24 Απρ 2009

Συνέντευξη της Άριελ Κωνσταντινίδη..


Συνέντευξη στον Νέστορα Πουλάκο

“Θέλω να κάνω κινηματογράφο”, μας εκμυστηρεύτηκε η ηθοποιός Άριελ Κωνσταντινίδη, μια δήλωση που έχει πολλούς παραλήπτες και σίγουρα περιμένει τους άμεσα ενδιαφερόμενους. Σ την πρώτη της κινηματογραφική εμφάνιση στην ταινία “Κάτω απ' το μακιγιάζ σου” του Βαγγέλη Σεϊτανίδη (“Αιώνιος φοιτητής”, “Εύκολη Λία”), σε πρωταγωνιστικό ρόλο βεβαίως, η όμορφη ηθοποιός ερμηνεύει τη Νίκη, μια υπάλληλο σε κατάστημα καλλυντικών, που θέλει να κάνει παιδί. Ένα βράδυ, επιστρέφοντας στο σπίτι της απ’ τη δουλειά, χτυπάει με το αμάξι της και σκοτώνει ένα μικρό κορίτσι. Αν και αθώα, η Νίκη έρχεται αντιμέτωπη με κάτι που δεν αντιμετωπίζεται. Τις δικές της ερινύες αλλά και τον πόνο και την οργή της μητέρας του ανήλικου κοριτσιού, που σκότωσε από αμέλεια. Η Άριελ Κωνσταντινίδη, το αγαπημένο “παιδί” της αείμνηστης Αλίκης Βουγιουκλάκη που πρωταγωνιστεί στο θέατρο και την τηλεόραση από τα 4 της χρόνια, μίλησε στο www.myfilm.gr και τον Νέστορα Πουλάκο για τις εντυπώσεις που της άφησε η συμμετοχή της στην ταινία του Σεϊτανίδη, ενώ έθεσε μια γενικότερη προβληματική γύρω από τους τηλεοπτικούς ηθοποιούς και την ποιοτική ή εμπορική ανάμειξή τους με το χώρο του κινηματογράφου.

- Πως σας φάνηκε η ταινία “Κάτω απ' το μακιγιάζ σου”;

- Φυσικά όπως καταλαβαίνετε δεν μπορώ να είμαι απόλυτα αντικειμενική στην κρίση μου για την ταινία. Όταν, όμως, την πρωτοείδα στο τελευταίο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης μπήκα στην ψυχολογία του θεατή και προσπάθησα να αποστασιοποιηθώ όσο περισσότερο μπορούσα. Ήμουν πιο χαλαρή θα έλεγα. Και την ταινία του Βαγγέλη τη βρήκα πολύ ενδιαφέρουσα.
- Αν σας ζητούσα να της κάνατε μια ολιγόλογη κριτική;
- Όπως ανέφερα προηγουμένως βρήκα στην ταινία πολλά και ενδιαφέροντα στοιχεία. Κυρίως με εξέπληξαν οι μεταφυσικές αναζητήσεις της ιστορίας που μπορούν και σε οδηγούν σε μονοπάτια άγνωστα. Προσωπικά όταν παρακολουθούσα το “Κάτω απ' το μακιγιάζ σου”, είδα στοιχεία που δεν τα είχα καταλάβει μέχρι τότε, όταν δηλαδή ερμήνευα το ρόλο της Νίκης. Κατανόησα διαφορετικά κάποια μηνύματα και ανακάλυψα νέες λύσεις για ορισμένα από τα γεγονότα της ιστορίας.
- Σε τι είδους σινεμά θα κατατάσσατε την ταινία του Βαγγέλη Σεϊτανίδη;
- Θα την χαρακτήριζα κοινωνική και δραματική. Υπάρχουν επίσης έντονα στοιχεία σασπένς και αγωνίας, αλλά δεν θα έβαζα το “Κάτω απ' το μακιγιάζ σου” στην κατηγορία του θρίλερ. Σίγουρα, όμως, είναι μια ταινία “γυναικεία”, αφού μιλά για το πιο καυτό και διαχρονικό γυναικείο ζήτημα : την ανάγκη για τη γέννηση ενός παιδιού. Από κει και πέρα η ιστορία της ταινίας σου αφήνει το περιθώριο να αναζητήσεις τη δική σου εκδοχή.
- Ποιο είναι εκείνο το συστατικό που σας ιντρίγκαρε στην ταινία “Κάτω απ' το μακιγιάζ σου”;
- Αδιαμφισβήτητα το σενάριο. Όταν το διάβασα ξετρελάθηκα. Εξ αρχής θεώρησα ότι είναι ένα σενάριο ολοκληρωμένο, έτοιμο να γίνει ταινία. Και είχε πολλές προκλήσεις για τους ηθοποιούς. Επιπλέον με βοήθησε πάρα πολύ, αφού μου έδωσε την ευκαιρία να ξεδιπλώσω την υποκριτική μου ανενόχλητα. Γενικότερα πρόκειται για μια ιστορία που μου άρεσε πάρα πολύ.
- Γιατί δεν κάνετε κινηματογράφο;
- Τι να πω γι' αυτό; Θέμα συγκυριών; Δεν έκατσε; Δεν βγήκε; Πάντως εγώ ήθελα και θέλω πολύ να κάνω κινηματογράφο. Αν εξαιρέσετε ένα σύντομο πέρασμα μου στον “Ελευθέριο Βενιζέλο” του Παντελή Βούλγαρη, όταν ήμουν μικρή, αλλά και μια φιλική συμμετοχή στο “Κόκκινο τριαντάφυλλο σου έκοψα” του Δημήτρη Κολλάτου, έπειτα δεν προέκυψε ξανά. Μέχρι και σήμερα με το “Κάτω απ' το μακιγιάζ σου” του Βαγγέλη Σεϊτανίδη. Και αυτό οφείλεται στην τηλεόραση.
- Δηλαδή; Τι εννοείτε ότι “οφείλεται στην τηλεόραση”;
- Ο Βαγγέλης με είχε δει στο καθημερινό σήριαλ “Μαρία η Άσχημη”, που είχε μεγάλη επιτυχία αν θυμάστε, και φαίνεται ότι του “έκανα” όπως είχε στο μυαλό του την κεντρική ηρωίδα στην ιστορία που είχε γράψει. Δηλαδή, δεν πέρασα από καστ, όπως συνηθίζεται, ούτε με είχε δει στο θέατρο. Όσον αφορά το τελευταίο, καιρό έχω να δω Έλληνες σκηνοθέτες να πηγαίνουν στο θέατρο για να δουν ηθοποιούς. Επομένως η τηλεοπτική συμμετοχή μου μου έφερε και τον κινηματογραφικό μου ρόλο.
- Θεωρείτε ότι η τηλεοπτική αναγνωρισιμότητα είναι εκείνη που οδηγεί τους Έλληνες σκηνοθέτες ν' αναζητούν ηθοποιούς μέσα από τη μικρή οθόνη, προκείμενου να κάνουν εμπορική επιτυχία;
- Δε νομίζω ότι ισχύει αυτό που λέτε. Άλλωστε υπάρχουν παραδείγματα γνωστών ηθοποιών της τηλεόρασης, με χρόνια υποκριτικής στην “πλάτη” τους που καθόλου τυχαίοι δεν είναι στο χώρο, οι οποίοι δεν έκαναν κινηματογράφο ή δεν έκαναν εισιτήρια στον κινηματογράφο. Επομένως μου φαίνεται ότι δεν υπάρχει “θέμα” ή “πρόβλημα” αναφορικά με τους τηλεοπτικούς ηθοποιούς στη μεγάλη οθόνη.
- Ποια είναι τα άμεσα σχέδιά σας;
- Καταρχάς έχω προτάσεις για τηλεόραση αλλά ακόμα το σκέπτομαι σοβαρά. Θα ήθελα πολύ να κάνω θέατρο, που μου έχει λείψει κάπως, αφού έχω να παίξω από την περυσινή παράσταση “Πώς να κλέψετε τους κληρονόμους σας” με τον Βασίλη Τσιβιλίκα στο Θέατρο Περοκέ. Πάνω απ' όλα όμως επιθυμώ να κάνω στον κινηματογράφο. Ήταν κάτι που ήθελα από μικρό παιδί και μετά το “Κάτω απ' το μακιγιάζ σου” θέλω να συνεχιστεί.
- Καλή συνέχεια, λοιπόν.
- Σας ευχαριστώ.

*To κείμενο δημοσιεύτηκε στο διαδικτυακό περιοδικό www.myfilm.gr (23-4-09).