10 Μαΐ 2009

Θερινή, αστρική καταιγίδα..


Σπουδαίες επανεκδόσεις θα χρωµατίσουν τις νύχτες τού κινηµατογραφικού µας καλοκαιριού.

Πάντοτε η µαγεία τού κινηµατογράφου βρισκόταν στα θερινά σινεµά. Για να είµαστε ειλικρινείς, ποιος δεν έχει ευχαριστηθεί τόσο µια κλασική ταινία τού αµερικάνικου κινηµατογράφου του ’50 ή της γαλλικής Nouvelle Vangue του ’60 στους ιστορικούς θερινούς τής Αθήνας, όπως ο «Ζέφυρος», το «Ψυρρή», το «ΒΟΞ» ή η «Ριβιέρα»;

Για ένα ακόµη καλοκαίρι, αυτό που έρχεται δηλαδή σε ένα µήνα από τώρα, του καταραµένου 2009 της οικονοµικής ύφεσης και του υπό κατάρρευση παγκόσµιου πολιτικό-κοινωνικού γίγνεσθαι, οι ελληνικές low profile εταιρείες διανοµής αποφάσισαν να ενδώσουν στη γοητεία τής επανέκδοσης µιας κλασικής ταινίας τού παγκόσµιου κινηµατογράφου ώστε κι εκείνοι, κακά τα ψέµατα, να γεµίσουν τις τσέπες τους αλλά κι οι φανατικοί σινεφίλ να φχαριστηθούν καλοκαίρι µε παλιό καλό σινεµά, παγωµένη κόκα κόλα ή µπύρα και νάτσος ή ποπ κορν, για όλα τα γούστα.

Φυσικά, όπως καταλαβαίνετε, οι θεωρητικά µεγάλες εταιρείες διανοµής «αδιαφόρησαν» να εντάξουν σηµαντικές επανεκδόσεις για µια ακόµη θερινή περίοδο, προτιµώντας τη σίγουρη λύση των θεαµατικών, εύπεπτων και κατά βάση ασήµαντων µπλοκµπάστερ που κατακλύζουν κάθε χρόνο τέτοια περίοδο τις αίθουσες όλης της χώρας. Ακόµη κι η συγχωνευµένη Rosebud από την Odeon, που είχε πάντα κάποιες «θερινές» προτάσεις, φέτος δεν ενέδωσε στα «θέλω» τού σινεφίλ. Κάποιες άλλες εταιρείες τώρα, όπως η Spentzos, η New Star και η Ama, που µας έχουν συνηθίσει σε επανεκδόσεις κάθε καλοκαίρι, προτίµησαν να µη µας δώσουν στοιχεία για τον επικείµενο προγραµµατισµό τους, προφανώς γιατί δεν υπάρχει προγραµµατισµός, όπως συνηθίζουν άλλωστε καθ’ όλη τη διάρκεια της κινηµατογραφικής περιόδου. Εποµένως περιµένουµε τις σινέ εκπλήξεις τους την τελευταία στιγµή. Αναµείνατε επί του πιεστηρίου, λοιπόν. Παρακάτω, όµως, θα παραθέσουµε τις «σίγουρες» επανεκδόσεις τού φετινού καλοκαιριού. Ταινίες που έχουν προγραµµατιστεί, κάποιες έχουν ανακοινωθεί επίσηµα και είναι έτοιµες για τη συνάντησή τους µε το ανάλαφρο και αεράτο κοινό των θερινών κινηµατογράφων. Πρόκειται για ταινίες των εταιρειών διανοµής Seven, Free Movies και Filmtrade.

Το Τελευταίο Κύµα (1977)

Ξεµύτισε στο ελληνικό κοινό στα τέλη Ιανουαρίου για να τεστάρει τις δυνάµεις του κι επανέρχεται µε νέες προβολές το φετινό καλοκαίρι. Αυστραλιανό σινεµά στα όρια του νέου κύµατος της εποχής, που έκανε τη χώρα των καγκουρό να έχει κινηµατογραφική υπόσταση στο παγκόσµιο σύστηµα. Ταινία σταθµός τού Πίτερ Γουάιρ («Καλλίπολι», «Ο κύκλος των χαµένων ποιητών», «The Truman show», «Master and Commander»), δυο χρόνια µετά το σπαρακτικό θρίλερ «Πικνίκ στο βράχο των κρεµασµένων». Με πρωταγωνιστή την καλτ φιγούρα τού Ρίτσαρντ Τσάµπερλεϊν, µας µεταφέρει στην Αυστραλιανή κοινωνία των ’70s, όπου ένας διάσηµος δικηγόρος και ήσυχος οικογενειάρχης που ζει στο Σίδνεϊ αναλαµβάνει την υπόθεση δολοφονίας ενός Αβοριγινού ιθαγενή. Μπλέκει µε την κοινότητα των ιθαγενών τής χώρας, καταλαµβάνεται από τα δαιµόνια και τις δοξασίες τους κι όταν βρίσκεται µπρος στη λύση τού µυστηρίου θα έχει καταστραφεί η προσωπική ζωή του. Μεταφυσικό θρίλερ αστυνοµικών στοιχείων, κοινωνικών προεκτάσεων.

Υπόθεση Τόµας Κράουν (1968)

Όχι, δεν πρόκειται για την τελευταία ταινία µε τον Πιρς «James Bond» Μπρόσναν. Είναι το κλασικό αριστούργηµα του Νόρµαν Τζιούισον («Jesus Christ Superstar», «The Hurricane») µε τον Στιβ ΜακΚουίν και την Φέι Ντάναγουεϊ. Με τους οσκαρικούς µουσικούς ήχους τού Μισέλ Λεγκράντ να πάλλουν πάνω στο ασπρόµαυρο πανί τής κινηµατογραφικής οθόνης, ο νέος, πλούσιος και γοητευτικός Τόµας Κράουν έχει ένα ελάττωµα: του αρέσει να κάνει µεγάλες «µπάζες». Όταν κάνει µια ακόµη σπουδαία ληστεία, η ιδιωτική ντέντεκτιβ Βίκι Άντερσον θα κληθεί να εξιχνιάσει το µυστήριο. Τι θα συµβεί, όµως, όταν οι δυο τους συναντηθούν και φλερτάρουν εντόνως;

Η Πτώση της Λόλα Μοντές (1955)

Γαλλό-γερµανική παραγωγή τού πλέον σηµαντικού σκηνοθέτη τού κλασικού µελοδράµατος του παγκόσµιου κινηµατογράφου, του Μαξ Όφιλς, που µπήκε στο πάνθεον του συγκεκριµένου είδους σινεµά µαζί µε τον Ντάγκλας Σερκ και τον Ράινερ Βέρνερ Φασµπίντερ. Τυχαίο που είναι όλοι τους Γερµανοί; Η «Πτώση της Λόλα Μοντές» είναι η τελευταία ταινία τού µεγάλου δηµιουργού, αφού ο «Μοντιλιάνι» του 1958 βγήκε µετά τον θάνατό του (το 1957) χωρίς το όνοµά του στους τίτλους αρχής και τέλους. Στην «Πτώση της Λόλα Μοντές», που βασίστηκε στη νουβέλα τής Σεσίλ Σεντ-Λορέντ, πρωταγωνιστούν ο Πίτερ Ουστίνοφ και η Μαρτίν Κάρολ. Έχοντας εκπέσει από τις παλιές της δόξες, η Λόλα Μοντές πρωταγωνιστεί στο κέντρο τής σκηνής ενός τεράστιου τσίρκου και αναγκάζεται να ξαναζεί καθηµερινά το δραµατικό παρελθόν της. Μέσα από αναδροµές στα γεγονότα και τους άντρες που καθόρισαν την πορεία της, κάπου στην Αµερική ξαναζωντανεύει στο ταπί τού τσίρκου η ιστορία µιας ξεχωριστής γυναίκας τού 19ου αιώνα. Η Λόλα Μοντές, µια ύπαρξη ανάµεσα σε µοιραία γυναίκα και άγριο ζώο σε κλουβί, είναι υποχρεωµένη να αναπαριστά την εικόνα της µέχρι το τραγικό τέλος, τελειώνοντας το νούµερό της µε ένα θεαµατικό άλµα στο κενό…

Ο Δεσµώτης του Ιλίγγου (1958)

Αδιαµφισβήτητα πρόκειται για ένα πραγµατικό masterpiece τού παγκόσµιου κινηµατογράφου. Ανάµεσα στις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών. Ο «Δεσµώτης του Ιλίγγου» του Άλφρεντ Χίτσκοκ, µε τον Τζέιµς Στιούαρτ και την Κιµ Νόβακ, βασίστηκε στη νουβέλα «D’ Entre les Morts» των σεναριογράφων που είχαν γράψει τις «Διαβολογυναίκες» του Ανρί Ζορζ Κλουζό. Υπό τους ήχους τού Μπέρναρντ Χέρµαν, στην πόλη τού Σαν Φρανσίσκο, ο πρώην ντετέκτιβ τής αστυνοµίας Τζον Φέργκιουσον, που πάσχει από ακροφοβία, θα προσφερθεί να βοηθήσει µια όµορφη κυρία να ξεµπλέξει από τα προσωπικά της προβλήµατα. Ανατροπές, σασπένς, αγωνία, ανακατανοµές πλάνων διαµέσου της πλοκής, είναι τα στοιχεία που έκαναν τον «Δεσµώτη του Ιλίγγου» την πιο χιτσκοκική ταινία ever.

Παρίσι Τέξας (1984)

Όταν συναντήθηκε ο Βιµ Βέντερς µε τον Σαµ Σέπαρντ έγινε το θαύµα. Και δεν εννοούµε το µέτριο «Μην ξαναγυρίσεις» (του 2005) αλλά το ευφάνταστο και πρωτοποριακό road movie, που στα 1984 προκάλεσε ενθουσιασµό σε Ευρώπη και Αµερική. Με καινούριες κόπιες έρχεται στη χώρα µας η αθάνατη ταινία τού Βέντερς, του τροµερού παιδιού τού γερµανικού σινεµά, που αφηγείται την οδύσσεια του µυαλού ενός άνδρα, ο οποίος περιπλανιέται στις ερηµικές περιοχές τής Αµερικής, ψάχνοντας τον εαυτό του, την ταυτότητά του. Εκείνη η ονειρική περιπλάνηση, αυτή η αναζήτηση της ανθρώπινης φύσης, όλα τα βασικά ερωτήµατα της ζωής, δοσµένα απλόχερα υπό την µπαγκέτα τού Βιµ Βέντερς.

Ο πρωτάρης (1967)

Ο Σάιµον και ο Γκάρφανκελ ερµήνευσαν το απόλυτο ποπ άσµα των ‘60s, όταν η κα Ρόµπινσον (Αν Μπάνκροφτ) αποπλάνησε τον όµορφο και νεαρό Μπεν (Ντάστιν Χόφµαν). Και κάπου στη µέση υπάρχει η δροσερή κόρη τής κας Ρόµπινσον, η Ελέιν (Κάθριν Ρος). Τι πιο ωραίο και χορταστικό να βλέπεις στα θερινά σινεµά αυτό το σπιρτόζικο τρίο, γεµάτο κέφι, ενέργεια και µπρίο; Έτσι έγινε όνοµα κι ο σκηνοθέτης Μάικ Νίκολς, ο οποίος αφού «φοβήθηκε τη Βιρτζίνια Γουλφ» το έριξε στο ποπ αρτιστίκ.

Λυσσασµένη γάτα (1958)

Έχοντας µεταφέρει στη µεγάλη οθόνη Φιτζέραλντ και Ντοστογέφσκι. Πριν καταπιαστεί µε Κόνραντ, Καπότε. Ασχολήθηκε µε τον all time american classic Τένεσι Ουίλλιαµς. Ο Ρίτσαρντ Μπρουκς, πριν το «Γλυκό πουλί της νιότης», έκανε τη «Λυσσασµένη γάτα» στα τέλη του ‘50, που τότε φαινόταν έτοιµη να εκραγεί και να βροντοφωνάξει στα αυτιά των θεατών. Ο αλκοολικός Μπρικ (Πωλ Νιούµαν) τα πάει µάλλον άσχηµα µε τη σέξι γυναίκα του, Μάγκι (Ελίζαµπεθ Τέιλορ), λόγω του ποτού. Εκείνη όµως τον θέλει παρά τις διάφορες ατασθαλίες. Σαν λυσσασµένη γάτα, όπως φέρεται, οδηγεί τα γεγονότα σε κορύφωση κατά τη διάρκεια των γενεθλίων τού πατέρα τού Μπρικ.

Τσάι στη Σαχάρα (1990)

Ποιος δεν έχει ανατριχιάσει µε τη σπαρακτική µουσική ελεγεία του Σακαµότο; Τότε που ο Πορτ Μόρεσµπι (Τζον Μάλκοβιτς) έτρεχε απογοητευµένος, δακρυσµένος, ένα ράκος ολάκερο, να βρει τη γυναίκα του, την Κιτ (Ντέµπρα Γουίνγκερ); Το βιβλίο τού Πολ Μπόουλς ήταν γραµµένο στα µέτρα τού Μπερνάρντο Μπερτολούτσι. Του σκηνοθέτη που έχει να υπερηφανεύεται για τις δυο πιο ολοκληρωµένες ερωτικές ταινίες στην ιστορία τού παγκόσµιου σινεµά. Η άλλη, φυσικά, είναι το «Τελευταίο ταγκό στο Παρίσι». Με τη φωτογραφία τού Βιτόριο Στοράρο να κάνει θαύµατα, ο Μπερτολούτσι φίλµαρε τον τραγικό έρωτα στις ερήµους τής Αφρικής. Τότε που ένα ζευγάρι καλλιτεχνών από την Ευρώπη επιθυµούσε διακαώς να ζήσει εξωτικές εµπειρίες...

Διακοπές στη Ρώµη (1953)

Τα credits µόνο φτάνουν: Στη σκηνοθεσία ο Ουίλλιαµ Γουάιλερ, πρωταγωνιστές ο Γκρέγκορι Πεκ και η Όντρεϊ Χέµπορν, στο σενάριο ο Ντάλτον Τράµπο, έχει κερδίσει επίσης τρία Όσκαρ. Η πλοκή: όταν η πριγκίπισσα Άννα κάνει διακοπές στην Ευρώπη, συναντά στη Ρώµη έναν γοητευτικό Αµερικανό ρεπόρτερ. Σπάει το πρωτόκολλο και το καθορισµένο πρόγραµµά της και ζει µαζί του µαγευτικές διακοπές στην Αιώνια Πόλη. Το παλιό καλό Χόλιγουντ όταν αποφάσιζε να κάνει καλές ταινίες, είχε τον τρόπο του.

Ένας άνδρας και µια γυναίκα (1966)

Ο Κλοντ Λελούς τής γαλλικής Νουβέλ Βανγκ και του κινηµατογράφου που πάγωσε τον χρόνο τις δεκαετίες ‘70 και ‘80, παίζει µε τη φωτιά. Με την πανέµορφη Ανούκ Αιµέ και τον µάτσο Ζαν Λουί Τρεντινιάν. Υπό τους ήχους τής µουσικής τού Φράνσις Λάι (που κέρδισε το Όσκαρ για το µουσικό θέµα στο «Love story»). Μια ροµαντική κοµεντί στα όρια. Παιχνιδιάρικη και δραµατική. Η τυχαία συνάντηση ενός άνδρα και µιας γυναίκας στο σχολείο των παιδιών τους. Από τότε τα πάντα κινούνται αργά. Και βασανιστικά. Και ερωτικά. Και ατόφια αισθαντικά.

Nέστορας Πουλάκος

*To κείμενο δημοσιεύτηκε στο τεύχος 44 του μηνιαίου περιοδικού "Γαλέρα" (Μάιος 2009).