17 Σεπ 2009

Βραδυφλεγές μείγμα παράνοιας..


του Νέστορα Πουλάκου
npoulakos@apogevmatini.gr

Πέντε ταινίες κάνουν πρεμιέρα αυτή την εβδομάδα στις κινηματογραφικές αίθουσες, με το 15ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αθηνών ή Νύχτες Πρεμιέρας να βρίσκεται σε εξέλιξη στο κέντρο της πόλης. Αναμφίβολα, η ταινία που ξεχωρίζει είναι το ριμέικ του Βέρνερ Χέρτζογκ, “Διαφθορά στη Νέα Ορλεάνη”, με πρωταγωνιστή τον Νίκολας Κέιτζ. Ενώ, πάνω-κάτω, στην ίδια σινεφιλική μοίρα βρίσκονται τρεις ταινίες : το μπλοκμπάστερ “G.I. Joe” εγκαινιάζει μια καινούρια σειρά franchise, το σύγχρονο αστυνομικό θρίλερ από τη Γαλλία ονόματι “Lady Jane”, σκηνοθεσίας Ρόμπερτ Γκεντιγκιάν, μας μεταφέρει στα σκοτεινά στενά της Μασσαλίας, και τέλος το αναρχικό “Τα μυαλά μας πίσω” του Γερμανού σκηνοθέτη Χανς Βαινγκάρτνερ αποδομεί το σύστημα των τηλεοπτικών media και της μαζικής κουλτούρας που φέρουν. Πλάι τους, προβάλλεται το γλυκανάλατο “Η αγάπη θέλει το χρόνο της” με τους Άαρον Έκχαρτ και Τζένιφερ Άνιστον που σίγουρα θα κόψει τα εισιτήρια του. Στις επανεκδόσεις της εβδομάδας βρίσκουμε δυο εξαιρετικές επιλογές, τόσο με το “Η Κυρία με τις Καμέλιες” του Μικελάντζελο Αντονιόνι όσο και το “Στους 451 βαθμούς Φαρενάιτ” του Φρανσουά Τρυφώ.


Διαφθορά στη Νέα Ορλεάνη


Αστυνομική, αμερικανικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Βέρνερ Χέρτζογκ, με τους Νίκολας Κέιτζ, Εύα Μέντες, Βαλ Κίλμερ.


Ο Τέρενς ΜακΝτόνα, αστυνομικός στο τμήμα Ανθρωποκτονιών της Νέας Ορλεάνης, προάγεται σε υποδιοικητή, ενώ παλεύει με τον εθισμό του στο σεξ, τα Vicodin και την κοκαΐνη, όταν ξαφνικά βρίσκεται μπλεγμένος σε μια μάχη εναντίον του εμπόρου ναρκωτικών Big Fate, ο οποίος είναι ύποπτος για τη σφαγή μιας ολόκληρης οικογένειας Αφρικανών μεταναστών.


Τη φράση “σουρεαλιστικό σκηνικό” τη γνωρίζετε σίγουρα. Ως φαίνεται τη γνωρίζει και ο αειθαλής Γερμανός σκηνοθέτης Βέρνερ Χέρτζογκ, ο πρωτεργάτης του γερμανικού Νέου Κύματος της δεκαετίας του '70, ο οποίος επιμένει να γυρίζει πολύ ιδιαίτερες ταινίες ακόμη και στην Αμερική. Εν προκειμένω, αρπάζει την πρωτότυπη “Διαφθορά” του Έιμπελ Φεράρα με πρωταγωνιστή τον Χάρβεϊ Καϊτέλ, πίσω στα 1992, την παραποιεί, την αναμοχλεύει με στοιχεία σύγχρονου κοινωνικού ρεαλισμού και δόσεις ευφάνταστου σουρεαλισμού (συνδυάστε τα, αν μπορείτε!), και εν τέλει φτιάχνει ένα βραδυφλεγές μείγμα σκέτης παράνοιας και τρέλας. Η ερμηνεία του Νίκολας Κέιτζ μας θύμισε κάτι από τον ρόλο του Τζόνι Ντεπ στο “Φόβος και παράνοια στο Λας Βέγκας” του Τέρι Γκίλιαμ. Επίσης, και από τη δική του ερμηνεία στο “Αφήνοντας το Λας Βέγκας”, όπου ο ερωτύλος αλκοολικός μπορεί να συναγωνιστεί επάξια τον ναρκομανή, διεφθαρμένο, αλκοολικό και σεξομανή αστυνομικό της Νέας Ορλεάνης. Η ταινία του Χέρτζογκ ταξίδεψε στην πρόσφατη Μόστρα της Βενετίας, όπου και εντυπωσίασε, χωρίς όμως να κερδίσει κάποιο βραβείο. Σίγουρα πάντως είναι μια πρωτότυπη δημιουργία αν και... ριμέικ, που αξίζει τα “λεφτά” της εβδομάδας. Σημ. Ο κ. Χέρτζογκ θα βρίσκεται στο επικείμενο -50ο- Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, όπου θα μας λύσει κάθε απορία περί κινηματογραφικής τρέλας!


G.I. Joe η γέννηση της Cobra


Επιστημονικής φαντασίας, αμερικανικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Στίβεν Σόμερς, με τους Ντένις Κουέιντ, Τσάνινγκ Τάτουμ, Σιένα Μίλερ, Κρίστοφερ Έκλεστον.


Η επίλεκτη ομάδα κομάντος των G.I. Joe, με αρχηγό τον Ντουκ, είναι γνωστή στα πέρατα της οικουμένης για τον αγώνα της ενάντια στη διαβολική τρομοκρατική οργάνωση Cobra. Η διαβόητη Cobra καθοδηγείται από έναν Σκωτσέζο ντίλερ όπλων και απειλεί να καταστρέψει τον κόσμο.


Κλασικό μπλοκμπάστερ των μεγάλων χολιγουντιανών studios που προσγειώθηκε στην κινηματογραφική πραγματικότητα για να εξακολουθήσει τη διασκέδαση των pop corn movies των πολύ-κινηματογράφων. Προσοχή! Δεν είναι αρνητικό το παραπάνω σχόλιο. Απλώς θέλουμε να τονίσουμε ότι η νέα franchise σειρά (ναι, θα βγουν και σίκουελς) δεν πρωτοτυπεί κάπου συγκεκριμένα αλλά αναμοχλεύει την ήδη υπάρχουσα βίντεο-κλιπίστικη κουλτούρα της εποχής.
Οι γνωστοί ήρωες των κόμικς και της τηλεόρασης βρήκαν τον αναπόφευκτο δρόμο τους προς στη μεγάλη οθόνη και, μάλιστα, στην Αμερική έχουν σκίσει εισπρακτικά. Το ίδιο αναμένεται κι εδώ. Πέραν τούτου θα δείτε πιστολίδια, μάχες και σπιρτόζικα τσιτάτα, που θα σώσουν τον κόσμο (;).

Επανεκδόσεις


Το “Η Κυρία χωρίς τις Καμέλιες” είναι μια ευφυής “παραποίηση” της “Κυρίας με τις Καμέλιες” του Τζορτζ Κούκορ με την Γκρέτα Γκάρμπο. Σε σκηνοθεσία Μικελάντζελο Αντονιόνι, με τους Λουτσία Μπόσε, Τζίνο Τσέρβι. Η Μιλανέζα πωλήτρια Κάρλα μαγεύεται από τον κόσμο του κινηματογράφου και ακολουθεί έναν πλούσιο παραγωγό που θέλει να την κάνει διάσημη. Εκείνος την ερωτεύεται, εκείνη τον “εκμεταλλεύεται”, στο τέλος όμως ο ψεύτικος κόσμος τους γκρεμίζεται. Ο μετρ του κινηματογράφου της αλλοτρίωσης στα πρώτα του σκηνοθετικά βήματα, δημιουργεί ένα αυθεντικό μελόδραμα πλούσιας αισθητικής και υψηλής κουλτούρας. Το “Στους 451 βαθμούς Φαρενάιτ” είναι ένα γνήσια βιβλιοφιλικό και άκρως μελλοντολογικό δοκίμιο πάνω στη θεωρία του ολοκληρωτισμού. Σε σκηνοθεσία Φρανσουά Τρυφώ, με τους Όσκαρ Βέρνερ, Τζούλι Κρίστι. Σε μια κοινωνία του μέλλοντος τα βιβλία θα καίγονται ως “αμαρτία” και ο λαός θα χειραγωγείται μέσω της τηλεόρασης. Στα πρότυπα του βρετανικού free cinema της εποχής, ο μεγάλος Τρυφώ μεταφέρει στο σινεμά το ομώνυμο βιβλίο του Ρέι Μπράντμπερι, σε μουσική Μπέρναρντ Χέρμαν και φωτογραφία Νίκολας Ρέγκ. Μοιάζει τόσο καυστικά επίκαιρο, έστω και με τρόπο συμβολικό...

Διαφθορά στη Νέα Ορλεάνη ***
G.I. Joe η γέννηση της Cobra **

Lady Jane **

Τα μυαλά μας πίσω **

Η αγάπη θέλει το χρόνο της -

Η Κυρία χωρίς της Καμέλιες (1953) ***

Στους 451 βαθμούς Φαρενάιτ (1966) ****


*To κείμενο δημοσιεύτηκε στην καθ. εφημερίδα "Απογευματινή" (φύλλο 17-9).