27 Νοε 2009

Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα. . .


Στην Κατερίνα Δρέπα

Ξημέρωμα Σαββάτου ότι αρχίσαμε σαν ξένοι το τελειώνουμε γνωστοί σε ένα μπαρ που αγνοούμε πως μόνο τα κορόιδα ερωτεύονται!
Ίσως είμαστε σοφότεροι
και κάνουμε το γύρο του τετράγωνου πόσες φορές που δεν προσέχουμε! ότι όλοι είμαστε απλώς τελείως ξένοι!

(στίχοι: Θάνος Ανεστόπουλος)

Βγήκες στο μικρό μπαλκόνι και μου πέταξες ένα μπουκέτο άγρια λευκά κρίνα, έλουσες τα μαλλιά σου με το δάκρυ των ματιών μου και πέταξες τα ονειρόφυλλα του χρόνου στα πηγάδια της νοσταλγίας! Όσα χρόνια κι αν πέρασαν το χρώμα που βάφει τις σιωπές μου είναι το δικό σου! Δεν είμαστε άνθρωποι, χορευτές του βυθού είμαστε, γυμνοί σακάτηδες της μοίρας είμαστε, που τους καταδίκασε να ζουν σε υποβρύχια κελάρια πολύ πιο βαθιά από την βρωμιά της επιφάνειας!