23 Σεπ 2009

"Τα πάντα ρή-τος / This history of music and poetry : Sixteen Summers, Fifteen Falls" - No 30

Written by Townes Van Zandt
Released at his first album in 1968

Βάιος Φασούλας
(Γερμανία 21.03.2001)


Ε, ΕΣΕΙΣ, ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΤΟΥ ΟΜΗΡΟΥ, ΤΙ ΚΑΝΕΤΕ;

Κι είμαστε κάμποσοι, γυναίκες και άντρες ξεχασμένοι,
άγονοι και θαμμένοι με χώμα ξερό
Είμαστε κάμποσοι, που αδιάκοπα υφαίνουμε το νήμα της ζωής
Κι ας μένουνε στη λησμονιά, γυμνοί και διψασμένοι
Στους αργαλειούς μας συντροφιά οι Μούσες μας κρατούν
Αυτές ακούμε πια στα ξεσπάσματα τ' αγέρα, αυτές θωρούμε
μητέρες και αδερφές
Αυτές μας φροντίζουν και μας αγαπούν
Στ' αχνάρια του Ομήρου μάς οδηγούν
Ανά τους αιώνες δάδες πυρός, φωτός στα χέρια τους κρατούν
Για να πυρώνουν τις καρδιές μας και να φωτίζουνε το νου
Και φέγγουν γύρα τ' ανθρώπινα σκοτάδια μα γίνονται γλυκό
κι ήρεμο λυκαυγές
Αυτά τα σκοτάδια, τα φτιαχτά από χέρια απογόνων του Ομήρου
Κι είμαστε κάμποσοι εμείς
Οι Μούσες μάς αφαίρεσαν την πολυτέλεια της σιγής,
της σήψης και της υποταγής
Μαζί τους έχουμε και τις θεές
Κι όλες μαζί, με λάβαρά τους τη σοφία, την αρετή
και την αγάπη
Για χάρη μας σκιάξανε ως και το θάνατο
Για να ζούμε εμείς, οι ξεχασμένοι και άγονοι,
ως απόγονοι του Αθάνατου
Κρατώντας στα χέρια μας Ομηρικά λυχνάρια
Ανοίγουμε με τις βοές μας περάσματα,
μέσα απ' του κόσμου τα χαλάσματα

Στους ξεραμένους τόπους μας, όπου εδράζεται το φως
και η πυρά
Απάνωθέ μας άλαλα πετούνε τα πουλιά
Ζητούν να ακούσουν τις σκεπασμένες από σκόνες
δικές μας μελωδίες
Που κι αυτές, πάνω στα αβάκιά μας,
τα φωτισμένα μ' αθάνατο φως και πνεύμα
τις χρωματίζουμε χρυσές
Σβήνοντας με τέχνη τις κακίες, τις κάνουμε στολίδια
και αρετές
Και στολίζουμε τον Κόσμο, όπως και τ' άστρα απέραντα
το σύμπαν
Έτσι κι εμείς αντικρούουμε σθεναρά του Αιόλου τις σφοδρές επιδρομές
Που σύγχρονοι απόγονοι του Ομήρου άνοιξαν τους ασκούς του
Και φυτεύουμε αιωνόβια δέντρα σοφίας
Για σας, άσπρα πουλιά, που πια δεν τραγουδάτε

Μελοποιείστε τους στίχους και τους λόγους μας
και κάντε τα τραγούδια
Πάρτε τα και σκορπίστε σε όλα τα σημεία του ορίζοντα
Να ακούνε από έξω για μας, που όσο κι αν ξεχαστήκαμε
και διψάσαμε
Όσο κι αν γίναμε ένα με την ξεραμένη γη
Μέσα απ' τις χαραματιές μας δε θα πάψουμε ποτέ
να καταδιώκουμε τους απογόνους του Ομήρου
και να φωνάζουμε:
Ε! Εσείς! Απόγονοι του Ομήρου, τι κάνετε;

Κι όπως αυτό γίνεται κάθε φορά στους τόπους της ξηρασίας μας
Χιλιάδες φτάνουν γύρα μας σκιές
Μας δίνουν τα χέρια, αγγίζουν το νου μας κι αμέσως
παίρνουν μορφές
Κι ένα φωτεινό Συμπόσιο ξεκινά
Και μια μορφή, σαν δικαστής, μες στο κατάλευκο πανωφόρι της καλεί σε αναφορά
Όλους τους απογόνους τους θέλει εδώ, μπροστά
Κι όπως η ξεραμένη γη μαλάκωσε και οι χαραγματιές
άνοιξαν διάπλατα και τα πουλιά
άλαλα κούρνιασαν γύρα μας από τ' άστραμμα
Καθώς μας κράταγαν τα χέρια, βρεθήκαμε έξω
Κι αμέσως μια φωνή ακούστηκε, που έσκισε τους αιθέρες,
γονάτισε τα δέντρα και έσεισε τη γη
Μια φωνή, που δυνάμωνε το εκθαμβωτικό άστραμμα
και σύγκορμα έσκυψαν πάνω μας
τα ουράνια αστέρια
Και κάποιες σκιές λιγοστές, σαν μαύρα πουλιά,
που κατασπαράζουν το θήραμα, πέταξαν τρομαγμένες
Αφήνοντας πίσω τους αιχμηρά τσαπιά και λισγάρια:
Μ’ αυτά που ανοίγουν τάφους και σκεπάζουν το φως

Ε! Εσείς! Απόγονοι του Ομήρου, τι κάνετε;
Ε! Εσείς! που θέλετε να λέγεστε απόγονοί μου, σταθείτε

Κι αυτοί οι κάμποσοι, είμαστε και οι πολλοί και οι λίγοι
Και οι φωτισμένοι και οι αφώτιστοι.
Και οι δώθε και οι πέρα
Είμαστε αυτοί, που προικιστήκαμε να ξεχωρίζουμε το φως
από το σκότος
Κι έχουμε χρέος ως Πολίτες του Ομήρου και του Κόσμου
Ως Εραστές και Οπλίτες των Μουσών μας να το πράττουμε
Να μένουμε Δραγάτες και να φυλάμε τα αιωνόβια Δέντρα μας
Από σκιές και άγρια πουλιά, που θρέφονται με κορυφές
και ρίζες
Αφήνοντας τον κορμό να τον κάψει ο χρόνος
και να τον σκεπάσει η σκόνη
Κι ας είμαστε κάμποσοι, γυναίκες και άντρες,
που μείναμε ξεχασμένοι,
ξεχασμένοι, άγονοι και θαμμένοι με χώμα ξερό
Είμαστε εμείς που θα πάρουμε τα τσαπιά και τα λισγάρια
απ' τα θηρία
για να ανοίξουμε περάσματα μέσα απ' του κόσμου
τα χαλάσματα
Θ' ανοίξουμε με τα νύχια μας τρύπες, να φανεί ο ήλιος

Σαν σήμερα - 23 Σεπτεμβρίου

1835: Πεθαίνει σε ηλικία 34 ετών ο Ιταλός συνθέτης και δημιουργός της "Νόρμα", Βιντσένζο Μπελίνι.

1846: Ο Γερμανός αστρονόμος Γιόχαν Γκότφριντ Γκέιλ ανακαλύπτει τον όγδοο πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος, τον Ποσειδώνα.

1913: Ο Γάλλος αεροπόρος Ρολάν Γκαρός πραγματοποιεί πτήση 558 μιλίων, από τα οποία τα 437 ήταν πάνω από τη θάλασσα, διανύοντας την απόσταση από το Φρεζί, κοντά στις Κάννες, μέχρι την Μπιζέρτα, κοντά στην Τύνιδα. Είναι η μακρύτερη, χωρίς ενδιάμεσο σταθμό, πτήση όλων των εποχών.

1922: Στο Μόναχο της Γερμανίας, πραγματοποιείται η πρώτη πρεμιέρα του Μπέρτολ Μπρεχτ με το δράμα ''Τύμπανα στη Νύχτα'', σε σκηνοθεσία Ότο Φάλκενμπεργκ.

1926: Γεννιέται ο διάσημος σαξοφωνίστας και συνθέτης της τζαζ, Τζον Κολτρέιν.

1930: Γεννιέται ο διάσημος Αμερικανός τραγουδιστής και πιανίστας, Ρέι Τσαρλς. Ο θρύλος της σόουλ, τυφλός από την ηλικία των επτά, ορφανός και αυτοδίδακτος, πέθανε το 2004.

1939: Πεθαίνει, σε ηλικία 83 ετών, ο ψυχίατρος και πατέρας της ψυχανάλυσης Σίγκμουντ Φρόιντ.

1949: Γεννιέται ο Αμερικανός ρόκερ Μπρους Σπρίνγκστιν, βραβευμένος και με Όσκαρ για το τραγούδι που έγραψε για την ταινία "Φιλαδέλφεια".

1959: Γεννιέται η Βρετανίδα τραγουδίστρια της ροκ, Λίτα Φορντ.

1966: Διακόπτεται η συναυλία των Ρόλινγκ Στόουνς στο Ρόγιαλ Άλμπερτ Χολ του Λονδίνου, μετά την ανεξέλεγκτη εισβολή θαυμαστών τους στη σκηνή.

1973: Πεθαίνει ο Χιλιανός ποιητής, βραβευμένος με το Νόμπελ Λογοτεχνίας και διπλωμάτης Πάμπλο Νερούντα.

2004: Φεύγει από τη ζωή, σε ηλικία 95 ετών και από πνευμονικό οίδημα, η συγγραφέας Διδώ Σωτηρίου.