9 Απρ 2009

Kινηματογραφικές πρεμιέρες 9ης Απριλίου..


του Νέστορα Πουλάκου
npoulakos@apogevmatini.gr

Πάντα μόνος **

Δραματική, τουρκικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Σαγκάν Ιρμάκ, με τους Μελίς Μπιρκάν, Κεμάλ Χουνάλ.

Καθώς ο 30χρονος Αλπέρ, ταλαντούχος σεφ με δικό του εστιατόριο, προσπαθεί να δημιουργήσει χώρο στη ζωή του για την όμορφη Άντα, τόσο πιο πολύ περιορισμένος και κλειστοφοβικός θα αρχίσει να νιώθει, ώστε θα πάρει αποφάσεις δυσάρεστες.

Από τη γειτονική Τουρκία έρχεται το ρομαντικό δράμα της χρονιάς, όπου στις 12 εβδομάδες προβολής του έκοψε 3 εκατομμύρια εισιτήρια! Μια ιστορία έρωτα με τραγική κατάληξη, μια μικρή προβληματική πάνω στην παρουσία του άνδρα και της γυναίκας στις σύγχρονες μεγαλουπόλεις, που το άγχος της δουλειάς, το κυνήγι του χρήματος και της αναγνώρισης, φέρνει αντίθετα αποτελέσματα στην προσωπική ζωή τους. Ο έρωτας, η αγάπη δεν έχουν θέση πια. Τα πάντα πωλούνται και αγοράζονται. Ο τουρκικός κινηματογράφος σκέπτεται, προβληματίζεται. Δεν παραμένει προσηλωμένος στους παρίες Ανατολίτες της Πόλης, που μας είχε συνηθίσει έως τώρα, μπαίνει στο αστικό τοπίο της χώρας και μας προβάλει την ομορφιά του. Μια ταινία, που αν κι ελλιπή τεχνικά κι ερμηνευτικά, είναι ικανή να σε σαγηνεύσει.

Το χάρισμα της Σεραφίν **

Δραματική, γαλλικής/ βελγικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Μαρτέν Προβόστ, με τους Γιολάντ Μορό, Ούλριχ Τουκούρ.

Το 1912 σε μια μικρή πόλη κοντά στο Παρίσι, η Σεραφίν Λουίς, που εργάζεται ως οικιακή βοηθός, στον ελεύθερό της χρόνο ζωγραφίζει χρησιμοποιώντας οτιδήποτε πέσει στα χέρια της. Μια μέρα ένας Γερμανός κριτικός τέχνης, ο Βίλχελμ Ούντε, θα δει τυχαία ένα πίνακά της και θα της ζητήσει να του δείξει και τα άλλα της έργα.

Η βιογραφία της διάσημης ζωγράφου του 20ου αιώνα, που συγκλόνισε τη Γαλλία φέτος και απέσπασε επτά από τα κυριότερα βραβεία Σέζαρ (τα γαλλικά Όσκαρ). Μια σταθερά δομημένη ανάλυση της προσωπικότητας της Σεραφίν, με γραμμική αφήγηση, χωρίς εξάρσεις και σκαμπανεβάσματα. Η κάμερα του έμπειρου Προβόστ επικεντρώνεται στη σχέση Σεραφίν-Ούντε, παρουσιάζοντας μεγάλο ενδιαφέρον για το κοινό. Κατά τα άλλα πρόκειται για μια ταινία της σχολής του γαλλικού ακαδημαϊσμού, από αυτές που λατρεύονται στην εγχώρια αγορά και παρουσιάζουν ένα συγκρατημένο ενδιαφέρον έξω από τα σύνορα της χώρας. Όπως η “Ζωή σαν τριαντάφυλλο” για την Εντίθ Πιαφ, άλλωστε.

Επανέκδοση

Οι Μονομάχοι ***

Περιπέτεια φαντασίας, σουηδικής παραγωγής (του 1969), σε σκηνοθεσία Πήτερ Γουότκινς, με τους Άρθουρ Πέντελοου, Χανς Μπέργκερ, Κένεθ Λο.

Στο μακρινό μέλλον, οι μεγάλες κρατικές δυνάμεις οργανώνουν πολεμικά παιχνίδια, τα οποία μπορεί να παρακολουθήσει κανείς στην τηλεόραση μέσω δορυφόρου. Το παιχνίδι νο 254 παίζεται ανάμεσα στην Κίνα και την Βρετανία κοντά στη Στοκχόλμη.

Επανέρχεται στην Ελλάδα, αν και κυκλοφορεί ήδη σε dvd, η πολύ σημαντική ταινία του πλέον παραγνωρισμένου Ευρωπαίου σκηνοθέτη του περασμένου αιώνα. Ο Πήτερ Γουότκινς του “Punishment Park” και του “War Game”, έκανε στο “βρώμικο” '69 του Ψυχρού πολέμου και του πολέμου του Βιετνάμ, την πιο χαρακτηριστική αντί-μιλιταριστική ταινία του παγκόσμιου κινηματογράφου. Μια μελέτη πάνω στον ρόλο των Μ.Μ.Ε. στη διαμόρφωση της συνείδησης του λαού, στην πολεμική λατρεία των κυβερνώντων, στη χρησιμοποίηση των στρατιωτών για κάθε είδους παγκόσμια σύρραξη. Η καταπάτηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, η πολτοποίηση του ατόμου από το σύνολο, όλα περνούν μπροστά από την κάμερα του Γουότκινς προς τέρψη του “διαβασμένου” κοινού.

Ντοκιμαντέρ

Μακρόνησος ***

Ελληνικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Ηλία Γιαννακάκη και Εύης Καραμπάτσου. Την περίοδο 1947-52 πάνω από 100.000 άνθρωποι παρέμειναν στο "Εθνικό Αναμορφωτήριο" της Μακρονήσου για "ιδεολογική αναμόρφωση". Η μελέτη των έμπειρων κινηματογραφιστών ντοκιμαντέρ παρουσιάζει επιζώντες αυτού του αναμορφωτηρίου καθώς και ανθρώπους από τη μεριά των δεσμοφυλάκων και διοικητών να αφηγούνται τις ιστορίες τους. Μια έρευνα που διήρκεσε δέκα χρόνια και προσπαθεί να προβάλει γεγονότα, που καίνε την εγχώρια πολιτικό-κοινωνική σκηνή, όσο πιο σφαιρικά μπορεί.

Πίστευε... και γέλα! **

Αμερικανικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Λάρι Τσαρλς, με τον Μπιλ Μάερ. Ένα σατιρικό αλλά και σαρκαστικό πέρασμα του διάσημου Αμερικανού κωμικού Μπιλ Μάερ από ποικίλες παραθρησκευτικές και παραεκκλησιαστικές οργανώσεις παγκοσμίως, καθώς και διάφορες συνιστώσες των κυριότερων θρησκειών. Από τον ανατρεπτικό σκηνοθέτη του “Μπόρατ”, Λάρι Τσαρλς, ένα μονόπλευρο, προπαγανδιστικό και ειρωνικό σχόλιο πάνω στην κοινωνική αποχαύνωση των θρησκειών. Μια συλλογιστική που θα βρει φανατικούς φίλους (του γέλιου) αλλά και πάμπολλους εχθρούς.

*Επίσης προβάλλονται η αμερικανική κωμωδία “Ψωνίζω άρα υπάρχω” του Πι Τζέι Χόγκαν. Κι η σατιρική κομεντί “Fanboys” του Κέιλι Νιούμαν.

*To κείμενο δημοσιεύτηκε στην καθ. εφημερίδα "Απογευματινή" (φύλλο 9-4).