στη θρησκεία, ο τρίτος γιος που αναζητά διέξοδο στο ποδόσφαιρο, το μικρότερο αγόρι που ψάχνει τον πατέρα του. Με αργόσυρτα και εστιασμένα πλάνα, με τη σπαρακτική μουσική του Γουστάβο Σανταολάγια, η καταθλιπτική ματιά του Σάλες, που κινείται σε σκούρο φόντο, προσπαθεί ν' αναδείξει το ανέφικτο. Θυμίζει, όμως, έντονα το σινεμά του Ιναρίτου (“Χαμένες αγάπες”, “Βαβέλ”) - κι όπως μας έχει πει ο Κακογιάννης παλιότερα, η αντιγραφή ποτέ δεν ευνόησε τον δημιουργό.

Επανέκδοση

Ζ ****

Η εκδίκηση του Ζορό

Πολιτικό θρίλερ, αλγερινής/ γαλλικής παραγωγής (του 1969), σε σκηνοθεσία Κώστα Γαβρά, με τους Ιβ Μοντάν, Ειρήνη Παππά, Ζαν Λουί Τρεντινιάν, Ζακ Περέν.

Οι τελευταίες μέρες του φιλελεύθερου βουλευτή Γρηγόρη Λαμπράκη, μέχρι την καλοστημένη δολοφονική επίθεση που δέχτηκε το 1963 στη Θεσσαλονίκη, από παρακρατικούς.

Η παραπάνω υπόθεση είναι η ουσία της ταινίας. Άσχετα αν ο Γαβράς δεν χρησιμοποιεί ή γνωστοποιεί ονόματα, τοποθεσίες, καταστάσεις. Άλλωστε με τον ίδιο τρόπο κατασκεύασε όλες του τις πολιτικές ταινίες. Ο Γαβράς είναι ο “σκηνοθέτης των πολιτικών ταινιών”. Με το “Ζ” έγινε πασίγνωστος. Δυο Όσκαρ, Χρυσή Σφαίρα, βραβεία BAFTA (Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου), δυο βραβεία στις Κάννες. Ξενιτεμένος στη Γαλλία, χωρίς να έχει απαρνηθεί την ελληνική του καταγωγή, βάζει το δικό του λιθαράκι ενάντια στην δικτατορία που υπήρχε στη χώρα μας εκείνη την περίοδο, μεταφέροντας το ομώνυμο βιβλίο του πολύ σημαντικού συγγραφέα Βασίλη Βασιλικού στη μεγάλη οθόνη. Στην Ελλάδα της έκρυθμης πολιτικής κατάστασης της δεκαετίας του '60, όταν οι ξένες δυνάμεις κι οι παρακρατικοί αλώνιζαν ανενόχλητοι, φωνές σαν του Λαμπράκη ήταν... παραφωνίες. Το “Ζ” συγκλόνισε παγκοσμίως. Φόβισε τη Γαλλία, γι' αυτό κι η παραγωγή έγινε στην Αλγερία. Απαγορεύτηκε στην Αμερική. Μια ταινία – ολόκληρη πολιτική καταγγελία στο ταραγμένο κοινωνικό γίγνεσθαι του 20ου αιώνα.

Άλλες ταινίες

Ο πορφυρός λόφος **


Περιπέτεια εποχής, κινεζικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Τζον Γου. Στις αρχές του τρίτου αιώνα, ο στρατηγός Cao Cao πείθει τον αυτοκράτορα της δυναστείας των Han, ότι ο μοναδικός τρόπος για να ενώσει την Κίνα είναι να κηρύξει πόλεμο στο βασίλειο του Xu και στο βασίλειο του Wu. Επιστροφή στα πάτρια εδάφη για τον Τζον Γου, ο οποίος έπειτα από δεκαεπτά χρόνια στο σαράκι του Χόλιγουντ, γύρισε στην Κίνα για τη μεγάλη ταινία. Υπογράφοντας την πιο ακριβή παραγωγή στην κινηματογραφική ιστορία της χώρας, ξεπέρασε τις προσδοκίες ακόμη και του παντοκράτορα του κινέζικου σινεμά, Ζαν Γιμού, κάνοντας ένα φλάσμπακ στην εποχή της δυναστείας των Χαν. Έντονες πολεμικές σκηνές, αμφίρροπες μάχες, εντυπωσιακά εφέ. Θα ακολουθήσει και σίκουελ. Για τους λάτρεις του είδους.

Μικρό έγκλημα **


Κομεντί, ελληνικής/ γερμανικής/ κυπριακής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Χρίστου Γεωργίου. Σε ένα μικρό νησί του Αιγαίου ο Λεωνίδας, ένας νεαρός αστυνομικός, θα βρεθεί τυχαία μπροστά στο πτώμα ενός ηλικιωμένου, του γέρου Ζαχαρία. Στη δεύτερη ταινία του, ο κυπριακής καταγωγής Γεωργίου εκπλήσσει ευχάριστα χρησιμοποιώντας μεν τηλεοπτικούς σταρ (Αρ. Σερβετάλης, Βικ. Παπαδοπούλου) τοποθετώντας δε κινηματογραφική χροιά στις ερμηνείες του. Ο τρόπος φιλμαρίσματός του είναι μεστός κι απέριττος, το σενάριό του όμως είναι ελλιπές. Τουλάχιστον αποτέλεσε την ευχάριστη νότα στην παραφωνία του 49ου ΦΚΘ.

* Επίσης προβάλλονται : το “Λεονέρα” (**), αργεντίνικης/ κορεάτικης/ βραζιλιάνικης παραγωγής, του Πάμπλο Τραπέρο, που μιλά για τις γυναικείες φυλακές της Αργεντινής. Καθώς και το “Fast and furious – Οι μαχητές των δρόμων 4” (-) του Τζάστιν Λιν, με τον Βιν Ντίζελ.

*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην καθ. εφημερίδα "Απογευματινή" (φύλλο 2-4).