22 Ιουν 2009

Συνέντευξη της Λένας Μαντά..


Συνέντευξη στον Νέστορα Πουλάκο
npoulakos@apogevmatini.gr

Η Λένα Μαντά σπούδασε νηπιαγωγός αλλά δίνει την αγάπη της και προσφέρει τη φροντίδα της στους αναγνώστες-λογοτεχνικά παιδιά της, μέσα από τις σελίδες των ρομαντικών και ερωτικών-κοινωνικών μυθιστορημάτων της. Η Λένα Μαντά είχε το δικό της θίασο κουκλοθεάτρου αλλά, πλέον, χειρίζεται τους ήρωες της, εκμαιεύοντας τους συναισθήματα θετικά κι αρνητικά, σαν άλλες κούκλες στις ιστορίες που η ίδια φτιάχνει με τέχνη και μεράκι. Η συγγραφέας των πετυχημένων μπεστ σέλερ “Θεανώ : η λύκαινα της πόλης”, “Το σπίτι δίπλα στο ποτάμι” και “Η άλλη πλευρά του νομίσματος”, κυκλοφόρησε πρόσφατα το καινούριο της μυθιστόρημα “Έρωτας σαν βροχή”, για ακόμη μια φορά από τις Εκδόσεις Ψυχογιός. Η Κλαίλια, που πήρε τ' όνομά της από την ηρωίδα του Ξενόπουλου, μόνη και κλεισμένη στον εαυτό της, ανάμεσα σε βράχια και σπασμένα όστρακα, εξακολουθεί να ζει παρέα με θύμησες που πληγώνουν και επιθυμίες που κοιμούνται. Μα ξαφνικά ένα μικρό κορίτσι μπαίνει στη ζωή της. Ένα κορίτσι, που έχει το ίδιο όνομα μ' εκείνη! Η Λένα Μαντά μίλησε στην “Α” για την “περιπέτεια” του νέου της βιβλίου, εκθέτοντας τις σκέψεις της γι' αυτό.

Πιστεύετε ότι το happy end είναι συστατικό επιτυχίας για ένα κλασικό μυθιστόρημα αγάπης;

Φυσικά και όχι. Όπως και στη ζωή έτσι και στα μυθιστορήματα όλες οι όμορφες ιστορίες δεν έχουν καλό τέλος. Το αντίθετο μάλιστα. Θα έλεγα ότι οι μεγάλοι έρωτες γρήγορα “καίγονται”. Επιπλέον θεωρώ ότι δεν υπάρχει καμιά συνταγή επιτυχίας για κανένα βιβλίο. Ποτέ δεν ξέρεις προκαταβολικά τι θ’ αγγίξει ή θ’ αφήσει αδιάφορο το αναγνωστικό κοινό. Κάποια από τα βιβλία μου έχουν καλό τέλος, κάποια, όπως το “Ποτάμι...”, δεν τελειώνουν με το “έζησαν αυτοί καλά...”.


Έρωτας σαν βροχή... είναι όπως λέμε ότι ο έρωτας είναι ο κινητήριος μοχλός της ανθρώπινης ύπαρξης τόσο απαραίτητος όσο κι η βροχή για τη γη;

Ο έρωτας είναι αναμφίβολα κινητήριος δύναμη και αυτό είναι ένα διαχρονικό μήνυμα. Καμιά φορά, όμως, η βροχή και ειδικά η χαμηλή κάνει περισσότερο κακό παρά καλό. Βλέπετε υπάρχουν φυτά, που όταν η βροχή είναι λίγη, ανεβάζουν τις ρίζες τους ψηλά για να συναντήσουν την υγρασία και αυτό τα αποδυναμώνει. Ο έρωτας όπως και η βροχή θέλει σωστή δοσολογία για να είναι ευλογία και όχι καταστροφή!


Κατά τη γνώμη σας μπορούν στις μέρες μας να υπάρξουν ανεκπλήρωτοι έρωτες, λόγω της ταχύτητας της πληροφορίας και της “χαλάρωσης” των ηθών;
Ο έρωτας μένει αναλλοίωτος στους αιώνες σαν έννοια, όμως έχει τη μαγεία να μπορεί να προσαρμόζεται στις συνθήκες κάθε εποχής. Ανεκπλήρωτοι έρωτες θα υπάρχουν πάντα, βέβαια στην εποχή μας υπάρχουν και αυτοί που τρέχουν υπερβολικά. Γρήγορα δημιουργούνται, γρήγορα τους ζούμε, γρήγορα σβήνουν. Ο έρωτας “λοιπόν” υπάρχει, χάθηκε όμως μεγάλο μέρος του ρομαντισμού που τον συνόδευε παλιά.

Στην ιστορία του βιβλίου σας, “Έρωτας σαν βροχή”, έχετε πολλά στοιχεία από βιβλία του Γρηγόριου Ξενόπουλου. Τι σημαίνει για εσάς αυτός ο σημαντικός λόγιος της κλασικής λογοτεχνίας μας;

Ο Ξενόπουλος με συντρόφευε σε όλη μου την εφηβεία. Τον γνώρισα, τον αγάπησα και σήμερα πια τα βιβλία του καταλαμβάνουν το μεγαλύτερο μέρος της βιβλιοθήκης μου. Δεν σας κρύβω ότι πολλές φορές, όταν θέλω να ξαναθυμηθώ τη γλύκα εκείνη της νιότης μου ανατρέχω στις σελίδες του και για λίγο ξαναγίνομαι 15 χρονών, τότε που οι “Αναδυομένη”, “Οι μυστικοί αρραβώνες”, “Η Απερίγραπτη”, “Η Τρίμορφη γυναίκα” και τόσα άλλα ήταν όλος μου ο κόσμος. Ήταν η γέφυρα που με ένωνε με τον ρομαντισμό και τον έρωτα.


Είστε της άποψης ότι οι παραμυθένιες ιστορίες, όπως οι δικές σας, μπορούν να λειτουργήσουν ως τα κατάλληλα αγχολυτικά στον αναγνώστη ώστε να ξεχαστεί απ' τα καθημερινά του προβλήματα και τις πάγιες ανησυχίες του;

Δεν είμαι απλώς αυτής της άποψης. Το ξέρω με σιγουριά μέσα από τα γράμματα των αναγνωστών μου. Κοινή λέξη σε όλα αυτά τα γράμματα, είναι μια : “Ταξίδεψα”. Γιατί αυτό προσπαθώ να δώσω στο αναγνωστικό κοινό. Ταξίδια ψυχής. Μόνο που παίρνω την πρωτιά γιατί πρώτη εγώ ταξιδεύω όταν τα γράφω. Η εποχή μας, με τα τόσα προβλήματα, έχει ανάγκη κάποιες στιγμές που μπορούμε να ξεφεύγουμε. Ποιος είπε ότι τα παραμύθια είναι μόνο για τα μικρά παιδιά; Ποιος είπε ότι εμείς οι ενήλικες μετά από μια δύσκολη μέρα δεν έχουμε ανάγκη το δικό μας παραμύθι;

*Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στην καθ. εφημερίδα "Απογευματινή" (φύλλο 22-6).