14 Μαΐ 2009

Κινηματογραφικές πρεμιέρες 14ης Μαίου..


του Νέστορα Πουλάκου
npoulakos@apogevmatini.gr

Τέσσερις ταινίες κάνουν πρεμιέρα αυτή την εβδομάδα στις κινηματογραφικές αίθουσες και, αναμφισβήτητα, τα βλέμματα όλων θα τραβήξει η νέα παραγωγή της τριπλέτας Ρον Χάουαρντ-Τομ Χανκς-Νταν Μπράουν “Illuminati οι Πεφωτισμένοι”, μεταφορά του ομώνυμου μυθιστορήματος τουτελευταίου. Αν και κατώτερο από το προπέρσινο “Κώδικας Ντα Βίντσι” κουβαλά τη συνωμοσιολογία και το κυνήγι από το Βατικανό, με προφανή στόχο τα πολλά εισιτήρια. Αμερικανικό διαμαντάκι θα χαρακτηρίζαμε την ανεξάρτητη low profile παραγωγή “Στεγνό καθάρισμα”, ενώ ανάλαφρο και διασκεδαστικό είναι το γαλλικό “Η πρώτη μέρα της υπόλοιπης ζωής σου”, που πρώτο-προβλήθηκε στο 10ο Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου. Όπως, άλλωστε, και τα “Σύνορα της αυγής” που μυρίζουν Nouvelle Vague, αφού ο σκηνοθέτης τους Φιλίπ Γκαρέλ είναι γνήσιος απόγονός της. Τέλος, θα προβληθούν δυο ταινίες ψηφιακά : από το 1969 έρχεται το “Ζητείται εγκέφαλος για ληστεία” του Γούντι Άλεν (στη θερινή Ριβιέρα) και από το 2008 το πειραματικό βίντεο “Beket”, ιταλικής παραγωγής σε σκηνοθεσία Νταβίντε Μανούλι (στο Τριανόν της Πατησίων).


Στεγνό καθάρισμα


Κομεντί, αμερικανικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Κριστίν Τζεφς, με τους Έιμι Άνταμς, Έμιλι Μπλαντ, Άλαν Άρκιν, Στιβ Ζαν.

Η Ρόουζ, ο μικρός της γιος, η αδελφή της Νόρα, ο πατέρα τους Τζο, αποτελούν μια μικροαστική οικογένεια με πολλά προβλήματα, που προσπαθεί να ξεπεράσει τα συμπλέγματά της και ν' αδράξει το αμερικάνικο όνειρο : να ζήσει μια ήσυχη ζωή και να βγάλει πολλά χρήματα.


Φυσικά και πρόκειται για τη νέα τάση της αμερικανικής κινηματογραφικής βιομηχανίας. Είναι έξυπνοι οι σινεμάνθρωποι της άλλης άκρης του Ατλαντικού. Low budget και παράλληλα low profile παραγωγές, που ξεφεύγουν από τα στεγανά του Χόλιγουντ και “μυρίζουν” ανεξάρτητες ταινίες του Τζάρμους ή του Χάρτλεϊ. Συνάμα παίζουν με το γλυκόπικρο δράμα, έχουν αρκετό χιούμορ και η επιλογή των ηθοποιών είναι ξεκάθαρη : φάτσες συμπαθητικές. Μ' αυτά και μ' αυτά γνωρίσαμε τα τελευταία χρόνια παραγωγές όπως το “Little Miss Sunshine” ή το “Juno” που έκαναν αίσθηση. Στο ίδιο μοτίβο και το “Στεγνό καθάρισμα”, το οποίο με οδηγό την επιβίωση μιας οικογένειας μιλά για τη ζωή, το θάνατο, τις ανθρώπινες σχέσεις παντός είδους, το κυνήγι της ευτυχίας. Ευχάριστο αλλά και πικρό, ανάλαφρο αλλά και βαθύ, κινείται στα όρια των αντιφάσεων του πετυχαίνοντας το σκοπό του : να περάσει ένα μήνυμα καθαρά ουμανιστικό χωρίς να γίνει κουραστικό, βαρύ, κουλτουρέ. Είναι η νέα τάση, άλλωστε... Σε σκηνοθεσία της Κριστίν Τζεφς, που τη γνωρίσαμε από τη βιογραφία της ποιήτριας Σύλβια Πλάθ, όπου πρωταγωνιστούσε η Γκουίνεθ Πάλτροου.

Η πρώτη μέρα της υπόλοιπης ζωής σου


Κομεντί, γαλλικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Ρεμί Μπεζανσόν, με τους Ζακ Γκαμπλέν, Ζαμπού Μπράιτμαν, Ντέμπορα Φρανσουά, Μαρκ Αντρέ Γκροντέν.


Η Μαρί Ζαν και ο Ρομπέρ έχουν τρία παιδιά : τον Αλμπέρ, τον Ραφαέλ και την Φλερ. Μέσα σ' ένα διάστημα δώδεκα ετών θα ζήσουν ο καθένας ξεχωριστά πέντε μέρες-ορόσημα, που θα σημαδέψουν την υπόλοιπη ζωή τους.


Από τις ευχάριστες εκπλήξεις της περυσινής γαλλικής κινηματογραφικής παραγωγής από ένα νέο σκηνοθέτη, που προσπάθησε να διηγηθεί τ' αυτονόητα : τις οικογενειακές σχέσεις, την κρίση του ανδρόγυνου, τις περιπέτειες της εφηβικής ηλικίας με τα όνειρα και τα σχέδιά της. Η πρωτότυπη ταινία του Μπεζανσόν (που μίλησε στην “Α” του ερχόμενου Σαββάτου – 16/5) απέσπασε τρία βραβεία Σεζάρ, για τις ερμηνείες των δυο εκ των τριών νεαρών πρωταγωνιστών της, και πολλές θετικές κριτικές ανά τον κόσμο. Μέσα από ένα παιχνίδι πλάνων, βλεμμάτων και καταστάσεων ανθρώπινης τρέλας, ο Μπεζανσόν κλείνει το μάτι στο κοινό για να δουν τον κόσμο, μετά την έξοδό τους από την αίθουσα, διαφορετικά, πιο ευχάριστα, νοσταλγικά, καλοπροαίρετα. Αν και πρόκειται για ταινία περιορισμένου κοινού θα βρει το δρόμο της στις καρδιές των σινεφίλ.


Ζητείται εγκέφαλος για ληστεία (1969)


Κωμωδία, αμερικανικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Γούντι Άλεν, με τους Γούντι Άλεν, Τζάνετ Μαργκόλιν, Λόνι Τσάπμαν.


Ο Βίρτζιλ Στάρκουελ είναι ένας αποτυχημένος μουσικός τσέλο, που επιλέγει να κάνει καριέρα ως μικροαπατεώνας. Με τη βοήθεια της συζύγου του, Λουίζ, σχεδιάζει να κάνει την τέλεια ληστεία.


Ας ξαναθυμηθούμε την αμερικανική σάτιρα του '60, τότε που ανθούσε το stand up comedy, η ακραία σάτιρα που έριχνε στη χύτρα θέματα που έκαιγαν τη συντηρητική κοινωνία της εποχής, όπως ο κομμουνισμός, το Βιετνάμ, οι χίππις και η ομοφυλοφιλία. Ο τρομερός Γούντι του παγκόσμιου κινηματογράφου, μόλις στη δεύτερη ταινία του, τρία χρόνια από το αμίμητο “What's up Tiger Lilly?”, τα κάνει όλα και συμφέρει : σκηνοθεσία, σενάριο και πρωταγωνιστικό ρόλο. Σατιρίζει καυστικά τα κακώς κείμενα, μιλά για όλους και για όλα, μα πάνω απ' όλα διαμορφώνει τη δική του σχολή σινεμά, που επηρεάστηκε από τα gags των αδελφών Μαρξ αλλά και επηρέασε τόσους και τόσους στη συνέχεια.


Στεγνό καθάρισμα ***

Η πρώτη μέρα της υπόλοιπης ζωής σου ***
Ζητείται εγκέφαλος για ληστεία **

Τα σύνορα της αυγής **

Illuminati οι πεφωτισμένοι *
Beket : Περιμένοντας τον Γκοντό *


*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην καθ. εφημερίδα "Απογευματινή" (φύλλο 14-5).


+


Το σχόλιο της εβδομάδας (δημοσιεύτηκε στο www.myfilm.gr)


Φαντάζεστε να χτυπήσει το κουδούνι του σπιτιού σας ένα πρωί και να εμφανιστούν δυο μορφονιές με την ατάκα “είστε για ένα στεγνό καθάρισμα;”. Τι θα απαντούσατε; Εδώ σας θέλω! Όπως και να έχει η ταινία της -ισχνής- εβδομάδας ελέω Καννών (όπως βέβαια και η επόμενη) είναι η αμερικάνικη low profile παραγωγή “Στεγνό καθάρισμα” της Κριστίν “Σύλβια” Τζεφς.


Πρέπει να περάσουμε το μήνυμα, ξέρω... Μου άρεσε ο όρος “ντραμεντί”, που κόλλησε στην κριτική του ο συνάδελφος Παναγιώτης Τιμογιαννάκης. Ένας όρος σε αυτό το νέο είδος σινεμά που προωθείται στην αμερικανική κινηματογραφική βιομηχανία την τελευταία πενταετία, προκειμένου να ξεφύγει από τα στεγανά του “υπέρβαρου” Χόλιγουντ.


Τι είναι, λοιπόν, το κυνήγι της ευτυχίας; Μια όμορφη κοπέλα την αναζητά. Εν μέσω... Πατέρας περιπλανώμενος πωλητής, ο οποίος αντί να παίρνει σύνταξη προωθεί χαλασμένα ψάρια. Μητέρα αυτοκτονημένη για τα καλά, από τα μικράτα της, μες στο σπίτι μάλλον από κατάθλιψη είναι η διάγνωση. Αδελφή στα ίδια και χειρότερα με τη μητέρα, αδιάφορη για τα αγόρια, με μισό-λεσβιακές τάσεις και ροπή προς τη φυγή. Ένας λατρεμένος γιος εκτός γάμου, χωρίς περαιτέρω πληροφορίες. Εραστής από τα χρόνια που μεσουρανούσε ως τσιρλίντερ στο σχολείο, μπάτσος στο επάγγελμα, τώρα παντρεμένος με μια παλιά συμμαθήτρια της κι έναν ευτυχισμένο γάμο. Ανήμπορη να γίνει μεσίτρια καθαρίζει σπίτια πλουσίων, μεταξύ των οποίων και γυναικών που σνόμπαρε στο σχολείο. Τι κάνει πια; Καθαρίζει σπίτια από πτώματα, δολοφονίες, αυτοκτονίες, σαματάδες. Κατά διαστήματα ευτυχισμένη. Κυρίως όχι. Πότε έτσι, πότε γιουβέτσι.
Τι επιθυμεί διακαώς; Ότι όλοι μας : μια ευτυχισμένη ζωή, με πολλούς φίλους, μια ισορροπημένη οικογένεια, έναν άντρα να την αγαπά, μια δουλειά με αναγνώριση και χρήματα. Αμερικάνικο όνειρο το ονόμασαν αυτό; Ελληνικό, γαλλικό, γερμανικό, ιαπωνικό, νοτιοαφρικάνικο, αυστραλιανό, φινλανδικό, ισλανδικό, ρώσικο, ινδικό, θα το ονόμαζα εγώ.

Χιούμορ, δάκρυ, γέλιο, δράμα, καταστάσεις της διπλανής πόρτας.

Αγαπητοί φίλοι και αγαπητές φίλες : έχετε αναρωτηθεί ποτέ τι θέλετε από τη ζωή σας; Σε τι στοχεύετε; Που βαδίζετε; Γιατί περπατάτε και με ποιον προορισμό; Έχετε χαράξει την πορεία σας; Κυνηγάτε τα όνειρά σας; Βασικά, έχετε όνειρα;


Περιμένω απαντήσεις για να κάνουμε διάλογο. Το ίδιο και η ταινία!

Ας συνομιλήσουμε, λοιπόν...


Νέστορας Πουλάκος
nestoras.poulakos@myfilm.gr