11 Δεκ 2009

Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα. . . (Μέρος Β)

Στον Νίκο Μπίνο

Δεν ξύπνησα ακόμα, δεν έχω ανοίξει τα μάτια μου.
Αλλά δεν είναι πολύ αργά, θα είμαι στην ώρα μου.
Γιατί σήμερα είναι η μέρα που θα γυρίσεις πίσω.
Και δεν αντέχω να περιμένω να σε δω να έρχεσαι.

Πόσο θα κρατήσει προτού να ραγίσω μέσα μου;
Πόσο καιρό θα πάρει μέχρι να καταλάβω;
Ότι δεν μπορώ να ζήσω χωρίς εσένα δίπλα μου,
Και τίποτα άλλο δεν μπορεί να με κρατήσει ικανοποιημένο.

Κοίταξα μέσα στην καρδιά μου και εμπιστεύτηκα την καρδιά μου.
Έκανα ένα λάθος και τώρα δεν θα το κάνω δεύτερη φορά.
Αλλά ο χρόνος μπορεί να βάλει τον άνθρωπο στην άλλη πλευρά
Και δεν αντέχω να δω τη απέμεινε πίσω μου.

(I’m not awake yet, Rory Gallagher – Ελληνική απόδοση στίχων Τάσος Ρήτος)

Η χαμένη Ατλαντίδα, η πανέμορφη Αφροδίτη,
Η γλυκιά μελωδία του δρόμου, η ερωτική φυσιογνωμία του κόσμου,
Βρίσκεται στα χαμόγελα!