3 Δεκ 2009

Ανελέητος αγώνας επιβίωσης..

του Νέστορα Πουλάκου
npoulakos@apogevmatini.gr

Προφήτης


Δραματική, γαλλικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Ζακ Οντιάρ, με τους Ταχάρ Ραχίμ, Νιλς Αρεστρούπ.


Καταδικασμένος σε 6 χρόνια φυλάκιση, ο Μάλικ δεν μπορεί ούτε να διαβάσει, ούτε να γράψει. Φτάνοντας στη φυλακή είναι μόνος, μόλις 19 ετών, αλλά μοιάζει νεότερος και πιο εύθραυστος από τους υπόλοιπους κατάδικους. Τον προσεγγίζει ο αρχηγός μιας συμμορίας φυλακισμένων και του αναθέτει κάποιες αποστολές. Μέσα από αυτές, ο νεαρός Μάλικ σκληραγωγείται και κερδίζει την εμπιστοσύνη του αρχηγού της συμμορίας...

Όσο ονειροπόλοι κι αν είμαστε, πάντοτε ο κόσμος στον οποίο ζούμε θα είναι μια ρωμαϊκή αρένα. Όπου θα τον ρυθμίζουν οι ισχυροί, θα το διασκεδάζει ο λαός και θα καταβροχθίζονται οι “πολεμιστές” από τα “λιοντάρια”, σε μια άνιση αλλά σκληρή μάχη. Αυτός ο κόσμος υπάρχει. Είναι αυτός στον οποίο ζούμε. Όσο και να μη θέλουμε να το πιστέψουμε. Να το δούμε. Να το αναγνωρίσουμε. Γιατί έτσι μας συμφέρει. Προκειμένου να επιβιώσουμε. Και να μπορούμε να ζήσουμε με όσο το δυνατόν πιο αγαθά πρότυπα, με ονειρικά τεχνάσματα, για μια πιο “μαλακή” καθημερινότητα. Για να αντέξουμε. Πόσω μάλλον όταν μιλάμε για τη φυλακή. Σε αυτόν το μικρόκοσμο, που άπαντα συμβαίνουν στο ακέραιο, απογυμνωμένα από τις “προστασίες” του έξω κόσμου, με τρόπο ωμό ρεαλιστικό, ακραίο και σκληρό, με υψηλό το ένστικτο της επιβίωσης. Εκεί η σκέψη τρέχει, το κορμί δεν επαναπαύεται και οι σχέσεις των ανθρώπων εκτιμώνται στο λεπτό. Η κάθε κίνηση συμπληρώνει ένα μωσαϊκό για την προσωρινή (;) παρουσία του ανθρώπου εκεί. Ζωή ή θάνατος; Μια λάθος κίνηση, μια “στραβή” κουβέντα, μια κακή συμμαχία. Τότε τελειώνει το παραμύθι. Αλλιώς απαιτείται ευφράδεια σκέψης, εξυπνάδα, διπλωματία, γρήγορες αποφάσεις. Ο έμπειρος και οξυδερκής Ζακ Οντιάρ χτίζει μια ιστορία αγριάδας για, όσο κι αν θα σας φανεί περίεργο, τον άνθρωπο εν γένει. Υπεισέρχοντας στον κακότροπο κόσμο της, υποτιθέμενης, αναμόρφωσης υπογράφει το δικό του σχόλιο πάνω στην κοινωνία μας. Ένας νέος άνθρωπος “πετιέται” στον κόσμο από νωρίς για να επιβιώσει. Και τότε κρίνεται από παντού : καλείται να αποδείξει την αξία του. Να καταδείξει το χάρισμα του. Να προβάλει το ταλέντο του. Αυτό τέλοσπάντων το στοιχείο που θα τον κάνει να ξεχωρίσει για να πάει μπροστά, να τον κάνει να ζήσει, να μείνει και να επιμείνει σε τούτο τον κόσμο. Μήπως όλα αυτά σας θυμίζουν κάτι; Μήπως είναι ο αγώνας που δίνουμε λίγο-πολύ όλοι μας στον καθημερινό στίβο της ζωής μας; Μήπως είναι αυτό που βιώνουμε; Μήπως...; Ο συμβολιστικός “Προφήτης” είναι ένα εξαίσιο σινεφίλ τέχνασμα του Ζακ Οντιάρ. Τιμήθηκε με το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής στο περυσινό Φεστιβάλ των Καννών. Αναδείχθηκε η καλύτερη ταινία του Φεστιβάλ του Λονδίνου πριν δυο μήνες. Και τώρα πάει για τα Όσκαρ. Είναι και 2,5 ώρες. Για όποιον αντέξει...

Στα άκρα


Θρίλερ, αμερικανικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Τζόρνταν Μπάρκερ, με τους Μάρτιν Ντόνοβαν, Σάκη Ρούβα.


Με αρκετά τραύματα λόγω της αυτοκτονίας της γυναίκας του, ο Ρίτσαρντ προσπαθεί να σταθεί στο πλευρό της κόρης του, όταν ξαφνικά γίνεται μάρτυρας της βίας ενός ψυχοπαθούς δολοφόνου, του Άμπνερ Σόλβι.


Ή αλλιώς η ταινία που δεν θα έβρισκε ποτέ διανομή στη χώρα μας αν δεν έπαιζε ο Σάκης Ρουβάς. Πάντως δεν είναι κακή. Αλλά δεν ξεχωρίζει για τα υψηλά της νοήματα. B-movie τρόμου από τις κλασικές του είδους, σαν εκείνες που έβγαιναν κατά συρροή τη δεκαετία του '80 και προορίζονταν αποκλειστικά για τα ειδικά ράφια των βίντεοκλαμπ. Η ταινία είναι θρίλερ αλλά αίμα δεν υπάρχει πολύ. Καλό είναι αυτό. Η γραμμική σκηνοθεσία του (και τόσο απλή) δημιουργεί στιγμές σασπένς, ενώ το απρόσμενο τέλος είναι η πινελιά που την κάνει να ξεχωρίζει από το σωρό. Όμως, κακά τα ψέμματα. Όλα τα βλέμματα είναι συγκεντρωμένα στον πρώτο δραματικό και, κυρίως, χολιγουντιανό ρόλο του ποπ σταρ Σάκη Ρουβά. Σε κάτι εντελώς διαφορετικό από οτιδήποτε έχουμε συνηθίσει από τον ίδιο έως τώρα. Και τρόπον τινά παίζει καλά. Για τα δεδομένα της παραγωγής, ξέρετε. Μια συμπαθητική προσπάθεια, εν ολίγοις.

Άλλες ταινίες


Το “Zift” σε σκηνοθεσία Γιαβόρ Γκάρντεφ, βουλγαρικής παραγωγής, με τους Ζαχάρι Μπαχάροφ και Τάνια Ιλίεβα, είναι ένα σύγχρονο βαλκανικό αριστούργημα, που εντυπωσίασε στο περυσινό Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Όταν ο Μόθ απελευθερώνεται από τη φυλακή μετά από χρόνια άδικου εγκλεισμού για φόνο, προσπαθεί να ξετυλίξει το νήμα του χαμένου διαμαντιού, το οποίο περιπλέκεται από τη σύζυγό του, έναν παλιό του συνεργάτη και μερικούς αστυνομικούς. Σκληρό, βαθιά ατμοσφαιρικό νέο-νουάρ, βίαιο και βωμολοχικό, απολαυστικό στη θέαση και διασκεδαστικό στη σύλληψη του. Πολυβραβευμένο στα περισσότερα βαλκανικά φεστιβάλ. Η “Συνοδός πολυτελείας” σε σκηνοθεσία Στίβεν Σόντεμπεργκ, αμερικανικής παραγωγής, με τους Σάσα Γκρέι και Κρις Σάντος, αποτελεί τη δεύτερη φετινή παραγωγή του βραβευμένου με Όσκαρ σκηνοθέτη, όπου πρωταγωνιστεί η νεαρή και διάσημη πορνοστάρ Γκρέι. Η Τσέλσι είναι ένα ακριβοπληρωμένο call girl του Μανχάταν, που προσφέρει κάτι περισσότερο από σεξουαλικές υπηρεσίες. Για ένα καλό χρηματικό ποσό δίνει στους πελάτες της την αίσθηση μιας ολοκληρωμένης και ρομαντικής σχέσης. Η γνωστή ντοκιμαντερίστικη ματιά του Σόντεμπεργκ διαπνέεται από τη σκοτεινή φωτογραφία του, κινούμενη στα ενδότερα της επιφανειακής πολυτέλειας του αγοραίου έρωτα. Το “Pandorum” σε σκηνοθεσία Κρίστιαν Άλβαρτ, αμερικανικής/ γερμανικής παραγωγής, με τον Ντένις Κουέιντ, είναι μια φουτουριστική ιστορία τρόμου, που απευθύνεται μόνο για τους λάτρεις του είδους. Έξω-γήινες καταστάσεις και μελλοντολογικά φαινόμενα περιπλέκονται. Ο “Άρθουρ και η εκδίκηση του Μαλτάζαρ” σε σκηνοθεσία Λικ Μπεσόν, γαλλικής παραγωγής, με τις φωνές των Πένυ Μπάλφουρ και Μία Φάροου, είναι το σίκουελ του προ τριετίας animation του εμπορικού Γάλλου σκηνοθέτη, το οποίο έξω προβάλλεται σε 3D όχι όμως κι εδώ. Ακόμη : Από σήμερα και μέχρι την επόμενη Τετάρτη 9 Δεκεμβρίου θα διεξαχθεί το “Φεστιβάλ Κουβανικού Κινηματογράφου” στην Ταινιοθήκη της Ελλάδας, εξ αφορμής της συμπλήρωσης 50 χρόνων λειτουργίας του Κουβανικού Ινστιτούτου Τέχνης και Κινηματογραφικής Βιομηχανίας (ICAIC).

Προφήτης ***

Συνοδός πολυτελείας **
Pandorum *
Zift ***

Στα άκρα **
Ο Άρθουρ και η εκδίκηση του Μαλτάζαρ *


*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην καθ. εφημερίδα "Απογευματινή" (φύλλο 3-12).