22 Μαΐ 2009

Τελευταία μελάνη..


ΜΑ ΓΙΑ ΚΟΙΤΑ, τα λόγια σου έγιναν σιωπή
η έγνοια μια απέραντη αδιαφορία
ο έρωτας φίδι , το φιλί του δηλητήριο
και η αγάπη μίσος, που απλόχερα σκορπάς

Η ρετσινιά που σέρνω, σαν κατάρα
όσο κι αν τρίβω τα σημάδια ανεξίτηλα
όσο κι αν τρέχω παραμένω σταθερός
ένιωσα λίγο πριν το τέλος, τότε που ήταν ήδη αργά

Ότι κάνω ένα Λάθος
Ότι γράφω σκίζω και πετώ
θέλω να σ’ αγγίξω μα σε κάνω να πονάς
αγκάθια, ασπρόμαυρα, στο σώμα μου απλωμένα

Η ΜΟΥΣΑ μου γεμάτη ξύδια και ουσίες
παρασύρεται σε ταξίδια ουτοπικά
έντρομη σαν κοίταξε στα βάθη της ψυχής μου
τάισε με το είναι της του δρόμου τα σκυλιά

Τώρα πια η μελάνη μου τελείωσε
μόνος, σκιές γυρεύω στο σκοτάδι
άδειος πλαγιάζω και πάλι άδειος ξυπνώ.
Σαν τα μάτια κλείσω, τρέχα φύγε μακρυά!

Το πεπρωμένο στη φωτιά... στάχτες...
Σε κάποιο όνειρο μόνο ίσως σε απαντήσω ξανά...

"And you could have it all, my empire of dirt
I will let you down, I will make you hurt"
["Hurt" - Jοhnny Cash]

Στράτος Π.