21 Μαΐ 2009

Κινηματογραφικές πρεμιέρες 21ης Μαίου..


του Νέστορα Πουλάκου
npoulakos@apogevmatini.gr


Τέσσερις ταινίες κάνουν πρεμιέρα αυτή την εβδομάδα στις κινηματογραφικές αίθουσες, με το εν εξελίξει Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών να έχει συγκεντρώσει τα βλέμματα των απανταχού σινεμανθρώπων, κυρίως των διανομέων, που σερβίρουν στα πάτρια εδάφη, έστω και εξ αποστάσεως, μερικές από τις σκονισμένες ταινίες της αποθήκης τους! Ξεχωρίζουν, τόσο η ιταλική κωμωδία “Έρωτας με το ζόρι”, τεράστια εμπορική επιτυχία του 2008, η οποία αν και εύπεπτη και επιδερμική, αποδεικνύεται καλοκαιρινή, δροσερή και διασκεδαστική. Όσο και η “περιπετειώδης” κινηματογραφική ζάλη του σκηνοθέτη Ρίτσαρντ Κέλι, “Ιστορίες από το τέλος του κόσμου”, που χρονολογείται από το 2006, γιουχαΐστηκε στις τότε Κάννες, επαναπροσδιορίστηκε με νέο μοντάζ και βρίσκεται στη χώρα μας τρία χρόνια μετά. Μαζί τους προβάλλονται το γαλλό-βρετανικό ψυχολογικό θρίλερ “Διχασμένη” του Σον Έλις (“Cashback”), με ένα σενάριο μπάχαλο, όπως και το “άχρωμο” σίκουελ της εμπορικής κωμωδίας “Νύχτα στο μουσείο”, με πρωταγωνιστή τον Μπεν Στίλερ. Τέλος, κυκλοφορούν σε επανέκδοση δυο κλασικές ταινίες του παγκόσμιου σινεμά : από το 1958 έρχεται το “Κατώφλι της ζωής” του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν και από το 1974 η “Γοητεία της αμαρτίας” σε σκηνοθεσία Λουκίνο Βισκόντι.


Έρωτας με το ζόρι

Ρομαντική κομεντί, ιταλικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Φεντερικό Μότσα, με τους Ραούλ Μπόβα, Μικέλα Κουατροτσιόκε.


Ο Άλεξ είναι ένας 40άρης πετυχημένος διαφημιστής, που συγκλονίστηκε η ζωή του όταν τον παράτησε η αγαπημένη του μνηστή. Η Νίκι είναι μια 17χρονη πανέμορφη και δροσερή μαθήτρια που διψά για τρέλες και έρωτες. Όταν οι δυο τους συναντιούνται βρίσκουν το άλλο τους μισό.
Εντάξει, δεν γίνεται λόγος περί ποιοτικής κωμωδίας. Δηλαδή, μην περιμένετε να δείτε παραγωγή στα πρότυπα του all time classic ιταλικού κινηματογράφου. Εδώ, έχουμε να κάνουμε με μια χαλαρή και συνάμα σπιρτόζα κομεντί με μπόλικο ρομάντζο σε στυλ τηλεοπτικό, πρότζεκτ καθόλου ξένο προς εμάς αφού ταινίες σαν τον “Έρωτα με το ζόρι” βλέπουμε κατά συρροή τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, με συγγενή παραδείγματα το “Φιλί της ζωής”, το “Μόλις χώρισα”, το “Σούλα έλα ξανά” κτλ. Όμορφα κορίτσια, ώριμοι και γοητευτικοί άνδρες. Ανάλαφρη φωτογραφία. Χαρούμενες μουσικές. Έρωτες παραμυθένιοι. Παίζει και λίγο μελό, εντάξει, για να σπάει τη μονοτονία. Σαραντάρης ερωτεύεται καυτή λολίτα και χάνει τη γη κάτω από τα πόδια του. Τι λέτε, λοιπόν; Σχεδόν δυο ώρες υπό τους ήχους της “ερεθιστικής” ιταλικής γλώσσας κάτω από τον έναστρο θερινό ουρανό. Καλό ακούγεται. Και διασκεδαστικό και όμορφο. Ας κάνουμε λίγο χώρο για παραμύθια στη διασκέδασή μας, γιατί όχι;

Επανέκδοση


Η γοητεία της αμαρτίας (1974)


Δραματική, ιταλικής/ γαλλικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Λουκίνο Βισκόντι, με τους Μπαρτ Λάνκαστερ, Χέλμουτ Μπέργκερ, Σιλβάνα Μαγκάνο.


Ένας Αμερικανός καθηγητής που ζει απομονωμένος στο πλούσιο σπίτι του στη Ρώμη, νοικιάζει ένα μέρος αυτού στην ιδιόρρυθμη Μαρκήσια Μπιάνκα, στον εραστή της, την κόρη της και τον αρραβωνιαστικό της κόρης της. Αμέσως η καθημερινότητά του αλλάζει άρδην και παίρνει νέες διαστάσεις.


Στο κατώφλι της ζωής (1958)


Δραματική, σουηδικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, με τους Έυα Ντάλμπεκ, Ίνγκριντ Τούλιν, Μπίμπι Άντερσον, Έρλαντ Γιόζεφσον, Μαξ φον Σίντοου.

Τρεις γυναίκες γνωρίζονται σε μια μαιευτική κλινική της Στοκχόλμης και μοιράζονται τις εμπειρίες τους για την εγκυμοσύνη, την αποβολή, την έκτρωση.


Παραγνωρισμένα και “ξεχασμένα” αριστουργήματα του ευρωπαϊκού κινηματογράφου πολύ σημαντικών δημιουργών, επαναπροβάλονται στη χώρα μας μες τον Μάη (δείτε σχετικό ρεπορτάζ στην “Α” του ερχόμενου Σαββάτου – 23/5). Από τη μια μεριά, ο εστέτ Λουκίνο Βισκόντι, ο πρωτεργάτης του ιταλικού νεορεαλισμού, δυο χρόνια πριν τον θάνατό του και το κύκνειο άσμα του με τον “Αθώο”, αποδομεί την νομενκλατούρα της μπουρζουαζίας της Ρώμης του '70, εξυψώνοντας την στη σφαίρα του τραγικού. Καταπληκτική η ερμηνεία του οσκαρικού Μπαρτ Λάνκαστερ. Από την άλλη μεριά, ξεδιπλώνεται η γυναικεία πλευρά της φιλμογραφίας του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν (που κορυφώθηκε με την “Περσόνα”), κατά την πρώτη σκηνοθετική του περίοδο κι ύστερα από τις σπουδαίες ταινίες “Έβδομη σφραγίδα” και “Άγριες φράουλες”. Όπως και με την ταινία του Βισκόντι, ο Μπέργκμαν κάνει μια ταινία δωματίου, με τρόπο θεατρόμορφο, που βασίζεται στις έξοχες ερμηνείες των ηθοποιών του, οι οποίοι άλλωστε ανήκουν στον επονομαζόμενο “θίασο Μπέργκμαν”.


Ιστορίες από το τέλος του κόσμου

Δραματική, αμερικανικής/ γαλλικής/ γερμανικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Ρίτσαρντ Κέλι, με τους Ντουέιν Τζόνσον, Σον Ουίλιαμ Σκοτ, Τζάστιν Τίμπερλεικ.


Το Λος Άντζελες βρίσκεται στο χείλος της οικονομικής, κοινωνικής και περιβαλλοντικής καταστροφής, που θα κορυφωθεί στο μαζικό εορτασμό της 4ης Ιουλίου.


Το απόλυτο ναρκισσιστικό φιλμικό έπος, που ξεπερνά τις δυο ώρες, από ένα σκηνοθέτη που το 2001 με την απόλυτη επιτυχία του “Donnie Darko” θεωρήθηκε η μεγάλη ελπίδα του αμερικανικού σινεμά. Ο Κέλι χάθηκε και μπερδεύτηκε στο μεγαλεπήβολο σχέδιο του, ελπίζοντας όλοι ότι θα επανακάμψει με το θρίλερ “The Box”, που βγαίνει οσονούπω. Οι “Ιστορίες από το τέλος του κόσμου” είναι μια ταινία που αξίζει να τη δείτε, σαν έναν δύσκολο μαθηματικό γρίφο που ζητά επίλυση!


Η γοητεία της αμαρτίας ***

Έρωτας με το ζόρι **

Στο κατώφλι της ζωής **

Ιστορίες από το τέλος του κόσμου **

Διχασμένη *

Νύχτα στο μουσείο 2 *


*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην καθ. εφημερίδα "Απογευματινή" (φύλλο 21-5).


+


Το σχόλιο της εβδομάδας (δημοσιεύτηκε στο www.myfilm.gr)


Intro : το γνωστό φαινόμενο της μερικής αγνόησης των κριτικών συνεχίστηκε για μια ακόμη φορά φέτος, τρίτη συνεχόμενη, μετά τις ταινίες της Γκρατσιέλας Κανέλλου και του Κωστή Μπασογιάννη. Τώρα είναι η σειρά του Γιώργου Σερβετά με την ταινία "Οι αιτίες των πραγμάτων". Όλες οι ταινίες είναι ψηφιακές. Και όλες προβάλλονται σε περιορισμένες παραστάσεις στο "Μικρόκοσμο". Εντελώς τυχαία, μη φανταστείτε. Σύμπτωση καθαρή!


Παρολαυτά κόντρα στο ρεύμα και ενώ οι διανομ-άρχες λιάζονται στις όμορφες Κάννες, πετώντας μας εδώ ότι σκονισμένο είχαν στις αποθήκες τους, θα προτιμήσουμε το "δροσερότατο" Έρωτας με το ζόρι.
Όμορφες και καυτές λολίτες. Γοητευτικοί και ηλιοκαμμένοι σαραντάρηδες. Οι μεν ονειρεύονται τρέλες και μια έντονη εφηβεία με έρωτες και λοιπά παραλειπόμενα. Οι δε ονευρεύονται, επίσης, τρέλες αφού η επιτυχημένη επαγγελματική ζωή τους δε συνάδει με τη στείρα σεξουαλική, οι της ηλικίας τους κοπέλες πονήρεψαν αρκετά και πρέπει να στραφούν στο νέο αίμα, που είναι πιο αθώο, πιο τρυφερό, πιο... άκαυτο εν ολίγοις.

Και μετά : ιταλική γλώσσα, ήλιος, ωραία μέρη, λυγερά κορμιά, ατίθασες συμπεριφορές, καταστάσεις που σε κάνουν να μειδιάς. Ναι, το ξέρω! Τα καλοκαίρια πρέπει να βλέπουμε Γούντι Άλεν, Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, Λουκίνο Βισκόντι, Μικελάντζελο Αντονιόνι κ.ά

Αλλά τι πιο ευχάριστο και παιγνιώδες να βλέπεις σε θερινά σινεμά έρωτες... με το ζόρι; Θέλω κι εγώ, θέλω κι εγώ... Έρωτα, εννοώ! Με την κουλτούρα έπηξα για τα καλά!

Νέστορας Πουλάκος

nestoras.poulakos@myfilm.gr