27 Απρ 2009

"Άσε το κακό να μπει" - Σκέψεις για την ταινία..


Πολύ αργότερα από τα μεσάνυχτα –σε μια νύχτα σαν κι αυτή- καθόμουν παρέα με του σκοταδιού το φως και ονειρευόμουν το φιλί σου. Αισθησιακή μουσική γέμισε το δωμάτιο ή το κεφάλι μου και ονειρεύτηκα πως σε είχα στην δίπλα μου. Πάντα θα είμαι ο αγαπημένος σου εφιάλτης Και τότε συνέβη : ήσουν στην αγκαλιά μου, τα χείλη σου στο λαιμό μου, τα χέρια σου στο… στο… Ο πόνος και η ηδονή μπορούν να είναι εξίσου θανατηφόροι από τη στιγμή που δεν είσαι σε θέση να ξέρεις τι σκέφτομαι.

[Με ρώτησε αν είχα… Του απάντησα την αλήθεια. Του είπα «Συγγνώμη, μου παίρνει περισσότερο χρόνο από σένα». Χαμογέλασε και κοκκίνισε και συνέχισε να παίζει υποσχόμενος να με κάνει να χάσω το μυαλό μου. Ανταποδίδοντας την υπόσχεση τον έκανα να σταματήσει. Γλείφοντας τα χείλη μου γεύτηκα την αλμύρα του. Μα εκείνος αναφώνησε σφιχτά κρατώντας το λαιμό του. Ποτέ δεν θα μπορούσα να φανταστώ πως καθώς χλόμιαζε –τόσο λευκός όσο η αθωότητα- θα κατέρρεε στο πάτωμα και σε μια ώρα θα ήταν νεκρός].

Ελισσάβετ Φωτοπούλου