10 Σεπ 2009

Χάρμα ιδέσθαι για τους σινεφίλ..


του Νέστορα Πουλάκου
npoulakos@apogevmatini.gr


Δέκα ταινίες κάνουν πρεμιέρα αυτή την εβδομάδα στις κινηματογραφικές αίθουσες (ζωή να έχουμε και μάτια να βλέπουμε!), κάνοντας την καθημερινότητα μας πλουσιότερη μια και οι περισσότερες είναι ικανοποιητικές παραγωγές. Βέβαια, η επιλογή αυτή των διανομέων να συνωστίσουν τόσες ταινίες μαζί, μόνο σύγχυση μπορεί να προκαλέσει στο σινεφίλ κοινό παρά πλουραλισμό επιλογών. Στην κατηγορία των κινουμένων σχεδίων, θα προβληθούν τόσο το εξαιρετικό “Ψηλά στον ουρανό” όσο και το μελλοντολογικό “9”. Σ' εκείνη των θρίλερ, αίσθηση θα προκαλέσει σίγουρα το τρίτο σίκουελ του πετυχημένου “Βλέπω το θάνατό σου”, το οποίο θα προβληθεί σε 3D δίνοντας του άλλη μαγεία. Το “Μέχρι την κόλαση”, όμως, του μετρ του είδους Σαμ Ράιμι δεν έχει να προσθέσει κάτι αξιόλογο στις ταινίες τρόμου. Παραγωγές κουλτούρας μας έρχονται από διάφορες γωνιές της γης : το “Μωρό της Καμπούλ” από το Αφγανιστάν ρίχνει στη “χύτρα” το κοινωνικό χάος της περιοχής στέλνοντας μήνυμα ελπίδας, ενώ η “Γη των κόκκινων ανθρώπων” από τη Βραζιλία, είναι ένα ντοκιουντράμα πάνω στην ατέρμονη σχέση του σύγχρονου πολιτισμού με τους Ιθαγενείς Γκουαρανί. Από τη Γαλλία έρχεται το “Ricky : Τα φτερά ενός αγγέλου” του Φρανσουά Οζόν, δράμα φαντασίας που σε αφήνει με συναισθήματα μετέωρα. Ενώ από την Αυστρία προέρχεται το δράμα του Γκετς Σπίλμαν,“Revanche”. Τέλος, τρεις παραγωγές από την Αμερική αφήνουν το δικό τους στίγμα στο κινηματογραφικό πανί : πρώτα η φρέσκια κομεντί “Ζιγκολό” που έχει στυλ, μετά το ντοκιμαντέρ “The Wobblies” που προβάλλεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα και μελετά το εργατικό κίνημα, τέλος η σπουδαία επανέκδοση του “Μεγάλου ύπνου” του Χάουαρντ Χωκς, με πρωταγωνιστές τους Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ και Λωρήν Μπακόλ.


Ζιγκολό


Κομεντί, αμερικανικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Ντέιβιντ Μακένζι, με τους Άστον Κάτσερ, Αν Χεκ, Μαργκαρίτα Λίβιεβα.

Ο Νίκι, ένας γυναικοκατακτητής, αναζητά το επόμενο θύμα του στα κλαμπ του Λος Άντζελες όταν η Σαμάνθα, μια γοητευτική και πετυχημένη δικηγόρος, θα τραβήξει την προσοχή του. Σύντομα θα εγκατασταθεί στην πολυτελή βίλα της στο Χόλιγουντ και θα απολαμβάνει τις ανέσεις αυτής της φιλοξενίας. Μετά από εβδομάδες θυελλώδους σχέσης, εκείνος θα γνωρίσει την Χέδερ, μια ιδιαίτερα όμορφη και έξυπνη γκαρσόνα σ' ένα καφέ.

Πόσο ανάγκη έχει το σύγχρονο σινεμά για φρέσκες ταινίες, με άποψη, στυλ και δυναμικό ταμπεραμέντο; Γιατί το παλιομοδίτικο, το αρτιστίκ ή το χοντροκομμένο δίνουν και παίρνουν, πλέον. Η συγκεκριμένη ιστορία με τον άλλοτε κωμικό “της σειράς” Άστον Κάτσερ, είναι χολιγουντιανής προελεύσεως, για τον χώρο μιλάει, τα συνήθη αναμοχλεύει, κάτι ιδιαίτερο δεν έχει να προσθέσει. Στα χέρια κάποιου “διεκπεραιωτή” σκηνοθέτη από τους τόσους που υπάρχουν, θα είχε ευτελισθεί γρήγορα. Η σκηνοθετική μαεστρία, όμως, του Εγγλέζου κινηματογραφιστή Ντέιβιντ Μακένζι (“Νεαρός Αδάμ”, “Παράνομο πάθος”, Ημερολόγιο ενός ρομαντικού ηδονοβλεψία”) έσπρωξε μια mainstream ιστορία να βγει στη μεγάλη οθόνη, ανάλαφρη, χαριτωμένη, σέξι, με ήθος, σπιρτάδα και μπρίο. Ωραίοι άνδρες, όμορφες γυναίκες, ένα παραμύθι τύπου “Επάγγελμα Ζιγκολό”, που παρέχει αφειδώς διασκέδαση, ερεθίζει το νου, και σε “ξεφεύγει” από τη μίζερη καθημερινότητα. Αυτά. Απολαύστε την!

Revanche


Δραματική, αυστριακής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Γκετς Σπίλμαν, με τους Γιοχάνες Κρις, Ιρίνα Ποταπένκο, Μάικλ-Χόακιμ Χέις, Αντρέας Λουστ.

Ένας αστυνομικός σκοτώνει κατά λάθος την κοπέλα του ληστή μιας τράπεζας. Όταν ο τελευταίος ανακαλύπτει εκείνον και την οικογένειά του παίρνει την προσωπική του εκδίκηση.

Μια ιστορία εκδίκησης μακριά από κραυγές, αντάρες, ανταλλαγές πυρών και γενικά... φασαρία. Ο Σπίλμαν τοποθετεί στο καμβά του τέσσερις “τραγικούς” χαρακτήρες σαν να παίζουν σε αρχαιοελληνικό δράμα. Εκεί, “ζωγράφισε” ανθρώπους καθημερινούς, που ανήκουν σε διαφορετικές κοινωνικές τάξεις. Οι μεν κινούνται στο περιθώριο, οι δε επιβιώνουν απλά, μικροαστικά. Όλα όμως αλλάζουν. Ένα γεγονός δευτερολέπτων επιφέρει το μοιραίο και μετατρέπει άρδην τις ζωές όλων. Δεν ήθελε κανείς να συμβεί αυτό. Απλώς, έγινε. Ο Σπίλμαν συνθέτει μια φιλοσοφημένη προβληματική πάνω στην ανθρώπινη κάθαρση. Κάνει σινεμά ουμανιστικό και γι' αυτό ξεχωρίζει. Κέρδισε έναν “σκασμό” βραβεία σε φεστιβάλ όλου του κόσμου, ήταν υποψήφιος για Όσκαρ ξενόγλωσσης στην τελευταία τελετή, αποδεικνύοντας έτσι το λαμπρό μέλλον του σύγχρονου αυστριακού σινεμά. Θυμηθείτε πέρυσι τους οσκαρικούς “Παραχαράκτες”. 'Η καλύτερο το βαρύ όνομα του Μίκαελ Χάνεκε.

Κινούμενα Σχέδια


Το “Ψηλά στον ουρανό” είναι το πιο άρτιο animation της Pixar, που “άνοιξε” το τελευταίο φεστιβάλ των Καννών. Σε σκηνοθεσία Πητ Ντοκτέρ, με τις φωνές των Κώστα Βουτσά, Γιώργου Κωνσταντίνου, Γιώργου Καπουτζίδη. Ο 78χρονος Καρλ Φρέντρικσεν και ο 8χρονος Ράσελ ξεκινούν ένα ταξίδι για να εξερευνήσουν το άγνωστο. Γλυκό, νοσταλγικό, τρυφερό, υπέροχο. Για παιδιά και για μεγάλους αυτό το σύγχρονο τεχνολογικό θαύμα, έσκισε εμπορικά στην Αμερική όπου προβλήθηκε σε 3D. Στη χώρα μας, δυστυχώς, θα παιχτεί σε 2D αλλά τουλάχιστον μεταγλωττίστηκε στα ελληνικά. Το “9” είναι ένα φουτουριστικό, σκοτεινό animation παραγωγής Τιμ Μπάρτον. Σε σκηνοθεσία Σέιν Άκερ, με τις φωνές των Ελάιζα Γουντ, Κρίστοφερ Πλάμερ, Τζένιφερ Κόνελι. Η μικρή κουρελιασμένη πάνινη κούκλα 9 ζωντανεύει, αλλά βρίσκεται σ' έναν κατεστραμμένο κόσμο, όπου όλοι οι άνθρωποι έχουν εξαφανιστεί. Η ομώνυμη πετυχημένη μικρού μήκους του 2004 μετατράπηκε σ' ένα μελαγχολικό παραμύθι για το τέλμα του κόσμου. Ιδέα πανέξυπνη, σκηνοθετημένη άψογα, η ιστορία όμως δίνεται στους θεατές κάπως τετριμμένα. (σ.σ. έκανε πρεμιέρα εχθές, 9-9-09!)


Ψηλά στον ουρανό ****

Ζιγκολό ***
Βλέπω το θάνατο σου 4 – 3D ***
Revanche ***
9 **
Το μωρό της Καμπούλ **
Η γη των κόκκινων ανθρώπων **

The Wobblies (1979) **

Ricky : Τα φτερά ενός αγγέλου *

Μέχρι την κόλαση *

Ο μεγάλος ύπνος (1946) ****


*To κείμενο δημοσιεύτηκε στην καθ. εφημερίδα "Απογευματινή" (φύλλο 10-9).