3 Νοε 2009

Συνέντευξη του Φράνσις Φορντ Κόπολα..

Συνέντευξη στον Νέστορα Πουλάκο
npoulakos@apogevmatini.gr


Αδιαμφισβήτητα είναι άνθρωπος χορτασμένος. Φαίνεται, άλλωστε. Απλός στις κινήσεις του, χαρακτηριστικός στις εκφράσεις του, ευγενής στον τρόπο ομιλίας του. Με την πλούσια χρωματική γκάμα πουκαμίσων στην γκαρνταρόμπα του έκανε εντύπωση στη χώρα μας όπου κι αν εμφανίστηκε. Στο Δημαρχείο Αθηνών για τη συνέντευξη τύπου, στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης για το masterclass που παρέδωσε, στον κινηματογράφο Ιντεάλ για την πρεμιέρα της τελευταίας ταινίας του, “Tetro”. Ο Φράνσις Φορντ Κόπολα κατέφθασε το σαββατοκύριακο που μας πέρασε στην Αθήνα στα πλαίσια του 22ου Πανοράματος Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου. Και μίλησε στην “Α” για τα πράγματα που τον απασχολούν. Είναι τόσα πολλά άλλωστε και τα λίγα λεπτά που τον συναντήσαμε σε κεντρικό ξενοδοχείο της πόλης δεν έφταναν για να τα πούμε όλα. Και το πλέον ενδιαφέρον ήταν ότι ο σπουδαίος σκηνοθέτης του “Νονού”, της “Συνομιλίας”, του “Δράκουλα” και του “Αποκάλυψη, τώρα!” αποδείχθηκε... ανθρώπινος! Οι έτοιμες ερωτήσεις πετάχτηκαν στον “κάλαθο των αχρήστων” και το δημοσιογραφικό μαγνητοφωνάκι έκλεισε για τα καλά ώστε να εξελιχθεί ένας διάλογος έξω από τις καθιερωμένες νόρμες του σινεμά.


Έχει γίνει τόσος ντόρος για το γεγονός ότι το “Tetro” βασίζεται σε αυτοβιογραφικά σας στοιχεία. Είχατε ανάγκη να κάνετε κάτι τέτοιο;

Κάθε άλλο. Πιθανότατα όλες αυτές τις μέρες και τις φορές που έχω μιλήσει να έχουν μπερδευτεί τα λόγια μου. Η ιστορία του “Tetro” είναι fiction. Και μόνο. Απλώς εμπεριέχει αναμνήσεις, συναισθήματα, καταστάσεις, γεγονότα της οικογένειάς μου. Αυτά που έχω ζήσει και μ έχουν επηρεάσει εντός της. Κάτι που, βέβαια, δεν σημαίνει ότι έγιναν ακριβώς έτσι όπως τα δείχνει η ταινία. Κοιτάξτε, είναι φυσικό ο καλλιτέχνης να περιλαμβάνει στο έργο του βιώματά του. Αυτό, όμως, δεν το κάνει αυτοβιογραφικό αυτομάτως. Και για να σας απαντήσω στην “ανάγκη” : προσωπικές ταινίες θέλω να κάνω, τίποτε περισσότερο.

Εν τέλει πόσο πολύτιμες είναι οι ιδιαιτέρως παρεξηγήσιμες αδελφικές σχέσεις;

Η εμπειρία μου μου λέει ότι είναι ανεκτίμητες. (Σ.σ. Κατά την παρουσία μας στο ξενοδοχείο πριν τη συνέντευξη με τον Φ.Φ. Κόπολα, πληροφορηθήκαμε τον θάνατο του μεγάλου του αδελφού και πατέρα του Νίκολας Κέιτζ την Παρασκευή). Ο κατά πέντε χρόνια μεγαλύτερος αδελφός μου, μου έμαθε τα πάντα. Με προστάτευε, με δίδαξε, με έπαιρνε από το χέρι και κάναμε μαζί πράγματα που δεν τα αλλάζω με τίποτε άλλο. Στο σχολείο, στη γειτονιά, στο σπίτι, στη ζωή μετέπειτα. Τον είχα ανάγκη και έμαθα πολλά από εκείνον.

Ήταν ο ήρωας σας;

Αναμφίβολα. Ήταν σίγουρα το πρότυπο μου και τον άκουγα όσο και όποτε μπορούσα.

Λειτούργησε η ιστορία του “Tetro” για εσάς εν είδει αυτοψυχανάλυσης;
Καταλαβαίνω τι εννοείτε και έχετε δίκιο. Όμως και πάλι ν' αποσαφηνίσω ότι δεν έχει να κάνει με την αληθινή μου οικογένεια. Όντως ανακάλυψα συναισθήματα και προεκτάσεις της ψυχής μου, που τα αγνοούσα. Ήλθα αντιμέτωπος με σκέψεις και “καταστάσεις”, που μου έκαναν καλό. Όσο έγραφα το “Tetro” καθάριζα όλο και περισσότερο...

Είπατε ότι σας ενδιαφέρουν, πλέον, οι προσωπικές ιστορίες. Όμως, ζείτε στις Η.Π.Α. της οικονομικής κρίσης, της ανεργίας, των μεγάλων πολέμων όπως βέβαια και της αλλαγής ηγετικής νοοτροπίας (Ομπάμα). Αυτά δεν σας ιντριγκάρουν για να γυρίσετε ένα φιλμ;
Δεν αγνοώ όσα λέτε. Με προβληματίζουν και, μάλιστα, πάρα πολύ. Όμως, για να καταλάβετε, πιο πολύ με ενδιαφέρει να κάνω ταινία για μια... καρέκλα παρά ένα πολιτικό φιλμ ή ένα φιλμ για τα κοινωνικά ζητήματα. Δεν με απασχολεί. Δεν θέλω να κάνω καριέρα, να βγάλω λεφτά, να ακουστεί όλο και περισσότερο το όνομα μου. Και κυρίως δεν επιθυμώ να καταδείξω καμιά “λύση” ή “επίλυση”, που συνήθως κάνουν αυτές οι ταινίες. Είμαι μακριά από όλα αυτά.


*Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στην καθ. εφημερίδα "Απογευματινή" (φύλλο 3-11).