7 Ιουν 2009

Find this movie... # 7


Ο Νέστορας Πουλάκος προτείνει :

Ρεπό (1982) : Το σινεμά του Έλληνα δημιουργού στα καλύτερά του. Ο Βασίλης Βαφέας, τρία χρόνια μετά την πρωτοεμφανιζόμενη και πολυβραβευμένη "Ανατολική Περιφέρεια", μαζεύει τους Ζαρκάδη, Μακράκη, Προύσαλη, Πιατά, Γιουλάκη κ.ά και σατιρίζει τη μικροαστική, μεταπολιτευτική και αναχρονιστική σοσιαλιστική ελληνική κοινωνία του '80. Το "Ρεπό" είναι ένα σπάνιο δείγμα μινιμάλ κινηματογράφου, απογυμνωμένου από καλολογικά στοιχεία, διανθισμένου με έντονη κοινωνική κριτική.

Παρακαλώ γυναίκες μην κλαίτε (1992) : Σουρεάλ κοινωνική σάτιρα από τον -άλλοτε- μετρ του "ειρωνικού" σινεμά Σταύρο Τσιώλη και το σπάνιο φαινόμενο των '80s στην κινηματογραφική κριτική, δημοσιογραφία, τεχνική (καθώς και σπουδαία συγγραφική πένα) Χρήστο Βακαλόπουλο. Ο Δημήτρης Βλάχος και ο Αργύρης "Χειμερινοί Κολυμβητές" Μπακιρτζής δίνουν ρεσιτάλ α-χρονικών ερμηνειών, παρέα με τη Δώρα Μασκλαβάνου, σε μια ταινία που το γέλιο και το κλάμμα είναι απόχρωσης θυληκού.

Οι δρόμοι της αγάπης είναι νυχτερινοί (1981) : Η πλέον ιδιόρρυθμη, αμφιλεγομένη αλλά ετεροχρονισμένα αναγνωρισμένη Ελληνίδα δημιουργός Φρίντα Λιάππα, σε συνεργασία με τον θεατράνθρωπο Σταμάτη Φασουλή, αποτυπώνουν στο κινηματογραφικό πανί μια σπάνια προβληματική πάνω στη σχέση του ανθρώπου με την τέχνη και τη θέση της στην συντηρητική οικογένεια της ελλαδικής κοινωνίας της μεταπολίτευσης. Η Μαρία Σκούτζου και, κυρίως, η Μίρκα Παπακωνσταντίνου παλεύουν με τον ιδεαλιστή Γρηγόρη Ευαγγελάτο για να διελευκάνουν τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος που κινείται στα όρια..

Αλδεβαράν (1975) : Το σκηνοθετικό ντεμπούτο του κινηματογραφικού και τηλεοπτικού σκηνοθέτη Ανδρέα Θωμόπουλου, στιχουργού και θεατρικού συγγραφέα επίσης, διασήμου για τη σχέση του με τον Παύλο Σιδηρόπουλο και το τραγούδι "Να μ' αγαπάς", στην ελληνική πραγματικότητα έπειτα από τρεις ταινίες μικρού μήκους στην Αγγλία. Με πρωταγωνιστή τον Δημήτρη Πουλικάκο, ο Θωμόπουλος συνθέτει μια μουσικό-φιλοσοφική ελεγεία πάνω στον ουμανιστικό υπαρξισμό των πρώτων χρόνων μετά τη χούντα. Με σαφείς επιρροές από τη γαλλική νουβέλ βανγκ και το σινεμά του δημιουργού, ο Θωμόπουλος πειραματίζεται με την κινηματογραφική φόρμα, δίνοντας απλόχερα στους σινεφίλ μια σημαντική ευκαιρία αυτό-ψυχανάλυσης.