7 Μαΐ 2009

Κινηματογραφικές πρεμιέρες 7ης Μαίου..


του Νέστορα Πουλάκου
npoulakos@apogevmatini.gr


Οχτώ ταινίες κάνουν πρεμιέρα στις ελληνικές αίθουσες αυτή την εβδομάδα, σε μια περίοδο που “μυρίζει” άνοιξη αλλά και την επερχόμενη επέλαση των αμερικάνικων μπλοκμπάστερ. Αδιαμφισβήτητα, τόσο το θεαματικό reboot της σειράς ταινιών “Star Trek” όσο και το β’ μέρος της εκρηκτικής βιογραφίας του διαβόητου Γάλλου κακοποιού Ζακ Μερίν, είναι οι ταινίες που θα τραβήξουν την προσοχή όλων. Βεβαίως, υπάρχουν επιλογές για όλα τα γούστα : από την επιτυχημένη εμπορικά νεανική κωμωδία “17 ξανά” στις σινεφίλ επιλογές από τη Γαλλία (“Αυτό που είδαν τα μάτια μου, το μυστήριο του Watteau” & “Η δούκισσα του Λανζέ”), τη Γερμανία (“Για πάντα μαζί”) και τη Βρετανία (“Ο κύκλος έκλεισε” & “Παράλληλοι κόσμοι”). Στις τελευταίες συναντάμε δυο σπουδαίους δημιουργούς του ευρωπαϊκού σινεμά : τον Άγγλο σκηνοθέτη και ηθοποιό λόρδο Ρίτσαρντ Ατέμπορο, που επιστρέφει με μια ερωτική ιστορία εποχής ύστερα από 8 χρόνια απουσίας, όπως και τον γερόλυκο της γαλλικής Νουβέλ Βανγκ, Ζακ Ριβέτ, που στα 80 του χρόνια μεταφέρει Ονορέ ντε Μπαλζάκ στη μεγάλη οθόνη.

Star Trek

Επιστημονικής φαντασίας, αμερικάνικης/ γερμανικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Τζέι Τζέι Έιμπραμς, με τους Κρις Πάιν, Τζον Τσο, Ζόι Σαλντάνα, Έρικ Μπάνα, Ζάκαρι Κουίντο, Σάιμον Πεγκ, Λέοναρντ Νιμόι.


Τα πρώτα βήματα του πληρώματος του διαστημόπλοιου U.S.S. Enterprise, όταν πρωτοξεκίνησε τα ταξίδια του στο άγνωστο, με τους διαμετρικά αντίθετους Κερκ και Σποκ σε νεαρή ηλικία.


Ευτυχώς δεν θα τρίζουν τα κόκαλα του Ρόντενμπερι, του ανθρώπου που συνέλαβε την ιδέα της σειράς “Star Trek” πίσω στα 1966. Και πως να γίνει αυτό άλλωστε όταν ο ταλαντούχος Τζέι Τζέι Έιμπραμς, ο άνθρωπος που κρύβεται πίσω από την αναγέννηση των “Επικίνδυνων Αποστολών” και της πετυχημένης τηλεοπτικής σειράς “Lost”, έβαλε τα δυνατά του και έκανε τους ανθρώπους της Paramount να τρίβουν τα χέρια τους. Ο Έιμπραμς χρησιμοποιώντας ηθοποιούς όχι και τόσο γνωστούς και επαναφέροντας τον θρυλικό Δρα Σποκ, Λέοναρντ Νιμόι, στη μεγάλη οθόνη θα γίνει σίγουρα ο αγαπητός των απανταχού Trekkers (των φαν της σειράς), αφού κατάφερε στην 11η ταινία του “Star Trek”, που βαστά από το 1979 (κι η τηλεοπτική βερσιόν από τη δεκαετία του '60), να κάνει ένα ολοκληρωτικό reboot και να χτίσει μια ιστορία από την αρχή, χωρίς παράλληλα να “βγάζει τη γλώσσα” στην κλασική δομή που όλοι γνωρίζουμε. Πάνω σε αυτή τη βάση ο Έιμπραμς δίνει τη δυνατότητα τόσο στον εαυτό του όσο και στους παραγωγούς να πραγματοποιήσουν άλλες τόσες συνέχειες, με τη φρεσκάδα, τη γοητεία και την αίσθηση του καινούριου που πρόσθεσε στη θρυλική κινηματογραφική σειρά. Παράλληλα έβαλε τα γυαλιά στους δημιουργούς των “X-men” ή του “Παρασκευή και 13” για το πως γίνονται τα πραγματικά reboots.


Υπ' αριθμόν 1 δημόσιος κίνδυνος : Μέρος 2ο


Περιπέτεια, γαλλικής/ καναδικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Ζαν-Φρανσουά Ρισέ, με τους Βενσάν Κασέλ, Λίντβιν Σανιέ, Ματιέ Αμαλρίκ, Ολιβιέ Γκουρμέ.


Ο Ζακ Μερίν συνεχίζει την πορεία του στο έγκλημα, χρησιμοποιώντας παράλληλα τα Μ.Μ.Ε. Σύντροφος του στα τελευταία του χρόνια είναι η Συλβιά, η οποία παρά τις προσπάθειές της δεν αποτρέπει το μοιραίο.


Το φετινό κινηματογραφικό έπος του γαλλικού κινηματογράφου ολοκληρώνεται. Τα τελευταία, πλέον δημοφιλή, χρόνια του πιο επικίνδυνου κακοποιού στην ιστορία της Γαλλίας, Ζακ Μερίν, φέρνουν στην επιφάνεια τόσο τον αντιεξουσιαστικό χαρακτήρα του όσο και τη δίψα του για προβολή από τα Μ.Μ.Ε. Η βιογραφία που χτίζει ο Ρισέ παραμένει δυναμική, με την αδρεναλίνη να “χτυπάει κόκκινο”. Με την αφρόκρεμα του γαλλικού σινεμά στο καστ, ο Ρισέ αν και δεν προσεγγίζει την ιστορία τόσο πολιτικό-κοινωνικά όσο θα έπρεπε εντούτοις καταφέρνει να δώσει διαστάσεις ηρωικές στον Μερίν, χωρίς να αποφεύγει να τον κατατάσσει στη σφαίρα του τραγικού. Επιμένουμε : ο Κασέλ ερμηνεύει ρόλο καριέρας. Είναι απολαυστικός.


Ο κύκλος έκλεισε


Δραματική, βρετανικής/ καναδέζικης/ αμερικάνικης παραγωγής, σε σκηνοθεσία Ρίτσαρντ Ατέμπορο, με τους Σίρλει ΜακΛέιν, Κρίστοφερ Πλάμερ, Μίσα Μπάρτον.

Ένας αρραβώνας, το χρυσό δαχτυλίδι, μια υπόσχεση επιστροφής από τον πόλεμο. Τρεις αχώριστοι φίλοι από το Κεντάκι, ο θάνατος του ενός στο Μπέλφαστ κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και στη μέση μια όμορφη γυναίκα.


Ο λόρδος Ρίτσαρντ Ατέμπορο επιστρέφει στη μεγάλη οθόνη. Ίσως για την τελευταία του ταινία, ποιος ξέρει. Μια ερωτική ιστορία εποχής, που προτάσσει την ανδρική φιλία και τον απόλυτο έρωτα. Ο Ατέμπορο των σημαντικών βιογραφιών του “Γκάντι” και του “Τσάπλιν” φύλαξε το πιο γλυκό του λιθαράκι στην 7η τέχνη για το τέλος. Μην περιμένετε την ερωτική ιστορία που θα σπάσει καρδιές. Με την αύρα του αμερικάνικου μελό κινηματογράφου των '50s, ο πολύ σημαντικός Βρετανός δημιουργός χτίζει ένα μωσαϊκό σχέσεων, από αυτές που το ανθρώπινο είδος έχει ανάγκη για να επιβιώσει. Έστω και αν όλα έχουν ένα τέλος τραγικά μοιραίο. Γιατί πάντα υπάρχει μια ελπίδα να διαφαίνεται κάπου στον ορίζοντα.


Όλες οι ταινίες της εβδομάδας


Star Trek ****

Υπ’ αριθμόν 1 δημόσιος κίνδυνος : Μέρος 2ο ****

Ο κύκλος έκλεισε **

Αυτό που είδαν τα μάτια μου, το μυστήριο του Watteau **

Για πάντα μαζί **

Παράλληλοι κόσμοι *

Η δούκισσα του Λανζέ *

17 ξανά *


*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην καθ. εφημερίδα "Απογευματινή" (φύλλο 7-5).


+


To σχόλιο της εβδομάδας (στο www.myfilm.gr)


Κάποτε ο Γκυ Ντεμπόρ, ο μέγας λεττριστής, ο μέντορας των καταστασιακών, ο άνθρωπος που έφτιαξε, μήνυσε και προλόγισε την επερχόμενη λαίλαπα της «Κοινωνίας του Θεάματος», είχε καταδείξει ευθαρσώς με τη στάση ζωής του ότι «η περιπέτεια θέλει τσογλανιά. Χαμογέλα, πήδα γκόμενες, γλέντησε με φίλους, κλέψε τους αστούς, τις τράπεζες, φτύσε τους φασίστες στη μούρη, βγάλε τη γλώσσα στην πατριαρχική κοινωνία και τη συντηρητική οικογένειά σου ΑΛΛΑ πάνω απ’ όλα αγάπα αθεράπευτα την τελευταία κι ας την πληγώνεις, δώσε στο προλετάριο λεφτά, τα λεφτά σου είναι η γνώση, η οποία είναι τα γραπτά σου, που με τη σειρά τους είναι οι πράξεις σου, καταλήγοντας απέναντι από το σύστημα. Βάλτα μαζί του. Κι αν χάσεις, κερδισμένος θα βγεις κάποτε»
Όταν ο Ντεμπόρ, ο Βολμάν και τα λοιπά «καθίκια» που προκάλεσαν την έκρηξη του Μάη του ’68 αφήνοντας τη δόξα στους θεωρητικούς φοιτητάκους, υπήρχε στο Παρίσι ο Ζακ Μερίν. Λες κι αγαπιόντουσαν όλοι αυτοί κι ας μη γνωριζόντουσαν. Οι παρίες ήταν φίλοι τους, ο δρόμος σπίτι τους, οι πόρνες οι καλύτερες συντρόφισσες και το σύστημα ο εχθρός που πάντα έψαχναν. Η συγκλονιστική βιογραφία του Ζακ Μερί, του υπ’ αριθμόν 1 δημοσίου κινδύνου στη Γαλλία του ’70, βγήκε σε δυο μέρη στα σινεμά, έκανε το μεγάλο μπαμ και αποσύρεται στην αιωνιότητα. Όπως ακριβώς ο αγαπημένος «αλήτης» κι όχι «γκάνγκστερ» όλων, ο Ζακ Μερίν. Μπράβο στη γαλλική κινηματογραφική βιομηχανία, στη γαλλική κοινωνία και πολιτική. Για την ανοχή τους να δεχτούν την (επιβαλλόμενη) ηρωοποίηση ενός «εγκληματία» κατά τους ίδιους. Πόσα «απ’ αυτά» χρειάζονται; Και γιατί στην Ελλάδα δεν τα έχουμε; Ξέρω την απάντηση : «για να τα χρησιμοποιούμε θεωρητικώς όταν μιλάμε για τα Σκόπια μόνο και τη Μακεδονία». Δεν λέω κάτι άσχετο. Θα δείτε σε λίγες εβδομάδες…

Νέστορας Πουλάκος

nestoras.poulakos@myfilm.gr