3 Σεπ 2009

Ο Βορράς... "βαλκανίζει"


του Νέστορα Πουλάκου
npoulakos@apogevmatini.gr


Οχτώ ταινίες κάνουν πρεμιέρα αυτή την εβδομάδα στις κινηματογραφικές αίθουσες (ζωή να έχουμε και μάτια να βλέπουμε!), με το Ισλανδικό άκρο της Ευρώπης να έχει την τιμητική του, αφού η “Λευκή νύχτα γάμου” του Κορμακούρ είναι η πιο μεστή σινεφίλ πρόταση για την απαρχή του φθινοπώρου. Η “πιάτσα” μυρίζει... Χόλιγουντ αλλά και λίγο από Ελλάδα, περυσινά σταφύλια βέβαια, όχι και πολύ ξινά όμως. Το βίντεο-κλιπίστικο “Gamer”, σκηνοθεσίας των Μαρκ Νέβελνταιν και Μπράιαν Τέιλορ της σειράς ταινιών “Crank”, είναι ένα θορυβώδες μελλοντολογικό σχόλιο πάνω στην εποχή του θεάματος, ενώ η “Γυναίκα του ταξιδευτή” του Ρόμπερτ Σβέντκε με τον Έρικ Μπάνα είναι ένα ρομαντικό δράμα γλυκανάλατης υφής. Η οικογενειακή κωμωδία “Εξωγήινοι στη σοφίτα” είναι η σίγουρη επιλογή για τους μικρούς μας φίλους (παρέα με τους γονείς τους), τα πολλά όμως εισιτήρια θα τα κόψει το μελόδραμα του “Βιρτουόζου” με τους Ντάουνι Τζούνιορ και Τζέιμι Φοξ. Τέλος, πλάι στο γαλλικό κατασκοπευτικό θρίλερ “(Κατα)σκοπεύοντας” του Νικολά Σαντά, με ευθείες αναφορές στο αστυνομικό σινεμά του '70, στρογγυλοκάθονται στις αίθουσες δυο ελληνικές ταινίες, παραγωγής 2008 : το καλτ “Ο γιος του Τσάρλυ” και το ντοκιμαντέρ “Θέμις” είναι οι εναπομείνασες ταινίες, που έπρεπε κατά κάποιον τρόπο να προβληθούν. Ντε και καλά!


Λευκή νύχτα γάμου


Δραματική, ισλανδικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Μπαλτάσαρ Κορμακούρ, με τους Χίλμιρ Σνάερ Γκόνασον, Μάργκρετ Βίχιαλμσντότιρ, Λόφρι Έλιασντότιρ.


Ο Τζον και η Θόρα παντρεύονται. Κανονικά, θα έπρεπε να ήταν μια ευτυχισμένη μέρα, όμως, δυστυχώς, υπάρχουν μερικά προβληματάκια. Βλέπετε, ο Τζον υπήρξε παντρεμένος και, μάλιστα, ήταν ακόμα όταν γνώρισε τη Θόρα, ως φοιτήτρια του στο Πανεπιστήμιο.


Μες στη “χολιγουντιανή” εβδομάδα με τις ελληνικές πινελιές, προσγειώνεται από τη χρεοκοπημένη Ισλανδία η περυσινή φαρσοκωμωδία του Κορμακούρ, του πλέον αναγνωρίσιμου εξαγώγιμου “προϊόντος” του ισλανδικού σινεμά παγκοσμίως. Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο συγκεκριμένο auteur ξέρει να κάνει σινεμά, και μάλιστα διαφορετικών ειδών. Εδώ, σχολιάζει την τρέλα της επαρχιώτικης Ισλανδίας, το “που πατάω και που βρίσκομαι” ενός μεσήλικα με σεξουαλικές ανησυχίες και υπαρξιακά διλήμματα. Εναλλάσσοντας δράμα με χιούμορ, παίζοντας με χαρακτήρες καρικατούρες και κρατώντας την ιστορία σ' ένα επίπεδο, χωρίς να “παραφερθεί” ούτε στο ελάχιστο, ο Κόρμακουρ “βαλκανίζει” στον... Βορρά. Μουσικές, χοροί, κλάματα, αγοραπωλησίες, αυτοκτονίες, έρωτες, μεθύσια, ξεφαντώματα, όλα μπαίνουν στη χύτρα του “μάγου” Ισλανδού δημιουργού. Η σινεφίλ πρόταση της εβδομάδας έχει γεύση γλυκού του κουταλιού. Τι λέτε; Να το δοκιμάσουμε;
Να σημειώσουμε ότι η “Λευκή νύχτα γάμου” είναι η πρώτη ταινία-διανομή της “ολόφρεσκιας”, στο χώρο, Nutopia Entertainment, η οποία όμως στελεχώνεται από τους έμπειρους Γιώργο Τζιώτζιο, Τάκη Βερέμη, Ανδρέα Κονταράκη (βλ. Videorama).

Ο Βιρτουόζος


Δραματική, αγγλικής-αμερικανικής-γαλλικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Τζο Ράϊτ, με τους Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ, Τζέιμι Φοξ, Κάθριν Κίνερ.


Ο αρθρογράφος της εφημερίδας “Λος Άντζελες Τάιμς” Στιβ Λόπεζ, στην προσπάθειά του να βρει ένα ενδιαφέρον θέμα για τη στήλη του, ανακαλύπτει τυχαία ένα σχιζοφρενή άστεγο άντρα, τον Ναθάνιελ Άντονι Έιρς, ο οποίος τυγχάνει να είναι ένας πολύ ταλαντούχος μουσικός, υπότροφος της σχολής Τζούλιαρντ.

Πολυδιαφημίστηκε, τον περιμέναμε τον “Βιρτουόζο” πως και πως μήνες τώρα, άλλωστε ο σκηνοθέτης Τζο Ράιτ μετά τις τελευταίες επιτυχίες του (“Περηφάνια και προκατάληψη”, “Εξιλέωση”) έχει αποκτήσει δημοφιλία μεγάλη, και όντως το ψυχό-δράμα που έχτισε βασισμένος στην πραγματική φιλία Λόπεζ-Έιρς είναι νοσταλγικό, γλυκό, ατόφια συναισθηματικό. Η παραγωγή του Ράιτ είναι υψηλών προδιαγραφών (σκηνοθεσία, φωτογραφία, μουσική, ερμηνείες) με σκοπό να συγκινήσει το κοινό του και, φυσικά, να κόψει πολλά εισιτήρια. Όπως γνωρίζουμε, στο δράμα το βαθύ ποτέ κανείς δεν αντιστάθηκε. Κι όταν αυτό μετατρέπεται σε μελόδραμα, με φιοριτούρες κι άλλα τινά, τότε ο κόσμος αβίαστα θα τρέξει στην αίθουσα. Εν ολίγοις, ο σκηνοθέτης έχτισε μια παραγωγή χολιγουντιανών διαστάσεων για μεγάλο κοινό. Αυτόματα όμως θα χάσει εκείνους τους θεατές που του “κρατούσαν παρέα” στις προηγούμενες -απογυμνωμένες- ταινίες του.

Ελληνικές ταινίες

Ο “Γιος του Τσάρλυ” είναι το σύγχρονο καλτ διαμάντι της ελληνικής κινηματογραφίας. Περιπέτεια, σε σκηνοθεσία Κάρολου Ζωναρά, με τους Φαίδωνα Γεωργίτση, Κώστα Βουτσά. Σ’ ένα λιμάνι που ελέγχει ο αιμοβόρος Τσάρλυ και η συμμορία του διεξάγεται ένας διαρκής πόλεμος με την αντιμαχόμενη ομάδα του Μπιγκ Τζων, μεγαλοεμπόρου ναρκωτικών. Από το περυσινό φεστιβάλ Θεσσαλονίκης στο φεστιβάλ καλτ κινηματογράφου στο “Gagarin” και, τώρα, στις αίθουσες, αυτός ο trash φόρος τιμής στις σκοτεινές βιντεοταινίες της δεκαετίας του '80. Το “Θέμις” είναι η πλέον “ρεαλιστική” καταγραφή του δικαστικού παράλογου στη χώρα μας. Ντοκιμαντέρ, σε σκηνοθεσία Μάρκου Γκαστίν. Ιστορίες της καθημερινότητας που κατέληξαν στις δικαστικές αίθουσες προς επίλυση τους. Η κάμερα του βραβευμένου Γκαστίν (με το ντοκιμαντέρ “Μασσαλία, μακρινή κόρη”) εισχωρεί στην Ευελπίδων και καταγράφει ιστορίες ναρκωτικών, επιμέλειας παιδιών, ατυχημάτων και πυρκαγιών, θεμάτων δηλαδή της “διπλανής πόρτας” που ελέω έλλειψης λογικής καταλήγουν πάντα στο Πρωτοδικείο.


Λευκή νύχτα γάμου ***

Ο Βιρτουόζος **

Ο Γιος του Τσάρλυ **

Gamer **

(Κατα)σκοπεύοντας **
Θέμις *
Εξωγήινοι στη σοφίτα *

Η γυναίκα του ταξιδευτή -


*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην καθ. εφημερίδα "Απογευματινή" (φύλλο 3-9).