16 Δεκ 2009

"Τα πάντα ρή-τος / This history of music and poetry : I’ll rise" - No 42

Written by Maya Angelou and Ben Harper.

You may write me down in history
With your bitter, twisted lies,
You may trod me in the very dirt
But still, like dust, I'll rise.

Does my sassiness upset you?
Why are you beset with gloom?
'Cause I walk like I've got oil wells
Pumping in my living room.

Just like moons and like suns,
With the certainty of tides,
Just like hopes springing high,
Still I'll rise.

Did you want to see me broken?
Bowed head and lowered eyes?
Shoulders falling down like teardrops.
Weakened by my soulful cries.

Does my haughtiness offend you?
Don't you take it awful hard
'Cause I laugh like I've got gold mines
Diggin' in my own back yard.

You may shoot me with your words,
You may cut me with your eyes,
You may kill me with your hatefulness,
But still, like air, I'll rise.

Does my sexiness upset you?
Does it come as a surprise
That I dance like I've got diamonds
At the meeting of my thighs?

Out of the huts of history's shame
I rise
Up from a past that's rooted in pain
I rise
I'm a black ocean, leaping and wide,
Welling and swelling I bear in the tide.
Leaving behind nights of terror and fear
I rise
Into a daybreak that's wondrously clear
I rise
Bringing the gifts that my ancestors gave,
I am the dream and the hope of the slave.
I rise
I rise
I rise.

Θα ανατέλλω

(Στίχοι: Γιάννης Αγγελάκας, Μουσική: Τρύπες)

Μπορεί να με έχεις από κάτω και με το ζόρι να με θάβεις στη σιωπή
Να επιμένεις πως μου αξίζει ένα άδειο πιάτο
Και σαν σκυλί να με κλωτσάς μες τη βροχή
Μα όσο κι αν θες να το πιστεύεις
πως μου ’χεις πάρει κιόλας την ψυχή
Κι όταν ακόμα θα νομίζεις πως μια για πάντα έχω χαθεί

Εγώ θα φλέγομαι, θ' ανθίζω, θα γιορτάζω, θ' ανατέλλω
Θα σε καίω
Θα καταστρέφω με τραγούδια της ψυχής σου το μπουρδέλο
Θα ανατέλλω

Μπορεί αν θες με ένα σου ψέμα να με κρατάς μέσα στη λάσπη
Κι αν πάλι χρειαστεί να μου φοράς τα πιο ωραία σου κουρέλια
Και να με βγάζεις σαν σκλαβάκι στο σφυρί
Μα όσο κι αν θες να το πιστεύεις
πως μου ’χεις πάρει κιόλας την ψυχή
Κι όταν ακόμα θα νομίζεις πως μια για πάντα έχω χαθεί

Εγώ θα φλέγομαι, θ' ανθίζω, θα γιορτάζω, θ' ανατέλλω
Θα σε καίω
Θα καταστρέφω με τραγούδια της ψυχής σου το μπουρδέλο
Θα ανατέλλω

Ακόμα κι όταν θα νομίζεις πως μου πήρες τη ψυχή
θα σε καίω
Κι όταν ακόμα θα νομίζεις πως για πάντα έχω χαθεί
Θα ανατέλλω

Τζέιν Όστιν

Η φαντασία μιας κυρίας είναι ορμητική. Πηδάει από τον θαυμασμό στην αγάπη και από την αγάπη στον γάμο, σε μια στιγμή.

Άλμπερτ Αϊνστάιν

-Μόνο δύο πράγματα είναι άπειρα, το σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία, και ως προς το σύμπαν διατηρώ κάποιες αμφιβολίες.

-Μην πας ποτέ ενάντια στη συνείδησή σου, αν ακόμα και αυτό το απαιτεί το κράτος.

-Αν μου έδιναν μόνο μια ώρα για να λύσω ένα πρόβλημα από το οποίο να εξαρτάται η ζωή μου, θα αφιέρωνα 40 λεπτά για να το μελετήσω, 15 λεπτά για να το αναθεωρήσω και 5 λεπτά να το λύσω.

Μια από τις πιο ακραίες προβλέψεις της Γενικής Σχετικότητας είναι η ύπαρξη των μαύρων τρυπών (ή μελανών οπών), δηλαδή περιοχών του χώρου μέσα από τις οποίες δεν μπορεί να διαφύγει οποιοδήποτε σωματίδιο. Η Γενική Σχετικότητα έδωσε το έναυσμα για τη μελέτη του Σύμπαντος ως μιας δυναμικής οντότητας, η τοπολογία της οποίας καθορίζεται από τη συνολική μάζα-ενέργεια που περιέχεται σε αυτό.


Κώστας Βάρναλης

Πρόλογος «Στὸ φῶς ποὺ καίει»

Νὰ σ᾿ ἀγναντεύω, θάλασσα, νὰ μὴ χορταίνω
ἀπ᾿ τὸ βουνὸ ψηλὰ
στρωτὴ καὶ καταγάλανη καὶ μέσα νὰ πλουταίνω
ἀπ᾿ τὰ μαλάματά σου τὰ πολλά.

Νά ῾ναι χινοπωριάτικον ἀπομεσήμερο, ὄντας
μετ᾿ ἄξαφνη νεροποντὴ
χυμάει μὲς ἀπ᾿ τὰ σύνεφα θαμπωτικὰ γελώντας
ἥλιος χωρὶς μαντύ.

Νὰ ταξιδεύουν στὸν ἀγέρα τὰ νησάκια, οἱ κάβοι,
τ᾿ ἀκρόγιαλα σὰ μεταξένιοι ἀχνοὶ
καὶ μὲ τοὺς γλάρους συνοδιὰ κάποτ᾿ ἕνα καράβι
ν᾿ ἀνοίγουν νὰ τὸ παίρνουν οἱ οὐρανοί.

Ξανανιωμένα ἀπ᾿ τὸ λουτρὸ νὰ ροβολᾶνε κάτου
τὴν κόκκινη πλαγιὰ χορευτικὰ
τὰ πεῦκα, τὰ χρυσόπευκα, κι᾿ ἀνθὸς τοῦ μαλαμάτου
νὰ στάζουν τὰ μαλλιά τους τὰ μυριστικά.

Κι᾿ ἀντάμα τους νὰ σέρνουνε στὸ φωτεινὸ χορό τους
ὡς μέσα στὸ νερὸ
τὰ ἐρημικὰ χιονόσπιτα-κι᾿ αὐτὰ μὲς στ᾿ ὄνειρό τους
νὰ τραγουδᾶνε, ἀξύπνητα καιρό.

Ἔτσι νὰ στέκω, θάλασσα, παντοτεινὲ ἔρωτά μου
μὲ μάτια νὰ σὲ χαίρομαι θολὰ
καὶ νά ῾ναι τὰ μελλούμενα στὴν ἅπλα σου μπροστά μου,
πίσω κι᾿ ἀλάργα βάσανα πολλά.

Ὡς νὰ μὲ πάρεις κάποτε, μαργιόλα σύ,
στοὺς κόρφους σου ἀψηλά τους ἀνθισμένους
καὶ νὰ μὲ πᾶς πολὺ μακρυὰ ἀπ᾿ τὴ μαύρη τούτη Κόλαση,
μακρυὰ πολὺ κι᾿ ἀπὸ τοὺς μαύρους κολασμένους ....

Αθανάσιος Κανελλόπουλος

Υπάρχουν εκατό τρόποι να κρύψεις την αλήθεια, ενώ για να την πεις ένας μόνο υπάρχει.

Σαν σήμερα – 16 Δεκεμβρίου

1770: Γεννιέται ο Γερμανός μουσικοσυνθέτης Λούντβιχ φον Μπετόβεν.

1773: Κάτοικοι της Βοστόνης αδειάζουν στο Λιμάνι της Βοστόνης, το φορτίο τριών βρετανικών καραβιών, που μεταφέρουν τσάι προκειμένου να διαμαρτυρηθούν για τον φόρο, που επέβαλλαν οι βρετανικές Αρχές στο τσάι, που προερχόταν από τις αποικίες. Το γεγονός αυτό θα μείνει γνωστό ως το Τσάι Πάρτι της Βοστόνης (Boston Tea Party).

1775: Γεννιέται η Αγγλίδα συγγραφέας Τζέιν Όστιν.

1803: 22 Σουλιώτισσες χορεύουν το χορό του Ζαλόγγου και πέφτουν στο γκρεμό μαζί με τα παιδιά τους, για να μην παραδοθούν στους Τούρκους.

1863: Γεννιέται ο Αμερικανός συγγραφέας, φιλόσοφος και ποιητής Τζορτζ Σανταϊάνα.

1913: Ο Τσάρλι Τσάπλιν αρχίζει να δουλεύει για πρώτη φορά στα Keystone studios. Ένα χρόνο μετά θα συμμετάσχει στην πρώτη του ταινία Making a Living.

1915: Ο Γερμανός φυσικός και μαθηματικός Άλμπερτ Αϊνστάιν διατυπώνει τη "Θεωρία της Σχετικότητας".

1920: Σεισμός 8,5 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ καταστρέφει την επαρχία της Κίνας Γκανσού, ο οποίος και στοιχίζει τη ζωή σε 200.000 ανθρώπους.

1921: Πεθαίνει στο Αλγέρι, σε ηλικία 86 ετών, ο Γάλλος συνθέτης Καμίλ Σεν Σανς, διάσημος για την όπερα "Σαμψών και Δαλιδά".

1928: Γεννιέται ο Αμερικανός συγγραφέας Φίλιπ Ντικ.

1971: Γεννιέται ο Βρετανός συγγραφέας βιβλίων επιστημονικής φαντασίας Άρθουρ Κλαρκ.

1974: Πεθαίνει, σε ηλικία 90 ετών, ο ποιητής και πεζογράφος Κώστας Βάρναλης.

1994: Πεθαίνει από ανακοπή καρδιάς, σε ηλικία 71 ετών, ο πολιτικός και συγγραφέας Αθανάσιος Κανελλόπουλος.