10 Απρ 2009

Συνέντευξη της Μάρως Βαμβουνάκη..


Συνέντευξη στον Νέστορα Πουλάκο
npoulakos@apogevmatini.gr

Στην “εποχή του ανικανοποίητου”, σύμφωνα με τη συγγραφέα Μάρω Βαμβουνάκη, “το κεντρικό θέμα είναι η αγάπη”. Και γι' αυτή γράφει. Επίσης, για τον έρωτα, τη φιλία, τις ανθρώπινες σχέσεις μέσα από ένα ευρύτερο κοινωνικό πρίσμα. Με περισσότερα από τριάντα βιβλία στις προθήκες των βιβλιοπωλείων, αρκετά από τα οποία έχουν γίνει πλέον μπεστ σέλερ, η Μάρω Βαμβουνάκη μιλάει στην “Α” για την... ψυχολογία των τελευταίων της μυθιστορημάτων. Τόσο στον “Παλιάτσο και στην Άνιμα” όσο και στο “Φάντασμα της αξόδευτης αγάπης” (κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις Ψυχογιός), η κα Βαμβουνάκη αναμιγνύει την επαγγελματική της ιδιότητα στην ψυχολογία με τη συγγραφική της πένα. Διαμένοντας, πλέον, στην Αθήνα, έπειτα από έντεκα χρόνια παραμονής στη Ρόδο, κοιτάζει στα εσώψυχα του ανθρώπου και προσπαθεί να μιλήσει γι' αυτά.

Ψυχολογία και μυθιστορία. Δοκίμιο και καθημερινός λόγος. Έρευνα και ανάλυση. Στα τελευταία σας βιβλία (“Ο παλιάτσος και η Άνιμα”, “Το φάντασμα της αξόδευτης αγάπης”) μπερδεύετε στοιχεία αρκούντως επιστημονικά με την ανθρώπινη ψυχοσύνθεση. Πως αποφασίσατε κάτι τέτοιο; Εδώ και δεκαπέντε χρόνια σπουδάζω και δουλεύω πάνω στην ψυχολογία, στην ψυχανάλυση κι αυτός ο δρόμος προς την ψυχή με εντυπωσίασε. Και ό,τι με εντυπωσιάζει με εμπνέει κιόλας. Λαχταρούσα να καταγράψω τα όσα ανακάλυπτα -όσο τετριμμένα κι αν είναι- σαν ημερολόγια ταξιδιού. Να τα μοιραστώ με όσους τους ενδιαφέρουν. Δεν σας κρύβω ότι δεν περίμενα πως ενδιαφέρονται τόσο πολύ οι αναγνώστες στην Ελλάδα για τέτοια βιβλία.

Κατά τη γνώμη μας, εκεί που υπεισέρχεται ο έρωτας, βρίσκει χώρο η λογική;
Α, ο έρωτας ήταν και θα μείνει μυστήριο μέγα! Κι ευτυχώς, διότι μόνο ως μυστήριο, terra incognita, μας μαγνητίζει. Μα δεν το βλέπετε; Το αίνιγμα του άλλου ερωτευόμαστε. Όταν τον γνωρίσουμε -ή νομίζουμε πως τον γνωρίζουμε δηλαδή- απομυθοποιείται και σβήνει ο πόθος. Θα έλεγα μάλιστα πως εκείνοι που παριστάνουν τους βαθείς ανθρωπογνώστες, τους σοφούς, είναι οι πιο αδέξιοι, οι γκαφατζήδες στον έρωτα. Ζούμε σε μια δειλή εποχή που θέλουμε όλα να τα ελέγχουμε. Δόξα τω Θεώ, ο έρωτας πάντα θα μας διαφεύγει, θα μας ξεπερνά και θα μας ταπεινώνει.

Πως αντιμετωπίζετε τους ήρωες σας;

Τα πρόσωπα στα βιβλία μου είμαι πάντα εγώ, σε άλλη πτυχή μου, άλλη στροφή μου, άλλη εποχή,παραποιημένη, παραμορφωμένη, αλλά εγώ. Δεν το κάνω από εγωκεντρισμό αλλά γιατί δεν γίνεται να γράψω παρά μονάχα ό,τι κατέχω, μόνο στα βιώματά μου μπορώ να βασίσω μια ελπίδα αληθινού. Τώρα, πώς τους αντιμετωπίζω; Όπως εμένα, με συγκρούσεις. Από λαχτάρα ειρήνης.

Τα τελευταία σας δυο βιβλία έχουν μια συνέχεια. Έχετε στο μυαλό σας κάποιου είδους “άτυπης” τριλογίας;

Με το να δουλεύω πάνω στην ψυχολογία και να καταγράφω περιστατικά και εντυπώσεις για να τα θυμάμαι, έχω μαζέψει ένα τεράστιο υλικό! Όσο κάποιοι ενδιαφέρονται να τα διαβάζουν, θα φτιάχνω τέτοια βιβλία. Μακάρι να πάει μακριά γιατί είναι ένα είδος που κι εμένα με γιατρεύει όταν το πλάθω και το αναπλάθω.

Γιατί πιστεύετε ότι το κοινό σας είναι ως επί το πλείστον γυναικείας φύσεως;
Κάπου διάβαζα πως γενικά το αναγνωστικό κοινό των γυναικών είναι το 70%. Οι γυναίκες ασχολούνται και αναλύουν περισσότερο, με θάρρος, και μανία θα έλεγα, τα συναισθήματά τους. Οι άντρες όχι, δειλιάζουν μπρος στον πιθανό πόνο που επιφυλάσσουν τέτοια ανασκαλέματα. Προτιμούν να σιωπούν, να αγνοούν, να κάνουν τους σκληρούς. Γι' αυτό νομίζω πως υποφέρουν περισσότερο.

*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην καθ. εφημερίδα "Απογευματινή" (φύλλο 8-4).