17 Οκτ 2009

Συνέντευξη του Βασίλη Μαζωμένου..


Συνέντευξη στον Νέστορα Πουλάκο
npoulakos@apogevmatini.gr

Δεν είναι τυχαίο ότι “μετά το Βερολίνο μόνο η Κύπρος έχει απομείνει να τη χωρίζει ένα αντίστοιχο τείχος, μια “πράσινη γραμμή” εν προκειμένω”, μας τόνισε χαρακτηριστικά ο Βασίλης Μαζωμένος. Γι' αυτό άλλωστε αποφάσισε ν' ασχοληθεί με τη Μεγαλόνησο και την πολυτάραχη πρόσφατη ιστορία της. Ο 45χρονος σκηνοθέτης με το “Guilt” τόλμησε αυτό που ουδείς έχει επιχειρήσει τόσο διεξοδικά όλα αυτά τα χρόνια. Να κάνει μια ταινία για τρεις πολύ χαρακτηριστικές και συνάμα οδυνηρές περιόδους της Κύπρου. “Χωρίς να ήθελα εξ αρχής να γυρίσω μια πολιτική ταινία καταπιάστηκα με τρεις χρονικές περιόδους που έχουν στιγματίσει το νησί. Το 1959 και την ανεξαρτησία από τους Άγγλους, το 1974 και την Τουρκική απόβαση, το 1996 και την εν ψυχρώ εκτέλεση του Κύπριου πολίτη Σολωμού Σολωμού”.
Διατρέχοντας την ιστορία της Κύπρου τα τελευταία πενήντα χρόνια μέσα από τη ζωή ενός –πλέον- ηλικιωμένου εμπόρου όπλων, ο οποίος χειρουργείται και, μέσω της νάρκωσης, “ξαναβλέπει” τη ζωή του όλα αυτά τα ταραγμένα χρόνια, επιχειρείται μια επισκόπηση των πλέον σημαντικών γεγονότων ως φόντο στην δόλια συμπεριφορά και τακτική αυτού του διεφθαρμένου άνδρα.
Στην ουσία του το “Guilt” προσπαθεί να διερευνήσει τη σχέση της συνείδησης με την ιστορία, εστιάζοντας στην διαρκώς μεταβαλλόμενη ψυχολογική κατάσταση του ήρωα, ο οποίος τρόπον τινά αποτελεί ένα χαρακτηριστικό δείγμα ανθρώπινης συμπεριφοράς για εκείνα τα χρόνια”, μας εξηγεί ο Βασίλης Μαζωμένος, ο οποίος δεν παραγνωρίζει το γεγονός ότι η ταινία του μπορεί να ενοχλήσει, “αυτούς κυρίως που έχουν σκέψη κολλημένη και δεν μπορούν να ενεργήσουν προοδευτικά”.
Άλλωστε, όπως δηλώνει ο ίδιος, “μέσα από την ιστορία της ταινίας αναδεικνύεται η Ιστορία της Κύπρου. Και μάλιστα βγάζει στην επιφάνεια γεγονότα και καταστάσεις όχι και τόσο γνωστές στο ευρύ κοινό. Όπως για παράδειγμα εκείνο το τύπου “Γκουαντάναμο” που είχε στηθεί από τους Άγγλους στο νησί τη δεκαετία του '50”.
Ο Βασίλης Μαζωμένος επιχείρησε ξεκάθαρα να κάνει μια ταινία fiction, παρόλο που στη φόρμα της εντάσσεται στο πολιτικό θρίλερ και έχει μπόλικα στοιχεία ιστορικά. Με μια ατμοσφαιρική φωτογραφία που διατρέχει όλη την πλοκή προκαλώντας πολυποίκιλα συναισθήματα καθώς και τη συγκλονιστική μουσική του Γιώργου Ανδρέου, σκοπός του σκηνοθέτη είναι “να καταδείξει όπως μπορεί την αλήθεια του ελληνισμού, όσους κι αν δυσαρεστήσει αυτό. Δεν έχω κάνει μια ταινία που εξωραΐζει την καταγωγή μας όπως έχουν γίνει τόσες και τόσες τα τελευταία χρόνια αλλά που συγκρούεται μαζί της, της επιτίθεται μπορούμε να πούμε, για να προσέξει και η ίδια τα λάθη που έχει κάνει”. Άλλωστε κατά τον ίδιο, Έλληνες και Κύπριοι είναι ίδιος λαός.
Με το “Guilt” o κ. Μαζωμένος συνταίριαξε την ελληνική και την κυπριακή κινηματογραφική παραγωγή, με τη δεύτερη να έχει περισσότερη συμμετοχή. “Οι Κύπριοι με αγκάλιασαν αμέσως όταν τους εξέθεσα την ιστορία. Γι' αυτό τα γυρίσματα έγιναν σε πραγματικές τοποθεσίες εντός της παλιάς πόλης της Λευκωσίας τα περισσότερα, ενώ στα ξένα φεστιβάλ εκπροσωπώ την Κύπρο”. Τα γυρίσματα κράτησαν 7 εβδομάδες, με τρεις μήνες προετοιμασία και 8 μήνες πρόβες με τους ηθοποιούς. “Αδιαμφισβήτητα πρόκειται για ταινία του δημιουργού, όμως με τους ηθοποιούς κάναμε εξαιρετική δουλειά. Πραγματικά κοπίασαν πολύ”, μας εξηγεί ο Βασίλης Μαζωμένος. Στο “Guilt” πρωταγωνιστούν ο Νίκος Αρβανίτης, ο Κώστας Σειραδάκης, ο Γιάννης Τσορτέκης, ο Άρτο Απαρτιάν και η Εβελίνα Παπούλια.
Ενώ στα σκαριά βρίσκονται δυο ακόμη συνέχειες της ιστορίας όπως μας λέει ο κ. Μαζωμένος. “Ο σκοπός της τριλογίας που επιθυμώ να γυρίσω είναι μια διερεύνηση της έννοιας του έθνους. Με το “Guilt” το έθνος βασανίζεται, με το “The Landlord” το έθνος εξορίζεται και με το “Sleepless” το έθνος ανασταίνεται”.
Το “Guilt” θα κάνει την εγχώρια πρεμιέρα του στην τελετή έναρξης του 22ου Πανοράματος Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου 2009 την ερχόμενη Πέμπτη (22/10). Προηγουμένως είχε προβληθεί στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Μόντρεαλ (τον Σεπτέμβριο), ενώ μες στον Νοέμβριο θα παρουσιαστεί στην Εβδομάδα Ελληνικού Κινηματογράφου που θα γίνει στο σινεμά “Έλλη” από την κίνηση των “Κινηματογραφιστών στην ομίχλη”, και στα διεθνή φεστιβάλ του Καΐρου και της GOA (στην Ινδία). Προς το παρόν δεν έχει βρει ακόμη διανομή στις αίθουσες, παρόλο που το ενδιαφέρον από συγκεκριμένες εταιρείες είναι έντονο.

*Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στη "Σαββατιάτικη Απογευματινή" (φύλλο 17-10).