30 Ιουλ 2009

Κινηματογραφικές πρεμιέρες 30ης Ιουλίου..


του Νέστορα Πουλάκου
npoulakos@apogevmatini.gr


Τέσσερις ταινίες κάνουν πρεμιέρα αυτή την εβδομάδα στις κινηματογραφικές αίθουσες, για μια ακόμη φορά όμως δεν ξεχωρίσαμε εκείνη που θα συγκινήσει το κοινό. Η ανεξάρτητη Αμερικανική κομεντί της Ρεμπέκα Μίλερ (κόρης του Άρθουρ Μίλερ και συζύγου του Ντάνιελ Ντέι-Λιούις), “Οι Κρυφές Ζωές της Κυρίας Λι”, είναι μια ανάλαφρη νότα έντονων χρωμάτων και ρυθμικών καταστάσεων διαμέσου των δεκαετιών, χωρίς όμως να πραγματοποιεί καμιά υπέρβαση εξαιτίας της “στεγνής” γραμμικής της αφήγησης. Η γαλλοελβετική “Εκείνη τη Μέρα” του Μπρούνο Τοντεσκίνι, βραβευμένη στο περυσινό φεστιβάλ του Μόντρεαλ, είναι μια ξεχωριστή άσκηση ύφους και σκηνοθεσίας, σινεφίλ λογικής, που αποδομεί μια ολόκληρη κοινωνική ομάδα στην καρδιά της Ελβετίας. Δύσκολη στη θέαση της, θα κατακτήσει το κοινό που της αξίζει. Όπως άλλωστε και το δεύτερο σίκουελ της περιπέτειας δράσης “Transporter” με τον Τζέισον Στάθαμ, πάντα σε παραγωγή και σενάριο του Λυκ Μπεσόν, που θα σκίσει τα “ποπ-κορν” εισιτήρια μες στην κάψα του Αυγούστου. Τέλος, υπάρχει μια ακόμη ταινία εκδίκησης και απιστίας (ραχοκοκαλιά των τριών εκ των τεσσάρων ταινιών της εβδομάδας) με τον Λίαμ Νίσον (μετά την προ μηνός “Αρπαγή”) : ο “Άλλος” με την άψογη φωτογραφία, σε σκηνοθεσία Ρίτσαρντ Έιρε (“Ημερολόγιο ενός Σκανδάλου”), που βασίστηκε σε διήγημα του Μπέρνχαρντ Σλινκ (“Σφραγισμένα Χείλη”), εξαντλείται ταχύτατα στην κόντρα Νίσον-Μπαντέρας. Πέραν τούτου, ζόρικα τα πράγματα. Κι όπως πάντα, οι επανεκδόσεις παρούσες και μπόλικες : από την Μέριλιν Μονρόε στο κλασικό “Μερικοί το Προτιμούν Καυτό!” του Μπίλι Γουάιλντερ, στο πρώιμο σινεμά του Γούντι Άλεν με τον “Ειρηνοποιό” (stand up διασκευή του “Πόλεμος και Ειρήνη”), τη “λογοτεχνική” κινηματογράφηση του Φρανσουά Τρυφώ με τις “Δυο Αγγλίδες στην Ευρώπη” και στο ανατρεπτικό σινεμά του Βίλγκοτ Σιόμαν με το α' μέρος του “Είμαι Περίεργη”, και τέλος σε πρώτη πανελλήνια προβολή το ιστορικό ντοκιμαντέρ του 1984 “Η Ταξιαρχία Αβραάμ Λίνκολν στον Ισπανικό Εμφύλιο”, που παρουσιάζει την αποστολή 2.800 Αμερικανών στρατιωτών στον πόλεμο των Δημοκρατικών εναντίον του Φράνκο στην Ισπανία, μια πτυχή που παραμένει επιμελώς άγνωστη!

Οι Κρυφές Ζωές της Κυρίας Λι

Κομεντί, αμερικανικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Ρεμπέκα Μίλερ, με τους Ρόμπιν Ράιτ Πεν, Κιάνου Ριβς, Τζούλιαν Μουρ, Άλαν Άρκιν, Γουινόνα Ράιντερ, Μόνικα Μπελούτσι.


Η Πίππα Λι έχει τα πάντα. Έρχεται μια στιγμή όμως που βλέπει τη ζωή της σαν ένας υπνοβάτης. Όταν ο σύζυγός της, τριάντα χρόνια μεγαλύτερος της, σχεδιάζει τη συνταξιοδότησή του, η Πίππα ανακαλύπτει ξαφνικά πως ο παλιός της εαυτός είναι έτοιμος να επαναστατήσει, ανατρέποντας τα όλα.


Πάνω απ' όλα πρόκειται για μια ανθρώπινη ιστορία, βγαλμένη από τα τρίσβαθα της ψυχής του καθενός από εμάς. Ένα υπαρξιακό παραλήρημα της πολυτάλαντης Ρεμπέκα Μίλερ, που τοποθετεί στο επίκεντρο μια γυναίκα που βλέπει το “τέλος” της ενεργούς ζωής της να έρχεται, κάτι που θέλει να αποτρέψει πάραυτα. Μες από ένα σύμπλεγμα γεγονότων και καταστάσεων : απιστίες, διαλυμένες φιλίες, επαγγελματικές συγκινήσεις, οικογενειακές ανατροπές, κοινωνικές ανακατατάξεις, διαπροσωπικές και σεξουαλικές ατασθαλίες και σχέσεις επιπέδου σαπουνόπερας, ξεδιπλώνεται μπρος στη μεγάλη οθόνη ένας κόσμος, που κάπου τον έχουμε δει ή βιώσει λίγο-πολύ όλοι μας... Η γραμμική αφήγηση με τα συνεχή flashbacks στο παρελθόν της “Πίππα Λι” συνθέτουν ένα σύγχρονο παραμύθι με ρεαλιστικό υπόβαθρο. Με νότες κωμικές και διάθεση καλοκαιρινή, η ταινία της Μίλερ δεν θα μείνει στο μυαλό μας σίγουρα, αξίζει όμως γιατί θα μας διασκεδάσει σκεπτόμενοι χαλαρά βαρύγδουπα νοήματα της ζωής.


Επανεκδόσεις


Μερικοί το Προτιμούν Καυτό! (1959)


Κωμωδία, αμερικανικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Μπίλι Γουάιλντερ, με τους Μέριλιν Μονρόε, Τόνι Κέρτις, Τζακ Λέμον.


Στο Σικάγο της πότο-απαγόρευσης, δυο απένταροι μουσικοί γίνονται χωρίς να το θέλουν μάρτυρες μιας γκανγκστερικής σφαγής. 'Ετσι, αναγκάζονται να μεταμφιεστούν σε γυναίκες, προκειμένου να φύγουν για το Μαϊάμι μαζί μ' ένα συγκρότημα γυναικών μουσικών ώστε να γλιτώσουν τη ζωή τους.

Υπάρχουν μερικές... στιγμές του παγκόσμιου κινηματογράφου που παραμένουν καυτές! Και κλασικές! Όταν ο Μπίλι Γουάιλντερ είχε κέφια και η Μέριλιν Μονρόε έχυνε τόνους ανδρικού ιδρώτα στο πέρασμά της. Όταν ο Τζακ Λέμον συνάντησε τον Τόνι Κέρτις και αποφάσισαν να “παίξουν” τους μεταμφιεσμένους φυγάδες ντυμένοι γυναίκες. Τότε χτίστηκε το κωμικό μιούζικαλ των εκατομμυρίων εισιτηρίων και του κλασικού Χόλιγουντ. Που να το ήξερε ο Κερτ Χόφμαν, όταν γύριζε το πρωτότυπο σενάριο στη Γερμανία του 1951, τι θα γινόταν στην Αμερική οχτώ χρόνια αργότερα; Η παραγωγή του Γουάιλντερ που επηρέασε πολλές εθνικές κινηματογραφίες (όπως και τη δική μας τη δεκαετία του '60), επανέρχεται στο κέντρο της καλοκαιρινής Αθήνας, για να ξαναθυμηθούμε “τι εστί σινεμά”.


Είμαι Περίεργη : Κίτρινη (1967)


Κοινωνική, σουηδικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Βίλγκοτ Σιόμαν, με τους Βίλγκοτ Σιόμαν, Λένα Νάιμαν, Μπόρχε Άχλστεντ.

Η Λένα είναι μια επαναστατημένη γυναίκα που μέσα από προσωπικές αναζητήσεις προσπαθήσει να κατανοήσει τις κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες στην χώρα της, την δεκαετία του ’60.


Λίγο πριν τον Μάη του '68 και τις ταραχές στα αμερικανικά πανεπιστήμια. Με την σεξουαλική επανάσταση στο επίκεντρο και τον πόλεμο του Βιετνάμ να “κατατρώει” κάθε δυτική κοινωνία. Με τις δικτατορίες εδραιωμένες σε πολλά κράτη της Λατινικής Αμερικής και της Ευρώπης. Η προχωρημένη και ταχύτατα αναπτυγμένη κοινωνία της Σουηδίας προσπαθούσε να “χωνέψει” το επαναστατικό, αρκούντως ανατρεπτικό και βαθιά προβοκατόρικο για την αναμόχλευση ιδεών και πεπραγμένων, φιλμικό αριστούργημα του ανήσυχου Σιόμαν. Το πρότζεκτ “Είμαι Περίεργη”, χωρισμένο σε δυο μέρη (ακολουθεί το 1968 το “Μπλε”), θεωρήθηκε άσεμνο, βέβηλο και πορνογραφικό για τα δεδομένα της εποχής. Αυτό το οποίο σίγουρα είναι, όμως, βρίσκεται στο γεγονός ότι σπάει τα στεγανά του σινεμά και μετουσιώνεται σ' ένα ουμανιστικό δοκίμιο, που ανοίγει διάλογο με τον κοινωνικό συντηρητισμό της δεκαετίας του '60. Αυτό φτάνει και περισσεύει...


Μερικοί το Προτιμούν Καυτό (1959) ****

Είμαι Περίεργη : Κίτρινη (1967) ****
Ο Ειρηνοποιός (1975) ***

Οι Κρυφές Ζωές της Κυρίας Λι**
Εκείνη τη Μέρα **

Ο Άλλος **
Δυο Αγγλίδες στην Ευρώπη (1971) **

Transporter 3 *

Η Ταξιαρχία Αβραάμ Λίνκολν στον Ισπανικό Εμφύλιο (1984) *


*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην καθ. εφημερίδα "Απογευματινή" (φύλλο 30-7).

28 Ιουλ 2009

"Τα πάντα ρή-τος / This history of music and poetry : Elegy for a lost summer" - No 25

Το πυροτέχνημα του επιστάτη κ. Φουϊτ

(Σκίτσο: Μαρία Καζαντζίδου)

Anne Clark – Elegy for a lost summer

Written by: Anne Clark

Sun burst sky
Crash of thunder
Earth split wide
Pulled me under
This is the day we tore asunder
Gone forever - the sense of wonder

Heat beat down
Burned inside me
Room ablaze
Melted round me
Don't you see the same
As you look right through me?

Air in flames
Your words all spoken
Siren screamed
The world tore open
Can you feel this pain
And keep your heart unbroken?

Summer's all on fire
Blood's burning in my veins
Cars collide
'Plane crashes
Life carries on the same

Never thought such things could happen
Never believed in hell
Hell on earth is love breaking
And what remains to tell.

Σαν σήμερα - 29 Ιουλίου

1890: Πεθαίνει ο Ολλανδός ζωγράφος Βίνσεντ βαν Γκονγκ, δύο μέρες μετά τον αυτοπυροβολισμό του.

1902: Στην Αίγυπτο, 5.540 είναι οι νεκροί από την επιδημία χολέρας.

1907: Ο σερ Ρόμπερτ Μπάντεν - Πάουελ ιδρύει το κίνημα των προσκόπων και την πρώτη κατασκήνωση προσκόπων στο Μπράουνσι Άιλαντ, στη Νότια Αγγλία.

1947: Ο πρώτος πλήρως ψηφιακός ηλεκτρονικός υπολογιστής του κόσμου, ο ENIAC τίθεται σε λειτουργία μετά από αναβάθμιση στη μνήμη του και παραμένει σε διαρκή λειτουργία μέχρι τις 2 Οκτωβρίου του 1955.

1949: Βγαίνει στον αέρα το ραδιόφωνο του BBC.

1983: Πεθαίνει ο Βρετανός ηθοποιός Ντέιβιντ Νίβεν, που ξεκίνησε την καριέρα του το 1935 και είχε κερδίσει το Όσκαρ για το ρόλο του στην ταινία ''Separate Tables'' το 1958.

2004: Πεθαίνει η δημοφιλής ηθοποιός Ρένα Βλαχοπούλου σε ηλικία 81 ετών μετά από πολυήμερη νοσηλεία στη μονάδα εντατικής θεραπείας ιδιωτικού θεραπευτηρίου.

27 Ιουλ 2009

Find this movie... # 8


Ο Νέστορας Πουλάκος προτείνει :

Σταυροδρόμια Ψυχής (1999)
-> το έσχατο b-movie του μέγα Σκορσέζε πριν το "γυρίσει" στο σινεμά το εντυπωσιακό, το χολιγουντιανό, το πανάκριβο. Με τον Νίκολας Κέιτζ να φέρνει λίγο από τον ήρωα του στο "Leaving Las Vegas", η νυχτερινή Νέα Υόρκη απλώνεται μπρος στις οθόνες μας τόσο... απλόχερα. Αλκοολικοί, τρελοί, παρίες, πρεζάκια, ζητιάνοι, αποτυχούντες ερωτευμένοι, πόρνες και αλήτες, νταβατζήδες και μαχαιροβγάλτες, λάτρεις όλοι τους της νύχτας.. Το ασθενοφόρο του Κέιτζ γίνεται το "μαγικό τρένο" που κουβαλά τις αμαρτίες αλλά και τις επιθυμίες τις σατανικές. Ο Σκορσέζε στη δύση του αιώνα που τον ανέδειξε, κατέδειξε ποιος εντέλει είναι..


9 Τραγούδια (2004)
-> Ο πειραματιστής Εγγλέζος Γουίντερμπότομ, πήρε την κάμερα ανά χείρας και τοποθετήσε στο σκηνικό του δυο πανέμορφους νέους της γενιάς του 21ου αιώνα : η Λίζα και ο Ματ ερωτεύτηκαν παράφορα, αγαπήθηκαν νοσηρά, γαμήθηκαν με τρέλα. Ανάμεσα σε live συναυλίες των Φραντς Φέρντιναντ, Ντάντι Γουόρχολς, Έλμποου κ.ά, οι δυο νέοι της εποχής των γρήγορων μέσων και των τεχνολογιών που πολτοποιούν το μυαλό, πάλεψαν με τα ερωτικά τους φαντάσματα. Η νέο-ροκ βρετανική σκηνή, με τον ηλεκτρικό ήχο και την ποπ αισθητική, προβάλει τον μάταιο έρωτα και το πάθος εν γένει. Ο σκηνοθέτης που καταφέρνει να γυρίζει πολιτικά θρίλερ, κοινωνικά ντοκιουντράμα, ταινίες εποχής και αισθηματικά ρομάντζα, κομεντί και περιπέτειες, έκανε και πάλι την υπέρβαση!


Deadline - U.S.A. (1952) -> Για τους παθιασμένους "εφημεριδάδες", τους λάτρεις της "αληθινής δημοσιογραφίας" και του "ρεπορτάζ του δρόμου".. Ο Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ είναι ο "άρρωστος" αρχισυντάκτης, που προσπαθεί να ξεσκεπάσει σκάνδαλα, αλητείες και να βγάλει τις μίζες στον "αέρα" της ενημερώσης. Η δημοσιογραφική βίβλος του κινηματογράφου δια χειρός Ρίτσαρντ Μπρουκς, με πρωταγωνιστή το πιο άγριο αρσενικό της εποχής. Δολοπλοκίες, απειλές, ενέδρες, το θέμα πρέπει να βγει, η εργοδοσία θέλει να πουλήσει την εφημέριδα (πιο επίκαιρο από ποτέ!), η ειδήσαρα όμως πρέπει να προλάβει την.. deadline! Στο χάρτι, κύριοι, στο χαρτί..

26 Ιουλ 2009

Γαλέρα on air.. vol. VΙ



Την Κυριακή 26 Ioυλίου,
11 με 12 το πρωί,
η "Γαλέρα" στον... αέρα
του ρ/σ "Στο Κόκκινο - 105,5 fm".

H εβδομαδιαία εκπομπή
"Γαλέρα στους πέρα κάμπους"
κατακλύζεται
από τις καλοκαιρινές μουσικές
και τις θερινές προτάσεις βιβλίων, μουσικών και ταινιών
του Νέστορα Πουλάκου (Απογευματινή).

Στο στούντιο της οδού Σαρρή
συμπράτουν
οι συντελεστές του περιοδικού τεχνών "Βακχικόν" (vakxikon.gr)
Στράτος Π. και Νίκος Μπίνος,
με τις δικές τους μουσικές και προτάσεις,
αναλύοντας παραλλήλως τι εστί... βακχικόν!

Τηλεφωνικές συνομιλίες με τους :
Παναγιώτη Χαχή (μεταφραστής - για τα 100 χρόνια του Μάλκολμ Λόουρι),
Γιάννη Ζουμπουλάκη (κριτικός κιν/φου εφημ. Το Βήμα),
Τάσο Ρήτο (αρθρογράφος μουσικής).

Όλοι στον αέρα,
για να γιορτάσουμε την τελευταία καλοκαιρινή εκπομπή της "Γαλέρας",
με μπόλικες -εν γένει- ανακατατάξεις από Σεπτέμβρη!

Καλό Καλοκαίρι!

25 Ιουλ 2009

Αυγουστιάτικες νύχτες με ήρωες από το παρελθόν..


του Νέστορα Πουλάκου
npoulakos@apogevmatini.gr

Για να είμαστε ειλικρινείς, από τούτη εδώ τη στήλη έχουμε πολύ-μιλήσει όλο αυτό το διάστημα για το “θερμό καλοκαίρι των επανεκδόσεων”. Και να 'σου τώρα, πλησιάζοντας στα αυγουστιάτικα μπάνια του λαού κι όχι μόνον, που έχουμε τη δυνατότητα να μιλήσουμε και για το “καλοκαίρι των remakes”. Την Πέμπτη που μας πέρασε, με την είσοδο νέων ταινιών στον ελληνικό κινηματογραφικό χάρτη, διαπιστώσαμε ότι όχι μια, ούτε δυο, αλλά τρεις πρεμιέρες αποτελούν remakes παλιότερων επιτυχιών του παγκόσμιου κινηματογράφου. Και μάλιστα κλασικού : από το βωβό σινεμά του Άλφρεντ Χίτσκοκ επί αγγλικού εδάφους. στη film noir φόρμα του Αυστριακού μετρ της σκηνοθεσίας Φριτζ Λανγκ, και στα αστυνομικά, “βρώμικα” b-movies που άνθησαν στην Αμερική τη δεκαετία '70. Όλα τα παραπάνω είδη, λοιπόν, επαναπροσδιορίστηκαν και μεταγράφηκαν στο σύγχρονο αστικό πεδίο από δημιουργούς με όρεξη και μεράκι για ανανέωση των old time classic αριστουργημάτων της 7ης τέχνης.

“Επίθεση στον Συρμό”

Ο Γουόλτερ Γκάρμπερ δουλεύει ως συντονιστής κυκλοφορίας στο μετρό της Νέας Υόρκης. Η ήρεμη καθημερινότητα του μετατρέπεται στο απόλυτο χάος, όταν μια τετραμελής ένοπλη ομάδα κακοποιών καταλαμβάνει ένα συρμό. Ο “εγκέφαλος” της ομάδας, που ακούει στο όνομα Ράϊντερ, απειλεί να εκτελέσει όλους τους επιβάτες της αμαξοστοιχίας αν δεν του καταβληθεί μέσα σε μια ώρα ένα τεράστιο ποσό. Καθώς η ένταση κορυφώνεται, ο Γκάρμπερ θα χρησιμοποιήσει όλες του τις γνώσεις για το δίκτυο του μετρό, σε μια προσπάθεια να ξεγελάσει τον Ράϊντερ και να σώσει τους ομήρους. Υπάρχει όμως ένας γρίφος, τον οποίον ο Γκάρμπερ αδυνατεί να λύσει : ακόμη κι αν οι κακοποιοί πάρουν τα χρήματα, πώς θα μπορέσουν τελικά να ξεφύγουν;
Μεγαλωμένος με το σινεμά της δεκαετίας του '70 και λάτρης της βιντεοκλίπ-ίστικης κουλτούρας των περιπετειών δράσης, ο πολύ γνωστός σκηνοθέτης Τόνι Σκοτ (“Τοπ Γκαν”, “Ντόμινο”), αδελφός του σερ Ρίντλεϊ των μεγάλων επιτυχιών, αποφάσισε ν' αναβιώσει την καλτ ταινία του 1974, “Ώρα 1:23, Πανικός στο Μετρό της Νέας Υόρκης”. Σκηνοθετημένο από τον “τηλεοπτικό” Τζόζεφ Σάρτζεντ, με το σενάριο εμπνευσμένο από τη νουβέλα του Τζον Γκόντι, πρωταγωνιστούσαν οι Ρόμπερτ Σο και Γουόλτερ Ματάου, ενώ στη φετινή βερσιόν ανέλαβαν δράση οι Ντένζελ Ουάσινγκτον και Τζον Τραβόλτα.

“Ένας Ονειρεμένος Γάμος”

Στα τέλη της δεκαετίας του1920, ένας νεαρός Άγγλος, ο Τζον Γουίτακερ, ερωτεύεται παράφορα μια εντυπωσιακή Αμερικανίδα, τη Λαρίτα, και πάνω στον ενθουσιασμό τους αποφασίζουν να παντρευτούν. Όταν όμως το ζευγάρι επισκέπτεται το πατρικό σπίτι του Τζον, η μητέρα του δείχνει μια σχεδόν αλλεργική αντιπάθεια προς τη νύφη της. Η κυρία Γουίτακερ στήνει διαρκώς παγίδες στη Λαρίτα, κι ενώ εκείνη βάζει τα δυνατά της για να μη χάσει τον Τζον, αυτός σύντομα φαίνεται να πέφτει θύμα της μηχανορραφίας της μητέρας του. Καθώς η ένταση κλιμακώνεται και ορισμένα μυστικά από το παρελθόν της Λαρίτα αποκαλύπτονται, η νεαρή Αμερικάνα θα κάνει την επανάσταση της απέναντι στη συντηρητική αγγλική οικογένεια που την κάνει να ασφυκτιά.
Το πετυχημένο θεατρικό έργο του Νόελ Κάουαρντ, που βαστά από το 1925, πρώτο-έγινε ταινία από τον, άσημο ακόμη, Άλφρεντ Χίτσκοκ τρία χρόνια αργότερα. Με πρωταγωνιστές τους Ιζαμπέλ Τζινς και Φράνκλιν Ντάιαλ, ο “Ονειρεμένος Γάμος” αποτέλεσε χαρακτηριστικό δείγμα, αν και χωρίς ήχο τότε, της σκηνοθετικής μαεστρίας του “άρχοντα του τρόμου και της αγωνίας”. Στην τωρινή βερσιόν, πρωταγωνιστούν σημαντικοί αστέρες του σινεμά όπως ο Κόλιν Φερθ, η Τζέσικα Μπιελ και η Κριστίν Σκοτ Τόμας, υπό τη σκηνοθετική μπαγκέτα του Στέφαν Έλιοτ.

“Πέραν Πάσης Υποψίας”

Ο μαχητικός δημοσιογράφος Σ.Τζ. Νίκολας υποψιάζεται τον δημοφιλή κι επιτυχημένο εισαγγελέα, Μαρκ Χάντερ. Ο Χάντερ έχει επιτύχει 17 καταδίκες στη σειρά, χτίζοντας σταδιακά την πολιτική του φήμη. Ο Νίκολας πιστεύει ότι το έχει καταφέρει αυτό εφευρίσκοντας ψεύτικα στοιχεία που αφορούν το DNA στον τόπο των εγκλημάτων. Αποφασισμένος να αποκαλύψει το σκάνδαλο, ο Σ.Τζ. θέτει σε εφαρμογή ένα τολμηρό σχέδιο...
Στα 1958 ο Φριτζ Λανγκ του “Μετρόπολις¨, της “Λάουρα” και του “Μ, ο Δολοφόνος του Ντίσελντορφ”, μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη την αστυνομική/ δικαστική ιστορία σασπένς και δολοπλοκίας του Ντάγκλας Μόροου. Με πρωταγωνιστές τον Ντάνα Άντριους και την Τζόαν Φοντέιν, στην τελευταία του αμερικανική παραγωγή, πρόσφερε στο κοινό ένα κλασικό δείγμα φιλμ νουάρ. Πενήντα χρόνια μετά, ο Πίτερ Χάϊμς μεταφέρει την αισθητική του Λανγκ στη σύγχρονη εποχή και ωθεί τους Μάικλ Ντάγκλας, Τζέσε Μέτκλαφ και Άμπερ Τάμπλιν, να κινήσουν τα νήματα ενός παράξενου, δολοφονικού μυστηρίου.

*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στη "Σαββατιάτικη Απογευματινή" (φύλλο 25-7).

23 Ιουλ 2009

Κινηματογραφικές πρεμιέρες 23ης Ιουλίου..


του Νέστορα Πουλάκου
npoulakos@apog
evmatini.gr

Τέσσερις ταινίες κάνουν πρεμιέρα αυτή την εβδομάδα στις κινηματογραφικές αίθουσες, που είναι “ίσες” μεταξύ τους αλλά άνισες με το κοινό. Με το άρωμα των διακοπών έκδηλο ακόμη και στις εταιρείες διανομής, οι καλές εβδομαδιαίες πρεμιέρες σιγά-σιγά εξαλείφονται δίνοντας τη θέση τους σε ταινίες της... αποθήκης, που απλώς ξέμειναν για το άνυδρο καλοκαιράκι! Είτε επιλέξετε να δείτε τα τρία remakes κλασικών ταινιών του παγκόσμιου κινηματογράφου -από τα πιστολίδια του Τραβόλτα στην οικογενειακή κόντρα της Κριστίν Σκοτ Τόμας και τα δικαστικά τερτίπια του Μάικλ Ντάγκλας (στο “Πέραν Πάσης Υποψίας”, φιλμ νουάρ του Φριτζ Λανγκ τη δεκαετία του '50)- είτε τρέξετε στα αρτιστίκ σκετσάκια του γαλλικού performance art “Rumba”, που ενθουσίασε το αθηναϊκό κοινό στις περυσινές Νύχτες Πρεμιέρας (ναι, πρόκειται για ταινία φεστιβαλικού ενδιαφέροντος και μόνον!), τότε έχετε το ίδιο και το αυτό αποτέλεσμα : ταινίες με το δικό τους κοινό και τίποτε παραπάνω. Φυσικά η λαίλαπα των επανεκδόσεων συνεχίζεται, με τους κωμικούς προβληματισμούς του Ρομπέρτο Μπενίνι στο “Τέρας” του 1994, να εξακολουθεί να προσφέρει γέλιο αφειδώς.


Ένας Ονειρεμένος Γάμος


Κωμωδία, βρετανικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Στέφαν Έλιοτ, με τους Τζέσικα Μπιελ, Κριστίν Σκοτ Τόμας, Κόλιν Φερθ.


Στα τέλη της δεκαετίας του 1920, ένας νεαρός Άγγλος, ο Τζον Γουίτακερ, ερωτεύεται παράφορα μια εντυπωσιακή Αμερικανίδα, τη Λαρίτα, και πάνω στον ενθουσιασμό τους αποφασίζουν να παντρευτούν. Όταν όμως το ζευγάρι επισκέπτεται το πατρικό σπίτι του Τζον, η μητέρα του δείχνει μια σχεδόν “αλλεργική” αντιπάθεια προς τη νύφη της...


Μια εστέτ ιστορία, με λαϊκή βάση και διαχρονική ματιά... Το θεατρικό έργο του Νόελ Κάουαρντ πίσω στα 1925, που στηρίχτηκε στην πατροπαράδοτη κόντρα νύφης-πεθεράς και έτυχε θεαματικής αποδοχής από το βρετανικό κοινό, παραμένει στο προσκήνιο 85 χρόνια μετά! Ο σημαντικός θεατρικός σκηνοθέτης Στέφαν Έλιοτ με μια πλειάδα αναγνωρίσιμων σταρ του σινεμά αποφάσισε να επαναφέρει την ιστορία του Κάουαρντ, όπως άλλωστε το είχε κάνει ο μετρ Άλφρεντ Χίτσκοκ στα 1928 του βωβού κινηματογράφου, προκειμένου να προσδώσει μια κωμική χροιά στη δραματουργία των παγιωμένων ρόλων των δυτικών κοινωνιών. Σ' ένα εξοχικό σπίτι, που παραμένει προσκολλημένο στις δάφνες του παρελθόντος, διαδραματίζεται ένα οικογενειακό δράμα διανθισμένο από κομεντί στοιχεία. Οι καλά δομημένοι χαρακτήρες, ερμηνευμένοι από σημαντικούς ηθοποιούς της σύγχρονης σκηνής, εξελίσσουν την πλοκή και προσφέρουν ένα διασκεδαστικό σύμπλεγμα σχέσεων στους σινεφίλ. Μην περιμένετε βαρύγδουπα νοήματα ούτε αφελείς σκηνές ένδο-οικογενειακού “κάλλους”, αλλά μια θεατρόμορφη παράσταση για όλα τα γούστα.

Επίθεση στον Συρμό

Περιπέτεια, αμερικανικής/ βρετανικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Τόνι Σκοτ, με τους Ντένζελ Ουάσινγκτον, Τζον Τραβόλτα, Λουίς Γκούζμαν.


Ο Γουόλτερ Γκάρμπερ δουλεύει ως συντονιστής κυκλοφορίας στο μετρό της Νέας Υόρκης. Η ήρεμη καθημερινότητα του μετατρέπεται στο απόλυτο χάος, όταν μια τετραμελής ένοπλη ομάδα κακοποιών, με αρχηγό τον Ράϊντερ, καταλαμβάνει ένα συρμό κι απειλεί να εκτελέσει όλους τους επιβάτες του αν δεν τους καταβληθεί μέσα σε μια ώρα ένα τεράστιο ποσό.


Δεν πρόκειται για την απόλυτη περιπέτεια του φετινού καλοκαιριού, σίγουρα όμως η αδρεναλίνη σας θ' αγγίξει κόκκινο! Γιατί, όπως και να το κάνουμε, πίσω από την κάμερα βρίσκεται η χολιγουντιανή ματιά του έμπειρου Τόνι Σκοτ, του δημιουργού που έκανε τις ποπ κορν ταινίες δράσης must και που έχει καταφέρει ένα νέο είδος κινηματογράφησης βίντεο-κλιπίστικου χαρακτήρα από το “Man on Fire”, το “Domino” κι έπειτα. Λάτρης των αστυνομικών b-movies των '70s, παίρνει την καλτ περιπέτεια “Ώρα 1:23, Πανικός στο Μετρό της Νέας Υόρκης” του 1974 και τη μεταφέρει στη σύγχρονη πόλη εσωκλείοντας την προσωπική του αισθητική. Ένταση, πιστολίδι, μπόλικο σασπένς και, φυσικά, οι πάντα εκρηκτικές ερμηνείες των Τραβόλτα-Ουάσινγκτον, στοιχειοθετούν ένα φιλμ ταχύτατης διασκέδασης, που θα ξεχαστεί με τον ίδιο ταχύ τρόπο.

Επανέκδοση

To Τέρας (1994)


Κωμωδία, ιταλικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Ρομπέρτο Μπενίνι, με τους Ρομπέρτο Μπενίνι, Νικολέτα Μπράσκι, Μισέλ Μπλανκ.


Μια σειρά απρόσμενων γεγονότων ταυτίζουν τον Λόρις, έναν γκαφατζή εργένη, μ' έναν παρανοϊκό δολοφόνο που τρομοκρατεί τη Ρώμη επιδιδόμενος σε βίαια σεξουαλικά εγκλήματα.

Κωμικοτραγικά γεγονότα, γκάφες ολκής, κατά συρροή συμπτώσεις ή ατυχίες επί παντός επιστητού, φέρνουν έναν φιλήσυχο αλλά ατυχή στη ζωή μεσήλικα να στιγματιστεί ως ο “δράκος” της Αιώνιας Πόλης (παραφράζοντας ολίγον Κούνδουρο). Ο Μπενίνι των '90s, λίγα χρόνια πριν την οσκαρούχα “Η Ζωή είναι Ωραία” έχοντας όμως στο ενεργητικό του τον “Τζώνυ Στεκίνο” και τον “Μικρό Διάβολο”, είναι ο αγαπημένος “Σαρλώ” των Ιταλών, ο Τσάπλιν ή ο Μπάστερ Κίτον, αν θέλετε, της σύγχρονης εποχής. Εντέλει, το πλούσιο ταλέντο του ξεφούσκωσε ελέω της πολυσχιδούς καριέρας του, κρατάμε όμως ταινίες σαν το “Τέρας” που το γέλιο ξεχειλίζει σαν παλιρροϊκό κύμα, χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Και μάλιστα βλέποντας όχι μια φτηνή κωμωδία αλλά μια ταινία με έξυπνες ατάκες, αβανταδόρικα σκετς και ευφυή σκηνοθετικά τρικ.

To Τέρας (1994) ****

Επίθεση στον Συρμό **
Ένας Ονειρεμένος Γάμος **

Πέραν Πάσης Υποψίας **
Rumba **


*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην καθ. εφημερίδα "Απογευματινή" (φύλλο 23-7).

22 Ιουλ 2009

Επόμενη Μέρα

Μακριά, στην αφάνεια κάποιας θάλασσας βαθειάς
με ζήλο σκοτώνω μια Μούσα, τη Μούσα τη δικιά μου.
Ο ήλιος καίει…
Κάνει τα μάτια να καίνε…
Το μαλλί λυτό, έρμαιο του ανέμου.
Μια σημαία κυμματίζει, Πειρατική
Η Μούσα σκούζει…
Ο ουρανός σκοτεινιάζει…
Το Πλήρωμα εξαφανίστηκε
στη δίνη του χθεσινοβραδινού γλεντιού.
Οι Παλλακίδες σφαγιάστηκαν
θυσία στο βωμό της απόλυτης ηδονής.
Γιορτάσαμε με άφθονο ρούμι και ουσίες
τον σημερινό θάνατο
τον αέναο θάνατο…
Η Μούσα σιωπά
το κορμί της μοιάζει άψυχο…
Στο σκοτάδι είπαν θα χαθώ…
Μια Αφροδίτη δεσπόζει ψηλά, με οδηγεί
και το σημάδι του Βάκχου χαραγμένο πάνω μου
με μελάνι ανεξίτηλο.
Το σαπιοκάραβο εχει πλημμυρίσει
μπάζει νερά από παντού
βουλιάζει, βουλιάζει και χάνεται
βυθίζεται μέχρι να βρεί Πάτο
Αν βρεί…
Κάποτε θα βρεί…
Και γω Ζώ, αλώβητος ξανά!
Κάθε που πεθαίνω ξαναζώ!
Ζώ – Επιζώ!


Στράτος Π.
stratos.p@vakxikon.gr

"Τα πάντα ρή-τος : This history of music and poetry : Roads" - No 24


Tindersticks – Can we start again

Written by: Tindersticks

Lemmy (Ian Fraser Kilmister)
(member of the rock band Motörhead)

God Was Never On Your Side

If the stars,
Fall down on me,
And the sun,
Refused to shine,
Then may the shackles be undone,
May all the old words cease to rhyme
If the sky,
Turned Into Stone,
It would matter not at all,
For there is no heaven,
In the sky,
Hell does not wait,
For our downfall!

Let the voice of reason shine,
Let the fires vanish,
For all time,
God's face here,
Is unseen,
You can't ask him,
What it all means,
He was never on your side,
God was never on your side,
Let right or wrong,
On our own decide
God was never on your side.

See ten thousand ministries
See the holy rightous dogs,
They claim to heal,
But all they do is steal,
An illusion of faith, cheat, and wrong,
If God is wise,
Why is he still,
When these false profits,
Call him friend,
Why is he silent,
Is he blind!?
Are we abandoned?
in the end?

Let the sword of reason shine,
Let us be free of prayer and shrine
God's face is hidden,
Turned away,
He never has a word to say,
He was never on your side,
God was never on your side,
Let right or wrong,
On our own decide,
God was never on your side!
No, No, No.

He was never on your side,
God was never on your side,
Never!
Never!
Never!
Never!
Never on your side!
Never on your side!
God was never on your side,
Never on your side…

Σαν σήμερα - 22 Ιουλίου

1822: Γεννιέται ο Αυστριακός μοναχός Γκρέγκορ Μέντελ, που ανακάλυψε τους νόμους της κληρονομικότητας ενώ ασχολούνταν με τη βοτανολογία.

1882:
Γεννιέται ο Αμερικανός ζωγράφος, Έντουαρντ Χόπερ, ο οποίος έμεινε ιδιαίτερα γνωστός για τα έργα του, όπου δημιουργώντας μυστηριώδη ατμόσφαιρα αποτυπώνει τη μοναξιά στη σύγχρονη αμερικανική κοινωνία.


1898:
Γεννιέται ο Αμερικανός δημοσιογράφος και συγγραφέας Έρνεστ Χέμινγουεϊ.


1934:
Γεννιέται η Αμερικανίδα τραγουδίστρια, Λουίζ Φλέτσερ, η οποία κέρδισε το Όσκαρ Β' γυναικείου ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία "Η φωλιά του κούκου".

1936: Γεννιέται ο Αμερικανός συγγραφέας Τομ Ρόμπινς.

1943:
Διακόσιες χιλιάδες λαού στην κατεχόμενη Αθήνα πραγματοποιούν μαχητική διαδήλωση εναντίον της απόφασης των Γερμανών να παραχωρήσουν στη Βουλγαρία ολόκληρη τη Βόρεια Ελλάδα ως τον Αξιό. Εκατό διαδηλωτές νεκροί στην άσφαλτο έκαναν τον Χίτλερ να αναστείλει την απόφαση "επ' αόριστον".


1947: Γεννιέται ο Αμερικανός μουσικός, ντράμερ και μέλος του συγκροτήματος "The Eagles", Ντον Χένλι.

1954:
Γεννιέται ο Αμερικανός κιθαρίστας της φούζιον τζαζ, Αλ Ντι Μέολα.


1955:
Γεννιέται ο Αμερικανός ηθοποιός, Γουίλιαμ Νταφόε.


1965:
Τρία μέλη των Rolling Stones, ο Μικ Τζάγκερ, ο Μπράιαν Τζόουνς και ο Μπιλ Γουάιλμαν καταδικάζονται από δικαστήριο του Λονδίνου σε πρόστιμο 5 λιρών ο καθένας, γιατί κρίθηκαν ένοχοι για προσβολή της δημοσίας αιδούς, επειδή ούρησαν σε πολυσύχναστο δρόμο του Λονδίνου.


1967: Πεθαίνει ο Αμερικανός ποιητής, ιστορικός και μυθιστοριογράφος, Καρλ Σάντμπουργκ.

1969:
Πεθαίνει σε ηλικία 79 ετών ο λογοτέχνης Στρατής Μυριβήλης.

21 Ιουλ 2009

Όλα τα διόδια να καταργηθούν τώρα!


Το 3-ήμερο Summer School του περιοδικού Βακχικόν στην Καλλικράτεια Χαλκιδικής είναι πλέον παρελθόν. Η "συμμορία των 4" έχει επιστρέψει στην καθημερινότητά της - ο Τάσος θα εργάζεται για το Rockwave-, χωρίς αυτό να κρατήσει για πολύ (υπομονή 10 μέρες έμειναν μέχρι την άδεια, Νέστορα). Ένα "ταξίδι" που εμπεριείχε τα πάντα : ατελείωτα λεπτά μπλοκαρισμένοι σε κεντρικούς οδικούς άξονες, μάρτυρες σοβαρών τροχαίων ατυχημάτων στους υπό ανακατασκευή ακόμα ασφαλτόδρομους, θύματα ληστείας από ανθρώπους του περιθωρίου στα Λαδάδικα, κατανάλωση αλκοόλ μέχρι τελικής πτώσης στα club της Θεσ/νίκης (φλερτάροντας όμορφα κορίτσια), ζουπάκια, "τσιγάρα", κάποιες παροδικές εντάσεις μεταξύ μας και …φούιτ!!
Ένα περιστατικό όμως που μας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση και σχολιάστηκε με άκρως θετικά είναι η κατάληψη δύο σταθμών διοδίων από μέλη του Κ.Κ.Ε. Επιδοκιμάστηκε με χειροκροτήματα και επιφωνήματα υποστήριξης κατά τη διέλευση μας από τα συγκεκριμένα σημεία. Σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις, ένα σημείο που τονίστηκε περισσότερο απ’ όλα είναι η δύναμη και τα αποτελέσματα που μπορούν να επιφέρουν οι πολλοί. Πόσο διαφορετικό θα μπορούσε να είναι το αποτέλεσμα αν σε τέτοιους είδους προσπάθειες ο καθένας ενεργούσε χωρίς την συνύπαρξη και την βοήθεια των υπολοίπων και πόσο περισσότερο δε αν αδιαφορούσε.
Ο λόγος που οδήγησε αυτή την ομάδα ανθρώπων να προβεί στην παραπάνω κίνηση είναι για να δείξουν την αντίθεσή τους στα νέα αντιλαϊκά μέτρα που προωθεί η κυβέρνηση με την υποστήριξη του ΠΑ.ΣΟ.Κ., όπως αναφέρει χαρακτηριστικά η δισέλιδη "προπαγάνδα" που μοιράστηκε στους διερχόμενους οδηγούς. Διαμαρτυρία κατά του δικομματισμού επειδή ψήφισαν μαζί την παράδοση των οδικών αξόνων της χώρας στους μεγάλους κατασκευαστικούς ομίλους μέσω των Σ.Δ.Ι.Τ. (Συμπράξεων Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα), υποχρεώνοντας το λαό να πληρώνει τα έργα και για να κατασκευαστούν αλλά και για να τα χρησιμοποιεί. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το Δημόσιο να χρηματοδοτεί τα έργα κατά 90% και οι μεγαλό-εργολάβοι μόλις κατά 10%, ενώ τους παραχωρείται το δικαίωμα να τα εκμεταλλεύονται για δεκαετίες (30-35 έτη)!
Εμείς, από τη μεριά μας, επικροτούμε την παραπάνω προσπάθεια μια και μόνο με αγώνες μπορείς να κερδίσεις!

Υ.Γ. Τίποτα δεν είναι αληθινό, η προπαγάνδα συνεχίζεται..

Νίκος Μπίνος

20 Ιουλ 2009

Ένα ξέφρενο πάρτι εργένηδων..


του Νέστορα Πουλάκου
npoulakos@apogevmatini.gr


Αδιαμφισβήτητα, πρόκειται για την Κωμωδία του φετινού καλοκαιριού! Βασισμένη σε μια ιδέα απλή και συνηθισμένη, καταφέρνει να παράξει τόσο γέλιο που -σε πραγματικό χρόνο- δεν το περιμένεις να σε συγκλονίσει με τις πιθανότητες να είναι μια στις χίλιες. Το “The Hangover”, ή αλλιώς αυτό το ομολογουμένως αποκρουστικό ξύπνημα της επόμενης μέρας μετά από μια έξαλλη και αρκούντως διασκεδαστική βραδιά, αποδεικνύεται ο καλοκαιρινός θησαυρός της Warner Bros και, ήδη, η φήμη του έχει ξεπεράσει την αξία του. Μέχρι αυτήν τη στιγμή έχει καταφέρει να κάνει εισπράξεις της τάξης των 222,4 εκατομμυρίων δολαρίων στην Αμερική, έπειτα από 6 εβδομάδες προβολών, ενώ παγκοσμίως έχει συγκεντρώσει 71,4 εκατομμύρια δολάρια. Στη χώρα μας έκανε πρεμιέρα την Πέμπτη που μας πέρασε, με τη Village Films να τρίβει τα χέρια της για το εισπρακτικό σούσουρο που είναι βέβαιη ότι θα προκληθεί.
Δύο μέρες πριν τον γάμο του, ο Νταγκ (Τζάστιν Μπάρθα) πηγαίνει στο Λας Βέγκας με τους κολλητούς του, Φιλ και Στου (Μπράντλεϊ Κούπερ και Εντ Χελμς) και τον μέλλοντα κουνιάδο του Άλαν (Ζακ Γαλιφιανάκης), για ένα ξέφρενο πάρτι εργένηδων που ορκίζονται ότι θα τους μείνει αξέχαστο. Την επόμενη μέρα το πρωί, όμως, όταν οι τρεις φίλοι του γαμπρού ξυπνούν με δυσκολία και βαρύ κεφάλι, διαπιστώνουν ότι δεν θυμούνται τίποτα. Η πολυτελής σουίτα τους είναι σε μαύρα χάλια και ο γαμπρός έχει γίνει καπνός. Μην έχοντας ιδέα ως προς το τι μπορεί να έχει συμβεί και χωρίς ιδιαίτερο χρόνο στη διάθεσή της, η τριάδα θα πρέπει να θυμηθεί όλες τις εσφαλμένες αποφάσεις της προηγούμενης νύχτας που οδήγησαν σ’ αυτή την κατάσταση, ελπίζοντας να βρουν τον Νταγκ και να μεταβούν στο Λος Άντζελες έγκαιρα για τον γάμο. Όσο, όμως, περισσότερα πράγματα αρχίζουν ν' ανακαλύπτουν τόσο περισσότερο συνειδητοποιούν πόσο άσχημα έχουν μπλέξει. Το “The Hangover”, αυτή η εξωφρενική ιστορία κωμικών καταστάσεων με gags απείρου κάλους αλλά και μπόλικα χοντροκομμένα και σεξιστικά αστεία απευθυνόμενα σε κοινό ανδρικό που μπορούν όμως να “συγκινήσουν” και τις γυναίκες σινεφίλ σε υπερθετικό βαθμό, είναι σκηνοθετημένο από τον Τοντ Φίλιπς, καθ' ύλην αρμόδιο μιας άλλης χοντροκομμένης κωμωδίας που αποκαλείται “Στάρσκι & Χαρτς”. Βέβαια, η ουσία της ταινίας βρίσκεται στην εύσχημη ιδέα των σεναριογράφων Σκοτ Μουρ και Τζον Λούκας, οι οποίοι τη φετινή χρονιά έχουν μεγάλη “πέραση” : λίγο πριν εκπνεύσει το 2008 είδαν την ταινία “Χριστούγεννα στα Τέσσερα” να έχει εισπρακτική επιτυχία στην Αμερική, ενώ αυτή την περίοδο προβάλλεται ένα ακόμη σενάριό τους με τον τίτλο “Girlfriend's Past”. Οι δυο “γραφιάδες” φαίνεται ότι απέδωσαν όλο τους το κωμικό “είναι” στο “The Hangover”, μ' αποτέλεσμα το γέλιο να βγαίνει σε μεγάλο βαθμό κι αβίαστα. Προειδοποιούμε, βέβαια, ότι η ταινία του Τοντ Φίλιπς βρίθει από ακραία αστεία, όχι σαν του Κοέν με το “Μπροϋνο” όμως, που μπορεί να ενοχλήσουν πολλούς, ειδικώς άτομα του γυναικείου φύλου. Προφανώς, το συγκεκριμένο bachelor που προβάλει η ταινία έχει ύφος ανδρικό, έτσι αρκετοί θεατές του φύλου μπορούν να δουν κομμάτι του εαυτού τους κατά τη διάρκεια του ξετυλίγματος της πλοκής. Αν πάλι σας έχει γεννηθεί το ερώτημα “γιατί το “The Hangover” έχει τόσο μεγάλη επιτυχία;”, η απάντηση ίσως βρίσκεται στην απρόσμενη θετική αντιμετώπιση της ταινίας από τους κριτικούς κινηματογράφου τόσο στην Αμερική όσο και παγκοσμίως. Αυτό το παράξενο world-of-mouth που αναπτύχθηκε, ώθησε το “The Hangover” να έχει ένα εντυπωσιακό άνοιγμα το πρώτο 4-ήμερο, της τάξης των 190 εκατομμυρίων δολαρίων! Όσον αφορά το καστ, να αποκαλύψουμε ότι ανάμεσα στους πρωταγωνιστές της ταινίας βρίσκεται και ένα “δικό μας” παιδί : ο Ελληνοαμερικανός ηθοποιός, stand up κωμικός και tv περσόνα Ζακ Γαλιφιανάκης αποτελεί την πραγματική αποκάλυψη του “The Hangover”, που θα του χαρίσει σίγουρα φήμη για μια αξιόλογη καριέρα στο Χόλιγουντ. Λάτρης του stand-up comedy του Γαλιφιανάκη, ο σκηνοθέτης Τοντ Φίλιπς ήξερε ότι ο ηθοποιός θα έλαμπε πραγματικά σε έναν ρόλο κομμένο και ραμμένο στο μοναδικό του στυλ και την απαράμιλλη δημιουργικότητά του. Έτσι, τον επέλεξε για τον ρόλο του Άλαν, “του αδέξιου τύπου που πάντα παίρνει τη λάθος απόφαση”. όπως χαρακτηριστικά λέει. “Ο Άλαν είναι αλλού. Δεν έχει φίλους και δεν έχει καν την υποψία ότι ο κόσμος τον θεωρεί παράξενο. Πιστεύει ότι αυτά που λέει και κάνει είναι απολύτως φυσιολογικά και αποδεκτά”, εξηγεί ο ίδιος ο Ζακ Γαλιφιανάκης, ο οποίος συνεχίζοντας περιγράφει τον χαρακτήρα που υποδύεται ως κάποιον που “μάλλον έχει πάει σε πολλά ρέιβ πάρτι κι έχει πάρει πολλά βαρβιτουρικά. Το καλό στο συγκεκριμένο ρόλο είναι ότι η συμπεριφορά και τα λεγόμενά του δεν χρειαζόταν να έχουν κάποια λογική. Γενικά, κάθε ηθοποιός ξέρει κάποια πράγματα για τον ήρωα που υποδύεται για να τον αποδώσει σωστά. Στην προκειμένη περίπτωση όμως, ο Άλαν λειτουργεί σύμφωνα με τη δική του προσωπική διεστραμμένη λογική”.

*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στη "Σαββατιάτικη Απογευματινή" (φύλλο 18-7).

16 Ιουλ 2009

Κινηματογραφικές πρεμιέρες 16ης Ιουλίου..


του Νέστορα Πουλάκου
npoulakos@apogevmatini.gr


Τέσσερις ταινίες κάνουν πρεμιέρα αυτή την εβδομάδα στις κινηματογραφικές αίθουσες, με την κορυφαία σινεφίλ εμπειρία ν' απουσιάζει αλλά με το σύνολο των παραγωγών να κινείται σε ικανοποιητικά επίπεδα. Ανάμεσά στις πρεμιέρες σίγουρα ξεχωρίζει η “Τελευταία Ευκαιρία”, όπου πρωταγωνιστούν οι Ντάστιν Χόφμαν και Έμα Τόμσον, όπως κι η κορυφαία κωμωδία του καλοκαιριού “The Hangover”, του σκηνοθέτη Τοντ Φίλιπς (“Στάρσκι & Χάρτς”), με τον “δικό μας” Ζακ Γαλιφιανάκις. Κι ενώ η χώρα βράζει ελέω των μπόλικων βαθμών κελσίου, το βαμπίρ-ικό “Blood : Ο Τελευταίος Βρικόλακας” -η αμερικανική κινηματογραφική μεταφορά της ομώνυμης Ιαπωνικής ταινίας manga του 2000, σκηνοθετημένο από τον Γάλλο Κρις Ναόν (“Η Αυτοκρατορία των Λύκων”), έχει μπόλικη δράση καθώς και... αίμα να φαν' κι οι κότες! Το μωσαϊκό της εβδομάδας έρχεται να συμπληρώσει το αφιέρωμα στον σημαντικό Ευρωπαίο χορευτή και σκηνοθέτη Βιμ Βαντεκέιμπους, που θα διεξαχθεί στο Τριανόν και θα παρουσιαστούν τα τελευταία του video dance μεσαίου μήκους “Blush” και “Here After”, εξ αφορμής των παραστάσεων που θα δώσει στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών. Κι όπως πάντα οι επανεκδόσεις του καλοκαιριού δεν λείπουν : το αριστουργηματικό “Το Μίσος” του Ματιέ Κασοβίτς μοιάζει πιο επίκαιρο από πότε λόγω του μεταναστευτικού ζητήματος στη χώρα μας, ενώ οι ρομαντικές “Διακοπές στη Ρώμη” του Γουίλιαμ Γουάιλερ επαναφέρουν στο προσκήνιο το παλιό Χόλιγουντ με τις όμορφες ιστορίες του και τους λαμπερούς αστέρες του πάντα σε πρώτο φόντο.


Η Τελευταία Ευκαιρία


Δραματική, αμερικανικής/ βρετανικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Τζόελ Χόπκινς, με τους Ντάστιν Χόφμαν, Έμα Τόμσον, Κάθι Μπέικερ, Τζέιμς Μπρολίν.


Ο Χάρβεϊ, όντας απελπισμένος μετά από μια σειρά γεγονότων, καταλήγει στο μπαρ του αεροδρομίου Χίθροου, όπου συναντά την Κέιτ, μια 40χρονη υπάλληλο της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας που δεν έχει καθόλου ελεύθερο χρόνο. Η αμοιβαία συμπάθεια που δημιουργείται, θα καταλήξει σε μια ιδιαίτερη σχέση που θα μεταμορφώσει την μονότονη ζωή και των δυο.


Έρωτας με την πρώτη ματιά ή ποτέ δεν είναι αργά; Πριν μερικά χρόνια, παρακολουθούσαμε στο “Κάλλιο αργά παρά αργότερα” τον Τζακ Νίκολσον να ερωτεύεται παράφορα την Ντάϊαν Κίτον, δίνοντας μια τελευταία ευκαιρία χαράς στην ερωτική ζωή τους. Κάτι παρόμοιο φαίνεται ότι αισθάνθηκε το δίδυμο Ντάστιν Χόφμαν-Έμα Τόμσον : με φόντο το βροχερό Λονδίνο, καθώς η αποτυχημένη επαγγελματική καριέρα του ενός και οι δύσκολες οικογενειακές σχέσεις του άλλου, τους έχουν “ισοπεδώσει”, βρίσκουν ένα απάγκιο στη γέννηση ενός έρωτα που θα τους αποτραβήξει απ' όλα αυτά. Ο ενθουσιώδης Χόφμαν κι η χαριτωμένη Τόμσον, υποδυόμενοι χαρακτήρες της διπλανής πόρτας, σηκώνουν την παντιέρα της επανάστασης “του τώρα ή ποτέ”. Γιατί, άραγε, όλοι οι άνθρωποι δεν αξίζουν μια ακόμη ευκαιρία; Ανάλαφρη η κομεντί του ταλαντούχου Χόπκινς, χτισμένη πάνω στο ολοζώντανο πρωταγωνιστικό του δίδυμο, προσφέρει αχτίδες δροσιάς και υποκινεί κύματα χαράς στους σινεφίλ των θερινών. Οι ερμηνείες των αστέρων της μεγάλης οθόνης δεν “κραυγάζουν” αλλά μιλούν “σιωπηλά” στην καρδιά και το μυαλό του θεατή.


The Hangover

Κωμωδία, αμερικανικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Τοντ Φίλιπς, με τους Μπράντλεϊ Κούπερ, Χίδερ Γκρέιαμ, Εντ Χελμς, Ζακ Γαλιφιανάκις.

Δύο ημέρες πριν τον γάμο του, ο Νταγκ και οι τρεις κολλητοί του πηγαίνουν στο Λας Βέγκας για μια νύχτα ξεφαντώματος που θα τους μείνει αξέχαστη. Όταν όμως, οι τρεις κολλητοί του γαμπρού ξυπνούν την επομένη με φρικτό πονοκέφαλο, δεν μπορούν να θυμηθούν τίποτα από την προηγούμενη νύχτα...

Ή αλλιώς το πιο θεαματικό bachelor του φετινού καλοκαιριού. Φαίνεται πως οι σεναριογράφοι Τζον Λούκας και Σκοτ Μουρ (“Χριστούγεννα στα Τέσσερα”) είχαν μεγάλα κέφια αυτή την περίοδο, αλλιώς δεν εξηγείται το 100λέπτο ξεφάντωμα σουρεάλ τρέλας και χοντροκομμένων αστείων χωρίς προηγούμενο. Τρεις φίλοι και ο θεόμουρλος μέλλοντας κουνιάδος του γαμπρού (ο Ζακ Γαλιφιανάκις σε ερμηνεία-αποκάλυψη) κάνουν το Λας Βέγκας γης-μαδιάμ εν μια νυκτί, ενώ παράλληλα φέρνουν τα πάνω-κάτω στις ίδιες τους τις ζωές. Προσέξτε : η ιδέα δεν είναι πρωτότυπη, η κινηματογράφηση όχι και τόσο φρέσκια, τα gags όμως των ηθοποιών είναι απολαυστικά, ικανά για γέλια μέχρι δακρύων. Επιτέλους, μιας old time classic κωμωδία χολιγουντιανή που έχει κάτι να προσφέρει.


Επανέκδοση

Διακοπές στη Ρώμη (1953)

Αισθηματική, αμερικανικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Γουίλιαμ Γουάιλερ, με τους Γκρέγκορι Πεκ, Όντρεϊ Χέμπορν.


Μια νεαρή και όμορφη πριγκίπισσα αποφασίζει να σπάσει τη ρουτίνα του πρωτοκόλλου που πρέπει να τηρεί κατά γράμμα. Σε μια επίσημη επίσκεψή της στη Ρώμη, το σκάει και γνωρίζει έναν όμορφο νεαρό ανταποκριτή, με τον όποιον περνά μια καταπληκτική ημέρα στην Αιώνια Πόλη.


Όταν η νεαρή και “άβγαλτη” πριγκίπισσα ερωτεύεται τον ώριμο, γοητευτικό και φιλόδοξο δημοσιογράφο, τότε η αιωνίως ερωτική καλοκαιρινή Ρώμη παίρνει διαστάσεις ενός ξέφρενου τουριστικού θέρετρου υπό τη σκηνοθετική μπαγκέτα του Γουίλιαμ Γουάιλερ. Το, βραβευμένο με Όσκαρ, σενάριο του Ντάλτον Τράμπο “έσκισε” καρδιές εκείνη τη εποχή, με τα κοριτσάκια να θέλουν πριγκιπικό στέμμα και τ' αγοράκια να επιθυμούν να γίνουν περιπετειώδεις ρεπόρτερ. Το καλό Χόλιγουντ των '50s του αξεπέραστου μελοδράματος και της αισθαντικής ρομαντικής κωμωδίας ήξερε να παίζει το παιχνίδι των εντυπώσεων άριστα. Η συγκεκριμένη παραγωγή της Paramount, με τα 3 Όσκαρ και τη 1 Χρυσή Σφαίρα, έχει ψηφιστεί ανάμεσα στις 10 καλύτερες κομεντί όλων των εποχών, κι όχι άδικα. Ας ερωτευθούμε στα θερινά, λοιπόν...


To Μίσος (1995) *****

Διακοπές στη Ρώμη (1953) ****

Η Τελευταία Ευκαιρία ***

The Hangover ***

Blood : Ο Τελευταίος Βρικόλακας **

Blush – Here After **


*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην καθ. εφημερίδα "Απογευματινή" (φύλλο 16-7).

14 Ιουλ 2009

"Τα πάντα ρή-τος / This history of music and poetry : Roads" - No 23

Portishead - Roads


Written & produced by: Portishead with Adrian Utley


Αττίκ

Ο διαβάτης της ζωής


Έρημος βαρύς και μόνος

σέρνομαι μες' τη ζωή

κάθε βήμα μου είναι πόνος

μα τον ξένο πόνο ποιός τον εννοεί

Δίχως σπίτι, δίχως σόι

περπατώ εδώ κι εκεί

και χτυπώ το κομπολόι

που μου χάρισαν στον κόσμο οι κακοί

Ορφάνεψα από μάνα και πατέρα

και λάτρεψα τον μόνο μ' αδελφό

που φρόντιζε κι εγώ ν' ανατραφώ

Εζούσαμε ενωμένοι μα μια μέρα

το σπίτι μας πωλεί το πατρικό

τ' ολόχρυσο τ' αμπέλι το χωράφι

που έβγαζε σταφύλι έτσι γλυκό

Και φεύγει με μια βρώμα

μ' ένα κουρέλι

Κι από τότες ο καημένος

παντού βαρύς, παντού ξένος


Σαν σήμερα - 15 Ιουλίου


1789: Πέφτει η Βαστίλη, σύμβολο του γαλλικού απολυταρχικού καθεστώτος. Ξεκινά η Γαλλική Επανάσταση.


1862: Γεννιέται στη Βιέννη ο σημαντικότερος Αυστριακός ζωγράφος, o Γκούσταβ Κλιμτ, ιδρυτής του αυστριακού κινήματος αρτ νουβώ. Δημιούργησε ένα ολότελα προσωπικό ύφος συνδυάζοντας το μνημειακό στιλ με στοιχεία διακόσμησης.


1881: Ο θρυλικός παράνομος Μπιλι δε Κιντ, κατά κόσμον Ουίλιαμ Μπόνεϊ, πέφτει νεκρός από τα πυρά του σερίφη Πατ Γκάρετ στο Οχυρό Σάμνερ, στο Νέο Μεξικό.


1904: Γεννιέται ο τιμημένος με Νόμπελ Πολωνός συγγραφέας Ισαάκ Μπάσεβις Σίνγκερ, ο οποίος θα γλιτώσει από το Ολοκαύτωμα διαφεύγοντας στις ΗΠΑ, όπου θα συνεχίσει να γράφει τις ιστορίες του στην γλώσσα των γίντις.


1912: Γεννιέται στην Οκλαχόμα των ΗΠΑ ο Γούντι Γκάθρι ο θρυλικός τραγουδιστής της φολκ, ο οποίος επηρέασε πολλούς μεταγενέστερους του καλλιτέχνες μεταξύ αυτών και ο Μπομπ Ντίλαν. Σε αυτόν αποδίδονται μερικά από τα πιο αγαπημένα τραγούδια της Αμερικής, με γνωστότερο ίσως το "This Land Is Your Land", που έγραψε το 1945.


1916: Γεννιέται στο Παλέρμο η Ιταλίδα μυθιστοριογράφος Νατάλια Γκίνσμπουργκ.


1958: Το μη επανδρωμένο αμερικανικό διαστημικό εξερευνητικό όχημα Mariner 4 προσεγγίζει τον Άρη και μεταβιβάζει στη γη τις πρώτες φωτογραφίες από τον γεμάτη κρατήρες επιφάνεια του Κόκκινου Πλανήτη.


Συνέντευξη της Ούρσουλα Μέγιερ..


Συνέντευξη στον Νέστορα Πουλάκο
npoulakos@apogevmatini.gr


Με τρόπο σπαρακτικό κλείνει ένα φιλμ - μελέτη, σχεδόν μιάμισης ώρας, πάνω στην ανθρώπινη αποξένωση, τον κοινωνικό αποκλεισμό και την οικογενειακή απομόνωση – με την έννοια της κτητικότητας του γονιού στο παιδί του εξ αφορμής του συμπεριφορικού παράδοξου του ανθρώπινου νου. Το τράβελινγκ – σεκάνς διάρκειας λίγων λεπτών αποτυπώνει επί της μεγάλης οθόνης την απελευθέρωση από τον πλινθόκτιστο “τάφο” - σπίτι μιας οικογένειας που κινείται στα όρια της ψύχωσης : ο πατέρας επιδιώκει λύση αγανάκτησης, η μητέρα παίρνει την απόφαση της λύτρωσης, ο γιος κι η μικρή κόρη ζουν υπό την επήρεια του γονεϊκού πατροναρίσματος, ενώ η μεγάλη κόρη έχει ήδη δραπετεύσει μακριά από την παράνοια. Υπό τους τζαζ ήχους του “Wild is the wind” της Νίνα Σιμόν, το τράβελινγκ χάνεται κατά μήκος του αυτοκινητόδρομου, ανάμεσα στα ξανθά στάχυα της εξοχής, αποστρεφόμενο τα “καταραμένα” πρόσωπα του οικογενειακού δράματος. Το υπαρξιακό δράμα “Σπίτι με Θέα”, γαλλικής/ βελγικής/ ελβετικής παραγωγής, προβλήθηκε στην Εβδομάδα Κριτικής του Φεστιβάλ των Καννών του 2008, σάρωσε τα βραβεία σε μερικά κέντρο-ευρωπαϊκά φεστιβάλ και ήλθε στη χώρα μας τον Απρίλιο που μας πέρασε για το 10ο Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου. Κερδίζοντας το Μέγα Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής του φεστιβάλ, έκανε την πρεμιέρα του στις κινηματογραφικές αίθουσες προχθές το βράδυ. Με πρωταγωνιστές τους πλέον διάσημους ηθοποιούς της γαλλικής αλλά και συνολικά ευρωπαϊκής υποκριτικής σκηνής, την Ιζαμπέλ Ιπέρ και τον Ολιβιέρ Γκουρμέ, η Γαλλίδα σκηνοθέτις Ούρσουλα Μέγιερ αισθάνεται κάτι παραπάνω από ευχαριστημένη αφού η πρώτη ταινία μεγάλου μήκους της άγγιξε κοινό και κριτικούς σε πολλές χώρες της Ευρώπης. Στα πλαίσια της αθηναϊκής βράβευσης της, μίλησε στην “Α” για το θέμα που επέλεξε να θίξει, τον τρόπο σχηματισμού του και την υφή του μετασχηματισμού του στην μεγάλη οθόνη προς τέρψη και σκέψη του φιλοθεάμονος κοινού.


Καθώς ξετυλιγόταν το νήμα της ιστορίας του “Σπιτιού με Θέα” παρατηρούσα όλο και περισσότερες επιρροές ή ομοιότητες με το σινεμά του Μίκαελ Χάνεκε. Συμφωνείτε; Σας έχει κεντρίσει το έργο του σημαντικού αυστριακού σκηνοθέτη;
Έχετε απόλυτο δίκιο! Στη σκηνοθετική μου πορεία έχω προστρέξει πολλές φορές στο σινεμά του Χάνεκε. Οι επιρροές μου από αυτό είναι πάρα πολλές και σημαντικές. Ειδικώς για το “Σπίτι με Θέα”, πρέπει να ομολογήσω ότι δυο παλιότερες παραγωγές αποτέλεσαν τον “μπούσουλα” μου : η “Έβδομη Ήπειρος” του Χάνεκε και το “Gerry” του Γκας Βαν Σαντ. Πάντως δεν συνηθίζω να έχω σινεφίλ αναφορές στις ταινίες μου. Τις αποφεύγω για να μην παρεξηγηθώ. Θέλω, όμως, να σας πω ότι αυτό που με ρωτάτε μου το πρώτο-είπαν πριν από ένα χρόνο στο Φεστιβάλ των Καννών.

Βασιστήκατε σε κάποιο πραγματικό γεγονός για την ανάπτυξη της κεντρικής ιδέας της ιστορίας σας ή λειτουργήσατε καθαρά φαντασιακά;
Η αλήθεια είναι ότι σε μεγάλο βαθμό η ιστορία του “Σπιτιού με Θέα” είναι αποκύημα της φαντασίας μου. Βέβαια υπάρχει κάποια σύνδεση με την πραγματικότητα, αναφορικά με το τρόπο ζωής μου : είμαι Ελβετή από την πλευρά του πατέρα μου και Γαλλίδα από την πλευρά της μητέρας μου, ενώ έχω σπουδάσει και ζω στο Βέλγιο. Πάντα, δηλαδή, ζούσα και ζω στη μέση του δικού μου κόσμου, σε κάτι απροσδιόριστο ή μάλλον υπάρχω μέσα σε μια “no man's land”. Αυτός ο τρόπος μ' ευχαριστεί, τον επιδιώκω και, φυσικά, προσπαθώ να τον αποδώσω στο σινεμά που κάνω.

Από τι εμπνευστήκατε ώστε να αποδώσετε τον τρόπο ζωής μιας οικογένειας παρακείμενης σε έναν πολύβουο, εθνικής εμβέλειας, αυτοκινητόδρομο;
Ολόκληρη η ιστορία χτίστηκε βάσει των εικόνων που “ρούφηξα” στα ποικίλα ταξίδια που έχω πραγματοποιήσει με αυτοκίνητο. Σ' αυτά, συνηθίζω να παρατηρώ σπίτια όπου ζουν ολόκληρες οικογένειες όσο πιο... ήσυχα μπορούν δίπλα σε αυτή την “τρέλα” του δρόμου. Συγκεκριμένα, μια φορά στο παρελθόν, είδα μια οικογένεια να τρώει μεσημεριανό στην αυλή του σπιτιού της κι έδειχνε πολύ ευτυχισμένη. Σε αντίθεση με τα ταξίδια μου στο βόρειο τμήμα της Γαλλίας, όπου τα περισσότερα σπίτια είναι εγκαταλειμμένα αφού οι κάτοικοί τους έχουν πράξει το “λογικό”. Κάτι το οποίο δεν μπορούσαν να κάνουν, ήταν ανίκανοι να αποφασίσουν οι πρωταγωνιστές της ταινίας μου.

Σε τι είδους σινεμά θα κατατάσσατε το “Σπίτι με Θέα”;
Πάντοτε ήθελα να κάνω ένα road movie. Κι ακόμη έχω αυτή την επιθυμία. Όμως σε αυτή την ταινία έκανα πραγματικότητα μια αντίστροφη σκέψη μου : μια οικογενειακή/ σπιτική ταινία, που παρατηρεί τη ζωή του δρόμου. Πλέον δεν είναι οι επιβάτες του αυτοκινήτου οι ήρωες αλλά οι κάτοικοι ενός σπιτιού που παρατηρούν τ' αυτοκίνητα.

*Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στη "Σαββατιάτικη Απογευματινή" (φύλλο 11-7).

13 Ιουλ 2009

Ταινίες.. ταινίες.. ταινίες..


του Νέστορα Πουλάκου
nespoulakos2000@yahoo.gr

Καλοκαίρι των επανεκδόσεων αποδεικνύεται το φετινό αφού ούτε μία, ούτε δυο, αλλά 29(!!) κλασικές ταινίες έχουν προγραμματιστεί να παίξουν στους τρεις θερινούς μήνες του 2009. Κι ακόμη είναι αρχή, για να καταλάβετε.. Κάθε εβδομάδα βγαίνει και μία ακόμα. Παρακάτω κάναμε μια επιλογή τριών ταινιών, από κάθε ήπειρο αλλά και μια δικιά μας, ντόπια που λένε, χαρακτηριστικά δείγματα το τι θα δούμε φέτος. Θέλετε μια επισκόπηση ονομάτων; Μπερτολούτσι, Γουίαρ, Βέντερς, Γουάιλντερ, Νίκολς, Γουάιλερ, Χίτσκοκ, Λελούς, Τζούισον, Όφιλς, Μπενίνι, Άλεν, Έντουαρτς, Τρυφώ, Μπρεσόν, Βισκόντι, Μπέργκμαν, Αντονιόνι αλλά και Αβδελιώδης, Τζίμας και Κούνδουρος.

Ο Άνθρωπος με το Γαρύφαλλο (1980)

Η ταινία-ορόσημο της ελληνικής Αριστεράς. Η ταινία που έφερε πάνω από 700.000 θεατές, οι οποίοι προσέτρεξαν στις αίθουσες όλης της χώρας τα πρώτα χρόνια της μεταπολιτευτικής Ελλάδας, τότε που η χώρα ακόμη έβραζε, προκειμένου να δουν τη συγκλονιστική βιογραφία ενός αγωνιστή και μάρτυρα της Αριστεράς και, δη, του Κ.Κ.Ε. : του Νίκου Μπελογιάννη, του “ανθρώπου με το γαρύφαλλο”, που έγινε πίνακας από τον Πικάσο, τραγούδι από τον Θεοδωράκη και ταινία από τον σκηνοθέτη της Φίνος, Νίκο Τζίμα. Η άδικη, βεβιασμένη αλλά και υποκινημένη από την CIA εκτέλεση του ιδίου, της συντρόφου του Έλλης Ιωαννίδου κι ακόμη έξι συναγωνιστών τους στις 30 Μαρτίου του 1952, συσπείρωσε τον κόσμο της Αριστεράς απέναντι στην παρακρατική ακροδεξιά και κομμουνιστό-φοβία. Η ταινία του Νίκου Τζίμα βραβεύτηκε στα Φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης και της Μόσχας. Πρωταγωνιστούν οι Άγγελος Αντωνόπουλος, Αλέκος Αλεξανδράκης, Κώστας Καζάκος, Βαγγέλης Καζάν, Μίρκα Παπακωνσταντίνου, Πέτρος Φυσσούν κ.ά
Η ταινία θα προβληθεί στις 18/6 από τη New Star Films.

Διακοπές στη Ρώμη (1953)

Θεωρείται μια από τις 10 καλύτερες ρομαντικές ταινίες του παγκόσμιου κινηματογράφου. Η στιγμή που το Χόλιγουντ συναντά την Τσινετσιτά και η Ευρώπη γίνεται το μαγευτικό τουριστικό θέρετρο των απανταχού εστέτ Αμερικανών. Ένα από τα απολαυστικότερα ζευγάρια του ερωτικού σινεμά του 20ου αιώνα κάτω από τον καλοκαιρινό ήλιο της Ρώμης, δίπλα από τις πέτρες του Κολοσσιαίου. Όντρευ Χέμπορν και Γκρέγκορυ Πεκ. Πανέμορφη πριγκίπισσα κάνει διακοπές στην Ευρώπη, φτάνει στη Ρώμη, σπάει το πρωτόκολλο και βολτάρει στα σοκάκια με γοητευτικό Αμερικάνο δημοσιογράφο. Σε σενάριο Ντάλτον Τράμπο και μουσική Ζορζ Ορίκ, η ταινία του Γουίλιαμ Γουάιλερ απέσπασε 3 Όσκαρ και 1 Χρυσή Σφαίρα. Όταν το Χόλιγουντ του '50 έκανε σινεμά οι άλλοι “έπαιζαν” με τις κούκλες τους, που θα έλεγε και ένα ρητό του δρόμου. Αμερικάνικο σινεμά στα κέφια του στο μαυρόασπρο κλασικό κινηματογραφικό πανί.
Η ταινία θα προβληθεί στις 16/7 από τη Seven Films.

Δυο Αγγλίδες στην Ευρώπη (1971)

Η Nouvelle Vague είχε παρέλθει, άφησε όμως το στίγμα της στο παγκόσμιο σινεμά, την κληρονομιά της σε πολλούς δημιουργούς από πολλές χώρες, κυρίως όμως οι σκηνοθέτες της ζώντας στις στάχτες της έκαναν μετέπειτα θαύματα. Περί ου ο λόγος για τον Φρανσουά Τρυφώ, τον άνθρωπο πίσω από τα “400 χτυπήματα” και τη “Νύφη που φορούσε μαύρα”. Αρχές της δεκαετίας του '70 και ο Τρυφώ μεταφέρει στο σινεμά το δράμα εποχής “Δυο Αγγλίδες στην Ευρώπη”, ένα εξαίσιο βιβλίο του Ανρί-Πιερ Ροσέ, με τη βοήθεια του Ζαν Γκρολ, πρωταγωνιστές τους Ζιαν Πιερ Λεό και Κίκα Μάρκαμ, υπό τους ήχους του Ζωρζ Ντελερού. Στις αρχές του 20ου αιώνα ο Κλωντ γνωρίζει στο Παρίσι μια νεαρή Αγγλίδα, την Αν. Εκείνη τον προσκαλεί στο εξοχικό της σπίτι, όπου ζει με την οικογένειά της για να περάσουν μαζί τις διακοπές του καλοκαιριού. Εκεί ο Κλωντ ερωτεύεται την αδελφή της Αν, τη Μυριέλ, και ζουν ένα παράφορο έρωτα με ένα.. άδοξο τέλος!
Η ταινία θα προβληθεί στις 30/7 από την Art Free Films.

*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο τεύχος 13 του 2μηνιαίου fanzine "Bang" (Ιούνιος - Ιούλιος 2009).