5 Νοε 2009

Μυστικά και ψέματα της αδελφικής αγάπης..

του Νέστορα Πουλάκου
npoulakos@apogevmatini.gr


Tetro


Δραματική, αμερικανικής/ αργεντίνικης παραγωγής, σε σκηνοθεσία Φράνσις Φορντ Κόπολα, με τους Βινσέντ Γκαλό, Μάριμπελ Βερντού.

O Tetro είναι ένας συγγραφέας που επιστρέφει στο Μπουένος Άιρες, δραπετεύοντας από μια αφόρητη οικογενειακή ιστορία που συνδέεται με τον αυταρχικό πατέρα του, Carlo Tetrocini, φημισμένο διευθυντή ορχήστρας. Εκεί θα τον συναντήσει ο αδελφός του Bennie για την επίλυση ενός οικογενειακού μυστηρίου.


Ο Κάιν και ο Άβελ. Τα δυο αδέλφια. Που αγαπιούνται και μισιούνται, “σκοτώνοντας” ο ένας το συναίσθημα του άλλου. Η αδελφική σχέση, η παρεξηγήσιμη και πάντα ομιχλώδης αυτή συγγενική επαφή. Εξ' αίματος και μόνον. Ο αδελφός σου είναι ο δικός σου άνθρωπος, που πάντα θ' αναζητάς. Την έκανε πριν από λίγα χρόνια ταινία ο Πατρίς Σερό και τιμήθηκε γι' αυτό δεόντως. Τα αδέλφια. Δυο άνθρωποι τόσο κοντά και συνάμα τόσο ξένοι. Το στήριγμα του ενός στον άλλο μες στο οικογενειακό κλοιό. Και ταυτόχρονα η μεγάλη κόντρα, η έντονη αντιζηλία, ο άκρατος ανταγωνισμός, σε συνδυασμό με τις παθογένειες της σύγκρισης και της ζήλιας. Όταν ο γονιός κάνει το λάθος στη μεταχείριση οι σχέσεις των αδελφών αυτόματα μετατρέπονται σε μια αέναη μάχη. Άβυσσος η αδελφική επαφή. Άβυσσος και οι ψυχές τους. Τι ζητούν εν τέλει ο ένας από τον άλλον; Ο 70χρονος Φράνσις Φορντ Κόπολα, ο σκηνοθέτης χωρίς συστάσεις, έκανε μια όμορφη ταινία. Έτσι την χαρακτηρίζουμε. Λιτά και απέριττα. Ένα δράμα που αγγίζει τα όρια του μελό και καταπιάνεται με την αδελφική αγάπη μέσα από το πλέγμα μυστικών, ψεμμάτων, κακοβουλιών, τυχοδιωκτισμών, ψυχικών νοσημάτων και φαντασιακών περιπτώσεων. Ο “πολύς” Κόπολα μεταφέρει την ασπρόμαυρη ταινία του στο αρτιστίκ Μπουένος Άϊρες, τη γεμίζει με μπόλικη καλλιτεχνία (θέατρο, μουσική, βιβλία κ.ά), μεταφέροντας πολλά από τα προσωπικά του βιώματα στο σενάριο. Καταφανής σκοπός του είναι η διασκέδαση και η ενδοσκόπηση. Τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο. Μένει μακριά από τα χολιγουντιανά στούντιο (δεν τον ενδιαφέρουν, άλλωστε, όπως μας αποκάλυψε στην κατ' ιδίαν συνομιλία μας) και φιλμάρει τις ολόδικες του ιστορίες. Η κουλτούρα του “Tetro” είναι διάχυτη και η ατμόσφαιρα του συγκλονιστική. Η μουσική με την ερμηνεία του θεότρελου Βινσέντ Γκαλό ταιριάζουν άψογα. Μετά από χρόνια ο Κόπολα γύρισε στο σινεφίλ σινεμά απ' όπου τον μάθαμε. Μακριά από φανφαρονισμούς και ανιαρές κινηματογραφικές “παρεμβάσεις”. Το μόνο μειονέκτημα του “Tetro”, το οποίο αξίζει ν' αναφέρουμε, βρίσκεται στην ανούσια πολυπλοκότητα του τελικού μεγάλου μυστικού. Αυτό το σημείο θα μπορούσε να μην το έχει διαχειριστεί... φωσκολικά!

Οι άντρες που κοιτούν επίμονα κατσίκες

Κωμωδία, αμερικανικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Γκραντ Χέσλοφ, με τους Γιούαν ΜακΓκρέγκορ, Τζορτζ Κλούνεϊ, Κέβιν Σπέϊσι, Τζεφ Μπρίτζες.


Ένας δημοσιογράφος στο Ιράκ πετυχαίνει το λαβράκι της ζωής του, όταν συναντά τον Lyn Cassady, έναν άντρα που ισχυρίζεται ότι είναι πρώην μέλος του 1ου Τάγματος της Γης στον στρατό των ΗΠΑ, μια μονάδα που απασχολεί παραφυσικές δυνάμεις στις αποστολές τους.


Φαρσοκωμωδία, μαύρη κωμωδία, σάτιρα με μπόλικη ειρωνεία γαρνιρισμένη ή μια εγκεφαλική κομεντί που “στρογγυλοκάθεται” πάνω στα κακώς κείμενα της μιλιταριστικής Αμερικής. Το σίγουρο είναι ο αυτοσκοπός : μια politically correct κριτική πάνω στον παραλογισμό του πολέμου. Ένα μάτσο αστέρες του Χόλιγουντ καθοδηγούμενοι από τον νεαρό Χέσλοφ συμμετέχουν στην πλέον παράλογη κωμωδία της χρονιάς. Στον πόλεμο του Ιράκ πηγαίνουν στρατιώτες που έχουν εντρυφήσει στην χίππικη κουλτούρα, στην γαλήνη των... Τζεντάι και στη διάλυση των σύννεφων.... Επίσης σκοτώνουν κατσίκες κοιτώντας τες και μόνο, οι οποίες βρίσκονται στο Ιράκ ως “πειραματόζωα”... Σουρεάλ και πάλι σουρεάλ για έναν εντελώς παράλογο, παράξενο και άσκοπο πόλεμο που κινείται τα τελευταία πέντε χρόνια στη σφαίρα του... σουρεάλ.


Άλλες ταινίες


Οι “Αντικαταστάτες” σε σκηνοθεσία Τζόναθαν Μόστοου, αμερικανικής παραγωγής, με τον Μπρους Γουίλις, είναι μια ταινία επιστημονικής φαντασίας με έντονο κοινωνικό σχόλιο και στιβαρό μελλοντολογικό υπόβαθρο. Οι πράκτορες του FBI Τόμας Γκρίερ και Τζένιφερ Πίτερς αναλαμβάνουν να εξιχνιάσουν μια δολοφονία. Είναι η πρώτη φορά μετά από χρόνια που κάποιος δολοφονείται μέσα στην κοινωνία των αντικαταστατών - έναν ιδανικό κόσμο όπου το έγκλημα, ο πόνος και ο φόβος έχουν εκλείψει. Ιστορία πρωτότυπη και αρκετά ευφυής που εύκολα χάνεται στον ορυμαγδό του χολιγουντιανού sci-fi. Και μαντέψτε : ο Μπρους Γουίλις, πάλι, σώζει τον κόσμο. Τα “Ζευγάρια στα βαθιά” σε σκηνοθεσία Πίτερ Μπίλινγκσεϊλ, αμερικανικής παραγωγής, με τους Βινς Βον, Κρίστεν Μπελ, Τζον Φοβρό, Ζαν Ρενό, είναι μια κομεντί “ζευγαριών” που σπάει ταμία στην Αμερική. Φτάνοντας σε τροπικό νησί τέσσερα φιλικά ζευγάρια συνειδητοποιούν πως αναπόφευκτα, αργά ή γρήγορα, αντί για spa και θαλάσσιο σκι, θα πρέπει να συμμετάσχουν στις θεραπευτικές συνεδρίες του θέρετρου, καθώς η συμμετοχή τους σε αυτές δεν είναι προαιρετικές. Παρεμπιπτόντως σημειώστε ότι θα κάνει την ίδια επιτυχία και στα μέρη μας. Ζευγάρια όλης της χώρας τρέξτε! Η “Μεταφυσική δραστηριότητα” σε σκηνοθεσία Όρεν Πέλι, αμερικανικής παραγωγής, είναι ένα ψηφιακό homemade τρόμου στα πρότυπα του “Blair Witch Project”. Η Κέιτι και ο Μίκα, ένα ανέμελο ζευγάρι, στοιχειώνονται από ένα αόρατο πνεύμα που κατοικεί στο σπίτι τους. Αποφασίζουν να εξερευνήσουν τις όλο και πιο παράξενες και κλιμακούμενες εισβολές, τοποθετώντας μια βιντεοκάμερα που θα τους βοηθήσει να καταγράψουν την ύπαρξη αυτής της δαιμονικής παρουσίας. Ούτε καν πειραματικό! Μια ταινία, που θα έκανε ο καθένας φοιτητής κινηματογραφικής σχολής (ίσως και πρωτοετής), εκμεταλλεύτηκε ένα ύποπτο word of mouth και σκίζει στην Αμερική, τρία χρόνια από την παραγωγή του. Σημείο των καιρών, αναμφισβήτητα. Επίσης : από σήμερα και μέχρι τις 11 Νοεμβρίου θα διεξαχθεί η “Εβδομάδα Ελληνικού Κινηματογράφου – Fog Films” από τους απόντες Έλληνες κινηματογραφιστές (της “ομίχλης”) του φετινού Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Απόψε προβάλλεται η “Στρέλλα” του Πάνου Κούτρα.

Tetro ***

Οι άντρες που κοιτούν επίμονα κατσίκες ***
Αντικαταστάτες **
Ζευγάρια στα βαθιά *
Μεταφυσική δραστηριότητα *

*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην καθ. εφημερίδα "Απογευματινή" (φύλλο 5-11).